گزارشی از کارگاه خلاقیت و ایده پردازی | روانشناسی ثروت 2 (دبی) - صفحه 5 (به ترتیب امتیاز)

سؤال کلید تفکر است

سؤال کلید تفکر است و تفکر کلیدیست از کلیدهای دانایی.

پس سؤال کن تا بدانی و به خوبی بپرس تا به خوبی پاسخ بگیری.

*برای آن که می خواهد در تفکر تبحر یابد ابتدا این تمرینات را توصیه می کنم: سؤال سازی در انواع تفکر

تجزیه و ترکیب سؤالات و یافتن سؤالات برآیندی

دسته بندی و طبقه بندی سؤالات

یافتن سؤالات کلیدی که مهمترین و راهگشاترین سؤالات اند

تبدیل موانع و مشکلات به سؤالات

سؤالات متناسب با شرایط زمانی و مکانی

تغییر شکل مسائل و بیان آن به شکلهای دیگر

سؤال سازی نزولی و تصاعدی

برای عبور از یک مسئله باید از درهای باز یا بازشدنی آن وارد شد والا عبور میسر نیست.

*گفته اند سؤال نیمی از دانستن است. لکن همه سؤالات از جنس کلمات نیستند و امکان بروز آنها تنها این نیست.

*برای به کنترل درآوردن بشناس و برای دانستن بپرس.

*انواع روشهای تفکر روش های گوناگونی برای طرح سئوال اند پس با آموختن طرق سئوال کردن ، انواع روش تفکر را آموخته اید .

*بعضی سئوالات را دور بینداز و بعضی را نزدیک بینداز و اندکی را نگه دار و به جایی نینداز .

*در برخورد با موضوعات سئوال برانگیز سئوال کنید.در این هنگام هر سئوالی را نپرسید بلکه موثرترین و راهبردی ترین سئوالات را مطرح کنید.تاریکی هایی را روشن کنید که ضروریست و الا تاریکی کم نیست.ابهامات و موانعی را به سوال تبدیل کنید که پیش روی شماست و حرکت هماهنگ شما را متوقف ساخته .به سئوالاتی بپردازید که برای عبور کردن کلیدی است زیرا سئوالات فراوانند چون ناشناخته ها نامحدوداند .

*نشانه متفکر زیاد پرسیدن نیست ، خوب پرسیدن است و از اولین علائم خوبی ، هماهنگی است .

*بیش از حد ظرفیت پاسخگویی، خود را با سئوالات زیادی درگیر نکنید.مبارزی که با حریفانی بیش از حد توانش جدال می کند، چاره ای جز شکست ندارد.

تفکر یکی از روش های پاسخ دادن به سئوالات است.بعضی از سئوالات خود جواب اند و بعضی از جواب ها تنها از طرق غیر مستقیم عرضه شدنی اند . سئوالات زیادی در ارتباط با شما و ارتباط شما با جهان وجود دارد که پرداختن به همه آنها در زندگی بسیار بعید است پس مهمترین سئوالات را بیابید و برای یافتن پاسخ آنها تلاش کنید .

*هر سئوالی که اول پرسیده شد الزاماً اول پاسخ نمی گیرد حتی بعضی از سئوالات بی آنکه طرح شوند پاسخ می یابند .

*فرض کن در غاری هستی و می خواهی از آن خارج شوی .چندین دالان تاریک وجود دارد که یکی از آنها ، به بیرون راه دارد.بعضی به پایین کوه و زیر زمین و بعضی به بالای کوه و نواحی دیگر راه دارند .برای خروج از غار باید از آن یک دالان رفت.رفتن از دالانهای دیگر رسیدن به نتیجه دیگری غیر از قصد تو است.پس سئوالی بپرس که به هدف بزند و نه چیزهای دیگر .بیهوده پرسیدن بدتر از نپرسیدن است .

*اگر با یک سئوال به نتیجه نرسیدی شاید با چند سئوال به نتیجه برسی عکس این هم می تواند درست باشد.همچنین اگر با یک شکل پرسیدن جواب نمی آید شاید با تغییر شکل آن پاسخ حاصل شود .

*حرکتات را از جایی شروع کن که دیگران تمام کرده اند و در تفکر به آنچه کاملاً روشن است نپرداز .

*همان‌طور که یک حرکت بزرگ از هزار حرکت کوچک و پراکنده بهتر است یک سئوال بزرگ نیز بر سئوالات جزئی و آشفته ارجح است.

*وقتی به جواب می رسی که سئوال به تو رسیده باشد نه رسانده باشند زیرا هر سئوالی از امکان وجودیِ یافتن جواب برخوردار است.

*سئوال را از همان جایی بیاور که نمی دانی .چیزی را بپرس که نمی دانی و لازم است بدانی و اگر ندانی از زندگی ات کاسته می شود .