"قدرت اراده" در مقابل نحوه عملکرد مغز انسان - صفحه 27

سلام خدمت استاد عزیز

واقعا هر بار این فایل رو گوش میکنم میگن پسر این فایل چقدر ارزشمنده و واقعا رایگان نیست.

من با استفاده از همین فایل های هدیه که از دوره قانون سلامتی گذاشتید تغییراتی رو در سبک تغذیه ام انجام دادم. من قبلا ورزشکار بودم و با ورزش تونسته بودم تناسب اندام و زیبایی انجام ایجاد کنم ولی خیلی ازم زمان میگرفت و خیلی باید ورزش میکردم و همین ورزش زیاد باعث آسیب هایی هم شده بود و بعد از یک سری مسائل ورزشم بسیار کم شد و استایل بدنیم ریخت بهم. شکم گنده‌ای پیدا کرده بودم و کمردرد داشتم و خستگی بسیار زیاد داشتم و همیشه در طول روز میخواستم بخوابم ولی اومدم گفتم از همین آگاهی‌های هدیه استفاده میکنم و البته در خانه هم مقاومت وجود داشت نسبت به این موضوع و کلی نصیحت و .. می‌شنویدم ولی گفتم هر طوری که شده باید اجرا کنم و کنترل ذهن کردم و خداوند هم کمک کرد و اعراض کردم و توجه گذاشتم روی خواسته و یکبار هم اعلام کردم که شیوه تغذیه ای که شما میگید من باید داشته باشم این مسائل رو برای من ایجاد کرده و نمیتونم به این شیوه زندگی کنم و به خودم آسیب بزنم و باید شیوه دیگری رو انتخاب کنم و این کار رو انجام دادم و احترام گذاشته شد بهم و به شیوه‌ای که از شما یادگرفتم رو به لطف خدا اجرا کردم و یک اهرم رنج و لذت درست کردم و بر اساس آگاهی‌های همین فایل‌های هدیه قانون سلامتی و برخی کامنت ها و اطلاعات دوستان در عقل کل نسبت به دوره قانون سلامتی شیوه تغذیه رو تغییر دادم و بعد از گذشت سه ماه شکم من به مراتب کوچک تر شد و تمام دردهای لگن و کمر و .. از بین رفت. انرژی من بسیار زیاد تر از گذشته شد و خستگی‌های مزمن که در طول روز داشتم از بین رفت. من همراه با این شیوه تغذیه عصرها پیاده روی یک ساعت و نیمه دارم و بعد از اینکه وزنم کاهش پیدا کرد و بدنم متناسب تر شد اقدام به شروع کردن ورزشم هم کردم و تمرینات بسیار ساده روزانه رو انجام میدم و تکاملی تقویتش میکنم و ورزش میکنم با وزن بدنم و در حد نهایت 20 دقیقه زمان ازم میگیره روزانه. چه کاری انجام دادم؟‌ اولا که من فقط گوشت میخورم و تخم مرغ همراه با سبزیجاتی که کربوهیدراتشون بسیار پایین هست مثل خیار گوجه کدو بادمجان کلم یا سبزی مثل گشنیز. نشستم تو اینترنت بری تک تک مواد غذایی که میخوام بخورم سرچ کردم که ببینم چه میزان کربوهیدرات دارن و اونهایی که حداقل هست رو مصرف میکنم. همچنین لبنیاتی مثل ماست، پنیر هم مصرف میکنم و شیر هم مصرف میکنم. آواکادو مصرف میکنم. اوایل کارم بسیار متعهد و جدی و مصمم این کار رو انجام دادم و اهرم رنج و لذت هم بارها تکرار کردم تا جایی که واقعا چندین و چند ماه آگاهی ها رو اجرا کردم. این روزها خودم رو مانیتور کردم و دیدم یکم از جاده اصلی زدم بیرون و دارم یک سری مواد غذایی ای رو میخورم که کربوهیدراتشون بالاست. مثل هندوانه یا خربزه و گفتم باید برم دوباره مطالب رو مرور کنم که در مسیر درست قرار بگیرم. من خودم رو اصلا وزن نکردم ولی شکمم خیلی کوچک تر شده. عکس قبل از عمل به آگاهی ها از خودم دارم خیلی لاغر تر شدم. برای تامین ویتامین‌های بدنم هم ساعت 2 که غذا میخورم همراه با غذا یک قرص ویتامین انرژکس مصرف میکنم که خیلی ویتامین‌های مختلفی رو داره و باعث میشه بهتر جذب بدن بشه این ویتامین ها. همچنین من تعداد وعده های غذاییم رو کم کردم و به قولی فست کردم. من ساعت 2 ظهر غذا میخورم و همچنین ساعت 9 شب. این ساعت 9 شب هم به اصرار خانواده هست و الا خودم میخوام عادت کنم یک وعده بخورم. از ساعت 9 تا ساعت 2 ظهر فردا من به قول شما فست هستم و هیچی جز آب یا چایی نمیخورم. گاهی شاید قهوه بخورم. البته یک کار اشتباهی که انجام میدادم این بود که گاهی دوغ میخوردم ولی فهمیدم این کار مثل یک وعده غذایی میمونه و نباید انجامش بدم. اوایل خیلی سفت و سخت رعایت میکردم ولی این اواخر احساس کردم جاهایی رو دارم شل میگیرم و اومدم این فایل رو مرور کردم و چقدر مطالب فوق العاده ای گفته شده.

