تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۳
نکته: فایل فقط به صورت صوتی است.
موضوع این قسمت: رسیدن به هدف، پایان نیست؛ سکون، آغازِ سقوط است
مفاهیمی که در این گفتگو مورد بررسی و توضیح قرار گرفته است:
- جهان روندی رو به حرکت دارد و هرگز سکونی در کار نیست؛
- تا زمانی که به دنبال بهبود هستی، با روند طبیعی و روانِ رشد، همراه هستی؛
- توانایی تشخیص نشانه ها و حرکت کردن در راستای آنها؛
این فایل یکی از عمیقترین و حیاتیترین درسهای مسیر موفقیت را باز میکند. این گفتگو فقط در مورد «تغییر» نیست، بلکه در مورد خطرناکترین دام در مسیر رشد است: دامی که درست بعد از رسیدن به یک موفقیت بزرگ برای ما پهن میشود.
در این گفتگوی شنیدنی، استاد و مصطفی عزیز (یکی از همراهان قدیمی سایت) به ما نشان میدهند که چرا «رسیدن به هدف» میتواند آغاز «پسرفت» باشد و چطور افراد هوشمند، قبل از آنکه جهان مجبورشان کند، خودشان دست به تغییر میزنند.
قبل از شنیدن این فایل، این چکیدهی تأثیرگذار را بخوانید تا درک کنید چرا این گفتگو میتواند نقطهی عطف زندگی شما باشد.
خطرناکترین دام موفقیت: «توقف» پس از رسیدن به هدف
این فایل با داستان تکاندهندهی «مصطفی» آغاز میشود. او به ما میگوید که چطور سالها روی خودش کار کرد و با استفاده از آموزههای استاد، به یکی از اهداف بزرگش (خرید یک فروشگاه) رسید.
اما دقیقاً در همان لحظهی شیرین پیروزی، اتفاقی رخ داد که داستان همهی ماست: او احساس کرد «دیگر تمام شد.» شور و اشتیاقش کم شد و از همه مهمتر، کار کردن روی خودش را متوقف کرد.
نتیجه چه بود؟ او نه تنها پیشرفت نکرد، بلکه به شکلی واضح «پسرفت» کرد.
این فایل به ما هشدار میدهد که بزرگترین موفقیتهای ما میتوانند تبدیل به «قفسهای طلایی» ما شوند. لحظهای که احساس رضایت کامل میکنید و میگویید «من رسیدهام»، لحظهی آغاز سقوط است. جهان هستی بر «بهبود دائمی» بنا شده و «سکون» در این سیستم به معنای مرگ و پسرفت است. مصطفی عزیز این درس را به روش سخت آموخت و جهان او را «مجبور» به تغییر کرد.
فرار از «بهشت»: چرا استاد دو بار شغل رؤیایی خود را رها کرد؟
در ادامهی این گفتگوی عمیق، استاد درسی را که از کتاب «چه کسی پنیر مرا جابجا کرد؟» آموخته بودند، با دو داستان شخصی و شگفتانگیز از زندگی خودشان به تصویر میکشند:
۱. بهشت اول (کلوپ بازی کامپیوتری): استاد تعریف میکنند که در قم، شغلی داشتند که برایشان «خودِ بهشت» بود. یک کلوپ بازی که در آن هم تفریح میکردند، هم با دوستانشان میخندیدند و هم درآمد عالی داشتند. اما با وجود تمام این لذتها، او نشانهها را دید:
- علاقهاش در حال کم شدن بود.
- احساس میکرد دیگر چیز جدیدی یاد نمیگیرد (شروع پوسیدگی).
- نشانههای بیرونی تغییر (افزایش رقبا، تغییر تکنولوژی به سمت بازی آنلاین) در حال ظهور بود.
او در اوج لذت و درآمد، تصمیمی دردناک اما هوشمندانه گرفت: این بهشت را رها کرد و به بندرعباس مهاجرت کرد تا از صفر و با کارگری شروع کند. چرا؟ چون مسیر جدید، «جای پیشرفت» داشت.
۲. بهشت دوم (شغل کارمندی عالی): در بندرعباس، او دوباره به یک «بهشت» دیگر رسید. در شرکتی استخدام بود که به دلیل مشکلی در گمرک، دو سال کامل حقوق میگرفت بدون اینکه حتی یک دقیقه سر کار برود! هم حقوق داشت، هم بیمه، هم دوستان عالی و هم خانهی خوب.
