سریال زندگی در بهشت | قسمت 46
دیدگاه زیبا و تأثیرگزار دوست عزیزمان «زهرا» “با کمی ویرایش” به عنوان متن انتخابیِ این قسمت از سریال زندگی در بهشت، تقدیم همه دوستانی میشود که برای ساختن شخصیتی تصدیق کننده و تأیید کنندهی زیباییها و نعمتها، مصمم شدهاند تا نمود واضحی بشوند از «صدّق بالحسنی» و شاهد زندهای باشند از مفهوم فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْیسْرى یعنی آنهایی که به خاطر چنین شخصیتی آسان شدهاند برای احاطه شدن با نیکیها و نعمتها.
نه فقط نوشتن دربارهی زیباییها و نعمتها، بلکه خواندن و تأمل در آنها نیز ما را به درک بهتری از خداوند و چگونگی هماهنگ شدن با او و قوانینش و در یک کلام، هدایت شدن و قرار گرفتن در مدار فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْیسْرى میرساند.
به نام یکتا کیمیاگر هستی
سلام به استاد عزیزم، خانم شایسته، و دوستان بهشتیام
خانم شایسته عزیز، میخواهم از اینجا شروع کنم؛ از همین ویژگی مثبت شما که نمیتوانید وقت را تلف کنید!
شما هم چوب جمع کردید، هم محیط را تمیز کردید تا راحت موتورسواری کنید، هم برای ما فیلم گرفتید، هم کلی نکته کسبوکاری گفتید، باورهای ارزشمندی را به ما آموختید، قوانین را یادآوری کردید، داخل ون رفتید و مغازه سیارتان را به ما نشان دادید.
اینهمه کار را باهم انجام دادید! واقعاً تحسینبرانگیز است که چطور میتوان اینهمه کار را در کنار هم مدیریت کرد.
تازه، برای اولین بار زنی را دیدم که بالای سر کار ایستاده، درحالیکه همسرش از خواب نیمروزی لذت میبرد!
این بهترین درسی بود که گرفتم؛ اینکه من هم میتوانم قویتر و قویتر شوم، همانند شما.
اعتمادی که بین شما و استاد هست، بینظیر است. این اعتماد آنقدر عمیق است که استاد با خیال راحت در خواب شیرین است، چون میداند همهچیز تحت کنترل شماست.
خانم شایسته، چقدر زیبا گفتید که: “یکی از نکات مثبت آمریکا این است که مردم عادت نکردهاند دولت برایشان شغل فراهم کند؛ از ابتدا برنامهریزی میشوند تا شغل خود را بسازند.”
درست است که من در آمریکا به دنیا نیامدهام، اما با کار کردن روی آگاهیهایی که از استاد یاد گرفتهام، شیوه تفکر آمریکاییها را درک کردهام. منتظر نماندهام که دولت برایم شغل فراهم کند؛ همیشه خودم به دنبال کاری بودهام، به دنبال ایدهای که بتوانم آن را عملی کنم.
به جای اینکه روی دیگران حساب کنم، روی توانایی خودم و خدای خودم حساب کردهام.
وقتی گفتید: “خیلی از کسبوکارها را یک نفر بدون شاگرد انجام میدهد”، یاد حرف استاد افتادم، وقتی که نردههای خانه را از جا درمیآوردند و گفتند: “دیدی این آمریکاییها چطور یک نفر با ابزارهای حرفهای همه کارها را انجام میدهد؟ اینجا مردم توحیدیتر عمل میکنند.”
چقدر جالب است که این موضوع را نهفقط با زبان، بلکه در عمل و تصویر هم میبینیم.
من عاشق پیوستگی این سریال هستم؛ چقدر همهچیز به هم مرتبط است!
و آنجا که گفتید: “اینجا مردم ساعتی کار میکنند و بسیار صادقانه، بدون ذرهای کمکاری”، دقیقاً یاد سفرتان به دور آمریکا افتادم. همان دو مرد شریف که برای اسبابکشی از خانه ویلایی به برج تمپا آمده بودند و بدون لحظهای تلف کردن وقت، صادقانه کار میکردند.
خدای من، چقدر آمریکا زیباست! چقدر مردمانش توحیدی رفتار میکنند! چقدر ایمان در این کشور دیده میشود!
