مصاحبه با استاد | مهاجرت از مدار فعلی به مدار بالاتر - صفحه 118

سلام استاد

وقتی که در مورد این مدت زمانی که باشما اشنا شدم فکر میکنم یه چیز واقعا ملموسه و اون یه حد نسبتا مناسبی از خودشناسیه که با اشنایی با شما به دست اوردم.

کلا وقتی ناراحتم دنبال اینم که بفهمم چه باور غلطی دارم که باعث حس بد من شده و تو این مدتی که با شما اشنا شدم واقعا خیلی از باورهام بهترشدن ولی یک چیز مثل صخره جلومو گرفته اونم ترسه…

من از راه انداختن کسب و کار وحتی شکست نمیترسم با این که نوجوونم قبلا اینکارو کردم و حتی نزدیک به شکست ناراحت نبودم و دنبال راه حل بودم اما این ترس یکم عمیقه واون ترس از دست دادن خانوادمه…

چون من توی یه خانواده خیلی مذهبی (تقریبا مثل شما) به دنبا امدم پدرم روحانیه طرف پدرم هم کلا روحانیه و مادرم حتی از بابام هم مذهبی تره…

کلا بابام خوب غر میزنه و اونقدی که بابام میتونه از ما(بچه هاش)میتونه ایراد بگیره استیوجابز با اون حد کمال گرایی از محصولات اشغال نمیتونه ایراد بگیره.??

سوالم اینه چطور میونم این باورو تغییر بدم که وقتی ثرتمند بشم خانوادمو (حتی فامیلا هم مهم نیست فقط و فقط خانواده و مخصوصا مادروپدر)از دست نمیدم چون اولا کلا فرد موفق تو فاملا نیست و دوما وقتی میبینم بابام وقتی که داداشم که وضع مالیش یکم خوبه و خمسش تاخیر میوفته باهاش بد حرف میزنه ،باهاش قطع ارتباط میکنه و میگه حالا که پول داری خدارو فراموش کردی و ….یکم متقاعد کردن خودم سخته که باور کنم اونها طردم نمیکنن از طرفی مادرو پدرن اصلا نمیتونم دوریشون رو تحمل کنم چه برسه به طرد شدن….

استاد خواهشا توضیح نسبتا کاملی بدین خیلی ممنون و سپاسگزارم…