مصاحبه با استاد | تفاوت «تسلیم بودن دربرابر خداوند» با «تسلیم شدن دربرابر مسائل» - صفحه 81

سلام و عرض ادب خدمت استاد عزیز

اول از همه بگم تا زمانی که از لحاظ احساسی و درونی به آرامش قلبی نرسید نمیتونید ارتباطی با منبع داشته باشید و آگاهی رو دریافت کنید

به این دلیل که طبق قانون مدارها: ما شرایطی رو تو زندگیمون تحربه میکنیم که در ابتدا با افکار و فرکانس هامون اونو ساختیم و کاملا قانومند تو اون مدار قرار میگیریم و اتفاقات به صورت خود به خود رخ میده..

واز اونجا که خداوند و آگاهی ها در مدار بالاتری هستن لازمش اینه که ما با جهت دهی افکارمون ورسیدن به احساس بهتر به مدار نزدیکی به خالق برسیم واون موقع هست که لایق دریافت الهامات و هدایت های خاص خداوند میشیم که دقیقا رسیدن به این مرحله نتیجه پرداخت بها(کنترل ذهن و رسیدن به احساس رهایی) به صورت اکاهانه هست

من میخوام تجربه ی خودم رو در مورد روابط و وجود یه سری وابستگی ها و ترس ها بگم وبعد الهامی که از طرف خداوند دریافت کردم…

خیلی اوقات شاید فک کنیم همین که تو مسیر هستیم و داریم اگاهی هارو میشنویم کافیه وقطعا تو مسیر اصلاح باورهامونیم

اما غافل از اینکه ذهن ما خیلی چموش تر از این حرفاس و جدیت و پشتکار قوی تری رو میطلبه که بخوایم اگاهانه به سمت خواسته هامون جهتش بدیم

منو همسرم رابطه ی خییلی خیلی خوبی رو باهم داریم و واقعا هم دیگه رو خیلی اوقات میفهمیم و به هم کمک میکنیم، با اینکه سن کمی داریم و به شخصه خود من تجربه ی خیلی کمی در مورد روابط دارم اما خیلی جاها سعی میکنم کنترل کنم و بهتر عمل کنم

اما با وجود همه ی خوبیها تو رابطمون ، یه سری مسائل هم هست که من یاد گرفتم برای اینکه برای مسائلم راهکاری داشته باشم و در حیطه ی کنترل من باشه اون مسئله رو به خودم نسبت بدم و بخوام اونو درون خودم حل کنم

واون مسیله اینه که من به خاطر عزت نفس پایینم گاها پیش اومده که از اینکه همسرم با بقیه خوب رفتار میکنه و محبت مبکنه یه طوری شده باشم یا اینکه مدام بخوام از لحاظ ظاهری و رفتاری مورد قضاوت قرار بدم و خودمو با دیگران مقایسه کنم، یا اگه همسرم از کسی تعریف میکرد من قلقلکم میشد اومدم با خودم یکم فک کردم

گفتم خدایا من انتظارم از یه رابطه ی عالی اینکه که کاملا رها و بدون ترس از دست دادن، کنترل، وابستگی و انتظار خاصی باشه و واقعا بخوام کنارش فارغ از هرگونه دیدگاه سمی زندگی کنم و لذت ببرم وکنار هم رشد کنیم

وسعی کردم این افکار سمی که میاد تو ذهنم رو فقط وفقط به خودم نسبت بدم که من چه ایراداتی دارم که اگه حلشون کنم این دیدگاه منفی برطرف میشه

تا اینکه خدا اینو به دلم انداخت که مریمی مگه تو بارها اینو به خودت نگفتی که عشق واقعی ما عشق ما به خالقه جهانه کسی که مارو خلق کرده و به ما فدرت خلق زندگیمون رو داده…

واگه اینو باور داریم که ما لایق ارتباط با خالق جهانیم خالقی که همه ی جهان رو برای ما افریده ومارو برای خودش و جایگاه اشرف مخلوقات رو به ما نسبت داده، چرا نباید باور کنیم که همون خدا این فرد عالی رو تو زندگیمون قرار داده که یه مقداری از اون عشق الهی رو ازش دریافت کنیم؟!

اگه اینطور نباشه یعنی تو خودتو لایق ارتباط با خدای خودت و درخواست و هدایت ازش نمیدونی و باور نداری که اون داره ذره ای از عشقش رو توسط یکی از بنده هاش بهت میده اما تو چکار میکنی؟

با یه سری افکار منفی(خود کم بینی، احساس عدم لیاقت، حسادت) خودت کاملا اگاهانه به نعمت و عشق خداوند دست رد میزنی

وبعد از اینکه خداوند اینو به دلم انداخت نمیدونید چه حس و حالی داشتممیگفتم خدایا یعنی اینکه میگن خدا با ما حرف میزنه دقیقا همینه من به تضادی خوردم و از خدا هدایت خواستم و اون بهم جواب داد ونتیجش این شد که من تو رابطه ی دنیایی به عشق واقعی و ابدی یعنی خدای خوبم برسم و اتفاقا ازش بخوام بهترین رفتار وبرخورد رو از طرف مقابلم ببینم چون من لایقم، چون من با خداوند در ارتباطم، من ازش مبخوام فردی که کنارمه کاملا با ایمان، ذهن سالم و افکار سالمی داشته باشه و کاملا متعهد باشه و ابنو هم تو ذهنم جا انداختم که کار جهان چیدن فرکانس های مشابه کنار همه و دقیقا زمانی که من خودم چنین ادم صالح، درستکار ومتهدی باشم دقیقا طرف مقابلمم همین ویژگی هارو داره و به معنای واقعی و کاملا رها کنار هم زندگی میکنیم

ومن خیلی خیلی بابت این اگاهی ها خوشحالم و با این کنترل ذهنی که دارم مطمئنم از لحاظ شخصیتی هر روز بیشتر و بیشتر رشد میکنم و خدا گونه تر میشم

دوس داشتم صریح و واضح بنویسم و خودم باشم تا از خودم رد پا بزارم️

خداروشکر برای این لحظه، نوشتن این موضوع خیلی حس خوبی بهم داد، امیدوارم برای شماهم مفید باشه و باور داشته باشیم که واقعا لایق بهترین زندگی کنار بهترین ادم جهانیم وخداوند مارو هدایت میکنه

دوستون دارم