صداقت، زیبایی، تعهد… هرآنچه که میتوان نام زیبایی بر آن گذاشت، در این کشور دیدهام.
واقعاً آمریکا یک پکیج کامل از زیباییهای دنیاست. انگار همهچیز را باهم دارد! این نگاه مردم این کشور به کار و زندگی، باعث شده است که کسبوکارهای بزرگ، بهویژه زنجیرهایها، از اینجا شروع شوند.
همین نگرش است که تنوع زیادی در کسبوکارها ایجاد کرده و باعث شده سایر کشورها از این مدلها الگوبرداری کنند.
چرا اولین ایدهها همیشه در آمریکا اجرا میشود؟ چون مردم اینجا منتظر نمیمانند کسی برایشان ایده بیاورد، خودشان راهحل پیدا میکنند و از همان راه، ثروت میسازند.
این “منتظر نبودن”، چقدر به این کشور کمک کرده است! اینکه کسی منتظر نمیماند تا کارش را دیگری انجام دهد، بلکه خودش دستبهکار میشود. این عدم وابستگی به عوامل بیرونی، راز پیشرفت این ملت است.
به خدا این خود توحید است! نداشتن نگاه وابسته به بیرون.
خانم شایسته، چقدر تحسینبرانگیز بود که درخواست کردید وارد ون شوید. این عزتنفس شما را ستایش میکنم؛ عزتنفسی که در بیان نقاط قوتتان هم مشهود است.
شما زنی شجاع، قوی و سرشار از عزتنفس هستید که برای من یک الگوی فوقالعادهاید.
شما شیوه درست زندگی را به ما یاد میدهید، نه فقط با حرف زدن، بلکه با عمل کردن.
اینکه چوب جمع کردید، محیط را تمیز کردید، یعنی فقط درباره نکات مثبت صحبت نمیکنید، بلکه آنها را در عمل نشان میدهید. شما آگاهیها را در زندگی واقعی پیاده میکنید.
چقدر خوشحالم که شما را شناختم! چقدر خوشحالم که زندگیام را بر اساس این آگاهیها میسازم!
آتشبازی شما چقدر زیباست! آن نورهای درخشان، ستارهها و آسمان تاریک… همه این زیباییها چقدر دلنشیناند!
از شما یاد گرفتم که باید از کوچکترین زیباییهای اطرافم لذت ببرم.
شما هیچ زیباییای را از دست نمیدهید، همه را با آغوش باز میپذیرید، و این، نهایت شکرگزاری است!
این لذت بردن شما، این خندههای شما، این عشق و محبت شما، همه نشانه سپاسگزاری است.
خدای من، چقدر شما زیبا هستید! حتی شنیدن صدایتان هم به من ایمان و انگیزه میدهد.
عاشقتان هستم… عاشقتان هستم!
شما زیباترین زوج هستید؛ آنقدر هممدار، همفرکانس.
خدای من، چقدر زیبا هستید!
خدایا، شکر! فقط میتوانم بگویم: خدایا شکرت که در کنار این خانواده هستم.
دوستتان دارم…
برای دیدن سایر قسمتهای «سریال زندگی در بهشت»، کلیک کنید
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD285MB19 دقیقه
- فایل تصویری سریال زندگی در بهشت | قسمت 4690MB19 دقیقه
به نام خدای روزی رسان
سلام به زندگی در بهشتی ها
با دیدن این فایل چند تا درس مهم گرفتم :
1) چقدر تنوع کسب و کار توی امریکا زیاده و ادم ها به جای اینکه همش منتظر باشن تا دولت یه کاری براشون انجام بده ، خودشون اقدام میکنن و خودشون برای خودشون کار و شغل ایجاد میکنن. مثلا این اقا اومده RV تعمیر و نگهداری میکنه و نکته ی جالب برای من اینه که چقدر احساس لیاقت داره که با فراد بسیار ثروتمند کار میکنه.. یعنی مثلا توی ذهنش این نبوده خب من حالا بیام برم توی کار RV و ازونجایی که فقط ادمای ثروتمند آر وی دارن ، پس ولش کن ،، اخه کی میتونه با این افراد کار کنه ؟؟ اینا خیلی پولدارن و من لایق این ماجرا نیستم !!! نه ،، این حرف ها رو به خودش نزده و شغل برای خودش دست و پا کرده ،، و اینقدر احساس لیاقت داره که با افراد بسیار ثروتمند کار میکنه !!!
