تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۳
نکته: فایل فقط به صورت صوتی است.
موضوع این قسمت: رسیدن به هدف، پایان نیست؛ سکون، آغازِ سقوط است
مفاهیمی که در این گفتگو مورد بررسی و توضیح قرار گرفته است:
- جهان روندی رو به حرکت دارد و هرگز سکونی در کار نیست؛
- تا زمانی که به دنبال بهبود هستی، با روند طبیعی و روانِ رشد، همراه هستی؛
- توانایی تشخیص نشانه ها و حرکت کردن در راستای آنها؛
این فایل یکی از عمیقترین و حیاتیترین درسهای مسیر موفقیت را باز میکند. این گفتگو فقط در مورد «تغییر» نیست، بلکه در مورد خطرناکترین دام در مسیر رشد است: دامی که درست بعد از رسیدن به یک موفقیت بزرگ برای ما پهن میشود.
در این گفتگوی شنیدنی، استاد و مصطفی عزیز (یکی از همراهان قدیمی سایت) به ما نشان میدهند که چرا «رسیدن به هدف» میتواند آغاز «پسرفت» باشد و چطور افراد هوشمند، قبل از آنکه جهان مجبورشان کند، خودشان دست به تغییر میزنند.
قبل از شنیدن این فایل، این چکیدهی تأثیرگذار را بخوانید تا درک کنید چرا این گفتگو میتواند نقطهی عطف زندگی شما باشد.
خطرناکترین دام موفقیت: «توقف» پس از رسیدن به هدف
این فایل با داستان تکاندهندهی «مصطفی» آغاز میشود. او به ما میگوید که چطور سالها روی خودش کار کرد و با استفاده از آموزههای استاد، به یکی از اهداف بزرگش (خرید یک فروشگاه) رسید.
اما دقیقاً در همان لحظهی شیرین پیروزی، اتفاقی رخ داد که داستان همهی ماست: او احساس کرد «دیگر تمام شد.» شور و اشتیاقش کم شد و از همه مهمتر، کار کردن روی خودش را متوقف کرد.
نتیجه چه بود؟ او نه تنها پیشرفت نکرد، بلکه به شکلی واضح «پسرفت» کرد.
این فایل به ما هشدار میدهد که بزرگترین موفقیتهای ما میتوانند تبدیل به «قفسهای طلایی» ما شوند. لحظهای که احساس رضایت کامل میکنید و میگویید «من رسیدهام»، لحظهی آغاز سقوط است. جهان هستی بر «بهبود دائمی» بنا شده و «سکون» در این سیستم به معنای مرگ و پسرفت است. مصطفی عزیز این درس را به روش سخت آموخت و جهان او را «مجبور» به تغییر کرد.
فرار از «بهشت»: چرا استاد دو بار شغل رؤیایی خود را رها کرد؟
در ادامهی این گفتگوی عمیق، استاد درسی را که از کتاب «چه کسی پنیر مرا جابجا کرد؟» آموخته بودند، با دو داستان شخصی و شگفتانگیز از زندگی خودشان به تصویر میکشند:
۱. بهشت اول (کلوپ بازی کامپیوتری): استاد تعریف میکنند که در قم، شغلی داشتند که برایشان «خودِ بهشت» بود. یک کلوپ بازی که در آن هم تفریح میکردند، هم با دوستانشان میخندیدند و هم درآمد عالی داشتند. اما با وجود تمام این لذتها، او نشانهها را دید:
- علاقهاش در حال کم شدن بود.
- احساس میکرد دیگر چیز جدیدی یاد نمیگیرد (شروع پوسیدگی).
- نشانههای بیرونی تغییر (افزایش رقبا، تغییر تکنولوژی به سمت بازی آنلاین) در حال ظهور بود.
او در اوج لذت و درآمد، تصمیمی دردناک اما هوشمندانه گرفت: این بهشت را رها کرد و به بندرعباس مهاجرت کرد تا از صفر و با کارگری شروع کند. چرا؟ چون مسیر جدید، «جای پیشرفت» داشت.
