سریال سفر به دور آمریکا | قسمت 109

به نام خداوندبخشنده ی مهربان

سلام به استادعزیزم وسلام به مریم بانوی مهربانم

وسلام به تک تک دوستانم.

هربار که سریال سفر به دور امریکا وسریال زندگی در بهشت رو می بینم، برام اصل واساس جهان هستی به وضوح معنا میشه…

مثل کودکان زندگی کردن، یعنی برای دیدن وداشتن هر چیزی ذوق کردن، شاد شدن، لبخند زدن، بی خیال ورها بودن، سرگرم بودن در لحظه با اونچه که در اختیار هست وکیف کردن، بازی وشادی کردن…

واقعا زندگی یه بازیه…

چند وقت پیش خونه ی خواهرم بودم، داشتیم با پسر خواهرم صحبت می کردیم، که پیش دبستانیش چطور گذشته؟ وحالا که میخواد بره کلاس اول چه احساسی داره…

کلی با ذوق وشوق تعریف کرد که همه چیز خوب بوده و منتظره تا روزهای خوبی رو دوباره با شروع مدرسه توی کلاس اول تجربه کنه.

یکی از خواهرام ازش پرسید نیکان دوست هم پیدا کرده بودی؟ چندتا دوست داشتی توی کلاستون؟

نیکان با ذوق اسم دوسه نفر رو گفت: بعد یه دفعه گفت ولی…

نمیدونم چرا دوستام اینجوری هستند، مثلا یه بار باهام بازی می کنند ولی یه بار دیگه باز میرن با یکی دیگه ، دوستی که فقط با خودم پیش خودم باشه وهمش باهم بازی کنیم ندارم .

یه دفعه خواهر کوچیکم زد زیر خنده گفت الهی خاله جون عیبی نداره ماهم دقیقا همین شکلی هستیم دوست صمیمی نداریم تو هم شانست کشیده به خاله هات!!!!!

من گفتم نیکان جان هروقت دوستات بودند باهاشون صحبت کن وبازی کن، هروقت تنها بودی توی حیاط مدرسه قدم بزن، خوراکیهاتو بخور، ولذت ببر از تایمی که تومدرسه هستی، چون این دوران مدرسه زود میگذره و خیلی زود بزرگ میشی، بهم با ذوق گفت باشه خاله…

کاش زودتر اینو می فهمیدم که زندگی یه بازیه، ومن دعوت شدم به این بازی تا باهرکسی وهر چیزی که توی این بازی در اختیارم قرار میگیره لذت ببرم وشادی کنم ورها باشم.

چقدر توی لحظه زندگی کردن و وابسته نبودن زیباست.

چقدر زیباست که جهان ودنیات رو اینجوری ببینی که صبح که از خواب پامیشی تا شب فقط دنبال زیبایی در هر چیزی بگردی و ذوق کنان بابتش دلشاد بشی و بگی الهی شکرت….

چه خوبه خدا رو صاحب اختیاری ببینیم که کل این جهان هستی رو به این زیبایی خلق کرده ودر اختیار ما گذاشته تا ازش استفاده کنیم ولذت ببریم..

ورها باشیم از قید وبند، مال من ها، به نام من ها، مالکییت ها…

این اسمون، این ابرها، این رنگین کمون زیبا، این خورشید وزیبایی طلوع وغروبش ونور درخشانش و ماه وستاره های تابانش، این رودها ودریا و جنگل ها و حیوانات وحشرات و هر جنبنده ای که چشم می بینه، مگه مال من نیست؟

خب دیگه دنبال چی هستم؟

خدا رحمت کنه مادربزرگه مادرم رو، میگفت: چه غمی دارم زمین تشک منه، آسمون لحافم…

شبام که میخواست بخوابه میگفت: سر نهادم بر زمین ، دل برتو بستم ای خدای نازنین!!

فکرشم آدمو دیوانه میکنه، کل داراییشون توی زندگی یه خونه ی کاهگلی چوبی بود چندتا مرغ وخروس و گوساله ویه مقدار شالیزار، چنددست ظروف و چندتافرش و چنددست رخت خواب..