حالا من اومدم مثلا دارم تمرین سناریو نویسی انجام میدم و مثلا اومدم دارم روی احساس لیاقتم کار میکنم و بعد میبینم سناریوهایی که نوشتم یک موضوع داره توش تکرار میشه و اونم اینه که :
(( من یه جایی استخدام شدم و درامد بالایی دارم و وقت ازادم زیاده و بنابراین الان دیگه میتونم به کارها و تفریحات مورد علاقم مثل دوچرخه سواری، طبیعت گردی، یوگا ، کوهنوردی ، شنا ، اسکیت، بیلیارد، یوگا در طبیعت، ورزش در طبیعت ، شطرنج، منچ ووو که اکثرا فعالیت های ورزشی هستن ،، بپردازم !!))
بعد الان به خود میگم که چرا من نمیتونم فضایی رو تحسم کنم و سناریویی رو بنویسم که مثلا :
(( کسب و کار دلخواهم رو و مورد علاقم رو دارم و با ادمای بسیار ثروتمند دارم کار میکنم و مربی یوگای خصوصی این ادمای ثروتمند هستم و درامد بالایی دارم و توی ملک های خصوصیشون میرم بهشون یوگا اموزش میدم ، توی ویلا باغ هاشون و در ملک هاشون بهشون یوگا اموزش میدم.
یه آکادمی ورزشی بسیار مجهز دارم و کلی شاگرد دارم ، سفرهای بین المللی میرم و مربی خصوصی پروازی هستم و یه اکادمی تخصصی یوگا در برج العرب امارات دارم و مربی بین المللی هستم. و چندین تا شعبه و اکادمی در سراسر کشور و سراسر دنیا دارم و به صورت آنلاین هم کار میکنم و با افراد بسیار ثروتمند کار میکنم و مثلا پیج اینستاگرامم و یا مثلا کانال یوتیوبم خیلی پولسازه برای من ووو ))
این چیه بابا : خیلی سناریوی ساده تر و سطحی تر از این هم نمیتونم بنویسم که مثلا :
(( اقا من یه باشگاه ورزشی دارم و مثلا 30 ـ 40 تا هنر جو هم دارم ))
به خاطر اینکه توی ذهنم اینه که کاری که انجام میدم و مهارتی که دارم هیچ ارزشی ندارد !!! و بنابراین من باید منتظر بمونم یه جایی استخدام شم ، یه کار پارت تایم به من بدن که درامدی داشته باشم تا اون وقت بتونم کارای مورد علاقم رو انجام بدم !!
شاید این نوع تفکره هم طبیعی باشه ها ،، چرا ؟؟ چون تقریبا همه توی ایران اینجوری فکر میکنن که اقا نمیشه هم خدا رو داشت و هم خرما رو !! حالا اینکه اگر خرمای زیادی داشته باشی و خدا هم زیاد داشته باشی اصلا یه توهمه توی ذهن ماها !!!
ولی ما ادمای ثروتمند زیادی توی کشورمون داریم که کار مورد علاقشون رو دارن و چندین تا شعبه در سراسر کشور و حتی دنیا دارن !!
تفاوت من با اینا چیه ؟؟ تفاوت در باور لیاقت توی وجود ماست !!
حالا باز من یه اقداماتی زو بدون سرمایه اولیه انجام دادم ولی همونطور که قبلا گفتم هر چند وقت یکبار شغلم رو از دست میدم.
من فقط میخوام باورهایی که توی ذهنمم رو بگم که شاید دلیل الگوهای تکرار شونده برام مشخص بشه :
مثلا توی شهر خودمون ، امسال من با یه دونه شاگرد شزوع کردم و حتی چند ماه با همون یک نفر ادامه دادم و پدره بچه خیلی راضی بود و حتی خودش شهریه دو برابر پرداخت میکرد . و اون شاگرد کلی پیشرفت کرد و منم تازه تازه داشت قلق کار دستم میومد و بعد با توجه به این جریاناتی که اتفاق افتاد در کشور ،، من محل کارم رو از دست دادم و یه وقفه افتاد توی کار و بعدش پدره رفت بچه ش رو برد توی کلاس بوکس ثبت نام کرد !!! کلی برنامه داشتم که مثلا میخواستم برای مسابقات استانی بفرستمش بره ولی چون سنش کم بود میتونستم بگم بره اونجا به عنوان اولین یوگا کار پسر در استان کرمانشاه بره و نمایش برگزار کنه.. حتی توی شهر خودمون هم داشتم اماده ش میکردم که با همدیگه بریم جاهای مختلف نمایش برگزار کنیم .
