مصاحبه با استاد | تفاوت «تسلیم بودن دربرابر خداوند» با «تسلیم شدن دربرابر مسائل» - صفحه 43

سپاس خداوندی را که همه ی فخر جهان است.

سلام خدمت شما استاد گرانقدر و خانوم شایسته مهربان و همه دوستان عزیز

چقدر وابستگی نداشتن به هر انچه غیر خدا دلنشین

است.

استادِ عزیز

چقدر شما محکم صحبت میکنیداز باورهاتون.

چقدر ایمانتون وقتی فریاد میشه زیباست!

اره باید ایمان رو فریاد زد و احساس غرور کرد.

چقدر من نیاز داشتم به شنیدن از توحید از این زاویه،توحید ناب.

چقدر جذابه که شما از هر زاویه ای،از هر مبحثی واز هر پرسشی،به توحید میرسید.

اینکه نه غم انسان رو انچنان غمگین کنه،نه شادی انچنان شادش کنه،نشان از یک شخصیت قوی داره.

نشان از توحید و ایمان واقعی داره.

اینکه انسانی اینقدر خودشو زیرو رو کنه،اونقدر به لایه های زیرین وجودش دسترسی پیدا کنه،اونقدر یکی یکی جواهر وجودشو از گنجینه گرانبهای درونش بیرون بکشه و از خودش قصری از نابترین جواهر وجودش بسازه، که حتی اگه بخواد همه ارزشمندیشو پنهان کنه انچنان درخشش الماس های شخصیتش قوی و پر نوره که به هیچ وجه نمیتونه، همچین انسانی ستودنیه.

اونوقت وقتی همچین انسانی محکم از باورها و دیدگاهها و سبک شخصیش صحبت میکنه،اون باورها و دیدگاهها توی عمقِ جانِ آدم میشینه.

محکم حک میشن توی ذهن آدم و اونقدر تکرار میشن توی مغزش، اونقدر تکرار میشن توی قلبش و اونقدر تغییر میدن سلول سلولِ وجودشو که میتونه حتی کل زندگی اون آدمو عوض کنه.

آره واقعا میتونن بعضی آدما با بعضی حرفاشون و با عملشون چنان تغییری رو در فردی ایجاد کنن که نه فقط خوداون ادم رو،بلکه تمام نسلش رو و البته جهان اطرافش رو عوض کنن و رشد بدن.

همیشه با خودم میگم دانشمندان و بزرگان تاریخ حرفهای ارزشمند زیادی دارن که میتونه تو رو به فکر وادار کنه،اما خودت چی؟خودت چه صحبتی داری که نشون از تیپِ فکری مخصوص به فقط شخص خودت باشه؟

اینکه خط قرمزای زندگیتو خودت ساخته باشی طبق باورای شخصی خودت،نشون از خودشناسی عمیقی داره و این شناخت وقتی به توحید میرسونه آدمو،دیگه شکی رو نمیزاره که اون خط قرمزا درستن.

اون موقع دیگه یک هدف بیشتر نمیمونه و اون درک بیشتر توحید و توحید و توحیده.

چیزی که شما بطرز عجیبی درش استادین،استادِ عزیز.

چقدر خوبه که ادم به خودش سخت بگیره،استانداردهاش برای راستی و درستکاری اونقدر سختگیرانه و البته با اختیار شخصی باشه که شخصیتی ناب رو ازش بسازه.

شخصیتی که وقتی داره صحبت میکنه از زبان بدنش بشه به عمق وجودش پی برد که اره این ادم خیلی رو خودش کار کرده،کاملا مشخصه که خیلی مصممه برای بهتر و بهتر شدن.

اونقدر درگیر بهتر شدنه، اونقدر مسیر خودشو خوب میشناسه و براش ارزش قائله، که اصلا حتی توی فکرش چه برسه به عملش به حاشیه نمیره.

به چیزهایی میخنده که برای خیلی ها درگیریِ ذهنی بیست و چهار ساعتس که عملکردشونو کامل مختل میکنه!

خیلی خوشحالم و ممنونم از شما استادِ عزیز که باز هم از دریچه دیگری ،خیلی ماهرانه چشمان من رو،قلب من رو و ذره ذره وجود من رو به نورِ ایمان و توحید روشن نمودید.