رابطه خداوند و ثروت در ذهن - صفحه 12

سلام و درود فراوان به استاد عزیز بزرگوارم و مریم جان عزیز و تمامی دوستان گرامی.

استاد جونم مرسی و ممنون و سپاسگزار از شما که همیشه با گذاشتن فایلهای جدیدتون خیلی از موضوعات و مسائل رو برامون یادآوری و تداعی می‌کنید .

از طرفی خیلی خوشحال میشم باگوش کردن بعضی از موضوعاتی که بیان می‌کنید به خودم میگم خدا رو شکر این موضوع مثل موضوعی که تو این فایل در مورد ذهن فقیر و ثروتمند صحبت کردید دیگه مشکلی باهاش ندارم و ذهنم به خاطرش درگیر نمیشه از این بابت خدا رو‌ سپاس میگم و از استاد عزیز تشکر می‌کنم که تو این سالها باعث شدن خیلی از مقاومتهامون شکسته و باورهای بسیار خوبی جایگزینش کردیم .

باورهایی که ما را از درد و رنج و کلی افکار منفی به سمت باورهای مثبت که باور فراوانی یکی از اون باورهای غدری هستش که ما رو سمت و سوی افکار مثبت و کلی حال خوب و لذت بردن کشونده باوری که آرامش و آسایش جایگزین درد و رنج و تحمل شده .

اول اینو بگم که من عاشق آدمای ثروتمندم بی‌نهایت حس خوبی به افراد ثروتمند دارم از بودن در کنارشون از دیدنشون از معاشرت کردن باهاشان لذت میبرم .

ثروتمندا برام قابل احترام و قابل تحسین هستن به نظرم آدمهای خاص و مودب و دوست داشتنی و جذابی هستن . از تیپ و استایل‌ آدمهای ثروتمند خوشم میاد از ماشینهایی که سوار میشن خونه‌هایی که دارن لذت میبرم و با وجود داشتن ثروت ، آرزوی بهترین حال رو براشون می‌کنم به نظرم الگوهای مناسبی برای ترقی و پیشرفت هستن .

همه جای دنیا ، میون همه جور قشری ، آدم خوب و بد وجود داره ولی از اونجایی که ما همیشه درصدد بودن در فرکانس مثبت هستیم همیشه ثروتمندانی رو جذب می‌کنم و می‌بینم که شخصیتهای فوق العاده‌ای دارن .

برعکس از دیدن آدمهای فقیر و کسانی که ذهن فقیری دارن حالم بد میشه از کسانی که زندگیشونو به این رویه می‌پذیرن و دنبال هیچ ترقی و پیشرفتی نیستن و قدرت خدا رو خیلی کوچیک و محدود میبینن به خصوص از کسانی که همیشه

از خدا معترض هستن و مدام در حال ناله و شیون و مقایسه هستن حالم بد میشه به هیچ وجه مثل گذشته حس دلسوزی و ترحم نسبت بهشون پیدا نمی‌کنم چرا که متوجه شدم این احساسات برای خودم مخرب هستن و هیچ کمکی به حال و روزشون نمی‌کنه .

و دقیقاً از اینکه می‌بینم اینجور افراد دنبال همین ترحم و دلسوزی هستن بیشتر حالم بد میشه از اینکه از خدای به این بزرگی و بخشندگی کمک نمی‌گیرن و نگاهشون به دست این و اونه ناراحت میشم البته که توجهی به اینجور مسائل نمی‌کنم فقط خواستم احساسمو بابت این دسته افراد بازگو کرده باشم .

و عده‌ای که به خیال خودشون به خاطر دین و مذهب غرق در باورهای غلط و پوچی شدن به خیال خودشون قراره در ازای این درد و رنج در دنیای بعد پاداشهای عظیم دریافت کنن .

چرا باید فکر کنیم خالقی داریم که در ازای زجر و درد کشیدن و دیدن خیلی از حقارتها و حال بدیهای ما قراره پاداش بده ؟!!

