ارغوان پرسیده شده در 2 ماه پیش
سلام به عزیزان هم فرکانسی، امیدوارم حال یکایک شما عالی باشه و مشغول به خلق زیبایی ها و موفقیت های پی درپی باشید
عزیزان من یک الگوی تکرار شونده ای دارم که حدود سه سال هست درگیر آن هستم و آن هم بحث کنکور کزایی هست
امسال برای رسیدن به هدفم با دلی پر از درد و رنج شکست کاملا خارج از بعد قوانین و الخیر فی ما وقع مجدد شروع به خواندن کردم و دست و پا شکسته جلو میرفتم اوایل که کمتر به درس خواندنم اهمیت میدادم و بودجه بندی آزمون مربوط به مباحثی بود که در آن ها عملکرد خوبی داشتم تراز ها و درصد ها به نشبت خوب بود اما نمیتوانم بگویم عالی و غیر قابل تصور بود. الان که وارد نیمه دوم سال شده ایم از نتایج اصلا راضی نیستم و انگار همه چیز گیر کرده روی سیکل معیوب تکرار نتایج ناجالب، میخواهم جدا خودم را اصلاح کنم و بالاخره پرونده این کنکور را ببندم و بیایم یک روزی اینجا از رسیدن به رشته مورد علاقه ام در یک دانشگاه عالی بنویسم اما اول باید نتایج کوچک و قدم به قدم آزمون هارا درست بکنم، اگه بنده رو راهنمایی بکنید که چطور مسیرم رو اصلاح کنم و صحیح و سریع جلو برم تا مثل آن دوستی که در مدت یک ماه (اگر اشتباه نکنم) به رتبه های تک رقمی کنکور دست پیدا کردن من هم بتوانم این خواسته را به یاری الله یکتا و توانا با لذت و حال خوب و امیدواری خلق کنم.
در آخر هم از خدای بزرگ سپاسگزارم که اگرچه که با این تضاد رو به رو هستم اما میتوانم اینجا برای اصلاح مسیرم از راهنمایی های درست و فوقالعاده شما استفاده کنم.
ارادتمند.
برای پاسخ به سؤالات، لازم است که عضو سایت باشید و (با ایمیل و رمز عبورتان) وارد سایت شوید.
سلام
خیلیا بودن که بدون دانشگاه و به صورت خودآموز یا کارآموزی و تجربی ، به موفقیت های بالایی در یک رشته رسیده اند .
کل فایل های استاد را از قدیمی ها ، شروع کن و یادداشت بردار و به یادداشت ها عمل کن .
ده سال زندگی عالی بهتر از پنجاه سال زندگی تکراری و غم آلوده .
بعضی ها تازه از پنجاه سالگی ، پیشرفت را شروع کردن پس عجله نکن و تحت هر شرایطی ، حال خوبت و آرامشت را حفظ کن .
حسن های دانشگاه : راحتتر رفع اشکال کردن – آشنا شدن با آدمای جدید که روشنترت می کنن – مدرک ، یه جاهایی به کارت میاد .
کنکور :
پایت را ابتدا ، قوی کن .
کنکورهای آزمایشی .
روش های وقت کم نیاوردن .
سلام ودرود دوست عزیز
اول دودل بودم پاسخ دهم یانه؟
● چرا الان و در این زمانه باید یه تعدادی از انسانها تصور کنند تنها وتنها راه موفقیت از دانشگاه خاص و رشته خاص می گذرد.
پس باور فراوانی زیر سوال می رود که : خداوند از هزاران راه به من روزی می رساند خداوند از هزاران راه باعث موفقیت من می شود خداوند از هزاران راه مسئله مراحل می کند.
خداوند از هزاران راه مرا به جفت روحی ام می رساند. و..
●●●●
اول برگه بردار بنویس دلیل این مورد چیست ؟
مثال: ۱_ علاقه شدید من به این رشته
۲_ فردی که در این رشته قبول شده برایم در ذهن پر رنگ هست.
