مصاحبه با استاد | نحوه برخورد با تهمت - قسمت 2 - صفحه 26

به نام خدا

با سلام و احترام خدمت استاد عزیزم، مریم جانم و تمام دوستانم در سایت

استاد این فایل منو برد به دورانی که پر از شرک و نیاز بودم نیاز به اینکه دیگران بهم توجه کنن که دوسم داشته باشن که باهام دوست باشن و میخام آگاهانه از احساس خوب بعد از نجات از اون روزا صحبت کنم . خدایا شکرت که آگاهم کردی من باید محترمانه و درست با بقیه رفتار کنم ولی خودمو نکشم تا دوسم داشته باشن خودمو فدا نکنم تا باهام دوست باشن بهم نشون دادی که این کارا بی فایده س در نهایت تویی که بین دلها الفت ایجاد میکنی من هرچقدرم از خودم گذشتم بازم اون آدم ها منو دوست نداشتن بازم از من فاصله گرفتن چون من داشتم شرک میورزیدم من اونا رو خدا کرده بودم برای خودم من به جای اینکه وقت بذارم برای اصلاح و تغییر خودم وقت میذاشتم برای بقیه تا به چشمشون بیام تا بشم دوست صمیمی شون من به شدت از تنهایی میترسیدم ولی الان در تنهایی غرقم با خدا طوریکه سختمه ازش بیام بیرون هزاران بار شکرت بابایی خدا

از خداوند هدایت میخام که منواز غیبت جدا کنه کمکم کنه که غیبت کردنو بذارم کنار چون هنوز پای صحبت های بقیه میشینم و نمیتونم بگم لطفا غیبت نکنید و چقدر این مسئله ذهن منو اشغال کرد و از هدایت ها دورم کرد خدایا به هممون کمک کن فاصله بگیریم از جمع هایی که پر از غیبت و حاشیه اس

نکات فایل :

ببینیم که در قرآن چه درس‌هایی در این زمینه وجود دارد :

سوره نور ،آیه 11 : همانا کسانی که آن تهمت عظیم را به میان آوردند، کسانی از شما بودند . آن تهمت را برای خودتان شر حساب می‌کنید بلکه خیری است برای شما .

این یه نکته ی مهمه که اصلاً هیچ صحبتی درباره اینکه چه تهمتی به پیامبر یا همسر پیامبر زده شده، نکرده است . دوستان مفسر قرآن از سال‌ها قبل تا الان متوجه این نکته نشدند و به فرعیاتی مثل اینکه این تهمت دقیقاً چی بوده و در مورد چه کسی گفته شده پرداختند و داستان سرایی کردن که در مورد عایشه همسر پیامبر بوده و هزاران روایت مختلف مطرح کردند . ولی این یه نکته ی مهمه که خداوند درباره تهمت، صحبت نکرده و قطعاً از این صحبت نکردن یه دلیلی داشته . چه اهمیت و ارزشی داره که تهمت درباره چی بوده که دنبال شأن نزول آن بگردیم . خیلی بعیده که فقط یک آیه در قرآن پیدا کنیم که از دید مفسران به یک شأن نزول برگردد حتی یک آیه و هر کس یه داستان متفاوت گفته است در حالی که اگر لازم بود در خود قرآن به آن می‌پرداخت و چقدر این شأن نزول‌ها گمراه کننده است و از مسیر اصل دور می‌کند . در هر جا که نیاز بوده به طور کامل داستان گفته شده و اسم افراد آمده مثل داستان اصحاب کهف یا نمرود و هر جا نیاز نبوده نگفته چون نباید گفته می‌شده . در آیه گفته شده که شما تهمت رو شر تلقی می‌کنید ولی نه تنها شر نیست و به اعتبار پیامبر ضربه نزده، بلکه خیره حتی نگفته خنثی ست بلکه گفته خیره پس اولاً شما خودتان تهمت رو گسترش دادید به این شکل که از یه نفر این حرف رو شنیدید و بعد به بقیه گفتید و ادامه دادید و منجر به گسترش اون شدید

( در حالی که اگر 4 شاهد تایید نکرد اصلاً نباید بگی )

ادامه آیه 11: بر عهده ی هر فردی که بر آنها سهمی از گناه است و آنکه بخش عمده‌ای از دروغ را بر عهده داشته ،عذاب بزرگی است .

