مصاحبه با استاد | مهاجرت از مدار فعلی به مدار بالاتر - صفحه 149

🎉به نام خداوندی که استاد برنامه ریزی هاست🎊

خیلی سوالات خوبی تو این سلسله فایل ها پرسیده شده و تقریبا میتونم بگم فکر نمیکنم سوال خاصی داشته باشم که ذهنمو درگیر کرده باشه ؛ دلیلش هم فکر میکنم این باشه که من واقعا به مدت طولانی فقط نشستم به فایل ها گوش کردم ، و هر بار که هرچی فایل داشتم رو دوره میکردم درک من بهتر و بهتر میشد و تقریبا جواب سوالات زیادی رو گرفتم.

یادمه شرایط من تو یه دوره ای از زندگیم اینجوری بود که گوشیم ساده بود و فقط یه لپتاپ باهام بود که به اینترنت هم دسترسی نداشت و من تقریبا هیچ ارتباطی با سایت و هیچ چیز دیگه ای نداشتم و فقط به روش های مختلف فایل ها به دستم می‌رسید و میریختم تو لپتاپ و فقط نگاه میکردم.

حالا شاید یه خورده شعاری باشه این حرفم ولی واقعا من حتی اینکه هیچ دسترسی به اینترنت رو نداشتم رو هم به فال نیک گرفته بودم و حتی اصلا آگاهانه از صحبت های دوستان که در مورد اتفاقاتی که تو فضای مجازی افتاده بود هم فاصله میگرفتم و دقیقا حس همون مثالی که استاد میزنه میگه :«فکر کن تو یه جای دور هستی هیچ آدمی هم نیست و یه کتاب داری و میدونی که اون کتاب راهنمای زندگیته ، و تنها راه اینه که اونو بخونی»

منم با خودم میگفتم آقا هر چی که من بخوام راهش تو این فایل ها گفته شده و فقط گوش میکردم و فقط زمان دادم بهش تا این مقاومت ها از بین بره و …

همه ی اینارو گفتم که بگم واقعا سوالی نبوده که به جوابش نرسم و واقعا هم میتونم بگم اگه سوالی هم باشه میدونم که در زمان درستش جوابشو دریافت خواهم کرد.

اما چیزی که من تو این فایل خیلی باهاش حال کردم همین بحث اعتماد کردن به خداست برای انجام و مدیریت کارها.

واقعا اگه باور ها تو هر زمینه ای درست باشه و اعتماد کنیم به خدا ، همه چی خود به خود درست میشه ولی مشکل اینجاست که حتی اگه باور هامون هم نسبتا درست باشه ، باز هم توکل و اعتماد به خدا نداریم و خودمون و هوش و مغز خودمون رو عامل اصلی میدونیم و اعتبار رو از خدا میگیریم.

دقیقا اونجایی که خیلی فکر میکنیم و دنبال راه حل های مختلفی هستیم ، یعنی خدا رو از مدار خارج کردیم یا خودمون از « مدار انجام راحت کار ها توسط خداوند » خارج شدیم و داریم خودمونو زجر میدیم.

اون لحظه ای که لحظه ی حال رو فراموش میکنیم و درگیر یه موضوعی در آینده یا گذشته هستیم ، یعنی به خدا توکل نداریم که میتونه کار هارو انجام بده به بهترین نحو.

هر چی بیشتر میگذره و من بیشتر رو باور های دیگه ای کار میکنم ، و سعی میکنم از هر لحظه لذت ببرم و رها و آروم و خونسردم ، و در یک کلام هر چقدر که بیشتر حالم خوبه ، میبینم که چطور همه ی کار ها به خودی خود انجام میشن ، از راه هایی که واقعا هیچ ایده ای براش نداشتم و فقط میتونم بگم خدایا شکرت.

این قسمت مسیر که هر اتفاقی که تو هر لحظه میوفته ، خودش یه باورمو داره تقویت میکنه و من تو هر لحظه دارم هم لحظه رو زندگی میکنم و هم باور هامو و قانونو تایید میکنم رو خیلی دوس دارم.

این همون رهایی و زندگی تو لحظه ست ، این همون حس تجربه ی خداست که میبینم تمام مولفه هارو کنار هم میچینه و تو یه لحظه اتفاقات شکل میگیرن.

باحاله ، دوسش دارم ، تو هر زمینه ای همه چیو کنار هم میچینه ، برنامه ریزی میکنه ، مدیریت میکنه ، خیر و شرمو بهم میگه ، کمکم میکنه و …

و هر چقد که بیشتر آسون میگیرم بهتر کار هارو انجام میده ، هر چقدر که بیشتر لذت میبرم از لحظه به لحظه ی زندگیم ، انگار دارم اجازه میدم که خودش کار هارو برام انجام بده.

پ.ن : چقد خوبه که مغز و هوش خودمونو از مدار خارج کنیم و اینو بپذیریم که واقعا نمیدونیم خیلی چیزارو و از خودش بخوایم که بهمون بگه😶

🎊🎉🎊🎉🎊🎉🎊🎉🎊🎉🎊🎉🎊🎉🎊🎉🎊🎉

از خدا میخوام کمکمون کنه تا بهتر بتونیم تسلیمش باشیم.

از خدا میخوام کمکمون کنه تا از لحظه به لحظه ی زندگیمون لذت ببریم.

از خدا میخوام کمکمون کنه تا فقط خودشو باور کنیم.