۳_ مقایسه والدینم و سرکوف زدن از قبولی یکی از آشنایان در فلان رشته و دانشگاه
۴_تنها استعداد و علاقه ام همین است و لاغیر
۵_ به خودم و اطرافیانم تعهد داده ام یا این یا هیچ رشته ،در هیچ دانشکاهی
۶_ ترس از غرورم دارم رشته دیگر یا دانشگاه دیگری بروم
والی آخر
خودتان را حلاجی کنید و بشناسید.بعد دوباره تصمیم بگیرید که آیا اصرار شما می ارزد به انتخابت یا خیر
●●●●
یکی از آشنایان بعد کلی درس خواندن شدید که شاهدش بودم حتی مسافرت دو روزه بودیم ۸ تا کتاب کنکور با خودش آورده بود. دانشگاه شریف قبول شدند که آرزویشان بود ترم دوم انصراف دادند ودر رشته دیگر، دانشگاه دیگر ادامه می دهند.
●●●●
چند روز به آن دانشگاه برو و کلاس بشین ببین آن چه در تصورت داری با واقعیت وفق دارد یا نه؟
خیلی از دانشجویان اطراف مون یه افسردگی جزئی گرفته اند از تصور قبل کنکور و دانشجو شدن در دانشگاه خاص
●●●
اینکه ده یا پانزده سال پیش دانشگاه خیلی مهم بود و شاید اصلی ترین مسیر برای موفقیت اینکه بعد تحصیل شغل داشته باشی و حقوق بگیری
و دلیل بعدی : راجع به رشته یا علاقمند ی خاصی فقط یه عده افراد خاص اطلاعات داشتند .
الان خدا را بسیار شکر : آنقدر منابع اطلاعاتی به روز و از تمام جهان در دسترس هست که حتی نیاز نیست برای دریافتش
به کتابخانه خیابان بروی .
●●●●
آنقدر عمر ارزشمند هست که به رشته خاص وابسته نباشی
واسترس واضطراب چندین ساله را کنار بگذاری و از خداوند
هدایت بخواهی
تلاشت را داشته باش اما الخیر فی ما وقع را هم در نظر بگیر
●●●
با خودشناسی و خداشناسی و قوانین حاکم بر جهان در تایم کوتاهی تکلیفت را مشخص کن.
ارغوان
2 ماه پیش
سلام به شما خانم اکبرزاده نازنین،
از شما سپاسگزارم که به پرسش من پاسخی به این دقت و حوصله دادید، حتما از روش هایی که برایم نوشتید استفاده میکنم هزاران بار الهی شکر که هدایت شدم به پرسیدن سوالم تا چنین جوابی رو دریافت کنم.
حقیقتا بنده از آن دسته از افراد نیستم که تنهاراه موفقیت رو تحصیلات بدانم و خدارو شکر استعداد زیادی در انواع و اقسام شاخه های الکترونیکی و هنری دارم، منتهای کار هم زمان زیادی از عمرم رو خرج راه کنکور کردم، یکی دوسال از زمان بینظیر نوجوانیم رو به صورت شبانه روزی صرف محقق کردن این هدف کردم، و هم اینکه بسیار علاقه دارم به رشته دانشگاهی مدنظرم و موقعیت های شغلی دیگه به این اندازه برایم جذاب نیستند، مطمئنم که بعد از قبولی هم این شغل فوقالعاده تنها حیطه فعالیت من نخواهد بود و من به یاری الله یکتا ایده های الهی و عظیمی که در ذهنم هست رو یکی یکی خلق میکنم.
منتهای کار من هربار که این مسیر رو تمام میکردم احساس میکردم یک چیزی هنوز تکمیل نشده و کار داره و همین باعث شده که با وجود تلاش های گستردم نتیجه ای که درخور تلاشها و دلخواه من باشه رو کسب نکنم
ترمز ها، باور های اشتباه و عذاب وجدان رفتار های گذشته و … سبب میشد من با حال خوب و توکل قوی مسیر رو به اتمام نرسونم.
درحال حاضر صرفا دلم میخواد که بتوانم این خواسته که از دارایی های مادی خانوادم و از عمر، زمان، صبر و تفریح بیدغدغه خودم و عزیزانم برای حقیقی شدنش هزینه شده رو به سرانجام درست و عالی برسانم و بتوانم یک موفقیت بزرگ برای خودم بسازم که زمینه ای شود برای کسب موفقیت های بزرگتر.
