ترمزهای مخفی درموردجذب ثروت

درود دوستان عزیزم
من یکی از باورهای مخفی که درخودم پیدا کردم و سالها قبل داشتم این بود که میگفتم خدایا من پولدار بشم، بعد با ثروتم مدرسه و بیمارستان و خیریه و ….. میسازم
خب این باور مستقیم از باور کمبود لیاقت برای ثروتمند شدن میاد، یعنی من باور نداشتم که لایق ثروتم و خدا بهم بده و من بجاش بیام مدرسه بسازم، انگاری معامله بود
غافل از اینکه باور فراوانی و لیاقت میگه که خداوند بی نهایته و نعمت و ثروت به اندازه بی نهایت درجهان وجود داره و من بدون اینکه بخام شرطی بزارم یا قولی بدم لایق تمام ثروت ها و سلامتی و نعمت و آسانی و فراوانی هستم
درمورد باور مخرب برای خیریه ساختن هم بنظرم این بود که من فکر میکردم میتونم منجی دیگران باشم، غافل از اینکه هرکسی هرجایی هست سرجای درستشه، غافل از اینکه من تنها خالق زندگی خودمم و هیچ تاثیری در زندگی دیگران ندارم

البته بعدا که با سایت و مخصوصا با آیات قرآن، و مخصوصا به شناخت درستی از خداوند و ماهیت خداوند رسیدم، متوجه شدم که اصلا ما درمورد یک کدخدا یا پادشاه صحبت نمیکنیم که بخاد معامله کنه باهامون، ما با یک سیستم طرف هستیم که جنسش از انرژیه و در تمام ابعاد بی نهایته
خلاصه که دوتا از باورهای اصلی کمبود و عدم لیاقت درگوشه ذهن من بوده که قطعا تا ابد هم خواهد بود و همواره باید روشون کار کنم
پس نتیجه میگیرم که من فقط و فقط بدلیل اینکه به این دنیای مادی توسط خداوند و بعنوان خلیفه و جانشین خداوند دعوت شده ام، لایق تمام نعمت ها و ثروت های بی نهایت خداوند هستم و دنیا دنیای فراوانی است و درتمام ابعاد زندگی همه چیز بی نهایت است و برای ثروت و سلامتی و نعمت و روابط خوب و …. هیچ انتهایی نیست

درپناه رب وهاب و کریم

سلام
من باور کمبود و باور فراوانی کمه و باور لایق نیستم رو دارم
امروز هدایت شدم به این صفحه خیلی باور های خوبی گفته بودید
یکی اینکه از خودمون بپرسیم که چرا پول میخوام چرا ثروت میخوام چرا میخواهیم موفق بشیم
من الان یک مغازه لباس فروشی دارم کوچیکه ولی درآمدم خوبه
الان میخوام برم سمت انلاین شاپ اینو بگم که که اول دست فروش بودم
چرا میخوام برم سمت انلاین شاپ
چون میخوام راحتر بشم و آسون تر بشم
بتونم بیشتر روی خودم کار کنم
وقتی من دست فروش بودم خیلی برام سخت بود لباس هارو جا به جا میکردم بعد باید پهن میکردم و بعد جمع میکردم
اینجوری و خیلی سختی دیگه داشت
الان خیلی راحتر شدم میخوام از این هم راحتر بشم
میخوام یک پیج داشته باشم که فقط ویدیو بزارم و ایده رو خداوند بهم بگه و فقط من اجرا کنم و نتیجه خودش بیاد
و خیلی دارم روی این کار میکنم که خداوند افراد رو هدایت میکنه از من خرید کنن افرادی که به دنبال کار های من هستند
نه همه ادم ها و بازم چرا میخوام این افراد بیان چون نمیخوام که باهم کار کنم تازه افرادی که کاری ها من رو نمیخوان و الکی من دنبال میکنن و خرید نمیکنن نمیخوام که میلیونی فالوور داشته باشم میخوام میخوام با هزار نفر یا ،10هزار کنم یا اصن 5نفر کار کنم ولی همه این افرادی باشن که از من خرید کنن
چون نمیخوام الکی تو دردو باشم حتی نمیخوام تبلیغ کنم چون میدونم اون داره کار هارو انجام میده
مثال شم هست یکی از آنلاینشاپ میگه و من خودم دیدم
که آقا پست ما 70تا 80لایک میخوره ولی تعداد فاکتور ها بیش از 100ها هست میگه پست ما 6تا 7هزار بازدید میخوره ولی 8هزار کار ما فروش میره وتمام میشه اینم کارش بدون تبلیغ هست
چرا میخوام ثروتمند بشم میخوام که راحتر باشم میخوام زندگی خیلی راحت داشتم میخوام به خودم ثابت کنم که میتونم به همه چیز برسم و به ثروت زیاد چون میخوام به نعمت بیشتر برسم چون میخوام به گسترش جهان کمک کنم
چون میخوام حس پولدار شدن بچشم میخوام به آزادی مالی آزادی زمانی و آزادی مکانی برسم
میخوام طمع زندگی خوب رو بچشم
و در آخر خداوند عاشق افراد ثروتمند هست

