تغییر شخصیت، جسارت می خواهد

به نام حضرت حق

پنجمین روز از روزشمارم رو به نوشتن درباره جنبه هایی از زندگیم که نیاز به تغییر دارد می گذرانم. اعتقاد به فقر و کمبود. بی اعتمادی به مردان. ترس از بیماری. ترس از دست دادن مادرم. ترس از رفتار بد دیگران. ترس از دست دادن آرامشم. ترس از شکست. ترس از مورد انتقاد قرار گرفتن. اینها همه مواردی است که باعث عدم حرکت من میشه و واقعا میخوام اصلاحشون کنم.

بعد از شنیدن فایلهای استاد برای رفع کردن اعتقاد به فقر و کمبودم تقریبا هر روز به فروشگاههای زنجیره ای رفتم و با نگاه کردن به انبوه محصولات حس خوشحالی از فراوانی رو سعی کردم در خودم ایجاد کنم.هر چند وقت یکبار با مادرم به رستورانی رفتم و مشتریان فراوان و غذاهای خوشمزه رو دیدم و از خوردنشون لذت بردم و مادرم رو مهمان کردم و هر دفعه از اینکه این توانایی مالی رو دارم خدارو شکر کردم. دیگه فیلمهایی که فقر و کمبود رو نشون میده نگاه نمیکنم. دیدن فیلم مستند از کارآفرینان آمریکایی شده کار هر روزم. با اینکارا سعی میکنم خودم رو در مدار ثروت قرار بدم.

برای رفع بی اعتمادی به مردان میدونم که نباید فیلمهایی رو نگاه کنم که همش از خیانت مردان ساخته شده ولی تا امروز این فیلمهارو بطور کامل کنار نذاشتم.باید کنار بذارم. چندین جمله در مورد مردان با شخصیتی که میشناسم تو دفترم نوشتم و هر روز میخونمشون.مثلا شخصی مثل استاد مرحوم مسعود حیدری که با اینکه هم از نظر علمی و ثروت و جایگاه اجتماعی در سطح بالایی قرار داشت تا سنین کهنسالی عاشق همسرش بود و نهایت توجه رو به همسرشون داشتن و همه اموالشون رو بنام همسرشون کرده بودن.سعی مردان خوبی که در جاهای مختلف میبینم تو ذهنم تحسینشون کنم.

در طول دو سال دچار بیماریهای زیادی شدم پدرم و پدربزرگم رو هم تو دو سال گذشته بر اثر بیماری از دست دادم بهمین دلیل ترس از بیماری در من قوی شده. هر روز در تمرین ستاره قطبیم سلامتی کامل میخوام.هر روز صبح بخاطر سلامتی الانم از خداوند سپاسگزاری می کنم و واقعا خوشحال میشم که روزهای بیماری رو پشت سر گذاشتم و الان سالمم. وقتی مریض بودم هر روز با خودم تکرار میکردم “خداوند روزهای رفته را باز می گرداند” و واقعا هم اینکارو کرد.چندین نفر تو خانواده مون عمل جراحی مشابه من انجام دادن ولی بعد از عمل فیبرومی که داشتن کامل برداشته نشد. من با دعاهام و درخواست از خداوند به سمت یک دکتر جراح عالی هدایت شدم که بطور کامل فیبرومم رو برداشت و بعد از عمل هم با سپاسگزاری از خداوند و ایجاد حس شعف از سلامتی ,هیچ اثری از فیبروم باقی نموند. و من هر روز بابت این سلامتی خدارو شاکرم.وقتی تو فایلهای استاد شنیدم که روند طبیعی زندگی سلامتیه خیلی خوشحال شدم. قبلش فکر میکردم هر چه سنم بالاتر بره دچار بیماریهای بیشتری میشم و در نهایت مرگ در اثر بیماری منتظرمه. ولی الان فهمیدم همه چیز از خودمه و مرگ میتونه بسیار راحت باشه و میشه تا لحظه آخر زندگی سلامت بود.ممنونم ازتون استاد بخاطر اینهمه آگاهی های نابی که بمن دادید.سپاسگزارتونم بخاطر اینهمه امید به زندگی که نصیبم شده.

