سریال سفر به دور آمریکا | قسمت 223

به نام خداوند بخشنده ی مهربان

سلام به استادعزیزم وسلام به مریم بانوی مهربانم

وسلام به تک تک دوستانم.

واقعا یه بخش وسیعی از این تریل پیاده روی، شبیه بهشته، عطر گلهای پونه رو از همینجا حس کردم، حتی وقتی مریم جان چندشاخه ازش چید که بذاره رو موهاش، اون گرده زرد گل رو که چسبیده به دستش رو می تونستم من هم حسش کنم..

وقتی شما استادقشنگم داشتید از زیبایی های اونجا میگفتید از تن صداتون میشه لبخند روی لبتون رو هم حس کرد …

حتی اونجا که اشتباهی رفتید واز خونه وملک شخصی طرف سر درآوردید، اون رو هم من باتمام وجودم حسش کردم، و خندمم گرفت..

این فایل چیزی حدود 25 ماه پیش، یعنی 2 سال پیش روی سایت قرار گرفته…

اون زمان که من این فایل رو دیدم و میدونم کلی ذوق کردمو و کیف کردمو وخدارو شکر گفتم بابت اینهمه زیبایی وتجربه های قشنگ سفر شما، شاید حواسم نبود که قراره خودم هم به صورت واضح تجربه ی یه بخشی از این فایل رو بارها وبارها داشته باشم.

من سال گذشته دوچرخه خریدم، وچون خونه ی ما بر اتوبال(بلوار اصلی) شهر رشت هست، از داخل کوجمون برعکس اتوبان، هر سمتی 10 دقیقه برم با دوچرخه میرسه به شالیزار و باغهای پراز درخت و گلهای شقایق وحشی و پونه و رودخونه….

باورتون میشه، من تا حالا بالای 10 بار بیشتر شده، که موقع دوچرخه سواری از جاده اصلی یه دفعه منحرف شدم و یه جوریکه انگار چشمام وقتی یه تریل سرسبز و پرگل دیده، مغزم سریع به دستام وپاهام فرمون داده که بپیچم برم داخل اون تریل، وهربار وسط حیاط یه شخصی یا وسط باغ یه شخصی، یا وسط استخر ماهی یه شخصی، خلاصه که از ملک شخصی وخصوصی یه نفر سر در آوردم..

الان خندم میگیره بخدا،شاید توی این 10 و11 باریکه این موضوع برام پیش اومده، فقط یکی دوبارش صاحب ملک اونجا بوده، که وقتی منو دیده در حالیکه خنده کنان وشادان ومدهوش وارد ملکش شدم، اون بنده خداها هم با لبخنده وروی خوش از من استقبال کردند، و موقعه خداحافظی گفتند هر وقت دوست داشتی بازم بیا ، حتی وقتی ما نیستیم اشکالی نداره که توی ملک ما دوچرخه سواری وپیاده روی کنی، اینم از لطف خداست.

باقی موقعه ها اصلا کسی نبوده سر زمین یا اون ملک، ومن از اون ملک و اون زیبایی ها و اون تریل والبته از خدا بابت تجربه دیدن اونهمه زیبایی تشکر کردم وبرگشتم…

میخوام بگم، قانون جذب چطور کار میکنه…

فک کن شما سالها قبل، خیلی قبل، از تجربه ذوق کردن کسای دیگه در مورد یه چیزی ذوق میکنی، واون تجربه رو تحسین میکنی، بعد برای خودت اتفاق میفته، اونم نه یکبار بلکه بارها وبارها…

منکه اصلا نمیدونم چطور باید از خدا تشکر کنم که وقتی منو بعد 20 سال برگردوند به رشت، که انقدر به واسطه ی آگاهی از قوانین، روحم پاک وزلال شده بود مثل همون بچگی هایی که اینجا زندگی میکردم، که حالا بابت همه چیز اینجا ذوق کنم، وبرخلاف اون سالهایی که بین کودکی وتا میانسالی من گذشته، که فقط چشم داشتم ،گوش داشتم، قلب داشتم، اما کل وجودم پر بود از باورهای مخرب و حرفها وفکرها و اعمال بی اساس وپوچ و بد و تیره، که قدرت دیدن وشنیدن وحس کردن زیبایی هارو نداشتم!!!

ولی همزمان با ورودم به این مسیر، جوری به شهرم برگشتم، که مثل بچگییام، هر روز بابت دیدن وشنیدن وحس کردن تمام چیزهای روتین وتکراریش، هر روز و همیشه باعشق ولبخند سپاسگزار خداوند هستم.