به نام خداوند مهربانم

یکی از ریزترین باورهایی که داشتم و نمی‌دونستم داره جلوی نعمت رو می‌گیره، این بود که “من باید برای دریافت نعمت، زحمت بکشم و رنج بکشم.”
یعنی چی؟ یعنی یه گوشه‌ی ذهنم باور داشتم که نعمت‌های بزرگ، آسون نمی‌رسن.
اگه آسون بیاد، یا یه جای کار میلنگه، یا لیاقتشو ندارم، یا اینکه یه‌جوری قراره ازم پس گرفته بشه!
این باور باعث شده بود ناخودآگاه هر وقت یه چیز خوب وارد زندگیم می‌شد، یه ترس پشتش باشه، یه اضطراب، یه فکر که:
«نکنه اینم ازم گرفته بشه؟ نکنه قراره بعدش یه مصیبت بیاد؟»
و این یعنی خودم داشتم با دست خودم نعمت رو از زندگیم پرت می‌کردم بیرون…
تا وقتی فهمیدم:
خداوند بخشنده‌تر از اونه که بخواد رنج بکشم تا لایق باشم!
او خالق عشقه، و عشق، بی‌قید و شرط می‌بخشه.
فهمیدم لایق بودن، ربطی به زجر کشیدن نداره.
فقط کافیه خودمو لایق بدونم و با آرامش و عشق، دریافت کنم…
اون روز که این باور رو دیدم و با عشق رهاش کردم، انگار یه بار سنگین از دوشم برداشته شد…

گاهی وقتا اون باوری که بیشتر از همه جلوی نعمت رو گرفته، اونیه که انقدر عمیق و پنهانه که حتی به ذهنمون هم نمی‌رسه کشفش کنیم!

من متوجه شدم که یکی از ریزترین و پنهان‌ترین باورهایی که جلوی ورود نعمت به زندگی‌ام رو گرفته بود، این بود که باور داشتم “نعمت باید از مسیر مشخصی بیاد.”
یعنی چی؟ یعنی همیشه منتظر بودم از کار، یا از یک شخص خاص، یا از یه معامله خاص، پول بیاد.
و وقتی اون مسیر بسته می‌شد، حس می‌کردم دیگه راهی نیست، در حالی که جهان پر از بی‌نهایت راهه…
اما این باور، مثل یه تنگنا، دریچه‌های نعمت رو محدود می‌کرد.
وقتی اینو دیدم و رهاش کردم، و به خودم گفتم:
“من نمی‌دونم از چه راهی، ولی می‌دونم که نعمت از راهی میاد که اصلاً انتظارش رو ندارم”،
یه حس سبکی و آزادی اومد سراغم. و دقیقاً از همون روز، اتفاقات غیرمنتظره شروع شد…
گاهی همین باور ساده که نعمت باید از فلان جا یا فلان کس بیاد، باعث میشه نعمت‌های بی‌نهایتِ خدا رو نبینیم.
من فهمیدم وظیفه‌ام فقط یکیه: فرکانس بالا، ایمان کامل، و اجازه دادن به خدا برای رساندن نعمت از راه‌هایی که فقط خودش بلده…

یا حق

به نام خدواند جان

سلام.

