تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۵

بسم الله الرحمن الرحیم

فصل اول / قسمت پنجم

“ساقی “

دیوانه و دلبسته اقبال خودت باش

سرگرم خودت عاشق احوال خودت باش

بگذار حسودان همه عیب تو بگویند

باور نکن و دلخوش احوال خودت باش

یک لحظه نخور حسرت آن را که نداری

خوشحال همین چند قلم مال خودت باش

دنبال کسی باش که دنبال تو باشد

اینگونه اگر نیست ، به دنبال خودت باش

پرواز قشنگ است ولی بی غم و منت

منت نکش از غیر و پر و بال خودت باش

صدسال اگر زنده بمانی گذرانی

پس شاکر هر لحظه و هر سال خودت باش

گفت: قهوه لاوا که می گن همین جاهه؟

گفتم : بله داداش همینجاست..!بفرمایید…!؟

گفت : رو چه حساب داداش شما قهوه هاتو مجانی می دی؟؟

گفتم: هیچی… !چندتا قرص قبلا می خوردم ، الان مدتیه کم یاب شده ، اون قرص ها رو نخوردم … حالم خیلی خرابه ، براهمین به کلم زده قهوه ها رو مجانی می دم ….!!!

گفت: بابا دمت گرم … حلالت باشه ….

از دیروز توی بازار دهن به دهن می چرخه که : پاساژ ایمان یه قهوه فروشی باز شده قهوه هاشو مجانی می ده …. می گن یَک آدم باحالی هم هست که نگو….چقدر با عشق کار می کنی … پیش بند بستی ، دستکش دستت کردی ، چه باحال، در و دیوار رو مشکی کردی روش طرح زدی ، چه صندلی های باحالی آدم فکر می کنه بشینه روش الانه که بشکنه ، این پنجره ام که روبه چهار راه و نمای گنبد امام رضا ، چه حالی میده اینجا بنشینی و قهوه بخوری … حالا چرا اینجا اومدی مغازه گرفتی؟ می رفتی بالای پشتبوم مجتمع ، اونجا آدرسش سرراست تر بود…؟؟؟

گفتم : جایی که گنج هست آدرسش سرراست نیست ، اونی که دنبال گنج هست ، گنج شناسه ، می گرده ، پیداش می کنه …اونی که قهوه شناسه و قهوه خوره بو می کشه پیدا می کنه … اگه قراره خدا به خاطر اینکه آدرسم سرراست نیست روزی من رو قطع کنه ، اصلا اون روزیو ازش نمی خوام …

از این حرفا بگذریم … چی میل داری برات درست کنم؟

گفت: قهوه خور نیستم ، اومدم فقط خودتو ببینم …

گفتم : نگاه کن دیگه….!! اومدی نسازی ها…!! امشب قراره قرصامو بخورم حالم خوب بشه، فردا دیگه قهوه مجانی نمی دم ها …!

این دو روز به حدی شلوغ بود که وقت نمی کردم ظرف ها رو بشورم ، گروهی پشت کله همه میومدن …

اون دو روز خیلی توی کارم تاثیر مثبت گذاشت

از بازخوردهایی که می گرفتم نقاط قوت و ضعف کارم را می فهمیدم و با فهمیدن نقاط قوتم ، ایمانم محکم تر می شد و یقین پیدا می کردم‌که کارم درسته فقط باید روی همین کار مسلط بشم و با فهمیدن نقاط ضعفم ، به سرعت بر طرفشون می کردم و دوباره که باز خورد می گرفتم می فهمیدم که اون نقطه ضعفم برطرف شده و توی نقاط قوتم قوی تر شدم ، طوری شده بودم که روز دوم با آرامش ، تمرکز و کیفیت بیشتر محصولات را آماده و هم زمان با مهمان ها صحبت می کردم ، قبلا نمی تونستم هم صحبت کنم و هم کار کنم ….

این دو روز باعث شد تا اعتماد به نفس و خودباوریم بیشتر بشه و بیشتر از همیشه باور کنم که محصولاتی که درست می کنم خوش طعم ، خوش عطر و با کیفیت هست و این موضوع شور و اشتیاق و انگیزه ام را برای ادامه مسیر بیشتر می کرد و به حدی خوشحال بودم و با ذوق کارم رو انجام می دادم که هرکسی میومد این رو احساس می کرد و می گفت : من به خاطر خودت میام ، از بس که با عشق کار می کنی …

از طرف دیگه این دو روز باعث شد تا همه اهالی اون منطقه من رو بشناسن طوری که وقتی شب می رفتم خونه یا صبح که میومدم مغازه ، اکثر مغازه دارها بهم سلام می کردن ، بانک می رفتم همه می شناختنم حتی ماشین پلیس از دور آژیر می کشید برام دست تکون می دادن

خلاصه اون دو روز هم با خاطره خیلی خوش و تجربه های عالی تموم شد.