این مطلب که تاثیر مواد قندی و کربوهیدارت مثل ماده مخدر بر روی مغز هست و باید کار رو به جایی برسونی که کربوهیدرات قطع بشه. البته در عقل کل خوندم که دوستان میگفتن سبزیجاتی که خیلی کم کربوهیدارت دارن مثل خیار و گوجه و کاهو و اینجور موارد رو میشه مصرف کرد و به همین دلیل از اینها کنار غذام استفاده میکنم. برای تامین مواد گوشتی هم بیشتر مرغ و تخم مرغ و جگر و دل و گوشت چرخ‌کرده مصرف میکنم و وعده هایی در ماه هم گوشت گوسفندی یا گوساله استفاده میکنم. روغنی که برای طبخ غذام استفاده میکنم یا دنبه هست یا کره حیوانی یا روغن زیتون. گاهی اوقات هم میشه که خانواده بهم نمیگن و غذایی که با روغن بیخود درست شده بهم دادن و سعی کردم کنترل ذهن کنم و ازشون بخوام با روغن مناسب بهم بدید اگه میخواهید غذا بدید. گاهی در غذاهام پیاز هم هست که خورد شده هست.

نکته جالب توجه این هست که من برخلاف رژیم های گذشته خیلی متمایل نشدم به اینکه هوس کنم و مواد غیرمجاز بخورم. نمیگم اتفاق نیفتاده شاید گاهی گردو یا بادام خوردم. یا گاهی به اصرار مادرم گلابی‌ای که همین فصل هست و فصلش داره میگذره خوردم و اینم به این دلیل هست که آگاهی ها رو مرور نکردم و دیدم از نظر تناسب اندام و سلامتی در وضعیت خوبی هستم و فکر کردم حالا یک این بار ایرادی نداره.

امروز با دیدن این فایل تصمیم گرفتم که این نکته رو در نظر بگیرم که خوردن مواد کربوهیدرات دار یعنی دادن پاداشی به مغز مثل پاداشی که مواد مخدر به مغز میده و این باعث میشه تو رو ببره توی دام اعتیاد. همانطور که نمیشه بگیم یک ذره مواد مخدر مصرف میکنیم طوری نیست نمیتونیم بگیم که کربوهیدرات مصرف میکنیم اما کم و مشکلی نداره چون همین یک ذره کربوهیدراتی که مصرف میکنی باعث میشه که هی بیشتر بخوای و اعتیاد ایجاد میکنه چون مثل قند هست برای بدن و سیستم پاداش دهی مغز رو تحریک میکنه و مغز به این شکل عمل میکنه که کربوهیدرات در بدن تبدیل به انرژی ای میشه که برای مغز راحت هست استفاده از اون و از اون جایی که مغز یادگرفته که از قند استفاده کنه تا از کیتون ها باعث میشه که اراده نتونه جلوی این موضوع رو بگیره و تازه پاداشم دریافت میکنه و انرژی دریافت میکنه و این باعث میشه هی بخوای مصرف کنی، دقیقا مانند مواد مخدر که اگه یک ذره مصرف کنی دفعه بعد بیشتر میخوای دفعه بعد بیشتر میخوای اینم همینطوره و باید کمش کنی و هدفت این باشه که قطع اش کنی و کلا بندازیش دور.

