تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۳
نکته: فایل فقط به صورت صوتی است.
موضوع این قسمت: رسیدن به هدف، پایان نیست؛ سکون، آغازِ سقوط است
مفاهیمی که در این گفتگو مورد بررسی و توضیح قرار گرفته است:
- جهان روندی رو به حرکت دارد و هرگز سکونی در کار نیست؛
- تا زمانی که به دنبال بهبود هستی، با روند طبیعی و روانِ رشد، همراه هستی؛
- توانایی تشخیص نشانه ها و حرکت کردن در راستای آنها؛
این فایل یکی از عمیقترین و حیاتیترین درسهای مسیر موفقیت را باز میکند. این گفتگو فقط در مورد «تغییر» نیست، بلکه در مورد خطرناکترین دام در مسیر رشد است: دامی که درست بعد از رسیدن به یک موفقیت بزرگ برای ما پهن میشود.
در این گفتگوی شنیدنی، استاد و مصطفی عزیز (یکی از همراهان قدیمی سایت) به ما نشان میدهند که چرا «رسیدن به هدف» میتواند آغاز «پسرفت» باشد و چطور افراد هوشمند، قبل از آنکه جهان مجبورشان کند، خودشان دست به تغییر میزنند.
قبل از شنیدن این فایل، این چکیدهی تأثیرگذار را بخوانید تا درک کنید چرا این گفتگو میتواند نقطهی عطف زندگی شما باشد.
خطرناکترین دام موفقیت: «توقف» پس از رسیدن به هدف
این فایل با داستان تکاندهندهی «مصطفی» آغاز میشود. او به ما میگوید که چطور سالها روی خودش کار کرد و با استفاده از آموزههای استاد، به یکی از اهداف بزرگش (خرید یک فروشگاه) رسید.
اما دقیقاً در همان لحظهی شیرین پیروزی، اتفاقی رخ داد که داستان همهی ماست: او احساس کرد «دیگر تمام شد.» شور و اشتیاقش کم شد و از همه مهمتر، کار کردن روی خودش را متوقف کرد.
نتیجه چه بود؟ او نه تنها پیشرفت نکرد، بلکه به شکلی واضح «پسرفت» کرد.
این فایل به ما هشدار میدهد که بزرگترین موفقیتهای ما میتوانند تبدیل به «قفسهای طلایی» ما شوند. لحظهای که احساس رضایت کامل میکنید و میگویید «من رسیدهام»، لحظهی آغاز سقوط است. جهان هستی بر «بهبود دائمی» بنا شده و «سکون» در این سیستم به معنای مرگ و پسرفت است. مصطفی عزیز این درس را به روش سخت آموخت و جهان او را «مجبور» به تغییر کرد.
فرار از «بهشت»: چرا استاد دو بار شغل رؤیایی خود را رها کرد؟
در ادامهی این گفتگوی عمیق، استاد درسی را که از کتاب «چه کسی پنیر مرا جابجا کرد؟» آموخته بودند، با دو داستان شخصی و شگفتانگیز از زندگی خودشان به تصویر میکشند:
۱. بهشت اول (کلوپ بازی کامپیوتری): استاد تعریف میکنند که در قم، شغلی داشتند که برایشان «خودِ بهشت» بود. یک کلوپ بازی که در آن هم تفریح میکردند، هم با دوستانشان میخندیدند و هم درآمد عالی داشتند. اما با وجود تمام این لذتها، او نشانهها را دید:
- علاقهاش در حال کم شدن بود.
- احساس میکرد دیگر چیز جدیدی یاد نمیگیرد (شروع پوسیدگی).
- نشانههای بیرونی تغییر (افزایش رقبا، تغییر تکنولوژی به سمت بازی آنلاین) در حال ظهور بود.
او در اوج لذت و درآمد، تصمیمی دردناک اما هوشمندانه گرفت: این بهشت را رها کرد و به بندرعباس مهاجرت کرد تا از صفر و با کارگری شروع کند. چرا؟ چون مسیر جدید، «جای پیشرفت» داشت.
۲. بهشت دوم (شغل کارمندی عالی): در بندرعباس، او دوباره به یک «بهشت» دیگر رسید. در شرکتی استخدام بود که به دلیل مشکلی در گمرک، دو سال کامل حقوق میگرفت بدون اینکه حتی یک دقیقه سر کار برود! هم حقوق داشت، هم بیمه، هم دوستان عالی و هم خانهی خوب.
