مصاحبه با استاد | فرهنگ ناب «لا اِکْراهَ فِی الدّین» - صفحه 87 (به ترتیب امتیاز)

با سلام به دوست عزیز (مریم خانم)

با آگاهی که من از این سوال شما دارم فکر می کنم فرق کسی که به قوانین آشناست و حالشو خوب میکنه با فردی که همیشه حالش خوبه در اینه که در واقع اون به آگاهی رسیده و نسبت به قوانین و مسائلش به علم و آگاهی رسیده . شاید با یک مثال از خودم بهتر بتونم منظورم را برسونم . من چند وقتی هست که یک کار نیمه وقت بعد از کار دولتیم راه انداختم که با توجه به آموزه های عباس جون به تجارب و نشانه های جالبی در حین کار مواجه شدم. در این هفته اخیر تجربه ای که داشتم این بود که با اینکه من بطور متوسط هفتگی 200 تا 300 تومان فروش داشتم تو هفته گذشته این مبلغ به 600 رسید ولی حال من خوب نبود یا بهتره بگم حسم خوب نبود و من اولش فکر می کردم که این از خستگی هست ولی وقتی بیشتر به حسم توجه کردم دیدم این بخاطر اینکه توی این هفته من فقط ماکت فروختم و اصلا اون قسمت مربوط به کودکم ارضا نشده. بیشتر تفحص کردم . دیدم من همیشه از ماکتهام کلی عکس می گرفتم و بعدش میفروختم و در واقع چیزی که من رو ارضا میکرد عکس گرفتن از ماکتها بود و چون الان سرم شلوغ شده بود فقط می خریدم و بعدش می فروختم (در واقع دلالی می کردم)و اصلا کودک درونم که سر منشا اصلی عشق به هر چیز می باشد نادیده گرفته شده بود . در واقع اگر من مراحل رشدم را با توجه به آموزه های استاد طی نکرده بودم به خودم می گفتم چه مرگته ، فروشت که بالا رفته برو خدا رو شکر کن . در واقع از فرداش دوباره شروع کردم به عکس گرفتن از ماکتها و کالا هایی که می خواستم بفروشم و دیدم دوباره حالم خوب شد .کسی که حالش خوبه مسلما وقتی حالش بد بشه نمیتونه و نمیدونه چطوری حالش رو خوب کنه ولی کسی که بلده قوانین رو هر بار هم که حالش بد بشه بلده حالش رو خوب کنه .

امیدوارم تونسته باشم تا حدی موضوع را بازش کنم