یعنی اینکه نفر اولی که تهمت زده و رفتار نامناسبی رو به کسی نسبت داده به عنوان شروع کننده، بزرگترین گناه را انجام داده و اون کسی که پخش کرده و گسترش داده نیز گناهکاره . به این دلیل که ما نباید با افرادی که راجع به بقیه غیبت می‌کنند و تهمت می‌زنند، نشست و برخاست کنیم چون وقتی آدم اون حرف‌ها رو می‌شنوه، ذهنش در مورد فرد مورد تهمت خراب میشه و نگرشش نسبت به او بد میشه . پس بهترین کار اینکه به غیبت‌ها و تهمت‌ها گوش ندیم و اجازه ندیم وارد ذهنمون بشن و با افرادی که غیبت می‌کنند و تهمت می‌زنند ارتباط نداشته باشیم یا همون اول که می‌خواد شروع به غیبت کنه مانع او بشیم یا اون جمع رو ترک کنیم . چون سخته که یه تهمتی رو بشنویم و نگرشمون در مورد فرد مورد تهمت خراب نشه در صورتی که باید برعکس باشه و نگرشمون در مورد فردی که غیبت می‌کنه و تهمت می‌زنه خراب شه ولی مغز اینطوری کار می‌کنه . بنابراین بهترین کار اینه که به این غیبت‌ها و تهمت‌ها گوش ندهیم و نذاریم عنوان بشن . اگر آدمی در اطراف ما هست که داره غیبت میکنه، تهمت میزنه و مسخره میکنه، اگر فرد ارزشش رو داشت و یا نمی‌دونست که کارش اشتباهه، می‌تونیم تذکر بدیم و بگیم که غیبت و تهمت خط قرمز ماست و همان اول حد و مرزها رو مشخص کنیم

اما اگه با توجه به شناختی که ازش داریم می‌دونیم که تذکر دادن فایده‌ای نداره و فرد به کارش ادامه میده، از جمع خارج شویم و رابطمون رو با اون فرد ادامه ندیم، اصلاً چرا باید با همچین آدمی ارتباط داشته باشیم؟ بعضی از ما مخصوصاً افراد جوان‌تر خیلی برامون مهمه که دوست‌های زیادی داشته باشیم ولی در دنیای واقعی تعریف دوست صمیمی اینکه هفته‌ای چند بار همدیگر رو می‌بینیم و در مورد مسائل مختلف با هم حرف می‌زنیم و ارتباط خیلی عمیق و راحتی با هم داریم پس به لحاظ زمانی اصلاً امکان نداره آدم بتونه بیشتر از 23 تا دوست صمیمی داشته باشه چون هر کس برای زندگیش برنامه داره . ممکنه آدم اشخاص زیادی رو بشناسه ولی اسم اون‌ها دوست صمیمی نیست مگر اینکه تعریفمون از این واژه اشتباه باشه مثلاً با هر کس سلام و علیک داریم و احترام متقابل برای هم قائلیم، دوست صمیمی تلقی کنیم نه اینطور نیست . من خودم در هر برهه‌ای از زندگیم دوستان زیادی داشتم ولی دوست صمیمی که اگر کاری داشتم با او در میون بزارم و باهاش راحت باشم فقط 12 نفر بودند . چون آدم‌هایی که ما اون‌ها رو دوست صمیمی خطاب می‌کنیم خیلی روی ما تاثیر گذارند، روی تمام ویژگی‌های شخصیتی و باورهامون . پس خیلی در انتخاب اون‌ها باید حساس و picky باشیم که حتی در ذهنمون به یک فرد بگیم دوست صمیمی . اگر می‌خواهیم یه آدمی رو دوست صمیمی خطاب کنیم، باید ویژگی‌های مثبت زیادی داشته باشه که بشه بهش این نسبت رو داد . اگر دیدیم ویژگی‌های نامناسبی مثل غیبت یا تهمت داره، باید خیلی راحت اون رو کنار بذاریم و نگران تنهایی نباشیم چون اگر این رفتار رو در خودمون ایجاد کنیم، جهان آدم‌هایی رو وارد زندگی ما می‌کنه که با ما هم فرکانس هستند و آدم‌های مناسبی‌اند . به شخصه غیبت و تهمت برای من خط قرمزه و خیلی راحت خودم رو از این بازی بیرون می‌کشم هرچند که همیشه خداوند آدم‌های فوق‌العاده‌ای رو وارد زندگی من کرده که نیاز نبوده تذکر بدم البته برای من مهم نیست که حتماً دوستان زیادی داشته باشم .