ولی میگم اون اتفاق افتاد یه وقفه پیش اومد ، و بعدش الان مثلا رفته بوکس .
یا مثلا حدودا دو سال پیش توی مرکز سالمندان کار میکردم که اونم البته خودم رفتم گفتم پیشنهاد کاری بهشون دادم که اینجا مربی میخواید یا نه ؟؟!!
من یکسال اونجا کار کردم ( رفت و امد میکردم ) و یه سری از سالمندها خیلی راضی بودن ،، و من دیگه تقریبا قلق کار دستم اومده بود و کار کردن با اینا رو یاد گرفته بودم و سرم تقریبا شلوغ شده بود که زنگ زدن به من گفتن دیگه نمیخواد اینجا کار کنی. و خلاصه یه سری بهوننه دراوردن ،، حالا مگه چقدر اینا به من پول میدادن ،، یه مبلغ خیلی ناچیز بود .
در کل درامد پایدار و ثابتی نداشتم و اینجوری قطع و وصل میشده درامدم . و من درامدم یا از اسنپ بوده یا اینجوری بوده که گفتم !!
دلیل ان موضوع چیه ؟ چرا من همش توی مدارهای پایین درامدی قرار دارم ؟؟ چرا با وجود اینکه افراد از کارم راضی هستن و تعریف کارم رو میکنن من دوباره شغلم رو از دست میدم ؟؟
شاید همون باور عدم لیاقته !!
ولی اینجا توی امریکا همه خودشون کسب و کار دارن و موقعیت شغلی بزای خودشون ایجاد میکنند.
برعکس در کشور ما ،، و بارها توی مغز من کردن از بچگی که بچه جون درس بخون کارمند شی یه جایی استخدام بشی!!! هر کی استخدام بشه نونش توی روغنه ،، یه حقوق ثابت بهت میدن خیالت راحته، بیمتم میکنن و بعدا بازنشستگی بهت میدن دیگگگ بعدا خیالت راحته !!
من چقدررررر سررر اون یه دونه شاگردم که توی شهر خودمون داشتم سرزنش شدم و کلا سر این موضوع ورزش صدها بار تمسخر شنیدم ،، بسه وللل کن برو بچسب به یه کار دیگه ، این برات نون نمیشه ، ورزش نون نمیشه برات ، ول کن!!
و این حرف ها اینقدر در ذهن من تکرار شده که ورزش در این کشور ارزشی ندارد و مردم بابت پول نمیدن و نمیشه کار مورد علاقه رو داشته باشی و پول ازش بسازی ،، خصوصا اگر ورزش باشه ..
من رو به این باور رسونده که اره دیگههه باید برم یه جایی استخدام شم ، یه کار دولتی به من بدن ، یه حقوقی به من بدن تا من زندگیم رو باهاش بگذرونم و بعد مابقی تایمم رو بریم به تفریحات مورد علاقم..
حالا من اومدم هنر کردم و احساس لیاقت به خرج دادم و این سناریو رو نوشتم خخخخ:
(( من یه جایی استخدام شدم که کار کم و وقت ازاد زیاد و درامد مناسب و یا بالا دازم و الان دیگه میتونم به راحتی برم دوچرخه سواری کنم و یوگا کار کنم و ورزش کنم و شنا کنم و لذت ببرم ))
فکر کنم تقریبا همه ادمایی که ذهن فقیر دارن اینجور تفکری دارن ، خصوصا در کشور ما !!
که حالا یا تخصص ندارن و یه جایی استخدام شدن و حقوق میگیرن … و یا مثل من اگر تخصص دارن اون تخصصه هیچ ارزشی نداره و قابلیت پولسازی نداره .. پس باید بریم یه حایی استخدام شیم تا حقوق به ما بدن و بعد بریم سراغ علایقمون !!