راستش رو بخواهید در زمان کودکی مورد اینجور مقایسه ها بین خودم و عزیزان هم سن و سال قرار میگرفتم و همین مورد من رو به سمت درس خوندن بیشتر و بهتر و کسب افتخارات تحصیلی سوق میداد اما از یک جایی به بعد سعی کردم دست از شبیه کردن خودم به افراد مورد تایید خانوادم بردارم و راه و روش خودم رو پیش بگیرم، این تغییر تاثیری در علاقه من به این حرفه نداشت که هیچ بلکه
باعث شد کاملا شخصیسازی شده این حرفه رو در ذهنم مجسم کنم.
کاملا متوجه صحبتهای شما مبنی بر عدم الزام تحصیل و موفقیت تحصیلی برای داشتن یک زندگی عالی و مملو از نعمات رو متوجهم، اما همانطور که گفتم انقدر در این مسیر هزینه های جورواجور شده و مهمتر از اون علاقه من به آن حرفه هنوز در قلبم زندهست که به نوعی خواسته اصلی این چندوقت زندگی من شده رسیدن به آن حرفه و رشته فوقالعاده!
راستش رو بخواهید نمیدونم بعد از رسیدن چقدر امکان دارد ازش خسته بشم و حتی انصراف بدم، اما جایی چنین چیزی رو از صحبتای استاد درک کردم که باید برای عبور از خواسته ها اول خلق و تجربشون کنیم تا ببینیم اصلا اون چیزی هستن که واقعا میخواستیم یا نه و بعد ازشون گذر کنیم، حقیقتا بر این اساسه که هنوز توی این مسیر هستم و دنبال ایجاد موفقیت های کوچیک برای رسیدن به نهایت این مسیر و اتمام جانانه و موفقیتآمیز اون هستم.
اتفاقا چندماه پیش به دانشگاه تهران رفتم تا ببینم افراد موفق حاضر در آنجا شاخ و دم ندارند و دیدم چقدر این دانشگاه زیبا در ذهن من بزرگتر از واقعیت بوده و چقدر این دانشگاه رو از خودم دور میدیدم.
درمورد ارزش عمر، بسیار با صحبت شما موافقم حتی به این اندازه که اوایل شروع این روند مطالعاتی که الان دارم حسابی غصه میخوردم که چرا نمیتونم اون آزادی زمانی و لذت و رهایی دوستانم که در دانشگاه های آزاد به راحتی تحصیل میکنن و (به گفته خودشون) کوچکترین تلاشی برای موفقیت در کنکور و پسا کنکور نکردن رو داشته باشم اما بعد دیدم اگه همینطور همهچیز رو رها کنم با شناختی که از خودم دارم ممکنه تا سالهای سال خودم رو سرزنش کنم، به همین علت در این مسیر موندم و دارم برای تغییر خودم تلاش میکنم.
چشم حتما الخیر فی ما وقع رو دراولویت قرار میدم و اینبار با این چشمانداز مسیر رو به پایان میرسانم.
خیلی ممنونم از صحبت های عمیق و دقیقتون، سپاسگزارم که حوصله کردید و صحبتهام رو خواندید، انشالله که در دنیا و آخرت سعادتمند و پیروز و دلشاد باشید.
سلام به شما خانم اکبرزاده نازنین،
از شما سپاسگزارم که به پرسش من پاسخی به این دقت و حوصله دادید، حتما از روش هایی که برایم نوشتید استفاده میکنم هزاران بار الهی شکر که هدایت شدم به پرسیدن سوالم تا چنین جوابی رو دریافت کنم.
حقیقتا بنده از آن دسته از افراد نیستم که تنهاراه موفقیت رو تحصیلات بدانم و خدارو شکر استعداد زیادی در انواع و اقسام شاخه های الکترونیکی و هنری دارم، منتهای کار هم زمان زیادی از عمرم رو خرج راه کنکور کردم، یکی دوسال از زمان بینظیر نوجوانیم رو به صورت شبانه روزی صرف محقق کردن این هدف کردم، و هم اینکه بسیار علاقه دارم به رشته دانشگاهی مدنظرم و موقعیت های شغلی دیگه به این اندازه برایم جذاب نیستند، مطمئنم که بعد از قبولی هم این شغل فوقالعاده تنها حیطه فعالیت من نخواهد بود و من به یاری الله یکتا ایده های الهی و عظیمی که در ذهنم هست رو یکی یکی خلق میکنم.
