مصاحبه با استاد | مهاجرت از مدار فعلی به مدار بالاتر - صفحه 2

قبلا مثل این که گفته بودید تا زمان خاصی میشه سوال پرسید.

الان مثل این که محدودیت وجود ندارد و می شود همچنان سوال کرد .

این سوالم را هم لطفا ببینید:

باید اینجا سوال می پرسیدم . جایی دیگر پرسیده بودم .

https://abasmanesh.com/fa/your-interview-with-master-abasmanesh-6/comment-page-12/#comment-313531

یکی از باورهایی که من هر روز بهش توجه می کنم این است:

هر روز فرصت ها و شرایط جدیدی پیش رو داریم.

ذهن مرتب تجربیات و اشتباهات گذشته را به رخ می کشد باید آگاهانه باور صحیح و این که هر روز زندگی جدیدی را آغاز می کنیم بپذیریم.

بازی های جام جهانی در جریان است و خیلی درس برای ما دارد.

به نظرم تمام تیم ها پتانسیل قهرمانی دارند به شراط این که باور کنند می توانند و فوتبال و قهرمانی فقط خاص یکسری تیم ها خاص نیست یا شرایط خاص. این که به جمع 32 تیم رسیده اند یعنی امکان پذیر است.نتایج ضعیف تیم ها ی سرگروه و بازی ها نه چندان خوبشان نشان می دهد هر تیمی باور درست داشته باشد موفق می شود.

در مورد بازی ایران هم ما 20 سال است می گوییم آبرومندانه و خوب بازی می کنیم محترمانه حذف می شویم . وقتش نشده محترمانه بازی خوب کنیم و ببریم . مگر تیم والیبالمان نتوانست یکی از 8 تیم برتر جهان شود . خب چه باورهای درستی داشتند ؟

تعجب می کنم وقتی مردم از باخت 1-0 مقابل اسپانیا خوشحال می شوند و به خیابان می آیند(دیشب می خواستم بخوابم همچین در خیابان بوق ماشین ها بلند بود دیر خوابم برد) باخت چرا خوشحالی دارد چرا باور ندارند داشتند می دیدن می شد این تیم را هم برد ؟ وقت

بردن کی است ؟

تیم های قهرمان وقتی می برند بازیکنان مطرح وقتی گل می زنند این قدر هیجانی نمی شوند چون برایشان عادی است گل مردود را که ایران زد همسایه های ما نعره هایی می زدند چرا چون باور نداشتند می شود به اسپانیا هم گل زد؟چرا مردم چنین هیجانی می شوند؟ باوررندارند می شود برد یا صعود کرد

تا زمانی که تیم ملی باور قهرمانی نداشته باشد و برایش بردن عجیب باشد ما در همین مرحله جزو 32 ها می مانیم .

امروز قسمت چهارم دست یابی به رویاها را گوش می کردم.

استاد عباس منش اشاره می کرد تمام مدت روی هدف تمرکز می کند بدون هیچ کار اضافی دیگر با تمرکز کامل .

برای من این سوال ایجاد شد آیا خسته نمی شود من یک ساعت روی یک موضوع کار کنم دلم را می زند شما چه می کنید که آن را با این همه اشتیاق انجام می دهید؟ و آیا این همه تمرکز روی یک هدف وابستگی ایجاد نمی کند ؟ بهتر نیست رهایش کنیم دنبال کارمان برویم یا ادامه دادنش ما را به نتایج سریع می رساند؟

در سوال قبلی از باور پرسیدم چون شده است من حدود یک ماهی جمله تاکیدی تکرار کردم اما جزو باورهایم نشده است در مورد باورهای بنیادی حرف می زنم که سخت تغییر می کنند چه کنم راحت تر و سریع تر نتیجه بگیرم ؟ چه کنیم تکرار جملات تاکیدی موثر باشند تا دلگرم شویم ؟

خیلی دوست دارم جواب این سوال را بگیرم چون از هر کی بپرسی می گوید بیشتر باید کار کنی و از این جور حرف ها و به نظر خودم کم تلاش هم نکردم . اما آدم وقتی مدتی طولانی جمله ای را تکرار کرد و نتیجه نگرفت حوصله اش سر می رود و من فکر می کنم اصل کار همین ساختن باور است . اگر راهش را درست یاد بگیریم احساس قدرت و تسلط به زندگی می کنیم .