ترس بعدیم ترس از دست دادن مادرمه. فعلا در عمل کاری در این زمینه انجام ندادم ولی میدونم که باید فایلهای استاد رو در مورد مرگ گوش بدم تا دیدم عوض بشه. ولی حتی از پرداختن به این ترسم هم میترسم و از صحبت در موردش عاجزم.

ترس بعدیم ترس از رفتار بد دیگرانه. سالها پیش تو کتاب فلورانس اسکاول شین خوندم که به خدای درون انسانها درود بفرست و مقاومت نکن. اون زمان چندان از این جمله نتیجه نگرفتم شاید کامل درکش نکردم ولی از زمانی که با استاد آشنا شدم که فرمودن همه چیز از باورهای خودمونه تونستم این جمله رو درک کنم و عمل کردم.دو ماه پیش وارد محیط کار جدیدی شدم و کلی استرس داشتم.مدام به الوهیت درون همکارام درود فرستادم و واقعا رفتارشون دگرگون شد. در مورد اعضای خونواده م هم این جمله رو در موردشون بکار بردم و فقط و فقط محبت بود که نثارم میکردن.میدونم که هیچوقت نباید یادم بره که همه چیز از خودمه. و نکته ی دیگه ای از استاد در این زمینه یاد گرفتم اینه که به هیچکس قدرت ندیم و خداوند قدرت مطلقه. این رو باید همیشه با خودم تکرار کنم تا آویزه ی گوشم بشه.

در مورد ترس از دست دادن آرامشم

در این زمینه الان خیلی بهتر شدم. داشتن فکر آزاد برای من اولویته. باید توکلم رو به خداوند بیشتر کنم تا با دیدن هر چیزی که خلاف میلمه بهم نریزم و همه چیزو به خداوند بسپرم. هر چه ایمانم قویتر بشه آرامشم بیشتر میشه. قبلا نمیتونستم راحت بخوابم ولی از وقتی با استاد آشنا شدم از همون روزای اول, شب تا صبح راحت میخوابم. واقعا ممنونم ازتون. گاهی تقسیم ارث و میراث ذهنم رو مشغول میکنه اون موقع به خودم میگم “اصلا معلوم نیست فردا زنده باشم یا مرده.” اون موقع همه چیزو ول میکنم و آروم میشم. یا میگم “من خودم با توکل بر خدا به ثروت میرسم اونقدر زیاد که دیگه ارث برام اهمیتی نداره”. اینا آرومم میکنه.

ترس بعدیم ترس از شکسته

من کمال گرام بهمین دلیل همه چیزو در منتهای کمال میخوام و این مانع اقدام من میشه.امیدوارم با آموزه های استاد بتونم رفعش کنم فعلا چیزی به نظرم نمیاد.

ترس بعدیم ترس از انتقاد شدنه

کلا آدم انتقاد پذیری نیستم و هر حرفی مخالف نظرم اذیتم میکنه و فکر میکنم شخصیتم زیرسوال رفته و اصرار زیادی برای به کرسی نشوندن حرفم میکنم. با اینکارم هم خودم اذیت میشم هم دیگران.و باعث زودرنجی زیادم شده. تازگی دارم سعی میکنم هر حرفی رو یبار بگم و اینقدر اصرار نکنم که حتما نظرم انجام بشه.من باید برای دیگران هم حق قائل بشم که نظری مخالف من داشته باشن.

اینها ردپایی بود که من از خود الانم گذاشتم.واقعا خیلی خوشحالم و مطمئنم بزودی تغییرات چشمگیری میکنم به کمک آموزه های استاد و خانم شایسته عزیز.سپاسگزارتونمممممم💕💕💕💕💕🌷🌷🌷🌷🌷💖💖💖💖💖💖🌹🌹🌹🌹🌹💗💗💗💗