تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۶ - صفحه 20 (به ترتیب امتیاز)

به نام خدای مهربانم که هر آنچه هستم و هر آنچه دارم از آن اوست

سلام می‌کنم به استاد عزیزم

سلام به استاد شایسته ی عزیزم

سلام به دوستان ارزشمند و الهی ام

کدام رفتار یا واکنش در من هنوز شبیه گذشته است که باعث می‌شود همان افراد یا شرایط را دوباره جذب کنم؟

یکی دو نفری که بعد از اون تجربه ی عاطفی سنگین که هشت سال پیش داشتم رو وقتی مقایسه می‌کنم خودم رو با اون زمان،فکر می‌کنم تغییر ایجاد شده برای همین آدم هایی که بعد از اون تجربه جذب کردم واقعا متفاوت هستند با اون شخصی که در گذشته بوده،اما الان که استاد گفت که فکر میکنی تغییر کردیه،در واقع فکر می‌کنم از رو تغییر کردم و هنوزم همچنان از درون سر جای اولم هستم،درسته که تووی بعضی جنبه ها درست شدمه،ادمهای زندگیمم بهتر شدنه اما چون مسائلی هست که پاشنه آشیل من هستند و اون مسائل رو همچنان من دارم،اولین و مهم‌ترین راجب شخصیت حمایتگر،من تا به الان و این ساعت همچنان دارم از این بُعد ضربه میخورم،و خودم رو پشت حرف‌هایی که من بیش از حد دل رحمم،انسانیت کجا رفته،من نمیتونم پا بزارم رو کسی حتی اگه اون شخص داره بهم ظلم میکنه بزار بکنه،من انسانیتمو زیرسوال نمیبرم،من نمیتونم ببینم یکی گریه کنه بعدم برم بیخیال یه جا دیگه بخندم،بشدت روحیه دلسوزی و دلرحمی دارم،با اینکه سالهاست با استاد هستم اما هنوز نتونستم حریف این پاشنه اشیلم بشم،هر چقدر به خودم یادآوری می‌کنم که مرضیه تو مسئول کسی نیستی،انسانیت این نیست که تو از خودت بگذری که دیگری خوشحال بشه،اون شخص خدا رو داره،کافیه دیگه چقدر میخوای نقش خدا رو تووی زندگی بقیه باشی،چقدر میخوای خودتو له کنی که قهرمان داستان تو بشی،تو داری به خودت ظلم میکنی،هر کسی هر جایی که هست،جای درستشه،اما همچنان نتونستم شخصیتمو از این بُعد قوی کنم،همچنان این چالش شخصیتی هنوزم هر روز با من هست،واقعا یه وقتهایی دوست دارم از آدم ها فرار کنم که نبینم،نشنوم چون میگم وقتی نبینم،نشنوم،ذهنم آزارم نمیده،بعد به خودم میگم خب مرضیه حالا فرارم کردی،تو داری اشغال هارو زیر مبل قایم میکنی،احساس می‌کنم ذهنم بهم قالب شده انگاری که من زیر اومدم،اون بالا سرم ایستاده و داره بهم فشار میاره،خدای من،من دقیقا تووی همین نقطه قرار گرفتمه که هنوز تغییر نکردمه و دارم زور میزنم که دنیای بیرونمو تغییر بدم،به جای تمرکز به دنیای درونم،تمرکزم رو گذاشتم روی دنیای بیرونم،و یقین دارم این فایل رو برای کمک به من فرستادی تا از این تضاد سربلند بیرون بیام،میدونم و اگاهم کردی که دارم احساس ارزشمندی مو به قهرمانی تووی نجات زندگی دیگران وصل می‌کنم، باید دیگه دست بردارم از این روحیه حمایتگری،خدایا عاجزانه تسلیم میشم و ازت میخوام که بلندم کنی،تو میدونی الان کجا قرار دارم،تو نجاتم بده،تو هدایتم کن،تو کمکم کن…

تجربه‌ی خود را در کامنت‌ها بنویس:

چه زمانی متوجه شدی که وقتی واقعاً تغییر کردی؟

میدونم که هنوز تغییر نکردمه که هنوزم از اون جنس آدم ها تووی زندگیم هستند که به من نیاز دارند،و میخوان من ازشون حمایت کنم…اعتراف می‌کنم من این سالها که با استاد هستم،هنوز که هنوزه تووی روابطم همیشه مشکل داشتم و هنوزم دارم،در واقع سالهاست که با این آگاهی ها آشنا شدم،همیشه در حال دست و پنجه نرم کردن هستم تووی روابط،و هیچوقت نخواستم که تمرکزی روش بزارم برای درست کردنش،تا ضربه های جهان سنگین میشه،یه مدت کار می‌کنم،شرایط بهتر میشه بعد دوباره رها می‌کنم میوفتم دنبال مسائل مالی،بعد دوباره میام پایین،اونموقع که نه تنها مسائل روابطیم داغون میشه،بقیه ابعاد زندگیمم تحت تاثیر خودش قرار میده…

خدایا شکرت همین که آگاهم به درونم یعنی نصف مسیر رو اومدم

شکرت همینکه میتونم اعتراف کنم که الان کجای زندگیم قرار دارم

شکرت برای هر لحظه هدایت کردنت

شکرت که مثه امداد،کمک هاتو تووی لحظه میرسونی

شکرت برای همه چیز

دوستون دارم