«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش - صفحه 167

با سلام و احترام

به خودم قول دادم هر روز بیام و مستقیما درهمین چارچوبی که برای ارسال دیدگاه اماده شده کامنتم رو ثبت کنم و برای نوشتن کامنت کمالگرایی نکنم.

این فایل نیاز به بارها تکرار و تکرار داره تا دوهزاریم دربارش بیفته تا بفهمم کمی تسلیم چیه و باور صد درصد به خداوند چیه و ایمان به خدا و پشتت به خدا گرم بودن چطور حسیه و اینکه بدانی خداوند همواره تورو به خیر و خوبی هدایت میکنه و درنتیجه اش ارامش مطلق وجودت رو سرازیرکنه و زندگیت رو برات بهشت کنه…

اونجا که یاداوری کردین اگر ابراهیم تونسته من هم میتونم خیلی نکته ی زیبایی بود

چطور میتونم توی رفتارهام و عملم و زندگیم این حنیف بودن یکتاپذستی خالص و عشق به خداوند و باور صد در صدی به خداوند و تسلیم بودن رو دربرابرش و دادن تمام فرمان زندگی به دستش رو اجرایی کنم؟

وقتی ترسیدی دستتو بلند کنیم نظرت رو بگی ازونجایی که تسلیم پروردگاری که تورو هدایت میکنه به خیر مطلق بی ترس نظرت رو بگو

وقتی با استادت جلسه داریو ترس تموم وجودت رو گرفته برو جلسرو شرکت کن هربار بزار یک پله پیشرفت کنی نترس ازینکه بخش کوچیکی از کارت رو توضیح بدی و بهش افتخار کنی

این جمله که «من از خداوندم مگر خداوند ضربه پذیره؟» خیلی من رو از ترس های به ارامش میرسونه

تسلیم خداوند بودن در عمل یعنی اینکه الان که مهاجرت کردی و به اینجا مهاجرت کردی توی ذهنت گله و شکایت نکن که فلان جا بهتر بود به خدا اعتماد کن … اعتماد کن که چطور با این همه نشانه تورو به اینجا اورد … وقتی خداوند به ابراهیم گفت فرزندت رو قربانی کن الراهیم نگفت چرا من منکه هرچی گفتی به حرفت گوش دادم برای چی واس فلانی انقدر زندگی خوب دادی به من ندادی ابراهیم احساس عشق بیشتر کرد احساس انتخاب شده بودن کرد و شکایت نکرد و احساس خوب داشت که خداونده که هدایتگرش هست به بهترین مسیر از زندگیش… من هم میتونم از ابراهیم الگو بگیرم و گله و شکایت و احساس بد رو کنار بزارم

یا الگوی عملی دیگه ای که میتونم تمرینش کنم اینه که تسلیم خداوند باشم دربرابر اینکه از خانوادم دورم …هربار اینقدر احساس بد و تنهایی و خواب های پریشان که ایینه ی احساس روزم هستند رو نداشته باشم احساس نکنم به من ظلمی شده نه وقتی ابراهیم بیست سال بیست سال از خانوادش دور بود به نظرت ایا احساسش بد بود ایت هر روز غصه میخورد؟ اگر احساسش بد بود که نمیتونست قدمی از قدم برداره و به همچین جایگاهی برسه!

یگانه جانم به عنوان تمرین شرایط حال حاضرت برای تسلیم ازت میخوام که برای دیدن عکس و فیلم ها و صحبت تصویری با خانواده هزیزت نه تنها احساست بد نشه بلکه هزاران بار سپاسگزار خداوند مهربان باشی

ازت میخوام که تسلیم صد در صدی باشی برای مکانی که خداوند تورو بهش هدایت کرده خداوند جای بد تورو نمیبره عزیزدلم

خداوند مهربانی که عاشق توعه و تو به واسطه ی همین دوری و همین ایمانی که به خرج دادی برای مهاجرت یاد گرفتی عاشقش باشی

یاد گرفتی « بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود»

یاد گرفتی بی همسر بی مادر بی پدر بی خواهر بی وطن بیهمشهری بی همزبان بی رفیق بی اشنا میشه زندگی کرد … پله پله اول فهمیدی میتونی فقط زنده بمونی بعد یاد گرفتی میتونی زندگی کنی بعد یاد گرفتی میتونی زندگی خوبی داشته باشی و حالا و حالا یاد گرفتی با تضادهایی که به لطف خدا بهشون برخوردی میشه بی همه ی اینها زندگی خوب داشت ولی بی خداوند در قلبت بی کمکش بی هدایتش بی عشق خداوند لحظه ای لحظه ای نمیشه زندگی کرد و زندگی تجربه ی جهنم خالصه

یاد گرفتی خداوند از عزل عاشق تو بوده و برای تولین یاد گرفتی تو هم عاشق باشی…

درسهای عملیم رو برای تسلیم بودن ابراهیم واری‌بارها تکرار خواهم کرد تا تبدیل به شخصیتم شود

با سپاس فراوان

یگانه