عمل به قوانین خداوند، چگونه زندگیمان را متحول می کند - صفحه 46

روز یازدهم

سلام به استاد عزیزم

درود به خانم شایسته مهربان

سلام حضور دوستان همراه سایت

این فایل از آن فایلهایی است که خیلی دوستش دارم. به این دلیل که یک مثال واقعی زیبا از یک انسان که درجایی تصمیم به تغییر می گیرد و چقدر روند تغییراتش درست و طبیعی و آسان است. شبیه روندی که استاد از خودشان تعریف می کنند یا دوستان دیگر در نتایج دوستان مثل آقا رضای عزیز یا رزای عزیز و ….

استاد در یک فایل کامل و جامع از مسیر تغییر لیلا جان سخن می گوید زمانی که تصمیم به تغییر می گیرند. مسیر سپاسگزاری مسیری که مومنتوم مثبت را حفظ می کند و تمرکز را از ناخواسته ها و نداشته ها به روی داشته ها می گذارد.

در دوره هم جهت با خداوند این مسیر زیبا را استاد چقدر خوب و عالی توضیح دادند.

من زمانهایی که فراموش می کنم برای چه چیزهایی باید سپاسگزار باشم و به قول استاد بسیاری از نعمت ها بدیهی می شوند یاد صحبتهای لیلاجان و رزا جان که برای یک کره یا سیب درون یخچال سپاسگزار بودند. برای سلامتی که با هیچ چیز قابل مقایسه نیست.

گاهی تغییرات در مسیر خیلی محسوس نیستند اما بعد از سالها که بر می گردی و به قول لیلای عزیز چکاب فرکانسی را نگاه می کنی تازه می فهمیم که چقدر این تغییرات عظیم بوده است.

من گاهی که این فایلها را گوش می کنم، چون فایل در مدت زمان کوتاهی نهایت یک ساعت یک زندگی را تعریف می کند و از نتایج دوستان می گوید یا در کامنت ها گاها نتایج دوستان را می خوانم، فراموش می کنم که این تغییرات در طول چند سال رخ داده است. درست است که اکنون به نظر حجم نتایج خیلی بزرگ هستند اما به راستی برای خود افراد در طول مسیر نمی توانست اینقدر عظیم بوده باشد.

مثلا من بگویم درامد 2 میلیونی تبدیل به ماهی 500 میلیون از نظرم خیلی بزرگ باشد که هست ولی فراموش می کنم این روند تکامل در طول چند سال رخ داده است. شاید ما در عرض چند دقیقه این را می شنویم.

می خوام بگم گاهی ذهنم نجوا می کند که تو به اندازه دوستانت در سایت نتیجه نگرفتی چون به قول استاد آنقدر این تغییرات نامحسوس هستند که فراموش می کنیم باید برگردم به روز اول تا ببینم چه تغییراتی رخ داده است.

هر زمان که این کار را کرده ام تغییرات خیلی محسوس بوده.

یعنی اگر برگردم به سال 99 که من با استاد اشنا شدم تا به اکنون نتایج درهمه زمینه ها واقعا غیرقابل گفتن است ولی متاسفانه ما فراموش می کنیم. انقدر روی این جریان ارام و زیبا روی رودخانه روان هستیم که نمی بینم چقدر از مسیر طی شده است.

اکنون می گویم که شاکرم زمانی که در اوج به هم ریختگی بودم در روابط در سلامتی در احساس ارامش . از نظر ثروت در یک ثبات بودیم شغل کارمندی به قول دوستمان خانواده پسند.

اما اکنون همه چیز داریم.

از نظر روابط اصلا نمی توانم یاد بیاورم که چقدر تغییر کردم و روابطم با همسرم چقدر عالی شده است. عشقی که زمانی با آن با هم ازدواج کردیم در طول سالها گم شده بود و بعد از ورود به سایت و تغییراتم پیدایش کردم و چقدر زیباتر و چقدر عمیق تر و چقدر ارامش بخش تر.

خدایی که نبود. خدایی که چیزی جز چند عبارت و جمله تعریفی برایم وجود خارجی نداشت. اکنون خدایی را تجربه می کنم که تنها آرام کننده قلبم، تنها دوستم، تنها یاورم، تنها خالقم، تنها ربّ من است.

سلامتی که چقدر ذهنمان درگیر بیماری و بیمارستان در اشکال مختلف بود و چگونه با تغییرمان فاصله مان از درمانگاه ها و بیمارستان ها کم و کمتر شد.

ثروتی که به آرامی وارد زندگیمان می شد. با همان شغل کارمندی ما زمین و ماشین خریدیم بی انکه خانه و زمینی که از قبل داشتیم بفروشیم.

آرامشی که در پرداخت هزینه های زندگی برایمان وجود داشت

سفرهایی که اصلا نمی توانم وصفش کنم در مقایسه با سالهای قبل چقدر بیشتر و چقدر با کیفیت تر شد.

و البته مهاجرتی که آگاهانه و با اختیار خودمان انجام دادیم و دری دیگر به زندگیمان گشود که آزادی بیشتر و آب و هوای خوش تر به ما عطا کرد.

اینها همه نتایجی است که وارد زندگیمان شده است. چقدر ذهنم مقاومت داشت به نوشتنش می گفتم من که نتیجه خاصی نگرفتم. چقدر خوب شد که نوشتم.

بارها برای خودم گفتم و نوشتم ولی هر چقدر بگویی باز هم کم است چون اینقدر انسان فراموشکار است.

حالا می فهمم چرا استاد در تمام دوره ها و فایلها اینقدر مسیر زندگیش را در همه جنبه ها بارها و بارها مثال می زند.

از ان سخن می گوید از جنبه های مختلف به آن نگاه می کند چون غیر از آنکه برای ما درسهای بزرگی دارد برای خودش هم تکرار نعمتها و ثروتها وتغییرات باورها را محکم تر می کند.

خدایا شکرت که نوشتم خدایا شکرت که این قدر نعمت به آسانی وارد زندگیمان کردی سپاسگزارم معبودم.

سپاسگزارم استاد که به شیوه های مختلف تمرکز ما را بر روی داشته ها و زیباییها می برید. سپاسگزارم