چقدر راحت خود را از ثروت محروم می‌کنیم! - صفحه 26

به نام خدایی ک همه چیز من است

سلام ب همه عزیزان

مینویسم از روز توحیدی ام تا بماند ب یادگار، تا از قدرت ربّ ام بگویم، تا قدرتش را ب رخ نجواهای بیهوده بکشم.

امروز برای فروش رفتم مکان جدید در روزِ جدید، ذهنم میگفت یک شنبه اول هفته خلوته کجا میری الکی نرو، رفتم، گفتم خدایا من باید یه چیزی یاد بگیرم امروز، حتما قراره ب درسی ی نکته ای ب من یاد بدی، قراره ی ورژن بهتری از خودم بسازم،  ورژن باتقواتر، قوی تر، صبورتر، با عزت نفس تر، با احساس لیاقت بیشتر.

بعد از یک ساعت نشستن خانمی اومدن و گفتن آدمای اینجا ب قول استاد  redneck (مردمی با فرهنگی خاص) هستن و حمایت نمیکنن تا اینجا محیط دست نخورده خودش باقی بمونه، حتی ب بیلبورد اینجا نگاه کن چندین و چندساله فقط ی شرکت اجازه داشته ک اینجا تبلیغ کنه و بقیه بیلبوردها خالیه.

ایشون از روی خیرخواهی و عشق داشتن ب من این حرفا رو میزدن ک اره اینجا با جای قبلی فرق داره، مردم اینجا با آدم های مناطق دیگه فرق دارن. و گفتن تو باعث افتخار این سرزمینی و رفتن. من چ احساسی بهم دست داد ؟ در حد یک دقیقه داشتم متزلزل میشدم ک چرا اومدم راست میگه، ولی خیلی سریع خودمو جمع کردم و گفتم عههههه حالا ک اینجور شد خود 5 ساعتم رو می میشینم اینجا ببینم قدرت دست کیه؟ زل زدم ب کوه های روبروم وایستادم جلوش گفتم این کوه متعلق ب کیه؟ کی این کوه و این عظمت رو آفریده ؟ قطره ی اشکی از گوشه ی چشمم افتاد ب دومی نرسیده بود ک خانمی اومدن کنار لوازمم ایستادن و همون موقع 2 تا خریدن، ینی حتی این خدا نزاشت قطره ی اشک دومم ریخته بشه.

مجدد آدم پشت آدم، تحسین پشت تحسین، و تا ساعت 12 حدود 3 و نیم میلیون فروختم. توی تک تک اون آدمها من خدا رو دیدم.

اومدم توی دفترم نوشتم قدرت دست کیه؟؟؟ ب کی تو ذهنت قدرت میدی؟؟؟ من ب حمایت بنده هات دل ببندم؟؟؟ من ب رزق بنده هات امید داشته باشم؟ خوب خودتو بهم نشون بده امروز ک فکت محکمی بسازم تو ذهنم برا این نجواها.

نوشتم حمایت بنده ها؟؟؟ پوزخند لطفا. چشمم ب دست بنده های این منطقه ی ب اصطلاح لاکچری باشه؟؟ هع، زکی. بیا بهت نشون بدم قدرت بنده ای ک فقط یه نفر تو قلبشه، تو این 25 سال کی رزق منو داده؟ تو این 25 سال کی از من حمایت کرده؟؟؟؟ خنده دارن این آدما ک میخوان اعتبار رزق رسوندن رو ب خودشون بدن، خنده دارن این آدما ک میخوان زمین خدا ک مسخر همه ما کرده رو متعلق ب خودشون بدونن.

و چقدررر شکر کردم بابت اومدن اون خانم، اون حرفا اومد تا منو قوی تر کنه، تا قدرت توحید درون منو ب جوشش دربیاره، بنده هاش کی باشن ک پیش اونا سرم بالا باشه؟؟؟؟ دارم در مورد ربببببب صحبت میکنم بابا بیگ پیکچر، بنده ها نه ک قدرتی داشته باشن نه ک قدرت کم یا زیادی داشته باشن نععععع اصلا قدرتی ندارن، زیر و  صفرررررر

پشیزی برام اهمیت نداره حمایت بنده هاااش، گفتم ب غرورم برمی خوره اگه ب بنده هاش دل ببندم، بر میخوره اگه محتاج بنده هاش باشم، بیا بهت قدرت کسی ک فقط ب رب تیکه میکنه رو نشون بدم، گفتم اصن آدمای اینجا از خداشونم باشه ک من اینجام، این مکان توی این برهه مکان منه، این مکان مقدس عبادتگاه منه، خدای من بهم گفته بیا اینجا از هیچ کسم اجازه نمی خوام، هیچکی حق نداره جلوی کسی ک دستش تو دست فرمانروای کیهانه بایسته.

اتفاقا یکشنبه روزیه ک همه ی محلی های اون منطقه بالانشین میان کوه و بسیار خلوته، اتفاقا تو همون روز من با آدم های همون منطقه ک ب فرکانس من میخوردن برخورد کردم، اتفاقا من لایق هم صحبتی با آدمای درست همین مردم ثروتمند نشین ترین جای تهرانم، هرکسی هم ک از کنارم رد بشه حتما هم فرکانس من نیست، من میخوام با انسانهای شریف هم صحبت بشم.