سوره نور ،آیه12 : چرا هنگامی که آن تهمت را شنیدند، مردان و زنان مومن نسبت به خودشان گمان نیک نبردند و نگفتند که این تهمتی آشکار است؟

یعنی چرا بهشون برخورد؟؟!! حال می‌کنید روانشناسی خدا رو !!!! اگر به کسی که تا به حال مواد مخدر مصرف نکرده بگیم معتاد، به احتمال زیاد واکنش شدیدی نشون نمیده و به خودش شک نمی‌کنه ولی اگر به یک آدمی که همین الان در حال مصرفه بگیم معتاد، ما رو تیکه پاره می‌کنه و این یک مثال معروفه!! خداوند میگه چرا وقتی این تهمت رو شنیدین به جای اینکه در مورد خودتون گمان نیک کنید و بگید این حرف مفته و واضحاً دروغه، به خودتون شک کردید؟؟ یعنی چرا تحت تاثیر قرار گرفتید و گذاشتید این تهمت شخصیت شما رو متزلزل کنه .

سوره نور، آیه 13 : چرا بر آن تهمت 4 شاهد نیاوردند ؟؟ و چون شاهدان را نیاوردند پس خود آنها نزد خداوند محکوم به دروغگویی اند .

منظور آیه اینه که مثلاً یه نفر یه تهمتی رو درباره کسی مطرح می‌کنه و ما می‌پرسیم خودت این قضیه رو دیدی در جواب میگه( نه من ندیدم ولی فلانی دیده) این فرد که 4 شاهد برای اثبات حرفش نداره، در درگاه خداوند دروغگو محسوب میشه . این برخورد بسیاری از مسائل جامعه شناسی رو حل می‌کنه حتی اگر واقعاً یه نفر در خلوت خودش مرتکب کار اشتباهی شده و در جامعه نبوده و 4 نفر شاهد نبودند و فقط ما آن کار اشتباه رو دیدیم، نباید در موردش با کسی حرف بزنیم

یه موقع است که یه نفر در جامعه و جلوی دیگران یه کار اشتباهی رو انجام میده که در این حالت باید جلوش گرفته بشه ولی کسی که در خلوت خودش یه کار ناشایست انجام میده و به خودش ضربه می‌زنه و به جامعه هم آسیبی نمی‌رسونه ولی فقط ما می‌بینیم، دلیلی نداره به بقیه چیزی بگیم چون اون نتیجه ی اعمال خودش رو می‌گیره بقیه هم نتیجه ی اعمال خودشون رو . پس این نگاه که اگر ادعایی رو در مورد کسی مطرح می‌کنیم باید 4 شاهد براش بیاریم، باعث میشه که به آزادی های فردی دیگران احترام بگذاریم . اما اگر کسی به اسم آزادی فردی یک کار مخربی رو جلوی جامعه انجام میده و روی جامعه تاثیر منفی می‌گذاره، اون وقت باید جلوش گرفته بشه .

سوره نور، آیه 15 : آنگاه که آن تهمت را زبان به زبان از یکدیگر می‌گرفتید و با دهانتان چیزی می‌گفتید که هیچ شناختی به آن نداشتید و آن را عملی ناچیز پنداشتید، در حالی که نزد خداوند بزرگ بود .

یعنی وقتی دارین اون زنجیره ی تهمت و غیبت رو ادامه میدین با این تفکر که کار خاصی نکردی و اشکالی نداره، در حالی که خیلی گناه بزرگیه .

سوره نور، آیه 16 : چرا وقتی آن را شنیدید نگفتید: ما را نشاید درباره آن صحبت کنیم خدایا تو منزه ای، این تهمتی بزرگ است .