ولی اینو خوب نیدونم که اگه از سایت واین آگاهیها دور بشم، حتی توی همین بهشت هم احساس شادی وخوشحالی نمی تونم داشته باشم.

میدونم که اگه کنترل ذهن نداشته باشم وآگاهانه اگه تمرکزم رو روی زیبایی ها نذارم، از این فرکانس عالی وبهشتی جدا می افتم….

من کلا خودم آدم به شخصه تمیز ومنضبطی هستم، ولی سالها پیش، مثلا پیش خودم میگفتم حالا یه رسید، یا یه جلد آدامس ویا یه برگه دستمال کاغدی …این جور چیزای کوچیک که چیزی نیست آدم موچاله کنه بندازه تو خیابون، انفدر کوچیک میشه که دیگه دیده نمیشه یا فضایی رو اشغال نمی کنه که جایی رو کثیف کنه!!!

بعد یه دوستی داشتم که خیلی دوستش داشتم و برام مورد احترام بود، یه روزی باهم داشتیم قدم میزدیم، شاید 15 سال قبل، من وقتی آدامس رو از جلدش در آوردم، اون نوار باریک مشمایی آدامس رو انداختم رو زمین واین دوستم دید، و بهم گفت، حتما همین الان برش دار ، گفتم بی خیال دستم کثیف میشه، حالا انقدرهام مهم نیست یه تیکه نوار پلاستیکی!!!

بهم گفت: اتفاقا خیلی مهمه، چون تو با اینکارت داری شخصیت خودت رو نشون میدی، گفتم چه ربطی داره به شخصیت؟

گفت: اگه هرکسی توی این شهر این کشور این دنیا، وظیفه ی خودش رو درست انجام بده، کل دنیا همه چیزش سرجاش می مونه، وعالی پیش میره!!!!

گفتم حالا با یه آشغال کوچیکی که من انداختم زمین دنیا به خطر نمی افته!!!

گفت:لطفا همین کارهای کوچیکی که ازت برمیاد تا دنیا جای قشنگتری باشه رو انجام بده، واثراتش رو در زندگیت ببین!!!

من از اون سال تا به امروز، می تونم بگم نه تنها قد پر یه کبوتر آشغال نریختم جایی بلکه، هر وقت بتونم هر جا باشم، خصوصا جنگل و رودخونه ودریا، اون جارو پاکسازی می کنم، به خاطر حس خوبی که خودم از نظافت وپاکسازی اونجا می گیرم.

ولی سالها بعد فهمیدم، که کنار گذاشتن همون کار غلط باعث شد، که من چقدر با خودم وجهان به صلح برسم….

اینکه خودم بتونم به عنوان یه انسان،‌یه هم وطن، یه هم شهری، حداقل تا جائیکه می تونم برای همه مفید باشم نه آسیب زننده، فارغ از اینکه دیگران چیکار می کنند واصلا دارند کار درست رو انجام میدن یانه…

البته سالها قبل اومدن به این سایت، شده بود که منم دیگران رو در این مورد ارشاد کنم، یا گاهی شاکی بشم از دیدن اینکه کسی آشغال میریزه تو طبیعت و خیابون..

وگاهی برخورد جدی با طرف مبکردم…

ولی از وقتی با قانون آشنا شدم، درک کردم که من قدرت تغییر جهانی رو که دو قطبی هست رو ندارم…

جهانی که زشت وزیباش، سیاه وسفیدش، شب وروزش، بد وخوبش، سرد وگرمش، تلخ وشیرینش…..در کنار هم به این جهان هوییت بخشید…

از موقعی که فهمیدم من فقط یک سهم دارم، اونم اینه که سهم نقش خودم رو در هر جایی وهر نقشی درست انجام بدم…..

وبه جای تمرکز روی زشتی ها و اشتباهات دیگران، بیام بابت طرز تفکر و رفتار وگفتار و دیدگاه خوب خودم سپاسگزار خدا باشم و حواسم باشه هر روز بهترینه خودم رو به جهان ارائه بدم…

خدایا شکرت که بهترین برنامه ریز هستی، فقط خودتی، اینکه از این روش ساده و زیبا وآسان،( فایلهای زندگی در بهشت، سفر به دور امریکا وسریال تمرکز برنکات مثبت) درس درست زندگی وبندگی رو بهم می آموزی…..

خدایا هزاران بارشکرت بابت اینترنت، بابت گوشی، بابت همه چیز….

استادجان، مریم جان، غیبت هاتون طولانی شده هاااااااا، نمیخواین بیاین ما روی ماهتون رو ببینیم؟ قسنگای من، هر جا هستید هر لحظه وهمیشه در پناه امن خداوند باشید ان شالله،دوستتون دارم.