در این گفتگوی شنیدنی، استاد عباسمنش به یکی از اساسیترین قوانین موفقیت میپردازد: تفاوت حیاتی بین «صبر» و «عجله».
بسیاری از ما کار را شروع میکنیم، روی خودمان کار میکنیم، اما چون نتایج بزرگ را بلافاصله نمیبینیم، نا امید شده و مسیر را رها میکنیم. استاد توضیح میدهد که مشکل، «عجول» بودن ماست. ما فراموش میکنیم که هر دستاورد بزرگی، نیازمند طی کردن یک «پروسه» و «تکامل» است.
نکات کلیدی که در این فایل میشنوید:
معنای واقعی «صبر»: صبر به معنای تحمل کردن و زجر کشیدن نیست؛ بلکه به معنای ادامه دادن مسیر درست، با ایمان و پشتکار، حتی زمانی که هنوز نتایج فیزیکی بزرگی را نمیبینیم.
قانون کاشت، داشت، برداشت: استاد با مثال کشاورزی توضیح میدهد که وقتی دانهای کاشته میشود، شاید تا مدتی هیچ جوانهای روی خاک نبینید، اما در زیر خاک، ریشهها در حال قوی شدن هستند. اگر آب و نور مناسب (کار کردن روی باورها) را ادامه دهید، جوانهها (نشانههای کوچک) ظاهر میشوند و در نهایت به درختی تنومند (نتیجه بزرگ) تبدیل خواهند شد.
خطر «ناسپاسی» نسبت به نتایج کوچک: ما خیلی زود موفقیتهایی که زمانی آرزویمان بودند (مانند راهاندازی یک سایت که مژگان عزیز تجربه کرد) را فراموش میکنیم و آنها را کوچک میشماریم. در حالی که دیدن و «بزرگ کردن» همین نتایج کوچک، انگیزه و سوخت ما برای ادامه دادن مسیر است.
داستان شگفتانگیز «تخممرغها در پارادایس»: استاد برای اولین بار، داستان کامل تجربهی شخصی خود در پرادایس را تعریف میکند. او توضیح میدهد که چگونه آرزوی داشتن تخممرغهای زیاد در دلش متولد شد، اما برای رسیدن به آن، چه مسیر طولانی و پرچالشی را طی کرد؛ از سفارش دادن تخممرغ از آمازون، عبور از چالشهای بیماری و طوفان برای جوجهها، ساختن لانههای متعدد، تا رسیدن به روزی که صدها تخممرغ را جمعآوری کرد.
پیام اصلی این گفتگو این است: شما میتوانید به هر خواستهای برسید، به شرطی که پروسهی آن را بپذیرید، مسیر درست را با ایمان ادامه دهید و به جای عجله برای رسیدن به «میوه»، از «نشانههای کوچک» و نتایج درونی (مانند آرامش) که از همان روز اول ظاهر میشوند، سپاسگزار باشید.
تمرین این قسمت:
برای اینکه این آگاهیها عمیقاً در وجود شما بنشیند، از شما میخواهم به این سؤال فکر کنید و تجربهی ارزشمند خود را با ما در میان بگذارید:
هدف یا خواستهی بزرگی که برایش تلاش میکنید چیست؟
و مهمتر از آن، برای اینکه در میانه راه «عجول» نشوید و مسیر را رها نکنید، چگونه «جوانههای کوچک» و نشانههای اولیهای که در مسیرتان میبینید را شناسایی میکنید؟
برای ما بنویسید که چگونه با «بزرگ کردن» و سپاسگزاری بابت همین نتایج بهظاهر کوچک (مانند احساس آرامش بیشتر، ایدههای جدید، یا یک موفقیت مالی اندک)، ایمان و انگیزهی خود را برای ادامه دادن مسیر تا رسیدن به «درخت تنومند» و نتایج بزرگ، حفظ میکنید؟
در پایان، از تجربهی گذشته بگویید: جایی که صبرِ شما نتیجه را چند برابر کرد یا عجله شما را عقب انداخت. چه آموختید؟
(اشتراکگذاری این تجربیات به همهی ما کمک میکند تا قانون تکامل و صبر را بهتر درک کنیم و در مسیر خود ثابتقدم بمانیم.)
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
وَمَا رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَلَٰکِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ
أَلَیْسَ اللَّهُ بِکَافٍ عَبْدَهُ
سلام به استاد عباسمنش و استاد شایسته نازنین
سپاسگزار خداوند هدایت گرم هستم که از من به من آگاهتر هست و برای رشدم از من مشتاق تر
میخوام درباره یه هدایتی بنویسم که شاید به موضوع این فایل هم مربوط میشه که درباره صبور بودن و عجله نکردن هست ، یه مدتی بود احساس عقب ماندن از هدفم رو داشتم به خاطر شرایطم و زمان کمی که دارم و نمیتونم به اندازه ای که میخوام برای هدفم زمان صرف کنم ، و این به من احساس بدی میداد که این روزها اکثر اوقات با من بود ، در کنار تمام امید ها و اتفاقات عالی و ایمان و توکل… این حس منو اذیت میکرد تا دوروز پیش که تو دفتر هدایتم از احساسم نوشتم از اینکه انگار انگیزه زیادی برای با حس خوب بیدار شدن ندارم چون روزهام تکراری و نادلخواه شده و من نمیتونم اونجوری که دوست دارم زمانمو استفاده کنم ،
نوشتم …… استاد میگه لذت بردم از مسیر من الان از چی لذت ببرم…….
و بعد هدایت شدم به فایل
“موفقیت مسیر رسیدن به خواسته است نه مقصد آن”
و فایل برام دقیقا از جایی پلی شد که مات و مبهوت شدم باز از لطف خدایی که همیشه هدایتم میکنه و همون منو آروم کرد ، حالمو خوب کرد ، نگاهمو به خودم سپاسگزار تر کرد .
اون احساس عجله ، نگرانی ، اینکه داره دیر میشه و …. کلی دلیل برای حس بد رو با خودش شست و برد.
الان که تمرین این فایل رو داشتم مینوشتم فهمیدم چقدر همین تعریف نادرست از موفقیت تو ذهن من داشته بهم حس بد و بی ارزشی میداده.
من قبلاً این فایل رو بارها هدایت شدم گوش بدم اما اون زنگ تازه تو وجودم صدا کرد و بهم آرامشی از جنس خدارو هدیه داد.
حالا میتونم بگم به نظرم دلیل صبور نبودن و عجول بودن بیشتر ما عدم درک درست و تعریف نا درستی هست که از موفقیت داریم و اگه اینو درست درک کنیم قطعاً صبر بیشتر از قبل جایگزین عجله میشه.
از اون موقع آرامتر شدم باز هم تسلیم تر شدم ، و خداوند بهم میگه اون نتایجی که فکر میکنم با رسیدن به اون نقطه مد نظر قراره شروع به رخ دادن کنه ، میتونه با کم شدن مقاومت هام کم کم از همین الان وارد زندگیم بشه و من با لذت مسیرم رو تا اون نقطه میتونم پیش ببرم که خود این آرامش و صبوری ، منو با سرعتی معقول به جلو به سمت اهدافم میبره.
إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ
صِرَاطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَلَا الضَّالِّینَ