پیشنهادی سرنوشت ساز برای تعطیلات عید - صفحه 26

به نام خدای مهربان

خدایی که ایمان بهش، باعث شده من در همچین جایگاه و همچین مکانی قرار بگیرم. خدایی که ایمان بهش و به اون ندایی که به من داد تا من سوال بپرسم و برای شناختنش گامی بردارم، خدایی که فهمیدم وقتی سوال/ درخواست/ نیازی رو برای بنده‌ش ایجاد می‌کنه به طور قطع به یقین پاسخ و راه حل و جواب اون رو هم تامین کرده و سریع الاجابته.

بعضی وقت ها پیش میاد که من با چیزی مواجه می‌شم در زندگی که شاید دلیلش رو ندونم. با چیزی که اولش معلوم نیست چه تاثیری در زندگی من داره و یا چه تغییری رو به همراه داره. (همون حرفی که میگن اتفاقات به خودی خود معنایی ندارن و دیدگاه ما بهشون معنا می‌ده) مثل همین نشانه امروز من که من رو به این فایل هدایت کرد. اولش شاید از خودم می‌پرسیدم که چرا این فایل. اما به سوالم و به شک و تردیدی که باعث ایجاد حس شک و عدم اطمینان می‌شد اعتنایی نکردم و گفتم خدای من، تو که هر روز من رو هدایت کردی و درست ترین چیزی که می‌تونستی رو جلوی من گذاشتی. بابت همه اون هدایت ها ممنونتم و شکرگزارتم. پس امروز هم هدایت من رو خودت برعهده بگیر. و با این باور فایل رو گوش دادم که قطعا من رو هدایت می‌کنه به جای درست و مسیری که امروز باید طی کنم.

اول از همه نگم از اون هوای ابری که من به شدت عاشقشم. من کلا از ب/گی عاشق بارون و هوای پاییزی و ابری بودم. و وقتی هوای ابری پشت سر استاد رو دیدم چقدر خوشحال شدم. از ترکیب این هوا با بادی که می‌وزید و سطح دریچه رو به حرکت درآورده بود، از اون درختای خوشگل سبز رنگ که اون پشت سبزی‌شون کمی تیره تر شده بود، همه و همه اینها تنها از لحاظ بصری از زیبایی های این فایل بود.

الان 4 دی ماهه که من دارم این دیدگاه رو به اشتراک می‌ذارم و می‌تونم بگم تقریبا نزدیک عید هستیم. و البته می‌تونم بگم که این دو هفته اخیر، هفته چقدر هفته های مهمی توی زندگی من بودن. از رشته ای که توی دانشگاه بهش علاقه چندانی نداشتم و نمی‌تونستم با عشق دنبالش کنم و رفتن سر کلاس برای من صرفا هدر رفت بسیار زیاد انرژی و زمان بود بیرون اومدم و ترجیح دادم فقط فعالیتم رو در قالب یک داوطلب توی انجمن علمی‌مون ادامه بدم و از این بابت به شدت راضی‌م. آزادی زمانی‌م کاملا دست خودمه. می‌تونم تا هر تایمی از شب بیدار باشم و روی فایل های استاد کار کنم یا طراحی‌م رو بهبود ببخشم یا زبان بخونم و بعدش با خیال راحت حدود 1 ساعت استراحت کنم و برنامه های مورد علاقم رو که با وسواس و کنترل ورودی های ذهنم انتخاب کردم ببینم.

انرژی فیزیکیم به شدت بالاتر رفته و ذهنم و بدنم هر دو می‌تونن با انرژی خیلی بالا کار کنن و بلافاصله که از خواب بلند می‌شم بتونم کنترل افکارم و برنامه هام رو بدست بگیرم. خستگی های فیزیکی ای که قبلا داشتم کاهش پیدا کرده و همه این اتفاقات توی کمتر از یک هفته افتاده. چیزهایی که قبلا برای هرکدومشون باید چندین ماه وقت می‌ذاشتم. واقعا اگه کار کردن روی خودمون دائمی باشه، مثل استاد می‌شیم که هر سال از مجموع سال های قبل پیشرفت بیشتر خواهد شد. از نکاتی که توی این چند روز اتفاق افتاد و من الان دارم بیشتر متوجهش می‌شم این بود که خیلی ارتباط من با بقیه آدم ها محدودتر و کنترل شده تر بود و خیلی ناخودآگاه داشتم ورودی های ذهنم رو به سبب کار کردن روی فایل های این سایت کنترل می‌کردم و می تونم بگم که این خلوت من با خودم و خدای خودم مقدس تر از هر نمازیه که تا به الان بدون تفکر و صرفا از سر اجبار خوندم و مطمئنم که خداوند باز هم به هدایت من و همه موجودات جهان هستی ادامه می‌ده و انشاءالله که همه ما رو به سمتی ببره که ما می‌خوایم (اگه ازش بخوایم قطعا می‌بره فقط باید ایمان داشته باشیم)