چرا وقتی این تهمت را شنیدید، زنجیره رو قطع نکردید و به جاش رفتین به بقیه گفتید؟؟ و به قشنگی توضیح میده که در مقابل غیبت‌ها و تهمت‌هایی که به دیگران زده می‌شه چه رفتاری نشون بدیم . چون با شنیدن و صحبت کردن در موردش با دیگران، داریم کمک می‌کنیم که اون تهمت در جامعه پخش بشه حالا چه در جامعه چه در شبکه‌های اجتماعی که این کار خیلی رواج داره در حالی که اغلب صحبت‌هایی که در مدیا پخش می‌شه دروغ و تهمته و هیچکس ندیده و شاهدی براش نداره مخصوصاً در مسائل سیاسی . در جلسه‌ای که برای بررسی وزیر دفاع انتخابی دونالد ترامپ برگزار شد و تهمت‌ها و حرف‌های زیادی در مورد وزیر منتخب مطرح شده بود، یکی از سناتورها گفت به این فکر کردیم سناتورهایی که دور هم جمع شدند تا وزیر دفاع رو ارزیابی کنند، آیا خودشون qualify شدن و واجد شرایط هستند که سناتور آمریکا باشند ؟؟ کدام ویژگی باعث شده ما واجد شرایط این باشیم که وزیر دفاع رو تایید کنیم یا نه؟؟ آیا خود ما تایید شده هستیم که سناتور باشیم در حالی که تنها شرط سناتور شدن اینکه در انتخابات رای بیاریم؟؟ شما ادعا دارین آقای Peter Hegseth یه جاهایی مشروب مصرف کرده، آیا خودتان در جلسات آخر شب کنگره مشروب نخوردید و با حالت مستی در جلسه حضور پیدا نکردید؟؟ شما که خودتون این کارو کردین چرا از این فرد ایراد می‌گیرید!! آیا تمام اتهامات که در مورد ایشون مطرح می‌کنید، درباره خودتون صدق نمی‌کنه؟

ما هیچ کدوممون کامل نیستیم و همه ما کلی ایراد داریم و مرتکب اشتباهات زیادی شدیم .

بنابراین اگر می‌خواهیم به کسی یه تهمتی بزنیم یا در مورد او غیبت کنیم یا این زنجیره رو ادامه بدیم، اول از خودمون بپرسیم که آیا ما تا به حال هیچ وقت مرتکب اون کار اشتباه نشدیم یا مرتکب کار اشتباه دیگه‌ای نشدیم؟؟ حتی اگر کاملاً مطمئنیم فرد اون کار اشتباه رو کرده و تهمت نیست، از خودمون بپرسیم آیا من از تمام گناه‌ها مبرا هستم؟؟ تا به حال در زمینه‌های مختلف مرتکب اشتباه و گناه نشدم؟؟ ممکنه من هزاران کار غلط دیگه‌ای رو انجام داده باشم که اون فرد انجام نداده . چرا به این شکل فکر نکنیم؟ چرا اینقدر راحت افراد رو قضاوت می‌کنیم و تهمت می‌زنیم و غیبت می‌کنیم به عنوان مثال اگر بلاها و اتفاقات تلخی که در دوران کودکی برای صدام حسین پیش اومده بود برای هر کدام از ما رخ می‌داد، ممکن بود هزاران برابر بیشتر از اون وحشیانه عمل کنیم وقتی به قدرت می‌رسیدیم . من دارم مغزم رو اینجوری پرورش میدم که نباید کسی رو قضاوت کنم چون نمی‌دونم اگر جای اون بودم چه جوری برخورد می‌کردم، چون نمی‌دونم که اون چه اتفاقاتی رو تجربه کرده که داره اینطوری رفتار می‌کنه . اگر قضاوتش نکنم از مدارش خارج میشم چون توجه ای نمی‌کنم ولی اگر دارم آدم‌ها رو به خاطر کار اشتباهشون قضاوت می‌کنم در واقع دارم به اون اشتباه توجه می‌کنم لذا در اون مدار قرار می‌گیرم تا همون اتفاقات برای من هم رخ بده . وقتی آدم‌ها رو قضاوت نمی‌کنیم، به آنها توجه نمی‌کنیم، غیبت‌ها رو نمی‌شنویم و ادامه نمیدیم، به این شکل از مدار آنها خارج می‌شویم و زندگیمون با اون‌ها متفاوت می‌شه . ولی وقتی داریم در مورد چیزهای نامناسب فکر می‌کنیم، حرف می‌زنیم و بحث می‌کنیم، داریم همون چیزهایی رو که نمی‌خواهیم جذب می‌کنیم پس خیلی مهمه که داریم به چی توجه می‌کنیم . اگه داریم چیزی رو محکوم می‌کنیم، بهش فحش میدیم و اعتراض می‌کنیم، همون چیز رو وارد زندگیمون می‌کنیم که نمی‌خوایم . یه شخصیتی که دائماً به ناخواسته‌ها توجه می‌کنه و دنبال حل کردن تمام مسائل دنیا و fix کردن آن است، نه تنها مسائل جهان رو حل نکرد بلکه برای خودش هم مشکل ایجاد می‌کنه . چون با توجه و اعتراض و ناسزا گفتن به ناخواسته‌ها، فقط اون‌ها رو به زندگی مون دعوت می‌کنیم چون قانون اینه که به هرچی توجه کنیم، اصل و اساس اون بیشتر وارد زندگیمون میشه .

