تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱

سلام و دروووود خدمت استاد جان و مریم خانم نازنینم و هم فرکانسی های عزیزم.

خیلی وقته توفیق کامنت نوشتن رو نداشتم.

و اما بریم سر اصل مطلب.و پاسخ سوالات

سوال 1: آخرین باری که قبل از برخورد با تضاد، مسیرت را اصلاح کردی و از تغییر استقبال کردی چه بود؟ چه نتیجهٔ ملموسی داشت؟.یک تجربه ای رو داشتم.که

من بعد مدتها کار کردن رو خودم با خانواده ای آشنا شدم ک هربار در فایلها استاد از رابطه میگفت.بخودم میگفتم خودشه.همینه . این پاداش منه.این همون رابطه های جذاب و شیرینی ک استاد ازش حرف میزنه هست.نتایج ها سرازیر زندگیم شده و این اشنایی همون نتایج عالی منه.(آخه در این سه سال خیلی نتایج خلق کردم)اما این از نتایج نبود. این.تضادی بود ک باهمه ی رنجهاش اومده بود سکوی پرتابم بشه.قبلی ک جهان نابودم کنه تغییر رو شروع کردم ولی چک و لگد ها رو خوردم.

اره اون خانواده ای ک من توو این مسیر باهاشون آشنا شدم و خوش خیالی کردم ک رابطه های شیرینی ک استاد وعده داده رسید .خیلی خوشحال و پر ذوق بودم.اره رابطه ی خوبی بود.اگر ک من برای خودم ارزش قائل بودم.اون روی خودمحوری اونها ب سمت من سرازیر نمیشد. اره اونها که تمام ویژگی های آدمای سایکوپت رو داشتند(یه نوع مشکل روانی که خیلی نامحسوس طرف مقابل رو با بی احساسی تمام و بی مسئولیتی زیاد فقط میخان درخدمت خودشون در بیارن. اره منم طعمه ی شکار اونا شدم.چون خودم اون سمتشون رو جذب کردم.و ناخودآگاه با عشق درخدمتشون در اومده بودم.بدون اینکه بفهمم دارم بخودم اسیب میزنم ولی چون روزانه 7الی 8ساعت بطور مداوم روخودم کار میکنم.مطمعنم اونهمه رنج هایی ک من از وابستگی عاطفی ک ب اونا پیدا کردم.ارزش این درسهای عالی را داشت.این تضاد منو ب رشد رسوند.ب درک حقایق کیهانی.بعد از چندین آسیب دردناک از سمت اونا من هدایت شدم به یه تراپیست .که بزرگترین نتایج طول عمرم رو گرفتم.حتی بیشتر از نتایج هایی ک از دوره های فوق العاده ی استاد داشتم.و خیلی بهتر از دوره های استاد.تونستم ب خودآگاهی و خودشناسی و درک عمیق تنها بودن انسان ها برسم .و چه قشنگ.همراه و هماهنگ با دوره ی هم جهت و همراه با تراپیستم من مسیری رو طی کردم ک الان حرفهای استاد رو به وضوح لمس میکنم.که بشر تنهاست.تنها متولد می‌شود و تنها هم می‌میرد.

سوال 2: در چه مواردی نشانه‌های تغییر را دیدی اما جدی نگرفتی؟ بعدا دقیقاً چه هزینه‌ای برای فرار از تغییر، پرداخت کردی؟

نشانه هایی میومد ک این خانواده ای ک من باهاشون دوستی گرفتم کاملا بی توجه به روحیه و احساسات من تنها به منافع خودشون و خدماتی ک نامحسوس از من می‌گرفتند فقط اهمیت می‌دادند.هربار که متوجه بی‌توجهی و سواستفاده از من و خانواده ام از سمت اونا میشدم میگفتم امکان نداره.آدما اینقد سواستفاده گر باشن .این تصورات غلط منه.و من در مسیر درستی هستم.نتایج های من بسیار عالیه.تغییرات من فوق العادس.امکان نداره این تصورات منه.شاید باز دارم منفی گرایی میکنم.هربار آسیب ها و سواستفاده هاشون. بزرگتر و بزرگتر شد.و منم چون در شهر غریب و بدون قوم و خویش بودم.وابستگی عاطفی بهشون پیدا کرده بودم.خیلی در رنج بودم.یه طرف از دیدن بی مهری هاشون و سواستفاده گری هاشون.و یه طرف اینکه وابستگی بیمار گونه پیداکرده بودم ک تحمل یه لحظه دوریشون رو نداشتم.

