تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۴ - صفحه 34

به نام خداوند بخشنده مهربان که هرچه دارم از اوست

آیا تا به حال در زندگی‌ات به «تهِ دره» رسیده‌ای؟

جایی که احساس کردی دیگر امیدی نیست، اما در نهایت با تغییر نگاهت، با ایمان، با سپاسگزاری یا با نشانه‌ای از خداوند دوباره برخاستی و مسیرت را عوض کردی؟

بله بارها و بارها شده پارسال همین موقع ها بود که دیگه توانی نداشتم از حجم بدهی و بیکاری 9ماهه شوهرم و خونه ای که مثلا خریده بودیم و هر 3ماه 90میلیون پرداخت میکردیم بدون اینکه پولی داشته باشیم و اون خونه رو هم نمیساختن و نمیدونم چرا فکر میکردم باید اون چک ها رو حتما پرداخت کنم وقتی اونا به تعهدشون عمل نمیکردن به هزار بهانه. داغون شده بودم. تو چاق ترین حالت ممکن بودم و هیچ امیدی نداشتم. روابطم به شوهرم سرد شده بود و همش در حال مقایسه همه چیز زندگیم با بقیه بودم. اصلا خدا رو در نظر نمیگرفتم و نمی‌دیدم. تا اینکه یه شب رفته بودیم خواهرشوهرم رو از ترمینال بیاریم یه مسافت یکساعته بود. شوهرم یکی از فایلهای دوره آفرینش که دوستش بهش داده بود رو پلی کرد یادمه انقدر احساس خوبی پیدا کردم هرچند چون اون فایلها بدون رضایت استاد بود نمی‌فهمیدم دقیقا چی میگه ولی صدای استاد، ایمانش به خدا، و صحبتاش آرومم کرد. من بعد از 2سال آروم شدم. وقتی رسیدم خونه رفتم تو سایت استاد و از فایل های توحیدی که اون گوشه جزو آخرین فایل های دانلود بود شروع کردم گوش دادن انقدر آروم شدم انقد آروم شدم که تو کمتر از یکهفته شوهرم کار پیدا کرد. بعد از 2ماه چک های خونه تموم شد و بدهی هایی که به غریبه ها داشتیم و فشار رومون بود پرداخت شد.

من اکن موقع وجود خدا رو باور کردم. حضورش رو پذیرفتم و باور کردم خدا میتونه، تواناس و همه چیز رو درست میکنه. اون موقع انقدر آروم شدم که همه چیز همونطور پیش رفت

الانم که باز احساس میکنم ته دره ام همین شروع امروزم فهمیدم که من باز قدرت رو از خدا گرفتم به خاطر وابسته بودنم به خواسته ام( همون خونه) ولی از همون لحظه گفتم خدایا من قدرت رو به تو میدم. تویی که همه چیز رو تحت کنترل داری. تویی که هربار کمکم کردی، نجاتم دادی، ادم های درست و خوب رو سرراهم قرار دادی، دل هارو برام‌نرم کردی، دستهات رو فرستادی کارهام رو انجام دادند و شرایط رو به نفعم کردی. الانم دوباره قدرت رو به تو میدم. و من واقعا ناراحتم که قدرت رو ازت گرفته بودم و به هرکسی داده بودم مرا ببخش که من فقط به خودم ظلم کردم.

خدایا مرا ببخش و کمکم کن. بهم آرامش بده. هدایتم کن در هر لحظه در مدار دریافتش هدایت هات قرارم بده و کمک کن راه درستم رو پیدا کنم و توی اون مسیر حرکت کنم

به نام خداوند مهربانی که بخشنده هست و هرچه دارم همه از لطف اوست

اون ته دره رو من چندین بار تجربه کردم که تو همین چندروز من باز احساس میکنم اون ته دره افتادم و دارم دست و پا میزنم که بالا بیام

و استاد فهمیدم که من هنوز باور نکردم این منم که با افکارم دارم اتفاقات رو خلق میکنم. یهو خودمو در حال شکوه پیدا میکنم. دوباره به خودم یادآوری میکنم که سهیلا این خودت بودی که خلق کردی یکم بعد دوباره حالم بد میشه و نجواها شدت میگیره و دوباره تقصیر خدا میبینم. ناراحتم از خودم. تمام این 11ماه چیکار میکردم؟ به خدا میگم منو ببخش که انقد بنده بی ایمانیم. انقدر دارم لطف های خدا رو ، بخشش رو، نعمتها رو میبینم و باز یادم میره.

این چندروز خیلی دارم‌تلاش می‌کنم از این تضاد سربلند بیرون بیام. حال درونیم بهتره ولی یهو دیوانه میشم. همش میگم سهیلا استاد رو یادت بیار وقتی توی اون اوضاع عالیش یهو تو یه کشور دیگه حساباش بسته شد و سایتش بسته شد و عید شروع شد. یادت بیار وقتی رزا توی کشور غریبه کل زندگیش از هم پاشید چطور ایمانش رو حفظ کرد. بخدا دوست دارم تغییر کنم.

خدایا من میخوام تغییر کنم. انقدر تغییرم بنیادین بشه که هیچ چیزی ایمانم‌رو بهت کم نکنه. کمکم کن

با خودم میگم شاید توام مثل همون ماجرا که استاد گفت وقتی اون ازدواج رو رها کردم همه چیز بوم بوم‌بوم اتفاق افتاد و جریان نعمتها به زندگیش باز شد، شاید منم باید بیخیال اون خونه و پولی که انقدر براش تلاش کردم بشم ، اره این چیزیه که احساسم بهش بد نیست. باید رهاش کنم. من تلاشم رو کردم منو شوهرم تلاش کردیم

این خداس که حق منو میده. این خداس که روزی منو میده. خدا حتما برام برنامه های بهتری داره

خدایا من فقط با تمام وجودم ازت میخوام کمکم کنی بهت متصل بمونم. کمکم کن هر چی شد بازم ایمانم بهت باقی بمونه و امیدوار بمونم