اون موقع که من استفاده از این شیوه رو به کار گرفتم هم همینطور بود. من برنج میخوردم نون میخوردم .. شیرینی و اینها گاهی اوقات میخوردم اغلب اوقات نمیخوردم بعد تصمیم گرفتم کربوهیدارت رو حذف کنم اول گفتم قند هرگز نمیخورم و برنج رو کلا قطع کردم و با غذا یک نصفه نون + غذای گوشتی میخوردم. تکامل رو رعایت کردم و بعد که چند روزی و هفته ای گذشت نصفه نون رو کردم 1/4 نون. و بعد از یک مدتی هم نون رو کامل حذف کردم و مواد گوشتی سبزیجات بسیار کم کربوهیدارت مصرف میکردم و همین موضوع باعث شد که من دیگه هوسی سراغم نیاد که برم چیزهای دیگه بخورم و کاملا متعهد باشم به رعایت این سبک غذایی و تا مدت های زیادی هم هیچ تقلبی نکردم تا این اواخر که به علت فصل تابستون و اینکه همین یک فصل هست بگذار یک سری چیزها رو امتحان کنیم هنداونه و خربزه خوردم. الان با استفاده از این فایل باید یک تجدید نظر کلی بکنم در مورد کل وضعیت تغذیه ام ببینم دارم چی به خودم میدم و حواسم رو جمع کنم. احساس میکنم یکم هوس در من ایجاد شده برای خوردن یک سری مواد غذایی و گفتم این هوس ها قبلا نبود پس من دارم یک اشتباهی میکنم که این هوس اومده. الان متناسب هستم ولی با توجه به استانداردهام تناسب بیشتر رو دوست دارم داشته باشم. یک ذره شکمم برآمده هست و کامل کامل آب نشده و اونطوری که دوست دارم نیست که کامل تخت باشه. چون من سیکس پک هم دارم و با ورزش ساختمش دوست دارم شکمم کامل تخت باشه و سیکس پک هام زمانی که سفت نمیکنمشون هم مشخص باشه. دانش و آگاهی لازم در مورد اینکه باید چه کار کنم که به این استایل و تناسب اندام برسم رو ندارم ولی انشاءالله به یاری و هدایت خداوند به سمت آگاهی های لازم هدایت میشم. از همین آگاهی هایی که دارم خوب استفاده کنم بقیه موارد خودش در زمان مناسب میرسه.

یک مسئله ی دیگه هم دارم که اذیتم میکنه. یکی زمان خوابم هست. من معمولا تا 10 صبح میخوابم و همیشه این احساس عذاب وجدان رو دارم که پسر چقدر از زمانت رو داری برای خواب هدر میکنی. با اینکه وقتی از خواب بیدار میشم برخلاف گذشته اصلا دیگه خوابم نمیگیره تا آخر شب ولی همه اش به خودم میگم کاش زمان خوابم کمتر بود. کاش مثل گذشته ام سحر خیز بودم. کاش این عادت درست رو داشتم. نمیدونم چرا وقتی صبح زود بیدار بشم خیلی خیلی خوابم میاد و دوست دارم بخوابم و باید به شدت خودم رو کنترل کنم و خیلی اوقاتم تسلیم میشم چون اصلا ذهنم و هیچی درست کار نمیکنه و باید بخوابم تا بیاد روی فرم

من زمانی که دانشگاهی یا مدرسه ای بودم همیشه ساعت 6 و گاهی هم 4 بیدار بودم و آماده بودم. ولی از وقتی که دیگه مجبور نیستم صبح زود بیدار بشم و کارم هم توی خونه هست زیاد میخوابم و این احساس رو دارم که دارم وقتم رو تلف میکنم. میتونم در این مدت زمان پروژه بیشتری بگیرم یا بیشتر روی خودم کار کنم یا بیشتر مطالعه کنم.

