تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۶

سلام به استاد عزیز، خانم شایسته محترم، دوستان محترم، بابت آگاهی های بخش ششم پروژه تغییر را درآغوش بگیر بسیار سپاسگذارم. در روابط یا شرایط زندگی‌ات احساسی از تکرار، رنج یا بی‌عدالتی داری، کمی درونت را مرور کن:

کدام رفتار یا واکنش در من هنوز شبیه گذشته است که باعث می‌شود همان افراد یا شرایط را دوباره جذب کنم؟ در موضوع روابط فکر میکنم بزرگ ترین پاشنه آشیل من قضاوت کردن آدم هاست که باعث میشه روی نکات منفی توجه کنم، احساس نیاز داشتن به آدما و کافی حس نکردن خودم ، دلبستگی به آدما، ترس از تاثیر گذاری آدما بر زندگیم، گاهی خود برتر بینی و اکثر مواقع خود کمتر بینی و احساس عقب ماندگی از دیگران، مقایسه دائمی خودم با دیگران از همه نظر مخصوصا نعمت ها و موقعیت و جایگاهی که دارن و متوجه شدم ناسپاسی هستش چون دارم نعمت های زندگیم نادیده میگیرم و باور ندارم اگر در مسیر درست حرکت کنم به منم داده میشود.

تجربه‌ی خود را در کامنت‌ها بنویس:

چه زمانی متوجه شدی که وقتی واقعاً تغییر کردی؟ وقتی به خدای درونم نزدیک شدم احساس آرامش و رهایی و بی نیازی تجربه کردم، تمرکز ذهنی من روی جنبه مثبت آدم ها رفت و رفتار افراد زندگیم و اطرافیانم با من تغییر کرد و خیلی بهتر شد، من روی خودم و نعمت هایی که دارم متمرکز شدم، من حس کردم با همه ی آدم ها برابر هستم و دیگه ترسی از کسی نداشتم.خدایا شکرت تونستم جواب این بخش از تمرین رو بنویسم.

سلام به استاد عزیز و خانم شایسته و دوستان من جواب تمرین مینویسم خدایا کمکم کن بنویسم من متوجه شدم که در روابط بیش از اندازه سازگار هستم و قدرت نه گفتن برایم سخته و اگه میگن کاری انجام بده یا خواسته ای دارن قبول میکنم یک تجربه براتون مینویسم من خالم مامانم به قصد تفریح میخواستم ببرم یک روستای زیبا روز بود بعد در وسط راه مامانم و خالم گفتن که دم این فروشگاه وایسا بریم یک چرخی بزنیم با اینکه من دلم نمیخواست و هوا روشن بود و دلم نمیخواست که شب برم توی جاده زیبا کوهستانی رفتیم تو فروشگاه به اجبار چرخ زدیم و بعد شب رفتیم به سمت اون جاده خالم گفتن ازین جاده برو به سمت اون یکی روستا و من باز هم قبول کردم یعنی مشکل اصلی من اینه که بخاطر دیگران خواسته و الویت خودم کنار میزارم و سازگار میشم با اون افراد و قدرت نههههه گفتنه برام سخته میترسم که ناراحت بشن و من مثلا بد جلوه پیدا کنم پس هنوز حرف بقیه برای مهم همه اینا ریشه در عزت نفس من داره و باعث رنج و ناراحتی و حس بی عدالتی در من میشه خدایا شکرت این ایراد ها فهمیدم من باید روی خودم کار کنم بله درسته من این شرایط روابطی بارها بارها تجربه کردم ایراد از درون خودمه و تجربه ای که من از تغییر داشتم براتون مینویسم من قبلا درخواست کردن از دیگران بد میدونستم میگفتم الان درخواست میکنم میگن چه پروعه و فلان برای همین درخواست کردن برام سخت بود اما خداروشکر از استاد یاد گرفتم درخواست کردن نشونه عزت نفس و وقتی درخواست میکنیم پیش خودمون میگیم این فرد یکی از دستا خدا اگه قبول کرد ازش تشکر میکنیم اگر قبول نکرد میگیم خدا از یک دست دیگش به ما میرسونه متوجه شدم که درخواست کردن اتفاقا چیز خوبیه چون وقتی اون شخص قبول میکنه در اصل خداوند که از طریق اون درخواست منو قبول کرده و دیدگاهم به این قضیه کلا عوض شد خدایا شکرت بابت همه چی