مصاحبه با استاد | فرهنگ ناب «لا اِکْراهَ فِی الدّین» - صفحه 33

روز ۶۷ م

سلام استاد عزیز اتفاقا من این تضاد را دارم این باور اشتباه را . و حالا که تصمیم گرفتم مسیر موردعلاقه م را برم خیلی نجوا می اد سراغم. اینکه گفتید براشون خوبه من رو به یه دید متفاوت رسوند. اتفاقا براشون خوبه و اون ها هم یاد می گیرن مسیر علاقه شون رو برن و از زندگیشون لذت ببرن. تو خانواده ما همه کارمند بودن درصورتیکه استعدادهای فوق العاده دارن اما کار غیرکارمندی بشدت نکوهش میشه و منم خیلی عذاب وجدان داشتم چون الان درامدم اندازه یک کارمند پایه نیست. اما از زمان کارمندیم خیلی روحیه بهتری دارم و واقعا شادتر شدم در مسیر علایقم. و حتی سحرخیزتر. دوست دارم بیدار شم ایده هام رو عملی کنم و از اجرای ایده هام لذت می برم و برعکس نه تنها خسته نمیشم بلکه پر انرژی تر هم میشم. و میتونم کنارش به کارای خونه و فردی هم برسم. حتی منظم تر هم شدم. درصورتیکه اون موقع که کارم خلاف علایقم بود همیشه خسته و عصبی بودم و هفته ای یک بار هم نمی تونستم موهام را شونه کنم و درونم در جنگ بود. اما حالا خیلی خوشحال و راضیم و تنها دغدغه م خانواده م هستن که نتونستم اونجور که باید خوشحالشون کنم یا بقولی حقوق ثابت سرماه و بیمه داشته باشم برای خشنودی پدرومادرم یا تو مشکلات مالی عشقم و رابطمون کمکی کنم. اما طعم مسیر علایقم خیلی شیرینه که انگار نمی تونم کار دیگه ای انجام بدم. و باید باورهام را درست کنم. این عذاب وجدان ها به خاطر باورهای اشتباهمه. این که ما مسئول زندگی هم هستیم و یا می تونیم تو زندگی هم خیلی تاثیرگزار باشیم این باورها همه اشتباهه. میدونم باید مسیر علایقم را پیش برم و البته و البته باورهایی بسازم که از علایقم به ثروت برسم. شاید همون ته زمینه اشتباه فکریم بیاد بگه آره تو باید سریع تر کاری کتی تا از علایقت ثروت بسازی تا بتونی به خانوادت کمک کنی و بهشون ثابت کنی! بازم این نوع تفکر بشدت اشتباهه چون بازم دیگران و تاثیرگذاری روی دیگران در اولویت من بوده. درصورتی که من باید به حدی از باورهای درست و عزت نفس برسم که خودم در اولویت باشم. مطمئنم یعنی حسی بهم میگه وقتی من جسارت کنم و قدم بردارم و برای خودم و فقط برای دل خودم موفق بشم اون ها هم خود به خود تمرکزشون رو از روی من برمیدارن و به زندگی خودشون و شکوفا کردن ایده های خودشون متمرکز میشن البته اگر در مسیر درستی باشن کلا باید اجازه بدیم هرکی مسیر خودش رو بره حتی خودمون هم مسیر خودمون رو بریم و اجازه بدیم دیگران هم همینطور مسیر خودشون رو برن. چون ما نمی تونیم رو زندگی هم تاثیر بزاریم اما می تئنیم وجه درستی از هم رو برانگیخته کنیم یا ت مدار افراد و رفتارهای هم جهت با باورهامون قرار بگیریم.

استاد من تو دلم خیلی از دیگران گله می کردم که چرا در زندگی من دخالت می کنن ولی با موردهایی که مثال زدین متوجه شدم خودم هم این اخلاق را دارم و متوجه نبودم منم گاهی میخواستم مسیر زندگی دیگران را تغییر بدم و یا تو دلم خیلی قضاوتشون کردم. و همه این ها به این دلیل بوده که تمرکزم روی خودم نبوده. عین یک فانونس دریایی می چرخیدم تا یکی رو پیدا کنم که یا بهش گیر بدم یا اون طرف بهم گیر بده و بگه مثلا اشتباه رفتی و ازم انتقاد کنه.

پس یکی از باورهای که خیلی باید روش کار کنم اینه که من فقط و فقط مسئول خودم هستم.متاسفانه خیلی شرک عمیقی دارم و این یکی از پاشنه های آشیلم می تونه باشه که باید بیشتر کار کنم. خداروشکر میکنم که متوجه شدم اینجا روی این باور نیازدارم کار کنم. از خداوند بسیار سپاسگزارم و ازش میخوام قدرتم رو در پذیرش باورهای درست و قدرتمند بیشتر کنه. ممنونم از استاد عزیزم و خانم شایسته مهربان و همه اعضای این خانواده دوست داشتنی