مصاحبه با استاد | مهاجرت از مدار فعلی به مدار بالاتر - صفحه 79

سلام دوست مهربانم الان جواب شما رو میدم

استاد دوست داشتنی من سلام، سلام بروی ماهت. سلام به اینهمه زیبایی که در وجودت هست??

هرچی جلوتر میرم ی چیزایی میفهمم که میگم عهه پس چرا تاحالا نفهمیدم این موضوع رو??

هرچی جلوتر میرم مفاهیم رو ی جور دیگه می فهمم. ی جور دیگه درک میکنم. ی جور دیگه لمس میکنم.??(این اشک عرفانیه ?)

امروز ی لحظه از ذهنم کتاب چگونه فکر خدارا بخوانیم گذشت. همزمان باهاش فکر خوندنش از سرم گذشت ک من تاحالا فقط ی بار خوندمش همون اوایل ک خریدمش.

بعد همزمان باهاش ی حس لایتی اووومد. احساس کردم الهام طوریه. گفتم میخونمش پس. همش در عرض 5ثانیه بود.

نیشستم به خوندنشششششش. با اینکه الان فقط 13 صفحه ازشو خوندم میتونم بگم کل این 21ماه من ی طرف. این آگاهی که این لحظه بدست اوردم یک طرف. اگاهی نیست. عملیه که تمام آگاهی های قبلی منو به نتیجه میرسونه. نمیدونم چطوری ازت تشکر کنم استادِ جان.

دوست عزیزم اول اینکه از خدا درخواست کن ی شرایطی ی فرصتی برات فراهم شه تا روی خودت کار کنی. به قول استاد: “خداوند وقتی جدیت تو رو ببینه، هدایتش رو آشکارا ارزانی ت میکند”. این هدایت به منو خیلیا ارزانی شده. تو سخت ترین شرایط ممکن که حتی نمیتونی تصورشم کنی !! وقتی سقف بالای سر نداشتم،جا نداشتم، غذا نداشتم، کاروپول نداشتم !! خدا همه اینااا واسم شد. وقتی شروع کردم ب کار کردن روی خودم تواین پروسه: بعضی جاها نمی تونستم قانون رو خوب اجرا کنم، کم می آوردم، اما بازم پامیشدم ادامه میدادم. به هر شکلی که شده. گاهی اتفاقات خوب میفتاد. گاهی هم نه.

گاهی به قانون بدبین میشدم که بعضی وقتا جواب میده و بعضی وقتا نمیده. یا تهش میرسیدم به اینکه من نتونستم از قانون استفاده کنم، من تواناییشو نداشتم. اما بازم پامیشدم ادامه میدادم.

500تا باور پیدا کرده بودم. به ظاهر داشتم رو خودم کار میکردم. این اواخر خیلی بهم ریختم و چون انگار داشتم اب در هاونگ کوبیدن میکردم!!

اما میدونستم ی چیزی هست که من هنوز خوب یادش نگرفتم. ازین ور اون ور، تو سایت از بچه ها از استاد میشنیدم ولی باز درکش نمیکردم. میدونی چرا؟ چون این جزیی از تکامل من بود که خودم باید بهش میرسیدم که اشکال کار من کجاست. خودم باید میرسیدم که چه چیزی هست که هنوز من یادش نگرفتم!!

دوست خوبم شاید خیلی ساده این خط هارو بخونی و ردشی. شاید عمق چیزایی که نوشتمو متوجه نشی که کاملا طبیعی هست. چون همه ما ازین مسیر گذشتیم.شما هم باید تکاملت رو طی کنی. تکاملی که خاص خودته.

اینارو نوشتم که بهت بگم پس انتظار نداشته باش یکی بیاد بگه دقیقا فلان کارو کن. باید خودت همت بخرج بدی اراده بخرج بدی وشروع ب حرکت کنی. اون چیزی که خودت تجربه میکنی خودت لمس میکنی میلیارها می ارزه به هر راه میان بری که میخوای پیدا کنی.چون ظرف وجودت بزرگتر میشه. حال خوب زندگیت بزرگتر میشه.

پس لطفا انتظار لقمه اماده شده نداشته باش.