تصحیح باور مخرب من ثروت را فقط برای پز دادن و نشان دادن به مردم میخواهم.

این جهان بر اساس فراوانی بنا شده و خداوند نعمت‌هایش را در دسترس همه قرار داده است و هر کس به اندازه‌ای که می‌خواهد می‌تواند از این فراوانی و نعمت‌ها استفاده کند من و همه مردم دنیا به یک اندازه به ثروت دسترسی داریم و اگر کسی ثروتمند نیست خودش نخواسته است و اگر من ثروتمند هستم انتخاب خودم بوده است چون همه انسان‌ها به یک اندازه به ثروت دسترسی دارند من با کسی رقابت نمی‌کنم روزی و ثروت از سمت خداوند رزاق می‌آید و من با این باور که ثروتم از سمت خداوند آمده است با نهایت لذت و بدون توجه به دیگران از آن استفاده می‌کنم بی‌شمار افرادی هستند در دنیا که مانند من ثروتمند هستند.

من برای خودم ارزش قائلم و برای دیگران هم ارزش قائلم من خودم و بقیه را دوست دارم چون تمام انسان‌ها و موجودات از آفریده‌های خداوند هستند و هیچکس بر دیگری برتری ندارد و اگر کسی بیشتر از بقیه ثروتمندتر است به دلیل آن است که خودش انتخاب نموده و از ثروت بی‌کران الهی استفاده می‌کند در واقع ثروت اکتسابی است و همه برابر هستند.

من به عنوان اشرف مخلوقات خودم را لایق استفاده از ثروت بیکران الهی می‌دانم و همانطور که خداوند از بدو تولد اکسیژن و هوا را برایم قرار داده تا استفاده کنم همانطور نیز حق طبیعی خودم می‌دانم که از ثروت بی‌کران و بی‌انتهای خداوند استفاده کنم و می‌دانم هر موجودی برای رشد کردن نیاز به تکامل و طی کردن مسیر رشد دارد اگر من به ثروتی رسیده‌ام حتماً قبل از آن نیز به ثروت‌هایی کمتر و نزدیک‌تر آن ثروت رسیده بوده‌ام و از نظر ذهنی و باوری برایم عادی‌سازی شده است و داشتن ثروت زیاد امری طبیعی به نظر می‌رسد.

من با افزایش ثروتم وارد مداری می‌شوم که این مقدار ثروت در آن مدار امری طبیعی است و مثل نفس کشیدن ذهنم و باورهایم آن را قبول دارند و قلبم با داشتن آن میزان ثروت راحت است و وقتی که قلبم و احساسم و باورم با آن ثروت و مدار راحت باشد پس در آرامش و احساس خوب هستم و بودن در احساس خوب باعث می‌شود که افکار محدود کننده و به دنبال آن عملکردهای نامناسب و برداشت‌های بد به ذهنم خطور نکند.

وقتی که من با خدای خودم رفیق باشم و با درون خودم رفیق باشم دیگر نظر افراد دیدگاه افراد رفتار افراد مهم نیست و با همه چیز در صلحم با زندگی در صلح هم از زیبایی‌هایم لذت می‌برم خوشحالم شادم امیدوارم عاشقانه با خدای خودم زندگی می‌کنم و نتیجه مالی برایم رخ می‌دهد خودم و بقیه را دوست دارم زیرا بقیه هم قسمتی از خداوندند.

چون هر کسی مسئول عمل خودش است و صفر تا صد زندگیش فقط به باورهای خودش مربوط می‌شود پس دیدگاه مردم در زندگی من و ثروتم هیچ ارزشی ندارد وقتی با همه چیز در صلحم و همه چیز را از زاویه دید خدا می‌بینم و می‌دانم که همه چیز درست است جای هیچ برداشت و قضاوتی در مورد ثروت من و نظر مردم نمی‌ماند.

