سریال سفر به دور آمریکا | قسمت 111

به نام خداوند بزرگ

که دنیای به این پهناوری آفریده که از درک ما خارج است

ما انسان ها تا وقتی در اون دایره امن زندگی خودمون هستیم هیچوقت متوجه ژیبایی های دنیای به این وسیعی نمیشیم

مثلا من هیچوقت حتی به ذهنم هم خطور نکرده بود که یک کرکودیل ویلج به این بزرگی هست که انقدر فان، انقدر طبیعت زیبا، این کرکودیل های به این بزرگی حتی دیدنشون از نزدیک در ذهن من خطور نکرده بود

که چقدر آدرنالین میره بالا وقتی عظمت این کرکودیل هارو میبینی

فک های به اون بزرگی، پوست عجیب و غریب و فوق‌العاده

اون شدت که میپریدند بالا برای گرفتن موشها، مخصوصا وقتی استاد انقدددر نزدیکشون شد، و داشتند با خنده داستان رد شدن کرکودیل ها از روی هم رو تعریف میکردند و میخندیدن، در صورتی که من در اوج هیجان خودم بودم

چقدر دلم میخواد از دایره امن خودم خارج شم و بر تماممم ترس های به ظاهر مسخره که میتونن خنده دار باشن و لذت بخش به این شکل، غلبه کنم

دهن کرکودیل کنار پام اونطرف حصار بازه و داره منو نگاه میکنه، من دوربین رو ببرم نزدیک دهنش و با خنده لذت ببرم

این تههه هیجان بود دیدنش از پشت دوربین

از هر شهربازی توی دنیا هیجانش بیشتر بود

چقدر دنیای اطراف من ناشناخته اس، اون میوه های غول که من با دهن باز زل زده بودم بهشون که خدای منننن اینا میوه اس؟؟؟؟ انقدرر بزرگگ؟! چرا شبیه توپ میمونه…خیلی عجیب غریب و باحال بود

اون میوه های استوایی صورتی که مریم جون خریدند، یعنی من همیشههه که میرم قشم همه دارن از این میوه صورتیا میفروشن

یکباار نشد من بخورم، یعنی حسرت مزه این میوه خوشرنگ به دل من مونده

بعد وقتی داشتید توی بازار میوه قدم میزدید و میوه ها و نشون میدادید من توی ذهنم میگفتم

اینم بردار، اینم میخوام، نه از اونم میخوام، اصلا همشو میخوام، حداقل یکی از همه اش وردار بریم یک پارکی اونطرفا بشینیم همشو بخوریم ببینیم چیه این میوه های عجیب و باور نکردنی

یعنی اگه موقعیتش پیش بیاد قطعااا همینکارو میکنم، فکر کنم دیگه بعدش نتونم از جام بلند شم

وای خدای بزرگ اخه مگه میشد از اون میوه ها گذشت…

خیلی بامزههه بود دیدن اون لاکپشت و داستان استادد، خیلی خندیدم از سناریو چینی هاتون واقعا عاشقتونمممم

از اون لاکپشت که گفتید اگر دستمون رو ببریم سمتش، قطع میکنه

یعنی به ذهن من خطور نکرده بود که همچین لاکپشت قوی ای وجود داشته باشه، مربع شکل که حتی سرش هم خوب قابل تشخیص نبود

اون قایق که اول فیلم داشت توی رودخونه با اون سرعت از توی چمن ها میرفت همش ذهن من سوال میپرسید اخه چطور داره با این سرعت از توی چمن های روی آب مره، اینا که یک عالمه ریشه دارن، چطوری پره ها دارن کار میکنند، اخه اگر پره رو و دستگاه روهم بزاره توی یک قفس یا طوری مانند بازم ریشه ها میرند داخلش، ممکنه جلوی قایق یک پره خیلی بلند و بزرگ از قسمت پایین گذاشتن که این چمن ها و ریشه هارو بده کنار و به پره های عقب نخوره؟! ولی اینم با عقل جور درنمیومد

و بعد استاد جواب سوال من رو دادن

با دیدن قایق و روش درست کردن پره ها به این خفنی گفتم خدایا نگاه چقدر راحت کردن کار روو… پس بخاطر همینه انقدر راحت میچرخید قایق و مثلا ویراژ میداد

بدنیای اطراف روز به روز داره بهتر میشه، وسیع تر، میوه های جدید، ایده های جدید، خلاقیت های جالب مثل اون مرد که دهن کرکودیل رو باز کرد و چقدررر باز آدرنالین خون منو برد بالا