چرا واقعاً باید همچین خدایی داشته باشیم به قول استاد عزیز مگه خدا سادیسم داره که ما رو به این منظور تو این جهان خلق کرده باشه؟!!!!!

من که خیلی ساله این باور رو دور ریختم .

دنبال کسب آگاهی و تغییر افکار و در نهایت بهبود شخصیت انسان رو سمت و سوی باورهای درست باورهایی که به جای حس بد که باعث سلب آرامشته کلی احساسات خوب جایگزینش میکنه که باعث آرامش و آسایش و لذت بردن بیشتر از زندگیت میشه

نگاهتو طوری تغییر میده که نعمتها و داشته‌هاتو بیشتر می‌بینی هر چقدر شناختت نسبت به خداوند بیشتر میشه بیشتر سپاسگزارش میشی بنابراین بیشتر تو احساس خوب هستی و وقتی خودتو بیشتر بشناسی و پی به ارزشهای خودت ببری خودتو بیشتر لایق دریافت نعمتها میدونی بعد کم کم ثروت و نعمت وارد زندگیت میشه.

از این مباحث گذشته ، منه انسانی که دوست دارم کار خیر انجام بدم و دوست دارم برای خوشحال کردن هر کسی در حد توانم هر کاری از دستم بر میاد انجام بدم نیاز به ثروت دارم.

وقتی ثروت داشته باشم می‌تونم به دیگران بیشتر خدمت کنم و بیشتر عشق بورزم و دنبال هر کار خیری که فک می‌کنم خداوند ازم احساس رضایت بیشتری داشته باشه میرم بنابراین خدایی که منو خلق کرده دوست نداره تو فقر و تنگدستی دست و پا بزنم . مسیرهای زیادی جلو پام گذاشته که فقط ازم خواسته پیداشون کنم و با بودن در این مسیر به آرامش و آسایش برسم اولین حرکت و اولین تغییر پذیرفتن باور فراوانی هستش باوری که مسیر منو به کل تغییر میده . باوری که نیاز نیست تو هر روز حساب کتاب دقیق انجام بدی و درآمد و رفع نیازها و خواسته‌هاتو محاسبه کنی بقدری خیر و برکت تو این باور هست که وقتی تو دلش میری متوجه نمیشی از کجا میاد و از کجا میره .

برای شروع فقط باید کمی صبوری کنی و مدام تو همه لحظه‌ها آگاهانه این باور رو به خودت یادآوری کنی تا کم کم ملکه ی ذهنت بشه و با درونت عجین بشه .

باور کمبود انسان رو سمت کمی‌ها و کاستی‌ها و درد و رنج میبره و اجازه ی هیچ لذتی تو هیچ شرایطی بهت نمیده . خیلیا دارا هستن و یا به اندازه ی نیازشون مال دارن اما به علت ذهن فقیر و داشتن باورهای کمبود خرج نمی‌کنن و لذتی از لحظاتشون نمیبرن.

خود منم تا حدودی در گذشته به این شیوه عمل می‌کردم همیشه ترس از دست دادن پولو و مالمونو داشتم . خودمو با قناعت کردن گول میزدم و به خیال خودم فک میکردم با ذره ذره جم کردن به جاهای خوب خوب میرسم نه تنها به جایی نرسیدم بلکه خیلی چیزها را از دست دادم به هیچ وجه دوست ندارم به اون روزا برگردم و از اینکه از اون روزها خلاصی پیدا کردم خوشحال و سپاسگزار خداوند هستم و از استاد عزیز بی‌نهایت ممنون و سپاسگزارم که افکار و باورهای مناسبی که با درون من سازگاری داشت آشنا کردن و منو وارد مسیر و چالشهای قشنگتری کردن . مسیری که ذهنی آروم و لذت بیشتر درش هویداست .

استاد جونم ممنون و سپاسگزارم از تمام آموخته‌های قشنگتون که باعث رشد و پیشرفتم شدن و منو از حصار و زندان و قفلهای ذهنیم نجات داد .

عاشقتم دوستت دارم خیلی برام عزیزید.

مرسی که هستید.

الهی که باشید همیشه .