«ناهید»

سلام به شما خوبان
بعد از شنیدن فایل رابطه خداوند و ثروت در ذهن و خوندن کامنت های با ارزش آن متوجه چند ترمز ذهنی دیگر شدم که برام پنهان بود
۱-ادم های پولدار آدم های کلاهبردارین، معلوم نیست چجوری سر کیو کلاه گذاشتن پول دار شدن بعد واسه خودم اومدم الگوهای خوبی مثل استاد ، جف بیزوس، بچه های سایتو زدم که اصلا ثروت پایدار فقط از راه درست بدست می آید و می مونه.
۲-پول بین آدم ها دعوا میندازه، حتی بعد مرگت. چون چه تو فیلم ها چه تو فامیل همش می گفتن طرف مُرد بچه هاش افتادن به جون هم سر پول ، فامیلشون بهم خورد . خوشبحال اونکه یک کفن بیشتر نداشتو مُرد.
۳- قناعت، می خواهی چکار ، دوروز دنیا بیشتر نیست بعدش همش را باید بگذاری بری . این دنیا مثل مسافرخانه است ، باید ول کنی بری، هیچی از این دنیا نمی بری ،
این مهمترین پاشنه آشیلمه که تا الان پیداش کردم
اما واقعیت اینه که این دنیا مزرعه آخرت است. ما روحمون را با خودمون می بریم و روحمون تو این درخواست کردن ها و رسیدن ها بزرگ می شود. اگر اینجور نبود چرا خدا تو ایه وَإِذَا سَأَلَکَ عِبَادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَهَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْیَسْتَجِیبُوا لِی وَلْیُؤْمِنُوا بِی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ سوره البقره:186 آخرش گفته لعلکم یرشدون ؟
یعنی بخواهید اجابتتون کنم تا رشد کنید
چون رشد یعنی روح بزرگ ، روح خدایی رشد یافتهیعنی رسیدن به خود خدا ینی اتصال، و مسیر رشد از درخواست و اجابت شدن و رسیدن می گذره
طبق هرم مازلو کسایی به نوک قله خودشکوفایی یا به راس هرم می رسن که نیاز های اولیه شون را پر کرده باشن ، همون که استاد می گویند گذر کرده باشند
ینی تنها وتنها راه رسیدن به خدا به توحید، پولدار شدن است ولاغیر
برای این کار لازم است طبق گفته استاد بزرگ فکر کنیم بزرگ درخواست کنیم و روح جاه طلبیمون را احیا کنیم .
چون همیشه ب خلافش را بهمون گفتن
قناعت کنید جاه طلب نباشید
اما برعکسش درست است!
جاه طلب باشیم
بیشتر بخواهیم
زیاد بخواهیم.
اما اون چیزی که زمین‌گیر و نا امیدمون می کنه نگاه کردن به وضعیت الان و موقعیتی که توش گیر کردیم است و اصلا دیگر نمی تونه به بیشتر فکر کند
۴-باور پول درآوردن سخته اصلا کار کردن سخته که این را خیلی خیلی باید رو اهرم رنج و لذتش کار کنم هنوز خیلی رویش گیر دارم. اما اون چیزی که کمک کننده است این جمله است از کامنت دوستان که اسم عزیزشون را یادم نمی آید
در روز حساب و کتاب ، رب العالمین از همین نعمت از ما سوال میکند که ببین من به تو نعمتِ قدرتِ خلق زندگی ات را دادم ، حالا چرا کوتاهی کردی و خوشبخت نشدی؟ چرا رسالتت را بروی زمین به درستی انجام ندادی؟
روی خودم و باورهام کار نکنم و از نظر مالی نتونم ‌پیشرفت کنم
چه اتفاقاتی خواهد افتاد؟؟؟؟؟ )))))))))))))))
و این جمله از آقای عطار روشن
“همه ی ما شگفت انگیز هستیم. همه ی ما فوق العاده ایم و هیچ کدوم از ما هنرجوهای استاد عباس منش حق نداره که شگفت انگیز نباشه خوش بخت نباشه ثروتمند نباشه و الا در اون دنیا باید جوابگو باشیم به خداوند مهربان. چون ما یک فرصتی رو پیدا کردیم و هدایت شدیم به سمت مسیری که سرشار از خوشبختی عشق سلامتی و هر چیزی هست که میخوایم. مسولیت ما خیلی بیشتر از انسان های دیگه هست. دیگه ما نمیتونیم هیچ بهانه ای بیاریم که چرا موفق نشدیم. چرا خوش بخت نشدیم. هر بهانه ای بخوای بیاری خداوند استاد عباس منش رو یاد شما میاره که مگر من نبودم که شما رو با استاد آشنا کردم پس چرا شما مثل استادتون نشدین؟”
اگر خدا بگه من که همه چی بهت دادم که روحت را بزرگ کنی رشد کنی چرا نکردی؟ چی جواب بدهم؟