اما او باز هم نشانهها را دید: «اینجا دیگر پیشرفتی در کار نیست.» این یک زندگی «روزمره» و خالی از شور و شوق بود. او دوباره این آسایش و امنیت کامل را رها کرد تا به دنبال علاقهی جدیدش برود؛ مسیری که در نهایت به خلق همین جایگاهی شد که امروز میبینیم.
طوفان در راه است: تغییر قبل از «چک و لگد» خداوند
درس اصلی این فایل، تفکیک دو نوع تغییر است:
تغییر اجباری (روش عموم مردم): اغلب ما آنقدر در منطقهی امن خود میمانیم تا «پنیرمان» تمام شود. آنقدر صبر میکنیم تا بیماری، ورشکستگی، یا یک شکست عاطفی سنگین از راه برسد. ما منتظر «چک» خداوند میمانیم تا با درد بیدار شویم (مانند تجربهی اول مصطفی).
تغییر هوشمندانه (روش افراد موفق): اما افراد باهوش، مانند کاپیتانی که آسمان را میخواند، قبل از طوفان خود را آماده میکنند. آنها با دیدن اولین نشانههای تکراری شدن، عدم شور و شوق، یا توقف رشد، خودشان فعالانه حرکت میکنند (مانند دو تجربهی استاد).
پاداش تغییر هوشمندانه (داستان امروز مصطفی)
زیبایی این فایل در این است که مصطفی، که یک بار طعم تلخ «تغییر اجباری» را چشیده بود، این بار هوشمندانه عمل کرد. او تعریف میکند که چطور فقط سه روز پیش، احساس کرد که در کار فعلیاش به «سقف» رسیده است. این بار منتظر پسرفت نماند. از خداوند هدایت خواست تا وارد مدار بعدی شود.
و نتیجه؟ جهان «فورا» پاسخ داد. دقیقاً امروز، یک پیشنهاد کاری عالی و جدید به او شد. این پاداشِ درک کردن قانون و حرکت کردن قبل از اجبار است.
این فایل را بشنوید تا بیاموزید چطور «سقفهای» زندگیتان را قبل از آنکه به «زندان» شما تبدیل شوند، شناسایی کنید و همیشه در مسیر رشد باقی بمانید.
تمرین این قسمت:
داستان مصطفی داستان همهی ماست: رسیدن به یک خواستهی بزرگ، احساس رضایت و سپس… توقف! این «توقف بعد از موفقیت» یکی از خطرناکترین دامهای مسیر است. استاد نیز دو بار «بهشت» و آسایش کامل را رها کردند تا در این دام نیفتند.
لطفاً در کامنتها بنویسید: کدام موفقیت بزرگ در گذشتهی شما، تبدیل به «سقف» شما شد؟
- در چه مقطعی از زندگیتان (شغلی، مالی، روابطی) به یک هدف بزرگ رسیدید، احساس کردید «دیگر تمام شد» و کار کردن روی خودتان را متوقف کردید؟
- این توقف و احساس رضایت کامل، چه نتایجی (شاید حتی پسرفت، بیانگیزگی یا روزمرگی) برای شما به همراه داشت؟
و سوال مهمتر برای خودشناسی امروز شما: همین امروز، آن «بهشت امن» یا «سقف راحتی» که احساس میکنید به آن رسیدهاید و شور و اشتیاق رشد را از شما گرفته (و میدانید که باید برای عبور از آن تغییر کنید) چیست؟
تجربیات شما در مورد شکستن این سقفها، میتواند الهامبخش هزاران نفر دیگر باشد.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۳11MB12 دقیقه
به نام خداوند هدایتگر مهربانم
أَلَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَکَ ﴿١﴾
آیا سینه ات را گشاده نکردیم؟ (1)
وَوَضَعْنَا عَنْکَ وِزْرَکَ ﴿٢
و بار گرانت را فرو ننهادیم؟ (2)
الَّذِی أَنْقَضَ ظَهْرَکَ ﴿٣﴾
همان بار گرانی که پشتت را شکست. (3)
وَرَفَعْنَا لَکَ ذِکْرَکَ ﴿۴﴾
و آوازه ات را برایت بلند نکردیم؟ (4)
فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا ﴿۵﴾
پس بی تردید با دشواری آسانی است. (5)
إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا ﴿۶﴾
بی تردید با دشواری آسانی است. (6)
فَإِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْ ﴿٧﴾
پس هنگامی که فراغت می یابی، پس نصب کن (7)
وَإِلَىٰ رَبِّکَ فَارْغَبْ ﴿٨﴾
و مشتاقانه به سوی پروردگارت رو آور. (8)
خدای عزیزم سپاسگزارم که باز هم من رو پای درس استادم نشاندی تا بهم یاد بدی ، تا رشدم بدی ، تا منو مهیا کنی برای تغییر و حرکت رو ب جلو .
