live | بهبود عملکرد، یک روند دائمی است - صفحه 46

گام شونزدهم – پروژه خانه تکانی ذهن

سلام و درود.

میخام راجب موضوع توهم اجرای قانون و تو درو دیوار بودن بنویسم به امید اصلاح و بهبود عملکردم.

این بارش فکری از جایی در مغزم شروع شد که استاد گفت :

فکر می‌کردم ملت دارن واسه هدفشون تلاش و حرکت میکنن اما این تلاش ها در مسیر درست نیست و به نتیجه ی مطلوبی ختم نمیشه که من گفتم بشین رو باورات کار کن، تجسم کن و… تا شرایط ت تغییر کنه و بهتر بشه.

این نسخه واسه کسی پیچیده شد که»عامل حرکت کردن رو داشت. نه یه سری از افراد که هیچ حرکتی / هیچ غلطی در راستای اهدافشون نمیکنن و نشستن تا معجزه رخ بده و…

خب

قبل از هر چیزی اعتراف میکنم خودم تو این زمینه تو درو دیوار بودم و حتی هستم اما نوع باگ م متفاوته

ینی چار قدم به سمت هدفم برمیداشتم ( هم ذهنی هم عملی ) بعد توهم میزدم و انتظار داشتم یه معجزه شگرف رخ بده تا تیک هدفم بخوره!

منتظر یه موقعیت ایده ال و کامل بودم و چون تو ذهنم بهترین گزینه رو تجسم کرده بودم+واسش باور ساخته بودم دیگه به کمتر از بهترین قانع نمیشدم.

مثلا تو رابطه، یه ایده الی رو تارگت میذاشتم ، بعد یه سری نشونه ها و نتایج میومد و من میتونستم اون نعمت دریافت/تجربه کنم اما میگفتم اینکه پیش غذا هم بحساب نمیاد چه برسه به اینکه سیرم کنه، خلاصه کلی نعمتو اینجوری اسراف کردم.

این بود نوعی از توهم زدن و تو در و دیوار بودنم که هنوزم تو بعضی هدفام گول ذهنم میخورم و مطابق قانون عمل نمیکنم. تازه درکنار این نشتی،انرژی گاها » خوره ای تحت عنوان کجای باورام / کجای اقداماتم مشکل داره،،، میومد و مومنتوم مثبتی که میتونست منتهی بشه به خلق اون ایده الو هم از بین میبرد…

تکرار میکنم رد شدن ازین مرحله تا الان اصلا واسم راحت نبوده و هر بار به قول استاد ، رفتم تو درودیوار.

با تمام وجودم از خدا میخام هدایت و حمایتم کنه تا بتونم تو این زمینه بهتر عمل کنم، تکامل یادم بمونه، نشونه ها و نتایج کوچیک ببینم، بابتشون سپاسگزار باشم و به اسم احساس لیاقت و بالا نگه داشتن استانداردها،، از دست ذهنم بازی نخورم و ناکامی رو به خودم تحمیل نکنم.

موضوع بعدی

نوعی توهم هست که گاها نمودش بین کامنتا میبینم ، دیالوگ که میگه » به زودی فلوریدا آمریکا می‌بینمتون استاد.

یا کلی جمله قُـلم بِه سُلوم بِه، که اتفاق افتادنش حداقل تا3 سال اینده، با توجه به عقبه ای که طی شده غیر ممکنه.

خب

بازم اعتراف میکنم به نوعی درگیر این نوع توهم و انتظارات بودم/هستم.

مقوله زمان و پیش بینی اینده ، یکی از عواملی بوده که تونسته چرخ زندگی و حال خوبم به کررات پنچر کنه.

معمولا اینجوری بازی میخورم که » مثلا 1ماه دیگه فلان هدف که از نظر خودم معقول و قابل تحقق هست( مثه فروش ماشین) اتفاق میوفته. اما زمان میگذشت و بیشتر از چیزی که فکرشو میکردم اتفاق افتاد. یا گاها زوتر از چیزی که فکرشو میکردم سورپرایز میشدم ، خلاصه این ناهماهنگی ها بوده و تا الان هیچ وقت نتونستم تو هدف گذاری هام الگوریتم عامل زمان بفهمم.

( البته دلیلش فک کنم» خلوص فرکانسی و کمتر بودن ترمزام تو بعضی موارد هست که گاها زوتر از انتظارم رخ میده)

خلاصه

توهم امیدواری بیش از حددددد و انتظار کشیدن واسه تحقق بعضی خواسته ها پرتکرار ترین چیزی بوده که طی این مدت تجربه ش کردم و متاسفانه تکرار این رخ ندادن ها و تجربه نکردن چیزی که انتظار داشتم، به زودی محقق میشه باعث » ناامیدی و نشتی فرکانسیم میشده و باز با تمام وجودم از خدا هدایت میطلبم که ازین فازا خارجم کنه.

الان چیزی واسه حلش به ذهنم نمیاد تا مکتوب کنم.

تو این کامنت تا حدودی سعی کردم عواملی که موجب وهم و هوا برداشتنم میشدا بررسی کنم.

امیدوارم دفه بعد که این متن مطالعه میکنم متوجه بهبود و ارتقا م شده باشم.

مرسی

تمام

2118