«الخیر فی ما وقع» در شعر پروین

به نام خدای معجزه ها

سلام به همگی

خواستم از تجربه جدیدی که از الخیر فی ما وقع که تونستم تا حدودی درست انجامش بدم براتون بنویسم تا باز قانون بیشتر در ذهنم حک بشه.

دیروز وقتی خواستم سوار اتوبوس بشم چون خونمون قبل شیرازه همیشه قبل سوار شدن به راننده میگفتم ولی دیروز یادوم رفت بگم میخوام فلان جا پیاده بشم و اونم چیزی نپرسید و چمدونم رو تحویل گرفت و گذاشت تو اتوبوس.

(البته 1 2 بارم هی به فکروم میومد که برو به راننده بگو فلان جا میخوای پیاده بشی که معلوم بشه پیاده میکنه یا نه! حس میکنم همینا الهامات خدا بوده که من نادیده گرفتمشون)

گذشت تا شب بعد شام که خواستیم سوار بشیم به شاگردش گفتم (البته بار اول فکر کردم که همین آدم راننده ی نصف شبه بعد دیدم شاگرده) میخوام فلان جا پیاده بشم گفت که اوکیه، چمدونت رو گذاشتی دم دس؟

منم گفتم نه!!

گفت دیگه نمیشه رفته بین وسیله ها باید خود شیراز پیاده بشی!!!

حرفش عین یه ضد حال بود برام چون صبح خیلی زود میرسیدیم، پیش خودم فکر کردم برگشتنم به خونه خیلی سخت میشه!!

بهش گفتم خو الان خودم وسیله ها رو میریزم بیرون چمدونم رو میزارم دم دس

باز گفت نه نمیشه و برای ما دردسر میشه و فلان

منم تا دیدم داره وارد فاز مقاومت و بحث میشه دیگه چیزی نگفتم و رفتم سوار شدم( چون استاد از شما یاد گرفتم که نمیشه در مورد یه موضوع بحث کنی و بهش توجه نکنی و هر چی هم که مقاومت بیشتری نشون بدی اون موضوع بیشتر کش پیدا میکنه)

بعد که سوار شدم همینطور که داشتم پیش خودم فکر میکردم دیدم نجواها میخوان آروم آروم کل فضا رو بدست بگیرن و احساسمو بد کنن!

خدا رو شکر یهویی یاد این فایل افتادم و گفتم الان وقت خوبیه که با این ناخواسته ای که پیش اومده الخیر فی ما وقع رو در عمل تمرین کنم.

خدا رو شکر میکنم که به موقع بهترین الهام رو بهم کردی!

این جمله هایی بود که سعی کردم آگاهانه به خودم و نجواها بگم که:

خدا برام یه اتفاق بهتر یه معجزه بهتر در نظر گرفته

همه چیز تحت کنترل اونه خودش اوضاع رو به نفع من تموم میکنه

خدا برام یه سوپرایز بهتر تو شیراز در نظر گرفته و…

(جالبیش اینه که دقیقا به حرفی که تو اون فایل گفتین رسیدم که تا نجواها قدرت نگرفته ما باید با جملات تاکیدی و مثبت جلوشو بگیریم چون بعد چند بار تکرار کردن همون جملات مثبت، ذهنم داشت آروم میشد)

گذشت تا نصف شب دیدم یه آدم جدیدی داره رانندگی میکنه. یه حسی گفت برو به ای بنده خدا هم بگو که میخوای فلان جا پیدا بشی.

رفتم بهش گفتم و گفت نمیشه ولی پلیس راه میتونم پیادت کنم.

باز خوشحالتر شدم چون پلیس راه به خونه ما نزدیک تر بود.

ساعت های حدود 3 نصف شب بود نگه داشت برای سرویس. باز یه حسی گفت برو بهش بگو چمدونت رو بیاری دم دس بیزاری

رفتم بهش گفتم و دیدم داره نق میزنه که باید اول کار میگفتی و از ای صحبت ها ولی دیدم کلید انداخت و درو باز کرد، گفت کدومشه؟

گفتم اونه

گفت چیطوری میخوای بیاریش بیرون؟

گفتم نگران نباش الان خودم درستش میکنم و سریع از این فرصتی که خدا برام فراهم کرده بود وسیله ها رو ریختم بیرون و چمدون خودم رو گذاشتم دم دس!

به همین راحتی بدون بحث یا التماس از کسی

خدایا شکرت

خیلی خوشحال شدم بابت این فرشته ای که خدا سر راهم قرار داد تا خیلی راحت به خواستم برسم.

صبحم که پیاده شدم اومدم ماشین بگیرم دیدم باز خدا یه فرشته ی دیگه آماده برام گذاشته تا خیلی عزتمندانه منو تا خونه ببره!!

خدایا سپاسگزارم بابت بینهایت دستان مهربونت که هر روزه وارد زندگیم میکنی تا منو از مسیری زیبا، راحت و عزتمندانه به خواسته هام برسونن.

این بود پاداش جهت دهی آگاهانه به کانون توجهم و بعد این اتفاق درکم بیشتر شد نسبت به این اصل تا بتونم تو موارد بعدی هم از این قانون به نفع خودم استفاده کنم.

خدایا هزارن بار شکرت

ببخشید اگه طولانی شد

با آرزوی بهترین ها

به نام خدای معجزه ها

سلام دوست خوبم

این دومین کامنتی هس که تو چن روز اخیر ازت خوندم و این نشون میده خیلی خوب داری رو خودت کار میکنی که خودت رو متعهد کردی فایل های سفرنامه رو ببینی و کامنت بیزاری؛ بازم آفرین تحسینت میکنم

چیزی که میدونم اینه که اگه ما تو همین مسیر زیبا و توحیدی بمونیم و رو خودمون کار کنیم، آروم آروم تمام بخش های زندگیمون خود به خود درست میشه

پس از خدا میخوام که تو و من و همه دوستان رو در این مسیر ثابت قدم نگه داره و لحظه ای ما رو از هدایت هاش بی نصیب نیزاره

خدایا تنها تو را میپرستیم و تنها از تو یاری میجوییم

ما را به راه راست، راه کسانیکه به آنها نعمت های زیبا و بی انتها دادی و نه کسانی که بر آنها غضب کردی و نه گمراهان هدایت کن