منتهای کار من هربار که این مسیر رو تمام میکردم احساس میکردم یک چیزی هنوز تکمیل نشده و کار داره و همین باعث شده که با وجود تلاش های گستردم نتیجه ای که درخور تلاشها و دلخواه من باشه رو کسب نکنم
ترمز ها، باور های اشتباه و عذاب وجدان رفتار های گذشته و … سبب میشد من با حال خوب و توکل قوی مسیر رو به اتمام نرسونم.
درحال حاضر صرفا دلم میخواد که بتوانم این خواسته که از دارایی های مادی خانوادم و از عمر، زمان، صبر و تفریح بیدغدغه خودم و عزیزانم برای حقیقی شدنش هزینه شده رو به سرانجام درست و عالی برسانم و بتوانم یک موفقیت بزرگ برای خودم بسازم که زمینه ای شود برای کسب موفقیت های بزرگتر.
راستش رو بخواهید در زمان کودکی مورد اینجور مقایسه ها بین خودم و عزیزان هم سن و سال قرار میگرفتم و همین مورد من رو به سمت درس خوندن بیشتر و بهتر و کسب افتخارات تحصیلی سوق میداد اما از یک جایی به بعد سعی کردم دست از شبیه کردن خودم به افراد مورد تایید خانوادم بردارم و راه و روش خودم رو پیش بگیرم، این تغییر تاثیری در علاقه من به این حرفه نداشت که هیچ بلکه
باعث شد کاملا شخصیسازی شده این حرفه رو در ذهنم مجسم کنم.
کاملا متوجه صحبتهای شما مبنی بر عدم الزام تحصیل و موفقیت تحصیلی برای داشتن یک زندگی عالی و مملو از نعمات رو متوجهم، اما همانطور که گفتم انقدر در این مسیر هزینه های جورواجور شده و مهمتر از اون علاقه من به آن حرفه هنوز در قلبم زندهست که به نوعی خواسته اصلی این چندوقت زندگی من شده رسیدن به آن حرفه و رشته فوقالعاده!
راستش رو بخواهید نمیدونم بعد از رسیدن چقدر امکان دارد ازش خسته بشم و حتی انصراف بدم، اما جایی چنین چیزی رو از صحبتای استاد درک کردم که باید برای عبور از خواسته ها اول خلق و تجربشون کنیم تا ببینیم اصلا اون چیزی هستن که واقعا میخواستیم یا نه و بعد ازشون گذر کنیم، حقیقتا بر این اساسه که هنوز توی این مسیر هستم و دنبال ایجاد موفقیت های کوچیک برای رسیدن به نهایت این مسیر و اتمام جانانه و موفقیتآمیز اون هستم.
اتفاقا چندماه پیش به دانشگاه تهران رفتم تا ببینم افراد موفق حاضر در آنجا شاخ و دم ندارند و دیدم چقدر این دانشگاه زیبا در ذهن من بزرگتر از واقعیت بوده و چقدر این دانشگاه رو از خودم دور میدیدم.
درمورد ارزش عمر، بسیار با صحبت شما موافقم حتی به این اندازه که اوایل شروع این روند مطالعاتی که الان دارم حسابی غصه میخوردم که چرا نمیتونم اون آزادی زمانی و لذت و رهایی دوستانم که در دانشگاه های آزاد به راحتی تحصیل میکنن و (به گفته خودشون) کوچکترین تلاشی برای موفقیت در کنکور و پسا کنکور نکردن رو داشته باشم اما بعد دیدم اگه همینطور همهچیز رو رها کنم با شناختی که از خودم دارم ممکنه تا سالهای سال خودم رو سرزنش کنم، به همین علت در این مسیر موندم و دارم برای تغییر خودم تلاش میکنم.
چشم حتما الخیر فی ما وقع رو دراولویت قرار میدم و اینبار با این چشمانداز مسیر رو به پایان میرسانم.
خیلی ممنونم از صحبت های عمیق و دقیقتون، سپاسگزارم که حوصله کردید و صحبتهام رو خواندید، انشالله که در دنیا و آخرت سعادتمند و پیروز و دلشاد باشید.