تازه با یکی دوتا عروس ونوه ….همه باهم زندگی میکردند.با اینکه خیلی بچه بودم ولی قشنگ یادمه که خیلی خوش بودند خیلی….

هرچقدر دنیا گسترده تر شد وامکانات زندگی بیشتر، آدمها هم بیشتر از یاد بردند معنای واقعی زندگی رو…

الهی صد هزار مرتبه شکر الله مهربانم رو که منو پسرم رو بعد 20 سال برگردوند به شهرم، به رشت به گیلان زیبا…

به خدا قسم هرجاشو نگاه میکنم فقط زیبایی وبرکت می بینم.

توی شهر 3 تا دریاچه داریم، توش پر ماهی، اتفاقا هفته قبل بادوچرخه رفتم ماهیگیری تالاب پارک دانشجو، یه دریاچه زیبا تقریبا وسط شهر رشت، رشت کلا گیلان خیلی هم از نظر اب وهوایی وپوشش گیاهی وهم از نظر طبیعتش شبیه خیلی جاهای امریکاست..

بازاچه هاش، رستورانهاش…

مراکز خریدش…

مردمان خوب ومهربون وشاد وخونگرمش…

98 درصد مردم رشت شکر الله بسیار شاد وراضی هستند واهل گردش وتفریح و عشق وحال…

جوریکه قشنگ تفاوت سبک زندگیشون نسبت به شهرهای دیگه ایران به وضوح مشخصه…

نمیدونم چطور شکر خدا رو به جا بیارم که نه تنها منوبرگردوند به وطن وزادگاه زیبام بلکه دوباره هم منو متولد کرد و به دوران کودکیم برگردوند.

یعنی یه همزمانی عجیب وغریب، آشنایی با شما استاد قشنگم استارتش تو تهران خورد و بعد به طرز شگفت انگیزی هدایت شدم به مهاجرت، در ظاهر تلخ بود چون با همسرم اومده بودیم که مثلا از یکسری ناملایمات وآدمها ومسائلی که میگفت آزارش میده دور باشیم، ولی خیلی جالبه اون شخص نتونست 3 ماه کامل هم روی هم رفته اینجا دومم بیاره، خیلی جالبه که وقتی ذوق وشوق منو می دید هربار برای اینهمه زیبایی میگفت: اخه گیلان یا رشت چی داره همه جاش که مثل همه!! برای چی دقیقا الان انقدر ذوق میکنی ومیگی خدایا شکرت…

واز اونجا که جهان بر پایه عدل بناشده وهرکسی نسبت به فرکانسها وافکار وگفتار و اعمال وباورهاش زندگیشو میسازه، ایشون برگشت به تهران، به خونه ی پدریش،بعد از دوتا ازدواج ناموفق پشت سر هم، برگشت به همون اتاق 12 متری که کل بچگی وکل دوران مجردیش اونجا بود!!!!

هرکسی دقیقا سرجای درستش هست.

خدایا شکرت که هدایتم کردی تا کودک بشم، تا مثل بچه ها رها باشم، و مثل استاد ومریم جان هوشیار وتیزبین باشم، برای دیدن نعمتها وبرکاتت وبرای دیدن عظمت وبزرگی وبخشندگی ومهربانی ات که خد واندازه نداره…

خدایا شکرت که بهم یاد دادی در اکنون ودر امروز فقط زندگی کنم و توی حسرت گذشته وفکر ترس از آینده نباشم.

خدایا شکرت که کمکم میکنی تا در لحظه با نام ویادت و کمکت قدم به قدم پیش برم.

واز جهالت ونادانی و منیت ها، و عجله ها و تردیدها وترسها منو گرفتی و آوردی توی مسیری پر خیر وبرکت ، تا در امنیت وآرامش زندگی کنم.

استادجانم مریم عزیزم بی نهایت ازتون ممنونم به خاطر تمام فایلهایی که باعشق برامون ضبط می کنید تا ما هم کنار شما شاهد اینهمه زیبایی شاهد عظمت وبزرگی آفریدگار هستی باشیم و ازتون سپاسگزارم که راه ورسم درست زندگی ودرست بندگی کردن رو بهمون می آموزید، ان شالله که قدردان باشیم، وسپاسگزار وعمل کننده .آمین