من از خدا میخوام که باورهای غلطی که دارم رو برام واضح کنه و ازش قدرت میخوتم که اونهارو تغییر بدم. هنوز خیلی وقتها احساس میکنم باور غلطی ندارم ولی یک نداهایی از اعماق وجودم گاهی اوقات زمزمه ای از با رهای غلط میکنن که متوجه میشم باید روشون کار کنم. از خودم بخوام مثال بزنم اینه که من نقاش هستم و پدرم هم در زمینه هنری فعال هستند، باورهای پدرم در رابطه با پول بسیار مخرب هستند، تمام عمر از اینکه پول تو هنر نیست، اگر هم کسی از این راه پول ساخته دلیلش راند بازی و سر مردم و کلاه کذاشتن و این چیزها بوده. حتی زمانیکه با هم میریم نمایشگاه و میبینه کارها به فروش رسیدن میگه این حیله گالری دارهاست که خودشون برچسب فروش میزنن برای جذب مشتری، به خودم میگم پس دلیل رشد گالری های هنری پس از طی چندین سال و همینطور بازار گرمی در گالریها که تعدادشون به مراتب بسیار بیشتر از همین ۱۰ سالپیش هست جه جیزی به عیر از وجود فراوانی و مشتری هست! ولی ایشون اصلا قبول نداره. و من میدونم که یکی از باورهای غلطم در رابطه با حرفه ام است و شدیدا دارم روشون کار میکنم، نشانه هارو میبینم و کمکم دارم با مارم راحت میشم، قبلا اصلا خجالت میکشیدم روی تابلوهام قیمت بذارم و تو ذهنم می/فتم حالا چیکار کردی که فکر میکنی مردم بخوان برای دریافت نقاشیت هزینه کنن. در صورتیکه بارها در سطح جهانی برای کارهام مقام کسب کردم و در مسابقات هنری نفر اول انتخاب شدم ولی ایراد باور به کار خودم رو دارم و باور غلطی که در کار هنر پول نیست. خدارو شکر که از طریق آشنایی با استاد به این آگاهی هدایت شدم و الان میتونم روی خودم کار کنم، دوره عزت نفس و ثروت یک رو تمرکزی کار میکنم.
یک باور غلط دیگه ای که دارم از این جایی میاد که متاسفانه پدرم خیلی نسبت به همه چیز بدبینه، خودش بسیار آدم پاکی هست ولی همش میگه زنان در زمینه هنری باید به مردها باج بدن به جایی برسن، انقدر که اخبار بد رو دنبال میکنه و میبینه هنرمندان مرد از زنان سواستفاده میکنن همش به من میگه دنیای هتر بسیار آلوده است، تو اصلا به این فکر نکن که از کارت پول در بیاری من خودم هزینه ات رو میدم و تو از کارت لذت ببر. این باعث شده من از پول دراووردن احساس عذاب وجدان داشته باشم، نگران فکر پدرم باشم که فکر کنه من از راه های نادرست منبع درآمد دارم. چون خیلی هم به هم نزدیک هستیم همش انگار نگرانم که با پول درآوردن اون رو برنجونم که فکر نکنه من آلوده شدم. این هایی که مینویسم همین الان به ذهنم رسید و شکر مسکنم خدا رو که این باور مخرب رو برای من واضح کرد. با اینکه پدرم کنبع درآمد خاصی نداره هر از چند کاهی بدون اینکه به من بگه برای من پول میفرسته، و باز هم گوشزد میکنه که دخترم اصلا نگران پول دراووردن نباش من وظیفه ام تامیین شماست و تو فقط روی هنرت تمرکز کن. درواقع اون برای کمک به من این کارو میکنه ولی ایشون هم ناخودآگاه نگران آلوده شدن من هست. خدایا شکرت الان با شناخت این باور غلط چطور میتونم باورهای درست رو جایگزین کنم؟
