مصاحبه با استاد | مفهوم «ایمان + عمل صالح» در مسیر هدف - صفحه 82

سلام

گام 8 پروژه:

اولین موضوعی که من از این فایل برداشت کردم این بود که برای رسیدن به یک خواسته باید در مدارش قرار بگیرم ، در مدار قرار گرفتن با خواسته ام یعنی اینکه تمام چم و خم حوزه کاری خودم رو بشناسم یعنی من باید بهترین کتاب های مربوط به بازیگری رو خونده باشم تمام سبک های بازیگری و تفاوت و شباهتشون با هم دیگه رو بدونم، ذهنم خودکار هر چیزی که می بینم رو بر اساس بدن و احساسات و عواطف که مربوط به بازیگری هست تطبیق بده و اینا کم کم باعث میشه من ایده های جدید بگیرم باعث میشه الهامات بیشتری دریافت کنم که قدم بعدیم رو مشخص کنه و من کم کم در مدار خواسته ام قرار میگیرم.

اگر من نمی‌خوام تمرینات مربوط به بازیگری رو انجام بدم اگر نمی خوام کتاب های این حوزه رو بخونم اگر نمیخوام بدن و بیان قوی داشته باشم چرا اصلا میخوام تو این حوزه موفق بشم؟

هر کس خواسته ای داره باید بهای رسیدن بهش رو پرداخت کنه چه مالی باشه چه زمانی هر چیزی که هست باید از دستش بدم تا یه چیزی به جاش بدست بیارم. من در هر صورت دارم زمان و پولم رو صرف یه چیزی میکنم و اگر یه هدفی دارم باید بتونم این ها رو معطوف کنم به هدف و خواسته ام.

تجسم بخشی از مرحله ی رسیدن به خواسته ست نمیشه بشینی یه گوشه تجسم کنی و خدا در ها رو به روت باز کنه! خدا حتی با پیامبر ها هم این رفتار رو نداشت ، خدا هدایت میکنه و ما باید عمل کنیم. خدا نوح رو هدایت کرد که کشتی شو بسازه مگه حضرت نوح نشست تجسم کرد که خودش و افرادی که ایمان آوردن نجات پیدا کنن؟ نه داشت عمل میکرد به الهاماتش و کشتی می‌ساخت یا مادر موسی مگه نشسته بود گوشه خونه تجسم میکرد خدا طوری اوضاع رو پیش ببره که سربازای فرعون موسی رو نبینن و نجات پیدا کنه؟ نه، رفت بچشو به آب سپرد یه حرکتی کرد یه اقدامی کرد. این همون عمل صالح بود که بعد هر ایمان میاد.

من نمیدونم تا کی قراره ترس و شرک بر من حکومت کنه و من قدم برندارم ولی الان حداقلش اینه که ایراد و اشکال کارم رو میدونم . میدونم که بهای رسیدن به هدفم رو باید پرداخت کنم و اونم انجام دادن سهم خودمه.

خیلی‌ هم خوب میدونم سهم خودم چیه و فکر میکنم هر کس کاملا متوجه بشه که چه کاری رو گفته و الان باید انجامش داد ولی من تا الان دست نگه داشتم و انجامش ندادم به خاطر ترس هام من مثل استاد نیستم که دل انجام کارای بزرگ رو داشته باشم. قبلا فکر میکردم اینطوریم ولی الان متوجه شدم این کافی نیست. فهمیدم ترس های وجودم خیلی بیشتره و دارم کم کم روشون کار میکنم میدونم که توی مسیرم ، ولی پام تا ته روی ترمزه و این اشکال نداره من دارم کم کم خودمو میشناسم و وقتی بتونم تکاملی پامو از روی ترمز بردارم چون از قبلش پام روی گاز بوده بوممممم با سرعت به جلو میرم و مادامی که پام رو از روی گاز برندارم فقط میتونم جلو برم و پیشرفت کنم.

خدایا شکرت که من این برداشت رو داشتم و نقاط ضعفم رو دارم پیدا میکنم و بعد از اونه که میتونم روشون کار کنم و بهتر بشم.

خدایا شکرت

خدایا فه من تمایل انجام دادن بده کاری کن عمل کنم.

ممنونم استاد و تیم عزیزتون