۲. بهشت دوم (شغل کارمندی عالی): در بندرعباس، او دوباره به یک «بهشت» دیگر رسید. در شرکتی استخدام بود که به دلیل مشکلی در گمرک، دو سال کامل حقوق میگرفت بدون اینکه حتی یک دقیقه سر کار برود! هم حقوق داشت، هم بیمه، هم دوستان عالی و هم خانهی خوب.
اما او باز هم نشانهها را دید: «اینجا دیگر پیشرفتی در کار نیست.» این یک زندگی «روزمره» و خالی از شور و شوق بود. او دوباره این آسایش و امنیت کامل را رها کرد تا به دنبال علاقهی جدیدش برود؛ مسیری که در نهایت به خلق همین جایگاهی شد که امروز میبینیم.
طوفان در راه است: تغییر قبل از «چک و لگد» خداوند
درس اصلی این فایل، تفکیک دو نوع تغییر است:
تغییر اجباری (روش عموم مردم): اغلب ما آنقدر در منطقهی امن خود میمانیم تا «پنیرمان» تمام شود. آنقدر صبر میکنیم تا بیماری، ورشکستگی، یا یک شکست عاطفی سنگین از راه برسد. ما منتظر «چک» خداوند میمانیم تا با درد بیدار شویم (مانند تجربهی اول مصطفی).
تغییر هوشمندانه (روش افراد موفق): اما افراد باهوش، مانند کاپیتانی که آسمان را میخواند، قبل از طوفان خود را آماده میکنند. آنها با دیدن اولین نشانههای تکراری شدن، عدم شور و شوق، یا توقف رشد، خودشان فعالانه حرکت میکنند (مانند دو تجربهی استاد).
پاداش تغییر هوشمندانه (داستان امروز مصطفی)
زیبایی این فایل در این است که مصطفی، که یک بار طعم تلخ «تغییر اجباری» را چشیده بود، این بار هوشمندانه عمل کرد. او تعریف میکند که چطور فقط سه روز پیش، احساس کرد که در کار فعلیاش به «سقف» رسیده است. این بار منتظر پسرفت نماند. از خداوند هدایت خواست تا وارد مدار بعدی شود.
و نتیجه؟ جهان «فورا» پاسخ داد. دقیقاً امروز، یک پیشنهاد کاری عالی و جدید به او شد. این پاداشِ درک کردن قانون و حرکت کردن قبل از اجبار است.
این فایل را بشنوید تا بیاموزید چطور «سقفهای» زندگیتان را قبل از آنکه به «زندان» شما تبدیل شوند، شناسایی کنید و همیشه در مسیر رشد باقی بمانید.
تمرین این قسمت:
داستان مصطفی داستان همهی ماست: رسیدن به یک خواستهی بزرگ، احساس رضایت و سپس… توقف! این «توقف بعد از موفقیت» یکی از خطرناکترین دامهای مسیر است. استاد نیز دو بار «بهشت» و آسایش کامل را رها کردند تا در این دام نیفتند.
لطفاً در کامنتها بنویسید: کدام موفقیت بزرگ در گذشتهی شما، تبدیل به «سقف» شما شد؟
- در چه مقطعی از زندگیتان (شغلی، مالی، روابطی) به یک هدف بزرگ رسیدید، احساس کردید «دیگر تمام شد» و کار کردن روی خودتان را متوقف کردید؟
- این توقف و احساس رضایت کامل، چه نتایجی (شاید حتی پسرفت، بیانگیزگی یا روزمرگی) برای شما به همراه داشت؟
و سوال مهمتر برای خودشناسی امروز شما: همین امروز، آن «بهشت امن» یا «سقف راحتی» که احساس میکنید به آن رسیدهاید و شور و اشتیاق رشد را از شما گرفته (و میدانید که باید برای عبور از آن تغییر کنید) چیست؟
تجربیات شما در مورد شکستن این سقفها، میتواند الهامبخش هزاران نفر دیگر باشد.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۳11MB12 دقیقه
1404/7/30روز473
به نام خداوند بخشنده مهربان
سلام به بهترین استاد دنیا و مریم عزیز و دوستان گل
