مصاحبه با استاد | قانون پایداری نتایج - صفحه 79 (به ترتیب امتیاز)

سلام از دل

طبق صحبت های استاد نتایج پایدار یک‌شبه ساخته نمی‌شن. این‌طور نیست که امروز تصمیم بگیرم و فردا نتیجه‌ی بزرگ ببینم.

نتیجه، حاصل فهم یک قانون و اجرای مستمر اون در فکر، رفتار و عملکرد روزانه‌ست.

اما چیزی که برام چالش‌برانگیز بوده، لحظه‌هایی بوده که ظاهراً هیچ پیشرفت خاصی نمی‌بینم.

دقیقاً همون‌جا تردید شروع میشه.

و بعدش مقایسه.

و پشت همه‌ی این‌ها، ترس…

البته شاید اینجا ذهن من اون پیشرفت های کوچیک رو مهم نمیبینه .

ولی وقتی منطقی نگاه می‌کنم، می‌بینم قانون وابسته به حال و هوای من کار نمی‌کنه.

اینکه من امروز حس پیشرفت دارم یا ندارم، چیزی رو تغییر نمی‌ده.

قانون بر اساس استمرار کار می‌کنه، نه بر اساس انگیزه‌ی لحظه‌ای من.

به خودم یادآوری می‌کنم:

نبود نتیجه‌ی فوری، دلیل نبود پیشرفت نیست.

گاهی هم خودم رو با افرادی مقایسه می‌کنم که خروجی‌های قوی‌تری دارن.

من فقط نتیجه‌ای رو می‌بینم که امروز ازشون معلومه،

اما تلاش‌ها، تمرین‌ها و استمرار پشت صحنه‌شون رو نمی‌بینم.

به‌جای اینکه بپرسم:

«چرا من مثل اون‌ها نیستم؟»

سعی کردم بپرسم:

«اون‌ها چه کارهایی رو مداوم انجام دادن که من هنوز انجام ندادم؟»

چیزی که الان بهش رسیدم :

تردید طبیعیه، اما نباید تصمیم‌گیرنده باشه.

مقایسه اگر درست استفاده بشه، می‌تونه موتور رشد باشه.

عقب بودن در یک مقطع، به معنی نرسیدن نیست.

رشد حاصل تکرارهای کوچک روزانه‌ست.

الان بیشتر از اینکه دنبال نتیجه‌ی سریع باشم، سعی می‌کنم فقط یک سؤال رو هر روز از خودم بپرسم:

«امروز چه اقدام درستی می‌تونم انجام بدم که من رو یک قدم جلوتر ببره .»

تا وقتی ادامه می‌دم، رسیدن حتمی .

و از همه مهمتر لذت بردن از این مسیر و فکر نکردن به نتیجه .

استاد عزیز،

ممنونم بابت آموزش‌های ارزشمندتون.

این مسیری که نشون دادید برای من مثل یک راه سبز و روشنه که توی لحظه‌های تردید، جهت می‌ده و آرومم می‌کنه.

قدردان زحمات و نگاهتون هستم .

سپاسگزارم ، سپاسگزارم ، سپاسگزارم