می خواهی جزو کدام گروه باشی؟ - صفحه 67

به نام خدای مهربان

سلام به همه‌ی عزیزانم

همیشه به دنبال بهبود باشیم و هیچوقت اگر شرایط ایده آل بود گول این شرایط نخوریم

ــ چه زمانهایی بوده که تغییر کردی و بعدش پیشرفت کردی و موفق شدی ؟؟؟ هر زمانی که رو خودم کار کردم از درون خودم تغییر دادم کلی پیشرفت کردم و موفق شدم مثلاً تا چند ماه پیش که خونه بودم و مدام می‌خوردم و می‌خوابیدم با کمی بیشتر روی خودم کار کردن مهاجرت کردم به تهران و به دل ترس هام اومدم با حالی که جا و مکانی نداشتم ولی الان در مکانی هستم که جا و تغذیه رایگانی در اختیارم هست و برای کسب و کارم دارم تدوین را یاد میگیرم که تا قبل از مهاجرت اصلا بلدن نبودم ،الان ارتباط گیری با بچه ها را دارم یاد میگیرم که واسه علاقم خیلی نیاز و تا قبل از مهاجرت اصلا بلدن نبودم و حتی از بچه ها فراری بودم و یکی از مهمترین مهارتهایی که خیلی نیاز دارم و دارم یاد میگیرم و تدوین کردن هست که آینده ی بسیار وسیع و نامحدودی هم داره

ــ چه زمانهایی بوده که تغییر نکردی و حرکت نکردی و این عدم تغییر باعث شده خیلی چیزها را از دست بدی ؟؟ زمانهایی که به ظاهر هم چی خوب بوده و کاری ثابت داشتم و در شرایطی بودم که حرکتی رو به جلو نداشتم باعث شده که احساسم بد بشه و با نگرانی و نداشتن هدف مواجه شدم و زمانم را به بیهودگی گذروندم مثل زمانی که با نوجوان اوتیسم آشنا شدم و مربیش شدم و بعد از چندماه دیگه فقط روتین ثابت و کارهای ساده ای بود و من فقط باید می‌خوردم و می‌خوابیدم و از این نوجوان مراقبت میکردم ولی خدا را شکر با دیدن نشانه ها شروع به تغییر کردم و از اون کار اومدم بیرون امااااااااا بعدش دیگه فکر کردم باید مدتی را استراحت کنم به خاطر همین هیچ تغییری نکردم و انگیزه و ذوق وشوقم را برای تغییر کردن و روی خودم کار کردن از دست دادم که در ادامه با چک و لگدهای جهان و رفتارهای اطرافم به خودم اومدم و شروع کردم به کار کردن روی خودم و به تهران مهاجرت کردم و در حال یادگیری در یکی از کارهام هستم و چند تا کار دیگه که بهش علاقه داشتم را تجربه کردم و متوجه شدم که نمیخوامش و ازش گذر کردم

ــ با این تجربه ها الان متوجه شدم که چه کارهایی باعث میشه که در دام اوضاع خوب بیفتم و حرکت نکنم یعنی هر زمانی که کاری داشتم که به صورت روتین حقوق گرفتم و یادگیری در اون کار نبوده کلا تغییری هم نکردم و انگیزه و شوقم را برای رشد و پیشرفت از دست دادم مثل همون کار با نوجوان اوتیسم و یا زمانهایی که کارگری کردم یا الان که بهم پیشنهاد کاری شده تا در یک ویلا گلها ر ا آب بدم و بهم مکان و حقوق بدن قبول نکردم چون یادگیری و پیشرفتی نداره و با شناختی که از خودم دارم می‌دونم که انگیزم را از دست میدم .

هر زمانی که برای یادگیری یک مهارتی اقدام کردم خیلی انگیزه داشتم و خیلی خوب هم یاد گرفتم و اگر بهش علاقه داشته باشم دیگه کن فیکون میشه و به شدت سریع و حرفه ای یاد میگیرم ولی یکی از ترمزهایی که جدیدا بهش هدایت شدم این که فکر میکنم همین قدری که یاد گرفتم دیگه کافیه و از یه جایی به بعد واسش اقدام نمیکنم و همین خودش یه تله است مثلاً به خاطر انگیزه ای که داشتم از تهران به شیراز و در نهایت به کیش مهاجرت کردم و با اون نوجوان اوتیسم آشنا شدم و به خاطر اینکه به کاری علاقه داشته باشم خیلی زود یاد میگیرم وقتی وارد کار شدم با حالی که اصلا نمی‌دونستم اوتیسم چی هست خیلی زود در همون چند روز اول پایه ی کار یاد گرفتم و در چند روزی که تو کیش ساکن بودیم خیلی خوب داشتم رشد میکردم وقتی از کیش اومدیم و در تهران ساکن شدیم من فکر کردم دیگه خیلی بلدم شدم و خودم باهوش هستم و مربی اوتیسم بودم را خوب یاد گرفتم و فکر کردم دیگه این تهش به خاطر همین دیگه اقدامی برای یادگیری نداشتم و پیشرفتی هم نکردم و بعدش انگیزم را از دست دادم

