«الخیر فی ما وقع» در شعر پروین
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل در باب مفهوم راستین ایمان و تسلیم در برابر خداوند است؛ آگاهی ای که نه تنها تعریف ما از دینداری را دگرگون میکند، بلکه فرمولی دقیق و ریاضیگونه برای خلق معجزات در زندگی ارائه میدهد. از دیدگاه استاد عباس منش، ایمان، یک واژه مذهبی نیست، بلکه یک فرکانس است. استاد با صراحت بیان میکنند که ملاک سنجش ایمان، نه ظاهر افراد است و نه اعمالی که به صورت فیزیکی انجام میدهند، بلکه تنها و تنها «احساس آرامش درونی» است. اگر شما در طول روز نگران، مضطرب یا ناامید هستید، به همان میزان از مدار ایمان خارج شدهاید. قانون جهان هستی، که همان سنت تغییرناپذیر خداوند است، بر این اصل استوار است که احساس خوب، اتفاقات خوب را رقم میزند و احساس بد، اتفاقات ناخوشایند را. این یک چرخه بیانتهاست؛ بنابراین، تمام تلاش ذهنی ما باید معطوف به این باشد که در هر شرایطی، حتی در دل طوفانهای زندگی، کانون توجه خود را بر زیباییها و داشتهها متمرکز کنیم تا جهان چارهای جز واکنش مثبت به فرکانسهای ما نداشته باشد.
استاد با بازخوانی و تفسیر توحیدیِ شعر پروین اعتصامی، مفهوم توکل راستین و اعتماد به حکمت خداوند را بر ما روشن می کند و از طریق این داستان، درس بزرگی را درباره «ظاهر و باطن اتفاقات» به ما میآموزند. بسیاری از اوقات، ما در زندگی با گرهها و مشکلاتی مواجه میشویم که در نگاه اول، شبیه به بدبختی، شکست یا از دست دادن هستند (مانند ریختن گندم پیرمرد در شعر)، و شروع به شکایت و ناشکری میکنیم؛ غافل از اینکه خداوند با ایجاد آن تضاد یا گرفتن آن نعمت کوچک، در حال آمادهسازی ظرف وجودی ما برای دریافت موهبتی بسیار عظیمتر (پیدا کردن همیان زر) بوده است. این درس به ما میگوید که هر شکست ظاهری، مقدمهای برای یک پیروزی بزرگ است، مشروط بر اینکه به حکمت خداوند اعتماد کنیم و زود قضاوت نکنیم. آن چیزی که ما «شر» میپنداریم، اگر با نگاه توحیدی نگریسته شود، در واقع دستان مهربان خداوند است که میخواهد مسیر ما را از بیراهه به سمت گنج اصلی تغییر دهد.
نکته کلیدی آموزش استاد در این فایل، مفهوم توحید عملی و قطع امید از غیر خداست. در تحلیل داستان، میبینیم تا زمانی که امید انسان به دستان مردم، وام، پارتی و کمکهای بیرونی است، درها بسته میمانند و تحقیر و رنج نصیبش میشود. اما لحظهای که انسان درمییابد که «رزق زان معنی ندادندم خسان، تا تو را دانم پناه بیکسان»، یعنی وقتی میفهمد که قدرت تنها در دست خداست و مردم تنها دستی از دستان او هستند، ورق برمیگردد. خداوند گاهی تمام درها را به روی ما میبندد تا ما را به سمت تنها دری که همیشه باز است و پشت آن بینهایت ثروت و آرامش نهفته است، هدایت کند. این فایل به ما یادآوری میکند که تضادها، بیماریها و فقر، دشمن ما نیستند؛ بلکه زنگ هشداری هستند که میگویند ما از منبع اصلی دور شدهایم و باید به آغوش خداوند بازگردیم.
هنر زندگی، حفظ ایمان و کنترل ذهن در لحظات تضادبرانگیز است. همه میتوانند در شرایط گلوبلبل شکرگزار باشند، اما متوکل کسی است که در اوج سختی، به جای ناشکری، به دنبال حکمت و درسهای آن اتفاق بگردد. اگر ما بتوانیم در مواجه شدن با تضادها، زاویه دید خود را تغییر دهیم و آرامش خود را حفظ کنیم، همان تضاد به سکوی پرتاب ما تبدیل خواهد شد. جهان در این لحظه ها سرند می کند و افراد متوکل به معنای واقعی، به مدار بالاتر وارد می شوند. مداری که پاداش اجرای توکل آنها در عمل است
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل صوتی «الخیر فی ما وقع» در شعر پروین13MB14 دقیقه














به نام خدای داناوحکیم.
سلام به استاد خوب وعالی خودم .
به به چ فایل زیباوپرمفهومی بود.استادهم که زیباخوندن وزیبامعنی کردن وزیباترتفسیرکردن .
بسیاربسیارلذت بردم و احساس خیلی خوب وخاصی پیدا کردم.
تاوقتی که خدا،راپبدانکردی ،چنین دیدگاهی در موردش داری .بوجوداومدن هرمشکل یاسختی راازجانب خدامی بینی و همیشه شاکی و گلایه مندهستی ازخداوند.داشتن این احساس بدوادامه دادن اون ،منجربه گره افتادن توکارودرست پیش نرفتن اون مشکل میشه.درواقع این خودماهستیم که میتونیم مشکلات و مصائب راحل کنیم ویابه اونها،دامن بزنیم وبیشترش کنیم .