تو همین حین یک آقا پسر هم سن و سالم اومدن کنارم نشستن، الله و اکبر، استاد من نمیدونم چرا خدا من رو انتخاب کرد برای شنیدن حرف های این آقا، اومدن اجازه خواستن کنارم بشینن ،وضعیت ایشون درحال ترک گل بودن، از دیشب ساعت 1 شب اومده بودن تا 10 صبح بیدار کل تایم، با غذایی خیلی کم و آب، ب قول خودشون روزه، اومده بودن و از احساس عجزشون برام گفتن، خیلیییی ایمان من قوی شد، انگار خدا ب من گفت هیچی نگو و فقط بشنو

استادجان گریه امانم نمیداد تا همین یک ساعت پیش، من اون لحظه اصلا نفهمیدم قضیه چیه، حتی الانم نمیدونم حکمت این هم صحبتی چ بوده ولی اینو میدونم ک ایمان من ب خدا بیشتر شد، حدود 1 ساعت برام حرف زدن، توی حالت از خودبیخودی، من هم از قدرت خدا میگفتم بهشون، گفتم اولین قدم اینه ک احساس عجز کنید و شما مطمئن باشید ک با خدا اینکار آسونه

تمام قصه ی زندگی شون رو برام تعریف کردن، از این خاطره ب اون خاطره می پریدن، انگار من دستی شده بودم تا فقط بشنوم حرف هاشون رو، حرف هایی ک مطمئن بودم با هیچ کسی نمیزنن، ولی نمیدونم چرا خدا من رو انتخاب کرده بود، و نمیدونید من چقدررر احساس خوبی پیدا کردم ک مثل خدا ویژگی سمیع بودن رو حس کردم، مثل خدا فقط حرفای بنده اش رو می شنیدم بی هیچ قضاوتی.

حس عجیبی عه، هیچ کس جز خودم و خدا درک نمیکنه ک من چقدر امروز بزرگ شدم، من این تجربه رو با چه مقدار پول میتونستم بدست بیارم، احساس میکنم شخصیتم ب اندازه میلیاردها میلیارد رشد کرد، نمیدونم چطور قدردان باشم، هنوز نتونستم هضم کنم، هنوز نتونستم حکمت اش رو درک کنم، ولی میدونم حتما خیریتی بوده هم برای من هم برای ایشون.

ینی خدا ب همین سادگی هدایت میکنه مارو ب هم، از عشق شون ب من گفتن، پریای قصه شون، تو تموم حرفاشون پاکی بود، آبجی آبجی کنان از همه ی زندگی شون ب من گفتن، برای خودشون خواهرشون و پریاشون 3 تا لیوان ب عنوان هدیه خریدن، و من مطمئنم هربار چشم شون ب اون لیوان ها میخوره یاد اون روز براشون تداعی میشه، مطمئنم بهترین هدیه هایی بود ک تهیه کردن هم برای خودشون ب عنوان پاکی شون هم برای خواهر و عشق شون.

خدا بنده هات چ قلب پاکی دارن، خدا کمکش کن ، خدا ما جز تو هیچ کیو نداریم، خدا تو تنها پناه مایی.خدا تو چقد خوبی ک هوای همه ی بنده هات رو داری. نمیدونم ولی بارها این اتفاق افتاده ک ی افرادی اومدن تو زندگی من یا من رفتم تو زندگی شون ک قرار بوده فقط بشنوم حرفاشون رو و بارها گفتن نمیدونم چرا دارم این حرفا رو ب تو میزنم، من اینارو تو خلوت خودمم ب خودم نمیگم، ولی من بی هیچ قضاوتی فقط می شنیدم.

بارها شده احساس کردم خدا من رو وسیله ای برای آزمایش یا وسیله ای برای ب خود اومدن اون شخص کرده و منو با اون فرد هم مدار کرده ک فقط یکی دوباری بتونیم همو ببینیم و بعد من ترکش کردم، احساس میکنم قرار بوده با ترک من از جهان سیلی بخورن ک ب خودشون بیان، قرار بوده لیاقت درون شون رو کشف کنن، طوری ک جهان بهشون بگه اگه میخوای چنین دختر خوبی بیاد تو زندگیت تو باید ترک کنی. شاید اون یکی دونفر درخواست شون حضور چنین دختری بوده و من رو جذب کردن ولی من رو بیشتر از یکی دوبار نتونستن ملاقات کنن و بعد جهان مارو ب سادگی از هم جدا کرده.

این عمل کردن ها، این اقدامات چی داره از من میسازه؟؟ دارم چ شخصیتی میسازم، پله ب پله، خشت ب خشت داره این شخصیت توحیدی ساخته میشه، چطور میتونم قدر این روزهام رو ندونم، چطور میتونم ب تسخیر دراومدن بنده های ب اصطلاح لاکچری شو نبینم ک چطور مثل موم تو دست من اند؟ خدا من بازهم از این تجربیات ناب میخواهم، تا زنده ام میخوام تو رکاب توحید و تسلیم بودن حرکت کنم، چ لذتی داره چه لذتی داره ….

بازم میگم : قدرت از آن اوست و لاغیر.