حالا باید این مدام به خودم یاداوری کنم که وقتی در کاری وارد شدم باید اقدام کنم و آموزش ببینم مطالعه کنم و باورهای مناسب واسش بسازم و الگوهای موفق اون کار ببینم و وقتی در اون کار رشد کردم برم واسه هدف بعدی و ندارم که تو اون کار بی انگیزه بشم و چک و لگد بخورم

مثلا در حال حاظر دارم کار تدوین یاد میگیرم و به خاطر همون انگیزه و یادگیری خوبی که در علاقم دارم خیلی خوب یاد گرفتم و به لطف خدای مهربان تو این چند روز متوجه شدم که واسش آموزش نمی‌بینم و حرکتی واسش نمیکنم و در تله ی این که بلدم و باهوشم افتادم که به لطف خدا مچشو گرفتم و می‌خوام که برنامه ی خوبی واسه آموزش تدوین و یادگیری بیشتر بذارم و طرفم را وسیعتر کنم چون باید ظرف یادیگریم را وسیعتر کنم تا بیشتر تشنه ی یادگیری و پیشرفت باشم و مدام به خودم یاداوری کنم که هر کاری پتانسیل ثروتمند شدن را داره به شرط داشتن انگیزه و ساختن باور های مناسب .

اول کامنت نمیدونستم چی بنویسم و خدا هدایتم کرد و بهم گفت که در حال حاظر چه ترمزی داری و باید روش کارکنی و متوجهم کرد که چه چیزی انگیزم را بیشتر می‌کنه چون وقتی انگیزه باشه حرکت می‌کنی و با باورهای مناسب به آسانی و لذت مسیر ادامه میدی و به نتیجه میرسی

یادگیری و آموزش در آنچه که بهش علاقه دارم و رشد و پیشرفت مداوم در اون کار واسه من انگیزه و شوق ایجاد می‌کنه چون باور دارم در هرکاری که بهش علاقه داشته باشم خیلی زود یاد میگیرم ولی به خاطر همین ترمزی که دارم و فکر میکنم این دیگه تهش و من باهوش هستم و خیلی خوب یاد گرفتم از یه جایی یه بعد حرکت نمیکنم و انگیزم از دست میدم بعدش که در کاری دیگه وارد میشم به شدت در شروع کار خوب عمل میکنم و خوب یاد میگیرم ولی باز این لگو تکرار میشه و متوقف میشم و فکر میکنم این تهش و باز میرم واسه یه کار دیگه که چندین کار را تا الان عوض کردم و خوب عمل کردم اما به خاطر همین ترمز بلد بودن و باهوش بودنم دیگه ادامه ندادم که این ترمز شامل فایل ها و محصولات استاد هم میشه در اوایل هر محصول و یا دوره ای خوب شروع میکنم خوب تمرین میکنم کامنت میذارم ولی به نصفه نرسیده متوقف میشم چون در لایه های زیرین مغزم این باور هست که بلدم و کافیه و وقتی به یک تضادی میخورم انگیزه درونم به وجود میاد و حرکت میکنم

خدایا شکر که داری بهم میگی و مچ ذهنم دارم میگیرم

حالا باید باورهای مناسب واسش بنویسم

ــ من هرچقدر یاد بگیرم و خودم را بهبود بدم ظرف یادگیری و مدارم بالاتر میره و اصلا در جهان مادی محدودیتی واسه رشد و پیشرفت وجود نداره مثل استاد که مدام در حال رشد و پیشرفت و یادگیری و هر روز خودش را بهبود میده ،مثل حضرت محمد که هر سال یک ماه به مدت بیست سال به غار حرا رفت تا به خود شناسی برسه و یاد بگیره و بعدش قرآن دریافت کرد و خودشون میفرماید فقیرم به خداوند اونوقت من دوتا مطلب یاد گرفتم ادعا میکنم که خیلی وارد و بلدم خیلی باهوشم ،خدایا منو ببخش خدایا من نمی‌دونم و تو میدانی دستم بگیر و هدایتم کن من فقیرم به تو محتاجم به تو .

با یاری و هدایت الله این کامنت ادامه میدم و می‌خوام باورهای مناسب واسش بنویسم چون یکی از ترمزهایی که باعث شده متوقف بشم همین باور بود که من بلدم و باهوشم و اقدامی نمی‌کردم که به لطف خدای مهربان مچ ذهن عزیزم گرفته شد و قرار با هدایت الله تغییر کنم