یه مثال دیگه :
تقریبا اکثر مربیان اقای یوگا در کشور ما که شناخت روشون ذارم این تفکر رو دارن که :
در یک باشگاه که متعلق به خودشون نیست اینا به عنوان مربی سال هاست که استخدام هستن و مثلا شب ها از ساعت 7:30تا 9 تایم دارن و تفکرشون بر این اساسه که اقایون سرشون شلوغه و چون اقایون سر کار میرن پس این ها فقط شب ها فرصت دارن ورزش کنن ، پس ما فقط میتونیم یه تایم شب برای این موضوع بذاریم !!! و مابقی روز رو اینا یه شغل دیگه دارن و شغل مربیگری مثلا یوگا شغل اصلیشون نیست و باشگاه ندارن اغلب خودشون چون باور بر اینه که این شغل درامدی ندارد و فقط اقایون شب ها میتونن بیان کلاس ما !! و خانم ها که مجوز به ما نمیدن اموزش بدیم و توی این کشور نمیشه یه اقا مربی یک خانم باشه !! تازه کلی هم مربی یوگای خانم هست که اینا کلی هم سرشون شلوغه !!
من یه جورایی اصلا پایه گذار یوگا در طبیعت در شهر خودمون شدم ،، کلی برنامه های رایگان یوگا در طبیعت برگزار کردم و هم خانم و هم اقا توی این برنامه ها بودن ،،البته خب چون با گروه های مثلا پیاده روی و طبیعت گردی ووو اینا میرفتم بیرون ،، اونا از من دعوت میکردن که یه برنامه یوگا در طبیعت هم بزای ما داشته باش !!
میرفتم رایگان به معتادا توی کمپ ترک اعتیاد یوگا اموزش میدادم و برای اولین بار من این کارو انجام دادم و نمیدونم تا حالا کسی انجام داده باشه یا نه و بعدش حقیقتش ترسیدم و دیگ نرفتم ، گفتم اقا این رایگانه و اگر خودم درگیر اعتیاد شدم چی ؟؟!!
خلاصه کلی کار کردم.
ولی همیشه این باور در ذهن من بوده که این توانایی ارزش پولسازی ندارد و اگرم داره در حد همون مبالغ ناچیزی بوده که گرفتم .
و من هیچ وقت نتونستم حتی فضایی رو تجسم کنم که مثلا یه باشگاه حتی کوچیک بزای خودم دارم !!!
باید برم استخدام شم !!! استخدام !! بیمه !! کارمندی !!!
من خودم قبلا توی کسب و کار مرغداری بودم و اون کار رو بلدم . و کسب و کار خانوادگیه در واقع ،، ولی من از اون شغل متنفر بودم و هر لحظش زجرم میداد ولی ازونجا اومدم بیرون ،، و رفتم سراغ علایقم،،ولی خب نتونستم ازش کسب و کار بسازم .
شاید یکی از دلایلش اینه که من خیلی به شکست هام توجه میکنم و موفقیت هایی که کسب میکنم جلوی چشمم خیلی ناچیزه .. همون تمرین دوره ژ قانون افرینش که من چقدر باهاش مقاومت دارم !!
خیلی از ایده هام رو نتونستم اجرا کنم و حتی ایده های بسیار بزرگی داشتم و هیچ وقت اجرا نشد !!
و اونایی هم که اجرا شد مقطعی بود و یا جواب
نداد!!
چون همیشه توی ذهنم این بود که من که تحصیلات عالیه دانشگاهی در حد دکتری و ارشد و اینا ندارم که یه جایی استخدام شم !!
کلا منظورم اینه تفکر استخدام شدن در کشور ما،، خیلی جا افتاده و تفکر کارآفرینی و اجرای ایده ها اصلا یه جورایی مسخره س!!
اجرای ایده چیه ،، اصلا خود ایده هه رو من مسخره میدونم !! وقتی یه ایده ای دارم فکر میکنم توهم زدم و این الکی توی ذهن اومده !! و یا اصلا نمیتونم اجراش کنم . و میگم اونایی هم که اجرا کردم هی جواب نمیده
واااای خلاصه ببخشید کامنتم طولانی شد.. امیدوارم مطالبم مفید بوده باشد
موفق باشید
سلام وقتتون بخیر. و شادی
خداروشکر برای دیدن این قسمت از سریال
زیبایی های پردایس از نگاه لنز گوشی مریم جان
همه جا زیبا
هوای تمیز و آسمان زیبا..
