«قدمهایی تکاملی» برای خلق زندگی دلخواه - صفحه 28 (به ترتیب امتیاز)

سلام امید اقای عزیز

امیدوارم الان که داری این کامنت منو میخونی روزهای خیلی خوبی رو در حال سپری کردن باشی به لطف و رحمت رحمان، و روزهای خیلی عالی پیش روت باشه دوست خوبم

کامنتت نکته ارزشمندی داشت برام، یه نشانه، یه حرف از طرف خدا، این بار از طریق این ادم که شما باشین

من حدودا یه ماهی میشه، رانندگی میکنم، صبحا دخترم رو میبرم مدرسه و پارک، در حد ابتدایی دارم، تکاملم رو در رانندگی طی میکنم، هنوز هم از دور دو فرمانه و پارک کنار جدول یکم دچار دلهره میشم، یه روز خوب درمیاد یه روز نه

امروز پارک کنار جدولم، دورتر از حدول پارک کردم( 5٠ سانت حدودا) و با راهنمایی همسایمون که اقای بسیار محترم و مهربانیه تونستم (3٠ سانتش کنم) ذهنم اشوب میکرد که ببین انگشتنمای عالم و ادم شدی با این وضع پارک کردنت، اخه یه پارک کردن چیه که اونم درست بلد نیستی

اومدم خونه، توی سپاسگزاریم نوشتم خدایا شکرت که امروز هم هدایتم کردی تا صحیح و سالم رانندگی کنم و بچه ها رو ببرم مدرسه و بیام خونه

خدا بهم گفت، سارا میدونی چیه؟ مشکل از هیچ کس و هیچ چیزی نیست، فقط باید تکاملت طی بشه

باید زمان بگذره، باید تمرین کنی، صبور باش، عجله نکن، تو در مسیر یادگیری و تجربه کسب کردن هستی، میبینی که هروز یه نکته جدید، یه کشف تازه میکنی

میبینی که امروز باهات بودم وقتی رفتی فلکه مرکزی و من ترمز میگرفتم و کلاج، من حامی و نگهبان تو هستم. من پناهگاه امن تو هستم، بهم توکل کن، رو به سویم کن، دل بکن از همه کسانی که فکر میکنی میتونن برات کاری بکنن، از همسرت از همه نزدیکانت که ازشون انتظار داری! انتظار کمک، انتظار محبت، انتطار یاری، ادما خودشون اندر خم یک کوچه اند، اونا خودشون با خودشون نمیدونن چند چندن، بعد تو به جای اینکه روی قدرت و رحمت و حکمت و هوش و تدبیر من حساب کنی، روی بندگانم حساب میکنی،از بندگانم انتظار کمک داری؟ این راهش نیست، راه درست،مسیر مستقیم، ایمان اوردن به منه که رب تو ام،خالق تو ام،روزی دهنده و هدایتگر تو ام،مگه خودت همین دیشب ازم پناه نخواستی و من با ارامش بخشیدن به قلبت پناهت دادم،با نرم کردن قلب همسرت،کاری کردم که مهربانتر باشه نسبت بهت

خدایا هزاران مرتبه شکرت که هر وقت خواندمت،مرا بی پاسخ و نا امید نزاشتی و همواره اجابتم کردی رب مهربان و قدرتمندم

دل بکن از غیر من، تا من برایت همه چیز بشوم، دستان یاریگر مهربان و پرسخاوتم را میفرستم برای یاری ات، امیدوار و منتظر رحمتم باش

و شما نوشته بودین در کامنتتون کسی که رانندگی یاد میگیره، اگه یه مدت رانندگی هم نکنه بازم از یادش نمیره چون توی ذهنش حک میشه عملکرداش در رانندگی و این برام امید بخش و انگیزه بخش و ارامش بخش بود، هدیه ای از طرف ربم

چونکه ذهنم میگفت هفته بعدی که دخترت بعد ازظهریه، تو فقط صبحا میتونی ببری مدرسه، پس تمرین نمیتونی بکنی رانندگی و باز همینایی که یاد گرفتی رو هم فراموش مبکنی ولی خدا رو شکر، خدا بهم گفت اصلا اینجوری نیست، تو اگه منو به عنوان قدرتمندترین نیروی کل جهان قبول داری، پس ارام باش و متوکل تا من اموراتت را به بهترین نحو تدبیر و مدیریت کنم و تو رو به خواسته ی قلبیت برسونم

سپاسگزارم خدا

سپاسگزارم دوست خوبم