سوره نور، آیه 17 : خدا شما را اندرز می‌دهد که اگر ایمان دارید هرگز مثل آن را تکرار نکنید

آیه 18 : و خدا آیات خود را برای شما بیان می‌کند، خداوند دانا و حکیم است .

پس خیلی قشنگ توضیح داد که وقتی بهتون تهمت زدن، بهتون بر نخوره، زنجیره تهمت رو ادامه ندید، اگر فرد 4 شاهد نیاورد خودش دروغگوعه .

سوره حجرات، آیه 12 : ای کسانی که ایمان آوردید، از بسیاری از گمان ها بپرهیزید چرا که پاره‌ای از آنها گناه است و در زندگی دیگران تجسس نکنید .

گمان یعنی چیزی که به آن علم نداریم . اولاً چیزی که از اون مطمئن نیستی و بهش علمی نداری، این یک گمانه و ممکنه که اشتباه باشه پس حواسمون به این باشه و ادامش ندیم . دوما دنبال زندگی دیگران و اینکه دیگران چیکار می‌کنند، نباشیم . به ما چه که دیگران چیکار می‌کنند؟؟ به خدا اگر برای زندگیمون برنامه و هدف داشته باشیم، وقت نمی‌کنیم کارهای خودمون را انجام بدیم . چیکار داریم که بقیه دارند چیکار می‌کنند؟؟ چرا انقدر برای بعضی‌ها مهمه که از زندگی بقیه سر در بیارن؟؟ همیشه اینگونه افراد که سرشون کلاً تو زندگی بقیه است مورد تنفر قرار می‌گیرند . چه نیازه که ما بدونیم فلان آدم معروف چه زندگی ای داره؟؟ چرا باید تجسس کنیم در زندگی دیگران؟؟ چرا باید برای علم بر زندگی دیگران وقت بزاریم؟؟ چرا نشریه‌های زرد خونده می‌شه و چرا مایی که حواسمون به افکار و توجهمون هست، این زنجیره رو ادامه می‌دیم ؟؟ پس اولا از ظن و گمان پیروی نکنیم دوماً تجسس نکنیم در زندگی دیگران و اینکه بقیه دارند چیکار می‌کنند .

ادامه آیه 12 : و کسی از شما غیبت دیگری نکند . آیا کسی از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده‌اش را بخورد ؟ از آن کراهت دارید و از خدا پروا کنید که خداوند بسیار توبه پذیر و مهربان است .

اولاً گفته تجسس نکنید و بعد گفته غیبت نکنید چون اول تجسسه بعد غیبت . چون غیبت از تجسس میاد

وقتی سرمون رو تو زندگی دیگران می‌کنیم، احتمالاً بعدش غیبت هم می‌کنیم . اگر برای زندگی مون هدف و برنامه داشته باشیم، اصلاً وقت اضافی برای سرک کشیدن در زندگی دیگران و دنبال کردن شبکه‌های اجتماعی نداریم . اگر برای این کارها وقت داریم یعنی مسیرمون اشتباهه و اصلاً هدفی تعیین نکردیم چون اونقدر باید برای رسیدن به هدفمون کارهای مختلف انجام بدیم که اصلاً وقتی برای دنبال کردن چرت و پرت نمیمونه .

