live | باور به «امکان پذیری» - صفحه 43

سلام بر استاد عباسمنش عزیزم، خانم شایسته و تمامی دوستانم در این سایت آگاهی دهنده و لذت بخش

چقدر لایو شماره ی هشت رو دوست دارم الان که سال 1402 است و این لایو برای سال 1398 است و یادمه اونموقع هم این لایو رو خیلی دوست داشتم ولی درک الانم با اونموقع زمین تا آسمون فرق داره، هر چه بیشتر تو این سایت بودم بیشتر خودم رو شناختم، بیشتر خواسته هام برام مشخص شدند و بیشتر خودم رو لایق داشتنشون دونستم. هرچند که دنیایی فاصله است بین من و احساس لیاقت، بین من و خواسته هایم ولی خیلی راه ها باز شدند و متوجه ی خیلی از ضعف های شخصیتی ام شدم که دارم روشون کار می‌کنم تا با قوی تر شدن شخصیتم نعمت ها و خواسته های بیشتری رو وارد زندگیم کنم.

و اما استاد خوبم چقدر تحسین می کنم شما رو چقدر شما بزرگ و باشکوه هستید چقدر واژه ها کوچکند در توصیف شما، شمایی که چندین سال پیش این شیوه ی زندگی و این نوع رابطه توحیدی رو بدون توجه به نظر دیگران برای خودتون برگزیدید و دارید زندگیش میکنید. خدارو هزاران بار شکر برای وجود معلم و استادی چون شما

استاد هر جا که حرف از آزادی میشه من قلبم پر میکشه به سمتش هیچ چیز مثل حس آزادی نمیتونه من رو شاد و پر انرژی کنه، آزادی آزادی در پوشش، آزادی در داشتن زندگی دلخواه،آزادی در انتخاب، آزادی در بیان نظر، آزادی در رابطه و ازادی در همه چیز یادم چند سال پیش تو یه فایلی یا شایدم متنی خانم شایسته گفته بودند که اولویت اول شما ازادیه و من الان تشنه ی این ازادی

ازادی حق مسلم همه ی انسان هاست و هر کی آزاد نیست یه جای کار خودش میلنگه نه هیچ کس دیگه، چقدر خوبه که مشکل از خودمونه نه کس دیگه حداقل وقتی باور می‌کنیم اگه چیزی رو نداریم مشکل از خودمونه، اونوقت با خودمون طرفیم خودمون رو باید تغییر بدیم نه کس دیگه رو

من رابطه ی آزاد شما رو تحسین می‌کنم من در رابطه ام با همسرم خواستار یک سری آزادی‌های به جا هستم به بعضی از آن ها رسیدم و آن جاهایی به ازادی که می خواستم رسیدم که مشرک نبودم که خودم درستی خواسته ام رو ( ازادی که میخواستم) باور داشتم و باج ندادم و کوتاه نیامدم من توی رابطه آدم ترسویی هستم از بحث کردن از اینکه نکنه دعوا بشه نکنه تندی بشه میترسم من از بیان خواسته ام میترسم من از اینکه یکی مخالفم باشه یکی باهام حال نکنه یکی دوستم نداشته باشه یکی ازم بدش بیاد میترسم و هیچ وقت فکر نمیکردم من این ترس رو داشته باشم. علاوه بر ترس من متوجه شدم که در احساس لیاقت هم مشکل دارم یعنی اینکه من خودم رو لایق ازادی که میخواهم نمیدونم باور نمیکنم که خیلی راحت بتونم کاری که دوست دارم رو انجام بدم بدون اینکه باجی به همسرم بدم بدون اینکه دعوایی بشه بدون اینکه اخم و تخم و کنایه دریافت کنم یک عمر همسرم رو مقصر میدونستم حالا فهمیدم همسرم کسی نیست جز نمود باورهای شرک امیز و عدم لیاقت من، من از خدا این چند روزه خواسته بودم کمکم کنه قوی باشم خودم برای خودم کافی باشم خواسته بودم من رو انسان قویتر و مستقلتر کنه و صبح امروز متوجه ضعف های شخصیتیم شدم و خدا بهم گفت گفت بابا تو مشرکی تو چشمت به دهن همسرت برای ازادی تو افسردگی گرفتی از اینکه همسرت بهت گفت حق نداری کار مورد علاقت رو انجام بدی تو قدرت رو دادی دست آن تو توی ذهنت دنبال راه حلی برای قانع کردن اون میگردی تو توی ذهنت تو فکر اینی یه کارایی کنی یه ادا اصولی در بیاری اون دلش برحم بیاد بیاد دو دستی کار مورد علاقت رو بهت تقدیم کنه بگه باشه برو انجامش بده تو مشرکی تو وابسته ای تو ترسویی تو احساس بی لیاقتی میکنی تو باید این ضعف ها رو پاک کنی قدرت تویی قدرت خداست که بهت ازادی داده تو از ازادی که خدا بهت تو ساخت زندگی دلخواهت داده استفاده کن. استاد از صبح که ضعف هام برام واضح شد از صبح که فهمیدم من مشرکم و ترسو و درک کردم که مشکل منم نه همسرم و اون فقط نمود شرک و ترس منه خیلی خوشحال شدم انگار باگ هام رو پیدا کردم انگار راحت شدم انگار یه باری از روی دوشم و یه غمی از قلبم برداشته شد. حالا طرف حسابم خودمم و به امید خدا روش کار می‌کنم تصمیم دارم به لطف خدا دوره های احساس لیاقت و عشق و مودت در روابط رو بخرم و روشون کار کنم، من میخواهم که تا لحظه ای که زنده ام آزاد شاد و سالم و ثروتمند زندگی کنم ان شاالله.