دوست خوبم فرمولی ک من برات نوشته بودم چیزی نبود که بخوای بشینی ی گوشه و تیکش بزنی. همه اونا باید جزیی از رفتارو کلام و تصورات شما بشه. جزیی از ذهن شما بشه. جزیی از شخصیت شما بشه. امااا دوست دارم اینجا اینو برات بنویسم

(اون چیزی که من بعداز این 21ماه تکاملم بهش رسیدم و الان دارم با عمق وجودم درکش میکنم . و به نظرم باید با طلا نووووشت این خطهارو… )

کل قانون فقط توی جمله خلاصه میشه: احساس خوب

تو به هر خواسته ای میخوای برسی باید احساست نسبت ب اون خواسته خوب شه. هر مشکلی که داری باید به احساس خوب نسبت ب اون موضوع برسی.

داستان، تمرکز و توجه نیست. داستان اینه که چقدر اون چیزی ک بهش توجه میکنی بهت احساس خوبی میده

داستان، تکرار باورها نیست.داستان اینه اون باورهایی ک تکرار میکنی چقدر تورو ب احساس خوب ماندگار میرسونه

داستان، تمرنیات نیست. داستان اینه چقدر احساس خوب داری موقع انجام دادنشووون. داستان اینه ایا وقتی تجسم میکنی به احساس خوبی میرسی. ایا وقتی مینویسی احساس شادی میکنی. ایا وقتی صحبت میکنی ذوق داری. ایا وقتی شکرگزاری میکنی به ارامش و شادی و لذت و احساس خوب درونی میرسی؟

داستان این نیست چه باوری نسبت ب خودت داری. داستان اینه چه احساسی نسبت ب خودت داری. در تماام موااااااااااارد و جنبه هااااااا

داستان این نیس چ باوری نسبت ب ادما داری، داستان اینه چه احساسی نسبت ب ادمااا داری.

داستان این نیست چقدر باورها و افکار و تصورات خوب در مورد ی خواسته ای داری. داستان اینه چقدر نسبت ب اون خواسته احساس خوب داری

داستان این نیست ک چقدر تو ی کاری تلاش میکنی. داستان اینه چقدر تو اون کار احساس خوب داری.

داستان این نیست ک چقدر رو خووودت کار میکنی چقدر زمان میزاری داستان اینه با چه کیفیفی، با چه احساسی رو خودت کار میکنی

داستان این نیست الکی خوش و شاد و شنگول بشی، داستان اینه که از نظر درونی و عمق وجودت چقدر به احساس خوب و ارامش و شادی برسی، به احساس ایمان برسی و این همون نقطه ایه که میتونی رهاااا بشی. این همونی نقطه ایه ک بوم بوم بوم اتفاقات خوب میفته.

استاد همه اینارو دارین تو همه محصولات فریاد میزنید:

تو ابدیت ثروت میگین علت سقوط بعضیا اینه که ی جایی ی اتفاق بدی میفته و نمیتونن ذهنشون رو کنترل کنن و ازونجا ب بعد سقوط شروع میشه و پشت سر هم اتفاقت بد … و همه چیشونو از دست میدن

این یعنی همون احساس بد

تو شیوه حل مسائل میگید: اهای اینایی ک میگین بیماریو رها کردیم خودش خوب شد، شما بیماریو رها نکردین. شما ترس و نگرانی و استرسو رها کردین. شما احساس بد رو رها کردین..

وای استاد عاششششششششششششقتم. این اواخر شیطون داشت سوراخ سوراخم میکرد?????

و دیشب ی عالمه گریه کردموووو با خدا حرف زدم.

بهش گفتم: نورا جان (nora: اسم خدای منه )من به هر خیری ک از تو به من برسه محتاجم. نورا جان این دفعه دیگه تسلیمم. بهم بگو چیو باید یاد بگیرم. چی مونده ک هنوز باید بدونمش.

ودیشب خواب چندتا درختچه سرسبز دیدم (با چندتا فک کنم گل رز نباتی) ک انقد تمیزو نورانی بودن که تا حالا تو طبیعت همچین چیزی ندیدم. و امروز اینم ازین نتیجه و درک عمیقی ک بدست اوردم.?

به قول خودتون نمیتونم تو قالب جملات توضیح بدم. برای منی که دارم تکاملم رو طی میکنم این چیزایی که گفتم ی جور دیگه ای ب جونم نشسته.

استاد جانان، باباییِ ببعیا دوست دااااااااااارم??