غیبت اونقدر وحشتناکه که مثال زده کسی خواهر یا برادرش فوت کنه و بشینه گوشت بدن اون‌ها رو بخوره یعنی در این حد غیبت کردن رو منفور نشون میده . اگر حرفی هست که باید به فرد بزنیم، همونجا جلوی روش بگیم و اگر خودش نیست هیچ حرفی نزنیم . کار راحتی نیست ولی اگر همین یه کار رو بکنیم، واقعاً زندگیمون در تمام ابعاد تغییر می‌کنه، کلاً آدم تبدیل به یه شخصیت دیگه‌ای میشه و ناخودآگاه غیبت نکردن و تجسس نکردن باعث میشه آدم به اهداف و برنامه‌های خودش توجه کنه . اگر بدونیم که اصلاً قصد نداریم پشت سر دیگران غیبت کنیم، اصلاً یه سری حرف‌ها رو نمی‌شنویم مثلاً یه نفر میاد میگه می‌خوای بهت بگم فلانی چیکار کرده؟؟ همون اول میگیم نه چون من نمی‌خوام راجع بهش با کسی حرف بزنم و غیبت کنم، پس نمی‌خوام بدونم و فکرم رو اشغال کنم یکی از کارهایی که بتونیم در مورد دیگران ذهنیت مثبت ایجاد کنیم، اینه که حرف‌های منفی و غیبت‌ها رو راجع بهشون نشنویم چون با شنیدن این غیبت‌ها ذهنیتمون منفی میشه ولی اگر نشنویم اتفاقاً چون ما ذهنیت منفی در موردشون نداریم، اون آدمی که همه باهاش مشکل دارند، با ما رابطه خوبی خواهد داشت و این نکته خیلی مهمیه . چون با نداشتن ذهنیت منفی راجع به یک فرد، ما روی خوب اون رو برانگیخته می‌کنیم و برعکس اگر ذهنیتمون به وسیله غیبت‌ها و تهمت‌هایی که شنیدیم خراب شده باشه، این ذهنیت منفی رابطمون رو با اون فرد مدیریت می‌کنه و ویژگی‌های منفی اون رو برانگیخته می‌کنه . من زمانی که به آمریکا مهاجرت کردم، هیچ ذهنیت منفی ای در مورد نژادهای مختلف مثل لاتین یا سیاه پوستان نداشتم و اتفاقاً دیدم مثبت بود . روزهای اول در محله‌ای از میامی خونه‌ اجاره کردیم که بهش می‌گفتند black neighborhood و تمام ساکنین محله سیاه پوست بودند . مدرسه‌ای که پسرم می‌رفت همه سیاه بودند و تنها دانش آموز سفید پوست، پسر من بود . ولی من هیچ تجربه بدی از رابطه با سیاه پوستان ندارم درحالیکه همه ذهنیت خیلی بدی راجبشون داشتند و خیلی ازشون بد میگفتند و اتفاقاً چند دوست خیلی خوب سیاه پوست دارم . بعدها از افراد مختلف شنیدم همه ی اونایی که از سیاه پوست ها بد میگفتن،چقدر دچار تجربه‌های تلخ از طرف اون ها شدن چون ویژگی های بد اونهارو برانگیخته کردند .

در واقع با شنیدن غیبت‌ها و تهمت‌ها، یک پیش فرض پیدا میکنیم لذا منتظریم که گفته‌های اون‌ها اتفاق بیفته .

سوره حجرات، آیه 1 : ای اهل ایمان در برابر خدا و رسولش پیشی مگیرید از خدا پروا کنید که خداوند شنوا و داناست .

آیه 2 : ای کسانی که ایمان آوردید، صدایتان را بلندتر از صدای پیامبر نکنید و آن گونه که با یکدیگر سخن می‌گویید با او بلند سخن نگویید مبادا آنکه اعمالتان تباه شود و آن تباهی را درک نکنید .