چقدر برام قابل تامل بود استاد جایی که گفتین وقتی همه چی خیلی خوب داشت پیش میرفت تو قم و من همه چی رو یاد گرفته بودم و همه رو می شناختم احساس کردم دارم میپوسم . چقدر شما با وجودتون هماهنگ هستین. ما میدونیم درصد زیادی از وجود همه ما از آب ساخته شده و آب وقتی راکد هست و یه جا بدون حرکت میمونه اولش خوبه ، تازه ست ، دور و برش سبزه. اما کم کم بو می گیره ، پشه میزنه ، می گنده ، مثل لجن میشه ، دیگه دور و برش سرسبز و باطراوت نیست ،دیگه کم کم مرداب میشه و میپوسه .
اصطلاحی که استاد ازش استفاده کرد در توصیف رکود خودشون . چقدر خوبه که اینقدر عالی با خودت در ارتباط باشی . خودت رو حس کنی . متوجه بشی که آیا در مسیر رشد هستی یا در مسیر رکود و افت و آماده بشی برای تغییر . تغییر کنی به سمت رشد، به سمت بهبود و به سمت پیشرفت و تجربهی چیزهای جدید و بزرگتر شدن . به سمت حرکت کردن.
چقدر خوبه که هدف زندگی رو تجربه کردن و بزرگتر شدن و تجربه چیزهای جدید ببینی نه اینکه حاشیه امن داشتن و صرفا زندگی کردن روتین و تکراری رو تجربه کردن . این چیزی هست که روح من همیشه ب دنبالش بوده. من این رو میخواستم و برای همین پا به این جهان گذاشتم . نه داشتن حاشیه امن و بوده در یه دایره محدود.
و اصطلاح تصمیمات از پیش تعیین شده اصطلاحی بود که اولین بار وقتی شنیدم تحول بزرگی رو در ذهن من ایجاد کرد . این اصطلاح رو قبلاً از هیچکس نشنیده بودم و هیچ جا بهم یاد نداده بودند . من از شما یاد گرفتم که من باید از قبل از رسیدن به خواسته و هدفی تصمیم بعدی رو گرفته باشم و پلن ریخته باشم که واینستم و ادامه بدم. من از شما یاد گرفتم «فاذا فرغت فانصب» که خداوند به محمد میگه یعنی چی. خدا داره میگه که تا از کاری فارغ شدی هدف بعدی رو تنظیم کن و به سمتش حرکت کن چرا که اگر هدف بعدی رو نذاری و به سمتش نری دچار رکود میشی و تنبل میشی و از حرکت کردن دور میشی و فاصله میگیری . نباید اجازه بدی راکد بشی. نباید از حرکت واستی . دقیقا مثل عملکرد شما استاد عزیزم در زندگی در بهشت که چقدر شما و مریم جان رو تحسین میکنم که اینقدر عالی هر روز برنامه و هدفی دارید و هرروز رو ب سمت یه حرکت در جهت بهبود گام برمیدارید . من از شما دارم رسم زندگی رو یاد میگیرم و خدا رو هزاران بار شاکرم بابت. شکرگزارم ازش که من رو شاگرد استادی چون شما کرد و ازش میخوام که من رو به شاگردی عملگرا تبدیل کنم که مثل مریم جان نفر اول این دانشگاه خودسازی و زندگی سازی باشم به لطف خودش .
امروز از خونه حرکت کردیم . هرآنچه داشتیم از آن خدا بود و همه رو دست خودش سپردیم و افتادیم تو جاده که بریم به سمت اجرای تصمیمی که سالها داشتیم . از خودش هدایت میخوام و ازش میخوام که کار رو برای ما آسان کنه و بار ما رو سبک و بهمون قدرت بده تا ثابت قدم در مسیر تمرکز بر نکات مثبت گام برداریم و لذت ببریم و به سمت هدف مون حرکت کنیم .همراهم رو تبدیل کن به یک یادآور که تو ونعمتهای تو رو به یادم بیاره و کمک کنه تا انسان شکرگزارتری باشم .
خدایا شکرت