مصاحبه با استاد | فرهنگ ناب «لا اِکْراهَ فِی الدّین» - صفحه 54

به نام خداوند مهربان

سلام استاد و خانم شایسته عزیز

ما مسئول فرزندان والدین یا هر شخص دیگری نیستیم و اگر خواسته یا هدف ما جوری باشد که به رفاه فرزندانمان اسیب برساند باز هم اولویت با خواسته های ما است زیرا انها در برخورد با این تضاد خواسته های خود را شناخته و برای رسیدن به ان انگیزه پیدا می کنند

مرگ یا هر مسئله ای که به نظر ما مسئله ناجالبی است مسیر زندگی بوده و ما به وسیله ان خواسته های خود را شناخته و محرکی برای پیشرفت است. زمانی که باورهای ما با باورهای دیگران در تضاد است لازم نیست که با انان بحث کرده و یا به زور و اصرار بخواهیم که انها مانند ما فکر کرده و یا عمل کنند. هیچگاه در پی ثابت کردن باورهای خود به دیگران نباشیم که از مسیر درست منحرف می شویم. همه افراد ازادند که به سبک شخصی که خودشان دوست دارند عمل کرده و اگر ما از انان خوشمان نمی اید تنها باید از انان اعراض کنیم. افرادی هستند که باورها و قوانین را شناخته و به ان عمل می کنند و نتیجه ان را هم می گیرند. ما نیز باید دیدگاه افراد را پذیرفته و در ان دخالت نکنیم.

چرا زمانی که با دیدگاهی مخالف هستیم وقت و انرژی خود را صرف توجه به نکات منفی ان و حرف زدن بی مورد و توهین کنیم؟ هیچ اجباری در این کار نبوده و هر کس نتایج اعمال خود را می گیرد. بدون تعصب دیدگاه دیگران را پذیرفته و به ان احترام بگذاریم تا بتوانیم با صلح و صفا در کنار یکدیگر زندگی کنیم.

ما مسئول هیچ کس به جز خودمان نیستیم همان گونه که خداوند نیز فرموده است هیچ کس بار دیگری را بر دوش نمی کشد. پدر و مادر ما نیز مسئولیت خوشبختی یا بدبختی ما را نداشته و توانایی ان را نیز ندارند. بی نهایت افراد وجود دارند که قصد خوشبخت کردن فرزندان خود را داشته اما نا موفق بوده اند.

ما باید مسیر درست را برویم و انها باید خودشان زندگی خود را رقم بزنند. اگر مسیر فرزندان درست باشد تصمیمات ما هیچ تاثیری نخواهد داشت در نهایت فرزندان می توانند با استفاده از شرایط به نفع یا ضرر خود عمل کنند. اگر باورهای ما درست باشد روزهای سخت به نفع ما خواهد بود.

خدایا شکرت

عاشقتونیم

به نام خداوند مهربان

به نام خداوند مهربان

سلام استاد و خانم شایسته عزیز

مهمترین راه ارتباط با خداوند این است که باور کنیم وجود دارد و پاسخ های ما را به سوالات و مسائل خواهد داد. زمانی که ان را باور کنیم ایده هایی به ما الهام می شود که با انجام ان جوابهای بهتری می گیریم. الهامات همیشه منطقی نیست و کسانی که تجربیات نامناسبی دارند ممکن است الهامات را نپذیرند و به ان عمل نکنند.

ذهن منطقی ما نمی تواند بسیاری از الهامات را قبول کند . تفاوت میان الهامات و نجواهای ذهنی در احساس ما است . زمانی که الهامات در ما احساس خوب ایجاد می کند مانند احساس ارامش از طرف خداوند و اگر احساس بد مثل ترس طمع عجله نگرانی و….. از طرف شیطان است. هیچگاه گفت و گوهای ذهنی ما خود به خود مثبت نشده بلکه همواره منفی است و ما باید در هر لحظه ان را کنترل و جهت دهی کنیم.

زمانی که بر روی باورهای خود کار می کنیم نشانه های ان را خواهیم دید و باید نشانه ها را تحسین کرده تا بزرگ و بزرگتر شود. اما برخی از افراد زمانی که نشانه ها را می بینند مسیر رسیدن به ان را فراموش کرده و فکر می کنند خودشان بدون تغییر باورها به این جایگاه دست یافته اند و برای همین نتایج انها کم رنگ شده و حتی بدتر از قبل می شود.

زمانی که بر روی باورهای خود کار می کنیم باید قانون تکامل را به خاطر سپرده مسیر درست را درک کرده و ان را ادامه دهیم تا قدمهای بعدی به ما گفته شده و مسیر برای ما کاملتر. اگر متوجه شدیم که مسیر ما نادرست است اشتباه خود را پذیرفته و مسیر درست را ادامه دهیم. هیچگاه به فکر ترین شدن نباشیم زیرا هیچگاه بهترین ثروتمندترین و……..وجود ندارد و کسانی که به دنبال بهترین شدن هستند شاید برای اوایل کار به انها انگیزه زیادی بدهد اما در بلند مدت شکست خورده و ان را رها می کنند. چون بهترین بودند و به بالاترین درجه رسیدند تنها از دیدگاه دیگران بوده و برای هر کسی متفاوت است و بهترین برای حرف مردم است اگر اشتباهی کرده ایم بسیار عالی است باید به ان اقرار کرده و مسیر درست را پیش گیریم.

قوانین همواره ثابت است اما با تغییر زاویه دید در مورد موضوعات مختلف متفاوت است.

خدایا شکرت

عاشقتونیم