اگر ما از این دایره امن خودمون خارج نشیم نمیتونیم عشق واقعی رو تجربه کنیم، مثل همین مرد که با وجود کارش که ریسکش بالاست اما انقدر وارد بود، انقدر تسلط داشت، این نشون میداد چقدر کارشو دوست داره

اون شوخی هاش با کرکودیل توی آب چقدر بامزه بود

امروز توی یوتیوب یک ولاگ از یک فرد آمریکایی دیدم که رفته بود کیش ایران، و الان دارم فکرمیکنم اون هم از دایره امنش بیرون اومده

اولش میگفت خانواده من هیلی مخالفت کردن، اما وقتی رفته بود کیش چقدر تجربه متفاوتی از اونی که مادر پدرش گفتن تجربه کرد

چقدر خوشش اومده بود

و این منو یاد شرایط خودم میندازه، وقتی خانواده من میگن آمریکا بده، آمریکا جای نامناسبی هست

و با دیدن سریال سفر به دور آمریکا و زندگی در بهشت چقدر همه چیز برعکس اون چیزی بود که به ما گفتن

منم میخوام تجربه کنم این زیبایی هارو، با دستانم لمس کنم کروکودیل کوچیک رو، سوار اون قایق های بادی بشم، یک عالمه میوه رنگارنگ برای خودم بخرم هرروز یک مدلش رو تجربه کنم

این زندگیه

به این میگن بهشت! و من لایق تجربه کردنشم

خداوند رو شاکر هستم که نشونه امروز من این فایل بود

اینکه خداوند بازم به من میگه تو میتونی اسماء، توهم تجربه میکنی این دنیای پهناور رو

این بهشت رو لمس خواهی کرد

راستش موقع دیدن این قسمت داشتم فکر میکردم من همیشه با خودم میگفتم پولدار شدی میتونی ماشین پورشه مورد علاقت رو بخری، ماشین صورتی رنگت رو با روکش مشکیش میارن و تو روکشش رو برمیداری، چسب های روی جاپا، ضبط، آرم فرمون و.. میکنی و بعد روشنش میکنی، میتونی خونه بزرگ آرزوهات رو توی یکی از برج های نیویورک داشته باشی با ویو سنتر پارک بزرگگ و معروفش

این آرزوهای بزرگ من خیلللی واسم با ارزشن، دلیل ادامه دادن من هستن، دلیل نفس کشیدن من هستن، دلیل هرروز کار کردن من، حتی روزهای جمعه کار کردن من، با عشققق هستند

اما با دیدن سریال سفر به دور آمریکا خواسته ام نسبت به زندگی در طبیعت چنانننن قطعی شده، چنان دوست دارم که توی طبیعت بزرگ آمریکا من هم موتور سواری کنم

چنان دوست دارم من هم ایالت به ایالت آمریکا رو سفر کنم

زرافه ببینم، بوقلمون های بزرگ و سفید مثل سریال زندگی در بهشت ببینم، کروکودیل های به این با عظمت ببینم

درسته من تازه با این بهشت آشنا شدم، درسته هنوز یک قدم از هزاران قدم برداشته ام

یک سری آرزوهای بسیار بزرگ در من بود چندین سال اما باوری که الان دارم نسبت به این خواسته هام، هیچوقت به این شدت نبوده

هیچوقت ایمان من به این شدتی که الان هست نبوده

من حتی ده قدم بعدم رو نمیبینم، من الان حتی یک ماشین از سرمایه خودم ندارم، اما هرچی خداوند گفته رو رفتم نوشتم، از جایی که من خیلی به برنامه ریزی و نوشتن اعتقاد دارم و خیلی واسم مهمه تا جایی که تونستم قدم هام رو حرکت هام رو نوشتم، اما انقدر واضح نیست که منو ببره ده پونزده سال دیگه تو پنت هاوس خودم با پورشه صورتی رنگم و بهترین زندگیم

اماا، وجود خداوند انقدر واضحه، صدای خداوند انقدر واضحه که اصلا نیازی به استرس ندارم که چطوری برنامم رو بچینم

من حرکتتت میکنم، خداوند به من برکتتتت میده!

من دنیای درونم رو درست کنم، دنیای بیرونم تغییر میکنه

من نترسم از تجربه دنیای بیرون، خداوند به من راهو نشون میده

من از دایره امن زندگیم بیام بیرون، همون مرزی که سالهاست جد و آباد من مشخص کردن و الان رسیده به من رو رد کنم، تا ببینم چقدر همه چیز تغییر میکنه

خدایا شکرت بابت این همههههه آگاهییی