درختان زیبا
چمن های زیبا
خانه روی اب زیبا
ار.. وی زیبا
خاتم شایسته زیبا
سپاسگزارم برای نشان دادن این زیبایی ها
چه خوب که کسب کارهای هستند که مغازشون تو ماشینشون هست
چه خوب که انسان متعهد زیاد هست
آنقدر متعهد که استاد خوابیدن و تعمیر کار خودش داره کار انجام میده..
چقدر حریم شخصی رو حفظ کردید و بدون اجازه داخل ون نرفتید و فیلمبرداری نکردید
چه خوب عزت نفس داشتید و درخواست کردید و اجازه کرفتید
چقدر خوبه که بدون وقفه کار انجام میدن و از زیر کار در نمیرن..
چه خوب که شما چوب های روز زمین رو جمع کردید تا راحت موتور سواری کنید..
سپاسگزارم برای تهیه این فایل
در پناه امن خداوند مهربان شاد باشید و ثروتمند و سعادتمند در دنیا و آخرت
به نام یگانه فرمانروای کیهان
سلاااام به استادان جانم
و خانواده عباسمنشی عزیزم
به به چه باور زیبایی دارند این مردم
منتظر نیستند که کسی بیاد و زندگیشون رو تغییر بده و تمام تمرکزشون رو خودشون و پیشرفت خودشونه و با ایده های زیبا کسب و کار خودشون رو خلق میکنند
تحسین میکنم رابطه خوب شما رو
چقدر اعتماد و احترام بینتون هست
استاد جان با خیال راحت خوابیده و کار رسیدگی به این اقا و مشکل آر وی رو به شما سپرده
چقدررررر خوبه این رابطه.خدایا شکرت برای این رابطه خوب، پر از اعتماد و پر از آرامش و حس خوب و خنده و شادی.خییییییلی شکرت یا رب
و همچنین این ویژگیه خوبه خانم شایسته.البته من خودم هم همینطوری هستم.همیشه سعی میکنم کاری برای انجام پیدا کنم تا بیهوده وقتم تلف نشه.به به خانم شایسته، یک تیر و چند نشون زدی.و در آخر آتیش زیبا و خارق العاده و آرامش بخش.و قراره با پیاز چالی که توش درست میشه لذت بردن از این آتیش چن برابر بشه.
خداجوووووووونم خییییییلی شکررررررت
سلام به بهشت و بهشتیان
چقدر این اتش زیبا بود عجب نوری عجب حس خوبی واقعا دیوانه کرد منو
خدایا شکرت بابت این پاکسازی جنگل بهشتیمون حسش روز ب روز مثبت تر میشه
خدایا شکرت بابت این فراواانی چه دلارهای تا نخورده و زیبایی حسش عالیه لمسش بی نظیره لمس پول کاغذی تا نخورده نو نو دیگه دلارم باشه که دیگه محشره
خدایا شکرت بابت توحیدی عمل کردنر این ادمها که انقدر درستکار کار میکنند و هدایت میاره اینارو برای شما افرین به مریم عزیزم بابت این درخواست اگاهانه که اجازه گرفت تا داخل ون رو ببینه تحسین به خاطر هم ادب شما و هم درخواست شما
خداروشکر منم در این زمینه مثل شما هستم و اگه منم جای شما بودم حتما چوبارو جمع میکردم تا اینکه بخوام بالاسر اون اقا باشم تا ببینم چی میخواد بهترین کار همین بود
چه رنگ بی نظیری دارن این درختا چقدر این رنگ خورشید انگار اونجا فرق داره اونجا منظورم این بهشته انگار تمام رنگای دنیا اونجا تو این بهشت زیبا خوشگل تر میشه حتی رنگ اب دریاچه بی نظیره خدایا شکرت بابت این سریال و زیبایی هاش که داره منو با تمرکز کردن به نکات مثبت اشتی میده داره منو با دنیای تجسم اشتی میده ممنونم ازتون و خدارو سپاس بابت این هدایتی که برام کرده و عاشقانه عاشقتونم الهی شکرت
بنام الله هدایتگرم
سلام و درود خدمت استاد عزیزم، مریم جان و همه دوستان هم مدارم امیدوارم که عالی و پر از برکت و ثروت باشید:)
چقدر کشور امریکارو دوست دارم
چقدر مردمان مهربون، متعهد،مسئولیت پذیر ، صادق داره الهی شکر.