سوال 3: اگر به آن موقعیت برگردی، چه اقدام جایگزینی انجام می دهی؟ چه رفتار یا واکنشی را تغییر می دهی؟

به عقب ک بیام.قبل از هرچیز یه تراپیست میگیرم ک با تله ها و آسیب های درونی خودم آشنا باشم.

میدونم استاد با روش روانکاوها موافق نیست.اما اگر این قضیه هماهنگ با آگاهی های دوره باشه و مدیریت بشه.کولاک میکنه.

برای بقیه عزیزان رو نمیدونم. ولی برای منه لطیفه ی حساس و عاطفی و ظریف و لطیف . این تغییرات بقدری درد داشت. ک انگار این لطیفه رو خودم دارم میزام…لطیفه ی پر از منیت داره از تن من بیرون کشیده میشه و گاهی بیرون اومدن این منیت ها آنقدر درد داره ک میرم توو سرویس بهداشتی.تنها جایی ک هیشکی منو نمیبینه زجه های منو نمیفهمه.محکم جلو دهانمو میگیرمو زجه میزنم.و مثل مار کف سرویس بهداشتی غلت میخورم.اره.تغییر درد داره.و من این درد شیرین رو بجان میخرم تا لطیفه ای ک میخام زاده بشه. من عبوووووور میکنم .از همه ی این مسیر عبووووووور میکنم.یکی . یکی مسیرها و قدمها داره بهم گفته میشه.و من چون خیلی تیز و باهوشم سریع دریافت میکنم.و وارد عمل میشم.

واین بار در این تضاد اگر چند ماهی طول کشید قطعا مطمعنم برای رشدم بود و هربار که موفق ب تغییر نشدم درس جدیدی گرفتم.

منی ک تله ی رها شدگی دارم.منی ک تله ی وابستگی عاطفی شدید دارم.منی ک تله ی آسیب پذیری دارم.اگر اول به خودشناسی آسیب هایم و تغییرات درونی ام پی برده بودم .اینقد خودم و خانوادم تحت خدمت و سواستفاده گری سایکوپت ها در نمیومدم.چون مسیرم درست بود.چون سه ساله مداوم دارم رو خودم کار میکنم.برای همین هدایت شدم ب یه تراپیست ک معجزه شد برام.تله هامو پیدا کردم.درمان شدم.و منی ک عاجزانه زجه میزدم ولی نمیتونستم از اونا دل بکنم فهمیدم این فقط یه وابستگی بیمارگونه ست مثل همه ی بیماری ها ک نیاز ب درمان داره. و منم درمان شدم.الان به یه خودشناسی رسیدم ک دوره های استاد رو بهتر درک میکنم و بیشتر نتیجه گرفتم

سوال 4: به آن موقعیت فکر کن و بنویس: چه باور محدود کننده ای باعث می شد که ایجاد تغییر را به تعویق بیاندازی؟ چطور این باور را اصلاح کرده ای؟

باوری ک ایجاد تغییر را در من به تعویق می انداخت.عدم لیاقت و کمبود عزت نفس بود.من بااینکه خیلی اهل مطالعه و آگاهی و فعالیت اجتماعی هستم.با اینکه نقاشی تدریس میکنم ،درآمد دارم،اوضاع مالی خوبی دارم.اصالت خانوادگی بسیار عالی دارم. و در حیطه ی کودک نویسندگی میکنم و چند کتابم چاپ شده.اما در احساس خودارزشمندی و لیاقت کمبود دارم.18ماه قبل دوره لیاقت رو شرکت کردم.به شدت روخودم کار کردم.ولی با اومدن این تضاد.هرباااار و هربااااار بهم الهام می‌شد لطیف لیاقتت ایراد داره.تمام قسمت هایی ک ایراد داشتم و ترمز بود رو می‌نوشتم.ویس میکردم.تمرین میکردم.فکر میکردم.یه روز هم خودمو رها نکردم.ولی هنوز کمبود داشتم.وشاید این تضاد قطعه ی آخر پازل لیاقت من بود.و بعد این برم پازل جدید برای مداری بالاتر…

بدرود