وبعدخدارایک جلاد،و،یه موجودبیرحم می بینیم که نظاره گر اتفاقات زندگی ماس.
تابه حالانمیدونستیم ولی حالامیدونیم که اولا خدای مایه موجوداحساسی نیس که تحت احساسات ما،بالاوپایین بشه.
خداوند،این جهان راباقائده وقوانینی خلق ووضع کرده .وماباکشف و پیداکردن این قوانین ،پیش میریم .
ماطبق این قوانین پیش میریم وسعی می کنیم ،اصول آن را رعایت کنیم .
اینجانکته بسیارمهمی هس که باید بدونیم ،همه ی ما برای هر حرکتی ،نیازبه یه انرژی ای داریم که تووجودخودماس و همیشه باماس.ولی هروقت که ما بخواهیم وبه هرطریقی که بخواهیم،کمک حال ماوبه سراغ ما،میاد.
اسم اون انرژی خداس،مااونوباورمی کنیم وبااعتمادوایمان به خودش برای حل هر مسئله پیش میریم .
خداوندگفته هرکس که بخواهد،من اوراهدایت میکنم .
کی من میخام خدامنوهدایت کنه ؟چه وقتایی؟چه زمانهایی؟
هر انسان مومن وباایمانی که کلا،خودشو،رهامیکنه و همیشه برای انجام هرکاری تسلیم امرخدا هستن.وهرآنچه اتفاق بیفته را بدون شکوه وشکایت میپذیرن.چون باوردارن خدای آنها هیچ اتفاقی را بدون حکمت به اونهانمیده .این دسته افراد بدون جنگیدن وباپذیرفتن ،دنبال راه حل میگردن وبه اندازه ی توانشون سعی میکنم ،به مسئله بپردازند وبقیشومیسپارن به خدا.ومنتظرنتیجه نمیمونن .
باپیش اومدن هراتفاقی که ناجالب باشه،احساس خودشونوبدنمیکنن .وباتوجه وتمرکزبه مثبتهاوزیبایی هاوخوبیهای هرچیزی ،ازاحساس بد،به احساس خوب برمی گردن .تااتفاقات بعدی براشون خوب پیش بره.
بله ظاهرا،گفتنش راحته ولی در عمل یه کم سخته ولی اگه خداراباورداشته باشی وطبق قوانینش پیش بری،مطمئن باش توهم کم کم یادمی گیری که باهر اتفاق ،ناجالب ،خودتونبازی وامید داشته باشی که حل و رفع میشه .
امسال ینی سال۴۰۰۱ ۱،من به خودم قول دادم که خدارابیشتر،باورکنم .
درحال حاضربامسائل وموضوعاتی درگیرهستیم که دقیقا بایدخودمووایمانمو محک بزنم .
۶ماهه که گذشته وخوشبختانه من باامیدزیادکه باوردارم خدا،هرچیزی راسروقت وزمان مناسب خودش ،بهمون میده ،کم نیووردم.واجازه ندادم که هیچ کدوم تواحساس بد،بمونیم .خودم که نموندم.به همسرم وپسرم ودخترم هم درموردهدایت پروردگار،توضیح دادم وخداروشکراونهاهم ،باپذیرش این باور،دارن صبوری میکنن .
خیلی امیدیه آینده ی درخشان دارم ،برای اینکه هرروز،روی خودم وتغییراتم دارم کارمیکنم .
من اینو قبول دارم که خداوند همیشه برای مابهترینهارامیخاد،اگه نیس مشکل از جای دیگس ،نه خدامون .
بهتره بیشترروی باورهاواعتقاداتمون کارکنیم وهرروزتوانجام هرکاری ایمان خودمونو،نسبت به خدا،محک بزنیم تا همیشه این موضوع سرلوحه ی ذهنمون باشه .
خواهیم دید که ایمانمون قویترازروزقبل میشه .وتوجهات وپاداشهای خداوجهان بیشترمیشه .
به خدا اعتماد میکنم وبه هدایتش هرچی که باشه شک نمیکنم ،هرروزم رااینطورسپری میکنم .
بزرگترین ثروت وباارزشترین چیزی را که درحال حاضر دارم و خیلی هم قدرشناسش هستم :داشتن سلامتی وآرامش واحساس خوبه .
میدونم اگه بتونم به همین روند،مسیرم را ادامه بدم ،چیزهای باارزش دیگه ای راهم بدست میارم .
همهی این درسهای قشنگ راازاستادعزیزم یادگرفتم وطبق الگوبرداری از ایشون ،مصمم تروراسخ ترهستم که مسیرم مسیر،درستیه .
اگه خداراقبول داشته باشیم وهیچ کجاشرک نورزیم وجانزنیم .شک وتردیدودودلی راازخودمون دور کنیم،درواقع داریم ایمانمون رابه خداوخودمون ثابت میکنیم.
ماکه تابه حالایه جوردیگه زندگی کردیم وبه چیزخاصی نرسیدیم ،بیاییدمتفاوت باقبل عمل کنیم تا متفاوت نتیجه بگیریم .
من که سرسخت دارم اینکارو،میکنم .خیلی هم هیجان دارم .امیدوارم همه ی کسانی که میخان،پیروزوموفق بشن .
راه شیرین ولذت بخشیه .
استاد جونم سپاس .
سپاس ازوجودت .
سپاس ازفن بیانت که انقدبه دل می شینه .
هیچ کی نتونس منوتغییربده ،الی شما.من ممنون وقدردان شما هستم آقای عباس منش🙏🙏🙏