صبح روز سوم :

انگار که یک فتح بزرگی را انجام داده بودم با یک شور و شوق و شادی متفاوتی از قبل،اومدم جلو در مغازه در رو باز کردم دستگاه ها و چراغ ها رو روشن کردم آهنگ رو گذاشتم و شروع کردم به کار ، جارو می کشیدم ، طی می زدم با دستمال شیشه ها و میز و صندلی ها رو تمیز می کردم

حدودا ساعت نزدیک ده که شد مشتری ها شروع کردن به اومدن ، یکی یکی، دوتا دوتا …

هفته به هفته مشتری هام بیشتر می شد و کارم رونق می گرفت .

الان که‌دارم این آگاهی ها رو می نویسم یادم میاد ، اون موقع من نه تنها بهبودهایی که از قبل داشتم را تقویت می کردم ، بلکه هر روز یک بهبودی جدید ایجاد می شد ، ایده ها میومد و من اجرا می کردم

مثلا قهوه که می دادم یک شکلات با کیفیت کاکائو هم کنار فنجان می گذاشتم که این ایده خیلی مورد استقبال قرار گرفت

یا اینکه یک‌روز دیگه ایده اومد : یک تنگ بلوری که شیر کولمنی داشت شربت بریزم و مشتری ها بعد از قهوه ، خودشون برن هرچقدر که خواستن نامحدود شربت بخورن ، هر روز با طعم جدید ، یک روز طعم دارچین ، گل رز ، زعفران، کارامل و ….

اکثر مشتری ها چون کاسب بودن و نمی تونستن مغازه هاشون رو ببندن ، همش می گفتن : نمیشه قهوه برای ما بیاری ، اخه کسی نیست که مغازه رو بهش بسپاریم و بیایم

ایده اومد که سیستم دلیوری قهوه راه بندازم

ایده این بود که : یک جعبه ابزار خریدم ،یک تیکه اکاستیو ضخیم هم دادم به اندازه لیوان های کاغذی برش زدن

مشتری ها با واتساپ سفارش می دادن ، منم قهوه ها رو توی باکس می گذاشتم بدون اینکه سرد بشه یا بریزه به دستشون می رسوندم ، دستگاه کارت خوان سیار با خودم می بردم ، همونجا کارت می کشیدن

طوری شده بود که اول صبح تو راه که میومدم مغازه،کلی سفارش می گرفتم که باید براشون می بردم

این ایده باعث شد فروشم بیشتر بشه

تا اینکه یکی از بچه های تاسیسات مجتمع پسرشو آورد پیشم ، گفت: میشه پسر من اینجا کار کنه خیلی علاقه به قهوه داره ، حدودا 13 سالش بود

گفتم بله چرا که نه؟

از امروز دلیوری قهوه رو شما انجام بده هر لیوان قهوه که بردی تحویل دادی هزار تومان مال تو ، آخر هر روز تعداد رو می شماریم و پولش رو شب به شب بهت می دم ،اونم خوشحال و شاد قبول کرد . از همون موقع فرستادمش برای دلیوری ، چون هرشب بهش پول می دادم و باهاش تسویه حساب می کردم انگیزه پیدا می کرد که بیشتر کار کنه همش منتظر سفارش بود که ببره تحویل بده حتی وقتی که قهوه ها رو تحویل می داد ، می رفت از جاهای دیگه خودش سفارش می گرفت تا پول بیشتری به دست بیاره .

خلاصه این ایده هم باعث شد هم کار من راحت تر بشه هم فروش بره بالا .

کار به جایی رسید که دیگه مشتری ها توی صف وایمیسادن تا نوبتشون بشه قهوه بدم

موضوعی که خیلی برای مشتریام جالب بود وقتی میومدن اونجا و باهم راجع بهش حرف می زدن این بود که :

تو چکار می کنی که توی این جای پرت هر موقع ما میایم سرت شلوغه ، باید توی صف وایسیم ، ولی ما با اینکه مغازمون توی حاشیه خیابونه با چند میلیارد سرمایه هنوز دش نکردیم ؟؟؟

منم به شوخی بهشون می گفتم: به خاطر اینکه ساقی خوبی هستم جنس اصل دست مشتری میدم ، با جنسایی که موتوری ها می دن فرق می کنه ….

ولی حقیقتش این بود که من با یک ایمان و باور قوی هیچ وقت روزی از مشتری هام نمی خواستم ، از خدا روزی طلب می کردم

به این بیت باور به شدت عمیقی دارم :

هرکه روزی خود از غیر خدا می طلبد

چون گداییست که حاجت ز گدا می طلبد

به خاطر بهبودهای هر روزه ای بود که توی کسب و کارم و توی شخصیتم می دادم

به خاطر بهبودهایی بود که توی مهارتم‌ در کارم بوجود می آوردم

هر روز یه راه جدید برای درست کردن محصولاتم امتحان می کردم تا هم سرعتم بالا بره هم کیفیت

تقریبا هر چند روز یکبار یک وسیله جدید می خریدم برای کارم

روحیه توکل به الله و نه من دون الله باعث می شد که به ایده ها افراد شرایط موقعیت ها و اتفاقات درست و هم جهت با خواسته هام هدایت بشم

و این قصه همچنان ادامه دارد…

قصه ای هوشیار سازد

قصه ای خواب آورد

در جهان هر داستانی را حسابی دیگر است

وَ السَّلامُ عَلى‏ مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى‏