موضوع دومی هم که اذیتم میکنه بحث یک سری نجواهای ذهنی هست که دارم. مثلا یک سری ایده ها بهم گفته شده انجام بدم برای کسب و کار و تولید یک سری ویدیوهای آموزشی و ایده های مختلف دارم ولی نمیتونم انجامشون بدم یعنی هر کاری میکنم نمیتونم انجامش بدم. نمیدونم دقیقا چم هست که نمیرم اجراشون کنم. میگم ایمانی که عمل نیاورد حرف مفت است ولی مجبورم نمیکنه برم انجامش بدم و وقت تلف میکنم یا خودم رو سرگرم مطالعه بیشتر میکنم و فرار میکنم ازش. میدونم باید انجام بشه اما انجامش نمیدم. چیزی که خودم درک میکنم اینه که احساس ارزشمندیم اومده پایین و خودم رو کمتر باور دارم و ایده ای هم که دارم اینه که برم آگهی تبلیغاتی رو دوباره اجرا کنم و تمریناتش رو انجام بدم که این احساس ارزشمندیه بره بالا و ترسه کمتر بشه ولی مطابق معمول از انجام این کار بسیار ترس دارم، بار اینکه بارها انجامش دادم ولی ذهنم میگه خیلی سخته بیخیال شو. فکر میکنم مشکل اعتماد به نفسی هست. همچنین این نجوا رو هم دارم که تو انقدر داری روی باورهای ثروت سازت کار میکنی پس کو نتیجه و توهم زدی و تو داری وقتت رو تلف میکنی برو بیرون برای یکی دیگه کار کن و فلان ولی من میدونم که آشغال ها رو دارم میکنم زیر مبل. ذهنم میگه دلیل بی انگیزگی ات و بی انرژی بودنت برای کار این هست که با آدم های مناسب کم ارتباط داری و اگر مهارت کم زمان میگذاری براش به خاطر اینه که انسان موجودی اجتماعی ایست و باید با آدم های جدید ارتباط داشته باشه و این صحبت ها تو ذهنم میاد و این روزها هم یک باور رو پیدا کردم که من یکجورایی باور دارم که «من به دلیل نداشتن دوست و رابطه حضوری ثروتمند نمیشم» یعنی حتما باید دوست‌هایی هم مسیر رو داشته باشم که ثروتمند بشم. خب من همین الان با خانواده و اجتماع به صورت سطحی رابطه دارم ولی در مورد ارتباط با افراد جدید کمی مقاومت دارم که ایراد از خودم هست خیلی کمال‌گرایانه نگاه میکنم به ارتباطات و البته دوست ندارم هم با آدم های قبلی ارتباط داشته باشم که تو حاشیه هستن و حذفشون کردم و الان هم هر جایی میرم با هر کسی رابطه دارم عالی پیش میره و مثبت هست رابطه ولی الان این باور رو دارم که میگه یا باید دوست داشته باشی یا ثروتمند نمیشی. این ایده به ذهنم میرسه که این باور رو ایجاد کنم که من میتونم ثروتمند بشم حتی اگر دوستی هم نداشته باشم یا میتونم با افراد مناسب رابطه بگیرم و دوست باشم ولی حضوری فعلا کسی رو نمی‌شناسم که همشهری باشیم یا خودم رو لایق نمیدونم که ارتباطه باشه به خاطر مسائل مالی و غیرحضوری هم البته میشه رابطه داشت. کلا توی دوستی و ارتباطات مسئله دارم و یکم سختم هست و یک سری اوقات مسئله رو حل میکنم و ولی بعد از یک مدت برمیگردم به عقب. ایمان دارم که این مسائل حل میشه و من نتیجه‌های تلاش‌هام و زمان‌هایی که میگذارم رو میگیرم. خداوند حواسش به من هست. حواسش به همه‌ی بندگانش هست. هیچکسی هم تو زندگی من مقصر نیست حتی کسایی که باورهای محدود کننده رو ساختن هم مقصر نیستن چون اونها هم یا فکر میکردن کار درست اینه یا خودشون به این شکل بزرگ شدن و هدایت ها میاد که ایرادهای شخصیتیم رو چطور باید برطرف کنم و مسائل حل بشه.

عاشقتونم و ممنونم از شما که این کامنت رو مطالعه کردید.