یکی از ویژگی‌های اعراب که هنوز هم وجود داره، اینکه با صدای بلند همدیگرو صدا می‌کنند و خداوند می‌فرماید که خودتون رو هرجور دوست دارید صدا کنید ولی پیامبر رو بلند صدا نکنید . یکی از اون چیزهایی که نشون میده کتاب قرآن در ارتباط با شرایطیه که پیامبر باهاش برخورد می‌کرده، همین آیه هاست مثلاً اگر اعراب به صورت کلی با صدای بلند حرف نمی‌زدند، این آیه نمیومد . لذا مهمه هر جا که یه آیه برای ما غیرمنطقیه و ایراددار به نظر میاد، درک کنیم که این کتاب در ارتباط با شرایط و زمانی بوده که پیامبر در آن زندگی می‌کرده و این باعث میشه به الهاماتمون بهتر عمل کنیم چون در هر شرایطی متناسب با خودش به ما الهام میشه و ممکنه این الهام تغییر کنه چون شرایط تغییر می‌کنه درواقع با تغییر شرایط، فرمان خداوند هم تغییر می‌کنه . ولی یه سری مسائل است که خداوند فارغ از شرایط پیامبر اسلام همون صحبت رو با حضرت ابراهیم، با حضرت یعقوب و … داشته در هر شرایطی که هر کدومشون قرار داشتند هیچ فرقی نکرده پس اوناست که اصل قرآنه . با درک این موضوع می‌تونیم بهتر جواب افرادی رو بدیم که دنبال حاشیه و ایراد در قرآن هستند .

آیه 3 : مسلماً کسانی که صدایشان را نزد رسول خدا پایین می آورند، همانان هستند که خداوند دل‌هاشون را امتحان کرده آنان را آمرزش و پاداشی بزرگ است .

در آیه توضیح داده که اگر به پیامبر احترام میذاری یعنی دل پاکی داری و پاداشش رو هم خواهی دید.

آیه 4 : یقیناً کسانی که تو را از پشت اتاق‌ها صدا می‌کنند، بیشترشان معرفت و آگاهی ندارند .

توضیح میده کسانی که داد می‌زنند فلانی پاشو بیا باهات کار دارم، قطعاً آدم‌های عاقلی نیستند وگرنه می‌دونستند که پیامبر هم برنامه‌ها و زندگی خودش رو داره و قرار نیست هر وقت اون‌ها خواستند در خدمتشون باشی

آیه 5 : و اگر آنان صبر می‌کردند تا به سویشان بیرون آیی، یقیناً برای آنان بهتر بود و خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است .

در این آیه به قشنگی راجع به احترام گذاشتن به پیامبر صحبت کرده و کمک میکنه که درکمون نسبت به قرآن جامع‌تر و دقیق‌تر بشه و برداشت‌های نادرستی که از قرآن داریم در ذهنمون برطرف بشه .

آیه 6 : ای اهل ایمان، اگر فاسقی خبری برایتان آورد خبرش رو بررسی و تحقیق کنید تا مبادا از روی ناآگاهی به گروهی گزند رسانید و بر کرده ی خود پشیمان شوید .

اولاً اینکه مخاطب آیه همه نیست و اهل ایمانه . دوما گفته اگر یک آدم نامناسبی یک تهمتی، غیبتی یا خبری را عنوان کرد، باید بر طبق سوره نور 4 شاهد براش بیاره تا درستی آن تایید شود و ما نباید اون حرف نادرست رو ادامه بدیم و برای بقیه مشکل ایجاد کنیم .

در کل تمام تهمت‌ها و غیبت‌هایی که راجع به من زدند، هیچ آسیبی به من وارد نکرد و الان شما دارین نتایج مسیر زندگی من رو می‌بینید تا جایی که تونستم ذهنم رو کنترل کنم و به آموزش‌هایی که به بقیه میدم، خودم عمل کنم هیچ تاثیر منفی در زندگی من نذاشت و شرایطم هر روز بهتر شد پس اگر بتونیم باورهای درست رو به صورت بنیادین بسازیم، فارغ از اینکه بقیه چیکار می‌کنند، شرایط ما هر روز بهتر و بهتر میشه .

حواسمون باشه خودمون آدمی نباشیم که غیبت می‌کنیم، تهمت می‌زنیم و این زنجیره رو ادامه میدیم .

خیلی سپاسگزارم از همگی