خدایا هزاران مرتبه شکرت که امروز هم هدایت شدم که یه قدم دیگه در این مسیر و پروژه جدید بردارم
در زندگیات تابهحال چند بار به هدفی رسیدی و بعد احساس کردی «دیگه تمومه»،
اشتیاقت کم شد و دست از تلاش کشیدی؟
نتیجهاش چی بود؟
یکی از بزرگترین پاشنه های آشیل من توی حوزه شغلی و علاقه ام هست و مثلا هر 6ماه تا یک سال یه تصمیمی میگیرم و پیش میرم بعد یهو کم میشه انگیزه ام و ادامه نمیدم و بهبود نمیدم و انگاری نمیتونم ادامه بدم
و چند بار هم بعد از رسیدن به هدف،
بهجای توقف، هدف تازهای انتخاب کردی و مسیر رشدت را ادامه دادی؟
خب از وقتی یادم میاد هدف گذاشتم دانشگاه قبول بشم. بعد ترم آخر تصمیم گرفتم کنکور کارشناسی بدم باز قبول شدم و ترم آخر کارشناسی دوباره هدف گذاشتم ارشد قبول بشم و قبول شدم
هدف گذاشتم ازمون نظام بدم اول اجرا و قبول شدم و بعدم طراحی بازم قبول شدم هدف داشتم مدرس بشم و شدم هدف گذاشتم توی سایت فعالیت کنم و هر سری یه هدف و تمرین برای خودم میزارم قبل ازاینکه تمرین قبلی تموم بشه و به راحتی در مسیر دارم حرکت میکنم
بعداز قطع همکاری تصمیم گرفتم برای خودم کار کنم و هدف گذاشتم نرم افزار یاد بگیرم و پروژه بگیرم و دیگه برون سپاری نکنم و به هدفم رسیدم
اون بارها چه تفاوتی با دفعات قبل داشت؟
دقیقا میفهمم من هرموقع هدف دارم زندگیم هم روان میچرخه و در مسیر هدفم قدم برمیدارم و بهشم میرسم و جدیدا یک ماه که تصمیم گرفتم وارد تخصص جدیدی از رشته ام بشم و دارم توش استمرار به خرج میدم و هدف گذاشتم که کمالگرایی نکنم و ادامه بدم
اره من فهمیدم وقتی یه هدفی انتخاب میکنم زندگیم پراز شور و شوقه وقتی شب میخوابم و صبح پا میشم میدونم باید چیکار کنم و زندگیم باری به هر جهت نیست و میدونم که مثلا باید برای رسیدن من اون هدفم چه اموزشهایی و ببینم چه کتابهایی بخونم
و اینطوری احساسمم هم خوبه و حس پیشرفت و موفقیت دارم و من از تمرین کردن روی سایت و نوشتن روزانه دارم قانون و به وضوح درک میکنم و میفهمم که قبل از اینکه به هدفم مثلا تمرین توی دوره روانشناسی ثروت هست برسم و تموم بشه باید برنامه و هدف جدیدم و قبل ازاینکه اون تموم بشه شروع کنم یه جورایی زنجیره وار بهش وصل کنم نزارم این اتصال قطع بشه و دارم سعی میکنم این الگو رو توی شغل و مهارتم پیاده سازی کنم و حواسم هست که فقط یه کار و شروع کنم و به 95درصد راه و رفتم و داشتم نزدیک میشدم به هدفم هدف بعدی و مشخص کنم اینطوری دیگه من نمیرم توی باد موفقیت و بی انگیزه شدن و شروع بعدی و هدف بعدی هم دوباره آروم آروم شروع میکنم که هم استراحت کردم هم وقفه ایی ننداختم
چون من قبلا سینوسی عمل میکردم. مثلا فقط به هدفم میرسیدم یهو 6ماه و تا یک سال بلاتکلیف میشدم ولی ایندفعه فهمیدم که اگر بیفتم توی دره بلاتکلیفی دوباره شروع کردن سخت میشه و چیزایی که قبلا هم یاد گرفتم یادم میره
من دقیقا الان قبل از یک ماه پیش دوباره توی بلاتکلیفی گیر کردم و الان اون مهارتهایی که یک سال اخیر یاد گرفتم و پروژه طراحی کردم و یه جورایی انگاری یادم رفته چرا چون من تا چندتا پروژه طراحی کردم و فکر کردم دیگه بلد شدم و رها کردم و بهبود ندادم و دوباره باید از اول شروع کنم .