مصاحبه با استاد | مهاجرت از مدار فعلی به مدار بالاتر - صفحه 57

سلام مجدد به جناب عباس منش عزیز و دوستان خوبم

من تو این بخش دو بار سوال مطرح کردم و سوالات خیلی از دوستان رو هم خوندم.

توی یکی از سوالاتم درباره تقابل آموزه های شما با آموزه های دینی که یاد گرفتم اشاره کردم

خیلی این چند روز تو ذهنم درگیر بودم. نهایتا خاستم بیام اینجا بگم. به هرحال احتمالا شما این مطلب می خونید و می تونید جواب بدید.

1- اولین نکته ای که باهاش مشکل دارم این هست که شما میگی خدا انرژی هست. بارها اون فایل خدا چیست گوش کردم اما عمیقا از ته قلب باهاش مشکل دارم. یا اینکه بگیم خدا سیستم هست

می تونم قبول کنم که نظام هستی یک سیستم هست و داره طبق قوانین مشخص حرکت میکنه همونطور که سالهاست خورشید به وقت خودش طلوع میکنه و روز میشه و بعد غروب میکنه و شب میشه. اما برام مسخره است که فکر کنم خدا خودش این سیستم هست. اصلا معنی عبادت برای این سیستم چیه؟ اصلا مگه سیستم شعور داره؟ مگه سیستم هوش داره؟ این که همون تفکر میشه که همه چیز همینجوری به وجود اومده؟!!!

یه حدیثی هم هست که میگه اگر علم 32 حرف داشته باشه تا زمان ظهور امام زمان فقط 2 حرفش کشف شده پس بنابراین نمی تونیم بگیم تمام آن چیزی که در عالم هست همین چیزی هست که الان علم بهش رسیده.

این اصلا برام قابل پذیرش نیست. کما اینکه یسری حرف هاتون‌خیلی قبول دارم مثل توکل بخدا. چقدر تو اون جلسه روانشناسی ثروت گریه کردم که درباره توکل صحبت کردید و من فهمیدم تا حالا هیچ توکلی بخدا نداشتم.

یه مورد دیگه این هست که شما می فرمایید خدا هر آنچه که میخاسته به ما بگه در قرآن هست اما ما پیامبری داریم که در روز عید غدیر اعلام میکنه که قرآن و عترت از هم جدا نباید بشن.

بنابراین زندگی خود پیامبر یا ائمه ما باید الگو باشه برامون. تو یسری فایل ها یادمه گفتید اگه خدا میخاست بگه نماز چطوری باشه دقیق تو قرآن می گفت مثل وضو. حالا این که نیست نمیدونم چرا اما به هرحال اختیاری هم نیست که اگر بود از زمان پیغمبر هرکس یجوری نماز میخوند. و مسائل مشابه این موضوع.

یه موردی هم خاطرم هست ایام محرم بود تو یه فایلی گفتید که گریه برای امام حسین لازم نیست. در حالی که ما تو دعای ندبه می خونیم که امام زمان میگه من اگر اشک چشم ام تمام بشه برای امام حسین خون گریه میکنم. و حالا بماند از احادیث و اقوال مختلف که از اشک بر امام حسین گفته. خیلی شنیدیم که حضرت آدم بخاطر اشک بر امام حسین بخشیده شده یا پیامبران برای امام حسین اشک ریختند. خدایی که می تونه سیستمی رو هدایت کنه در اون احساس بد مساوی اتفاقات بد می تونه اشک بر امام حسین ازش مستثنی کنه. من خودم هیچوقت بعد از گریه برای امام حسین حس بدی نداشتم. نمیدونم در مورد بقیه چطوری بوده

یه موردی هم توی یکی از سوالات پرسیدم درباره آدم هایی که موفق میشن. خیلی از مواردی که ما تو روانشناسی ثروت مرور کردیم رو رعایت نمیکنن اما موفق هستن. مثلا خیلی به ناخواسته ها توجه میکنه یا به عوامل بیرونی یا خیلی فیلم می بینه (کما اینکه از حرف های خود شما هم برداشتم این هست که خودتون هم فیلم زیاد می بینید) اما موفق هست. یعنی بنظرم میاد اینا خیلی ملاک نیست. اون چیزی که اون فرد از دیدن اون فیلم می بینه چیزی نیست که شاید من هم برداشت می کنم. هرچند از وقتی که فیلم و سریال نمی بینم خیلی حالم بهتره. فکرم صرف چیزایی میشه که برام مفید هست. درگیری فکری با فیلم ندارم دیگه اما کلا حس میکنم این مقوله خیلی وابسته به این چیزا نیست.

اینم تعارض هایی که من داشتم. امیدوارم‌ حل بشه?