اما او باز هم نشانهها را دید: «اینجا دیگر پیشرفتی در کار نیست.» این یک زندگی «روزمره» و خالی از شور و شوق بود. او دوباره این آسایش و امنیت کامل را رها کرد تا به دنبال علاقهی جدیدش برود؛ مسیری که در نهایت به خلق همین جایگاهی شد که امروز میبینیم.
طوفان در راه است: تغییر قبل از «چک و لگد» خداوند
درس اصلی این فایل، تفکیک دو نوع تغییر است:
تغییر اجباری (روش عموم مردم): اغلب ما آنقدر در منطقهی امن خود میمانیم تا «پنیرمان» تمام شود. آنقدر صبر میکنیم تا بیماری، ورشکستگی، یا یک شکست عاطفی سنگین از راه برسد. ما منتظر «چک» خداوند میمانیم تا با درد بیدار شویم (مانند تجربهی اول مصطفی).
تغییر هوشمندانه (روش افراد موفق): اما افراد باهوش، مانند کاپیتانی که آسمان را میخواند، قبل از طوفان خود را آماده میکنند. آنها با دیدن اولین نشانههای تکراری شدن، عدم شور و شوق، یا توقف رشد، خودشان فعالانه حرکت میکنند (مانند دو تجربهی استاد).
پاداش تغییر هوشمندانه (داستان امروز مصطفی)
زیبایی این فایل در این است که مصطفی، که یک بار طعم تلخ «تغییر اجباری» را چشیده بود، این بار هوشمندانه عمل کرد. او تعریف میکند که چطور فقط سه روز پیش، احساس کرد که در کار فعلیاش به «سقف» رسیده است. این بار منتظر پسرفت نماند. از خداوند هدایت خواست تا وارد مدار بعدی شود.
و نتیجه؟ جهان «فورا» پاسخ داد. دقیقاً امروز، یک پیشنهاد کاری عالی و جدید به او شد. این پاداشِ درک کردن قانون و حرکت کردن قبل از اجبار است.
این فایل را بشنوید تا بیاموزید چطور «سقفهای» زندگیتان را قبل از آنکه به «زندان» شما تبدیل شوند، شناسایی کنید و همیشه در مسیر رشد باقی بمانید.
تمرین این قسمت:
داستان مصطفی داستان همهی ماست: رسیدن به یک خواستهی بزرگ، احساس رضایت و سپس… توقف! این «توقف بعد از موفقیت» یکی از خطرناکترین دامهای مسیر است. استاد نیز دو بار «بهشت» و آسایش کامل را رها کردند تا در این دام نیفتند.
لطفاً در کامنتها بنویسید: کدام موفقیت بزرگ در گذشتهی شما، تبدیل به «سقف» شما شد؟
- در چه مقطعی از زندگیتان (شغلی، مالی، روابطی) به یک هدف بزرگ رسیدید، احساس کردید «دیگر تمام شد» و کار کردن روی خودتان را متوقف کردید؟
- این توقف و احساس رضایت کامل، چه نتایجی (شاید حتی پسرفت، بیانگیزگی یا روزمرگی) برای شما به همراه داشت؟
و سوال مهمتر برای خودشناسی امروز شما: همین امروز، آن «بهشت امن» یا «سقف راحتی» که احساس میکنید به آن رسیدهاید و شور و اشتیاق رشد را از شما گرفته (و میدانید که باید برای عبور از آن تغییر کنید) چیست؟
تجربیات شما در مورد شکستن این سقفها، میتواند الهامبخش هزاران نفر دیگر باشد.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۳11MB12 دقیقه
به نام خدای نور
سلام به روی ماهتون استاد عزیزم و مریم جانممم.
درمرحله ای از زندگیم هستم که با تمام وجودم میخوام به راحتی خواسته هام رو زندگی کنم میخوام شرایط خیلی بیشتر بابت میلیم باشه بهم بچسبه اونجور که بایدمیخوام کارها راحت پیش بره میخوام معجزه کنی برام نور من میخوام یه آخیش ازته دل بگم و با خیال راحت هرروزم و بخوابم و بیدارشم و نگران مشتری و تارگت های این ماهم نباشم خدایا من نمیدونم توبهم بگو تو مسیرو نشونم بده یکی یکی تارگت هام روبزنم خدایابهم بگو چکارکنم قول میدم عمل کنم بهش خدایا من رو به مسیر راست ومسیر خودت هدایتم کن.
در زندگیات تابهحال چند بار به هدفی رسیدی و بعد احساس کردی «دیگه تمومه»،
اشتیاقت کم شد و دست از تلاش کشیدی؟
نتیجهاش چی بود؟
من وقتی اوایل کارم آرزوم کارکردن بایه سالن بود وجاهایی کار میکردم که کل سالن اندازه اتاق خوابم بود…وقتی تکاملم طی شد و هدایت شدم به همکاری با سالن بزرگتر جوری که اتاقی که من توش کارمیکردم اندازه کل سالن های قبلی بود و این برام یه پیشرفت بود و انقدررر ذوقشو داشتم انقدر خوشحال بودم که ازشدت خوشحالی فقط گریه میکردم و میگفتم اخیش تقریبا به هدفم رسیدم و بعد اون من اونجور که باید کارنکردم و تلاش نکردم که باعث شد ماه ها روزای سختی رو بگذرونم بدون هییچ وردی مالی بدون هیچ مشتری و درناامید ترین حالت ممکن بودم و شب و روزم باغذاب میگذشت چون ورودی مالی نداشتم و کلیی ازبقیه قرض گرفته بودم و قرض داشتم باید پس بدم و این باعث میشد نتونم راحت بخوابم و از نجواهای فکری میزدم زیر گریه و خودتون دیگه میدونید این ممنتوم منفی نتیجش چی میشد…ناامیدی بیشتر و ورودی مالی صفر بدون مشتری.
چند بار هم بعد از رسیدن به هدف،
بهجای توقف، هدف تازهای انتخاب کردی و مسیر رشدت را ادامه دادی؟
اون بارها چه تفاوتی با دفعات قبل داشت؟
وقتی هنوز شرایط خوب بود و حسم میگفت نه وقت تغییره و خیلی ساکن موندی با اولین نشونه ازاون سالن زدم بیرون هدایت شدم به یکی از سالن های معروف اهواز(معروفی که میگم منظورم اینه که واقعا سالن برندی بود و جوریکه به یه پسر اهوازی میگفتی فلان سالن میدونست کیه و کجاس) ولی بعنوان زیرمجموعه بودم و درکنار یه مژه کار دیگه شروع به کار کردم یه فضای کاملا رویایی بود برام کارکردن با اشخاص حرفه ای کارکردن بایه برند و مشتری های ثروتمند و فضای سالن کاملااا زیبا و لاکچری خلاصه من فقط میدیدم تحسین میکردم و ذوق میکردم یک ماه اونجا زیرمجموعه بودم کلی یادگرفتم سرعت دستم توی اون یک ماه بالاتر رفت و حرفه ای ترشدم و نشونه اومد که بسه باید جداشی و منم قطع همکاری کردم.
بعد اون هدایت شدم به یه سالن دیگه که الان باش همکاری دارم ازنظر فضای کاری درسته خیلی ضعیف تره از سالن های قبلیم ولی نگم ازمدیریتش نگم از مدیرت این سالن اقا رفیقه بامون رفیقی که خوب بودن و برامون میخواد و هعی باعث میشه بریم سمت پیشرفت ساکت نمونیم حرکت کنیم و تا الان یکی ازبهترین تجربه های کاریم رو با ایشون دارم یه فضای صمیمی درست کرده توی سالن و تارگت میچینیم باهم و سعی میکنیم یکی یکی تارگت هامون رو بزنم و یه خانم کاملااا موفق و مستقل که خیلی تحسینش میکنم که انقدر موفقیت داشته و ماباهم حرف زدیم و فهمیدم ایشونم ازقانون خبرداشته و یمدت کوتاهی فایل های استاد رو گوش میداده ولی استادشون رو عوض کردن.
خداروشکر دارم قدم برمیدارم و بهتر و بهتر میشم و خداروشکر بابت فضای صمیمی که تومحل کارم دارم و به خدا گفتم من اینجام پیشرفت که کردم هروقت نیازشدم بم بگو من باز جابه جا میشم یا هرچی که گفتی ولی میدونم فعلا کارمن با این سالن تموم نشده و قراره نتایج رو بگیرم…
خدایاشکرت نورم شکرت بابت وجودت توزندگیم.
تغییر قشنگ و خوبم من باتمام وجودم سعی میکنم بغلم رو برات بازنگه دارم و تورو درآغوش بگیرم نورمن خدای قشنگم خودت هدایتم کن خودت بهم بگو خودت مسیر و نشونم بده.
ردپا از قسمت سوم تغییر را درآغوش بگیر