چقدر برام جدید بود که استاد در خواب بودن و شما تو فضا بودید که اگه اون اقا کاری داشتن بپرسن و مدیریت کنید
چقدر خوبه که اینجا باورهام دارن جابه جا میشن:)
چقدر خارق العادس که همه برای خودشون ایده پردازی میکنن تا یه کاری روشروع کنن بدون اینکهذاز کسی انتظار داشته باشن دقیقا مثل این اقا که روتوانایی خودش و خداوند حساب کرده
الان که دارم فکر میکنم و این فیلم رو دیدم این فکر اومد تو سرم که همه ی آدم وقتی برای بار اول شروع کردن نه کسی اونهارو میشناخت و نه در قدم اول به کلی پول میرسن پس چی این وسط اونهارو متمایز میکنه؟ قطعا ایمانشون به خداوند و استمراری که برای کار دارن
منم یه وقتایی وقتی میخوام کارم رو شروع کنم این فکر میاد که کسی که منو نمیشناسه یا همون روزای اول نمیشه به پول رسید
ولی میخوام به خودم بگم زینب اینهاهم همین بودن فقط شروع کردن و ادامه دادن
پس نترس
ایمانتو حفظ کن
به خدا ایمان داشته باش
استمرار داشته باش و صبور باش در عین تلاش کردن
باور کن همه ی ادم های موفق به روزی دقیقا تو همین جایگاه بودن پس نگران نباش:)
مریمجان شما خیلی برای من الگو هستید
با خودتون در صلح هستین
وقتتونو تلف نمیکنید
و بسیار عزت نفس بالایی دارید
چه آتیش جذابی هم شد :) به به حسابی لذت بردم
دوستون دارم
به نام خدایی که هر چه دارم از آن اوست
چقدر جای تحسین دارد تمام اخلاقها و رفتارهای مریم بانو اینقدر پر از آرامش و متانت و وقار و توحیدی وایی که چقدر من دارم درس میگیرم از مریم بانو تا بتونم شخصیتم را بهبود بدهم و چقدر نیاز داشتم به چنین الگویی که تا به امروز ندیده بودم یک شخصیت با ثبات و توحیدی خدایا شکرت
و چقدر درس گرفتم از روش کار کردن آمریکاییها که توحیدی تر عمل میکنند و بدون حاشیه فقط رو کارشون تمرکز دارند
و سپاسگزارم از استاد که برامون خوندن و کلی انرژی مثبت انتقال دادند
و خدا را سپاسگزارم بخاطر دیدن این رابطه ی عاشقانه و توحیدی و پر از آرامش و رویایی که با دیدنش در هر قسمت بیشتر برای ذهنم منطقی میشه که میتوان اینچنین رابطه ای را حتما تجربه کرد
و سپاس از مریم خانم برا درست کردن آتیش که ما هم از دیدنش لذت ببریم سپاس فراوان
خدایا سپاسگزارم بخاطر تمام آگاهیهای نابت الهی شکر
با سپاس از ربم و استاد عزیز و مریم بانو خدا قوت
درود و عشق بر بانو شایسته گرامی
درود و عشق بر استاد عزیزم
درود و عشق بر همه دوستان گرامی
خدا قووت میگم به همگی
به به چه قسمت قشنگی بود وپر از درس
درود به مریم بانو که یک استاد شدن و کلی درس های استاد رو به یاد ما میارن
خدا رو بی نهایت سپاس گزارم که دوباره بعد از دو سال دوره دوازده قدم رو از نو شروع کردم و باز دارم قانون رو به یاد خودم میارم
و به خودم میگم سهند ادامه بده خسته نشو و ادامه بده تو میتونی تو داری نشانه ها و هدایت های خداوند رو کسب میکنی تو داری
جسارت ها به خرج میدی
تو داری دست خدا برای درمان بندگانش تبدیل میشی
تو لایق بهترین ها هستی
و از تک تک لحظاتت استفاده کن و قدر خودتو بدون ادامه بده ادامه بده که اینجا جایی که تو باید از درون رشد کنی و به آسمان ها رسی
دوست دارتون سهند(: