مصاحبه با استاد | مدیریت 2 خرابکار ذهنی با نامهای «ترس» و «طمع» - صفحه 13

سلام استادجانم وسلام دوستان مهربانم

بی نهایت سپاسگزارخداوندم که منودرسربزنگاه به گفته های استادمتعهدکردتابتوانم آن زندگی رویایی که سالهادرکنج ذهن ام خانه کرده و خاک میخورد دوباره متولدشده وبه واقعیت تبدیل شود

میخوام براتون ازاتفاقات خوبی که درهفته ای که گذشت،افتاده بنویسم تاهم خودم ازاین موهبت هالذت برده وانگیزه بگیرم وهم برای شماعزیزانم الهام بخش بوده باشم

چندروزقبل صبح اول وقت که درحال رفتن به مغازه بودم درمیانه های راه موبایل ام درجیبم به صدادرآمدووقتی که خواستم به گوشیم پاسخ بدم دیدم یه بنده خدایی داره ازخیابون عبورمیکنه ومن تابیام خودموجمع وجورکنم وترمز بگیرم بادوچرخه زدم وبنده خدا رونقش خیابون کردم

سریع شروع کردم به عذرخواهی کردن که ببخشیدحواسم نبود وهول شدم وفلان

ولی بنده خداوقتی اززمین بلندشدیه شیرمال هم دستش بودکه وقتی خوردم بهش ازدستش افتاده بودزمین،بهم لبخندزدوگفت شماببخشیداین شیرمال قسمت شمابوده وبه زور شیرمال روهم دادبهم یه لبخندزیبازدوتشکرکردورفت ومن کیف کردم ازخودم که ببین چه فرکانس های نابی فرستادم که دارم بااینگونه افرادمواجه میشم

قبلااگه این اتفاق می افتادیارو تاخودش ومنو لت وپارنمیکرد دست بردارنبودولی الان که دارم روخودم کارمیکنم ببین خداداره چه افراد نابی رو بر سرراه زندگی من قرارمیده

اتفاق فوق العاده دوم این بودکه روزعیدتصمیم گرفتیم باایل وتبار همسرم بریم طبیعت

یکی ازاقوام همسرم که زبون درست وحسابی نداره هی حرف های چرت وپرتی نثارمون میکرد که همسرواطرافیانم همش حرص میخوردندولی من عین خیالمم نبود

رسیدبه جایی که یه حرف زشتی به من تقدیم کردولی من فقط بهش تبسم کردم وسکوت کردم

اتفاقی که اگه قبلامی افتادتادهن یارو رو سرویس نمیکردم دست بردارنبودم

اتفاق جالبی که افتاداین بودکه بدون اینکه من ناراحت بشم ویا چیزی بگم همه اطرافیان شروع کردن به سرزنش کردن طرف که این چه حرفی بودکه تو زدی

طوری شدکه یارو اومدخیلی ازم عذرخواهی کردوگفت منوببخشش اصلامنظوری نداشتم وتازه بعدازاون اتفاق همون روزچقدربهم لطف ومحبت کرد

نزدیکای شب شدوماتصمیم گرفتیم که به خونه برگردیم

درراه برگشت اینقدرشوروشعف وجودم و فراگرفت که ازصمیم قلب شروع کردم ازخداسپاسگزاری کردن به خاطر روزخوبی که درکنارخانواده درآغوش طبیعت بهمون رقم زده بود

خب یه بت بزرگی که من برای خودم ساخته بودم این بودکه من سالهاازرقیصدن درجمع به خاطرکمبوداعتمادبه نفسم میترسیدم

یک آن چنان حال عجیبی بهم دست دادکه فقط میخواستم برقصم وشادی کنم وغرق درآرامش بشم

ولی خب نجواهایی هم در درونم بودکه میگفت نکنم این کارو بقیه چی میگن

ولی من به الهام قلبی ام عمل کردم وسعی کردم پاروی ترس هام بزارم

واسه همین گازدادم رفتم جلوتراز ماشین پدرخانمم دستی روکشیدم ویه آهنگ خوب گذاشتم وپیاده شدم درمقابل دیدگان همه خانواده همسرم شروع کردم به رقصیدن ولذت بردن

وجالبه که چقدراطرافیانمم خوشحال شدندوبامن همراهی کردندوبعدازاین اتفاق اعتماد به نفس ام به سقف چسبید.

ودرآخر

امشب غم دیروز و پریروز و فلان سالو فلان حالو فلان مالو

که بر باد فنا رفت نخور

بخدا حسرت دیروز عذاب است

مردم شهر بهوشید

هر چه دارید و ندارید بپوشید و برقصیدو بخندید

که امشب سر هر کوچه خدا هست

روی دیوار دل خود بنویسید خدا هست

نه یکبار نه ده بار که صدبار به ایمان و تواضع بنویسید که خدا هست

خدا هست وخدا هست و خدا هست

ممنون