تو از راه های درست میتوانی ثروت بسازی.
ثروتمند شدن تو نه تنها لطمه ای به رابطه ات با پردت نمیزنه بلکه ثروت باعث نزدیکی افراد خانواده میشه.
با ساختن ثروت من زمان بیشتری رو میتونم با خانواده ام سپری کنم، براشون کادو بگیرم، به سفر مهمانشان کنم، برای پرداخت بدهی بهشون کمک کنم
پیرفت در کارم و منبع درآمد از هنرم سندی میشه برای پدرم که از راه درست هم میشه پول درآوورد
قدرت رو به هیچکس به غیر از خدا نیمدم، حتی به پدرم، چرا که این فقط خداست که منبع رزق و روزی است و اوست که من را به آزادی زمانی، آزادی مکانی و آزادی مالی هدایت میکند
کار من ثابت کردن خودم به پدرم نیست بلکه مسئولیت شخصی من است که برای درک بهتر از خودم، پیشرفت در کارم و رشد استعدادی که خدا در وجود من نهاده، ثروتمند شوم، مولد ثروت باشم و گرخی باشم برای گسترش جهان
بدون فکر کردن به اینکه پدرمچه فکری در مورد من میکنه من باید روی خودم و هنرم تمرکز کنم و راه های ثروت ساز به من گفتع میشود
من نمیتوانم فکر پدرم را با کفته ها تغییر بدم، این کار من نیست و در توان من نیست که بخوام پدرم رو تغییر بدم، تنها مسئولیت من شناسایی استعدادم، باور به تواناییهای خودم، باور به ساختن ثروت در حرفه ام است و خداوند من را در مسیر درست و فراوانی هدایت میکنه، فارغ از اینکه پدرم چه فکری راحع به من میکنه. ﴿ اصلا قلبم درد میکیره همینکه میگم فارغ از اینکه پدرم چه فکری میکنه، چون به نظر میاد این پاشنه آشیلم هست) و چقدر لذتبخش که شناسا اش کردم و الان میتونم بهشون حمله کنم برای ساخت با ورهای درست.
خدایا شکرت، و ممنون از شما برای پرسیدن این سوال که من در پاسخ به شما به همچین باور غلطی پی بردم.
نوشتن بسیار به ردیابی باورها به من کمک میکنه، شاید اولش متوجه نشیم که ذهنمون راجع به باورهای غلط مقاومت میکنه و فکر کنیم باورهای درست داریم ولی یک جایی خودمون متوجه میشیم ایراد مار کجاست.
سپاس خداوند رحمان.

ترمز های بعدی
ترمز۱:شرک مخفی که درون ذهن من هست این که روی دیگران خیلی حساب میکنم میگم خدا کمکم میکنه ولی خوب راه براش تعیین میکنم یا میگم اگر خانوادم کمکم کنن اگر همسرم بهم‌پول بده اگر فلانی برام پارتی بشه اگر دیگران بهم کمک کنن میشه وگرنه خوب خدا چطوری میخواد کمک کنه بهم یعنی شرک دارم .قدرت از خداوند گرفتم دادم به پول پارتی شغل پدر ومادرم اقوامم رسیدن ارث کمک همسر یا پدرشوهر مادرشوهر اقوام فامیل
یعنی روی هرکی حساب کردم غیر خدا.توکلم روی هرکی بود جز خدا
انگار خدا کوچیکتر میدانم از خواسته هام
بعد میگم‌اگر وامم بیاد اگر دیگران کمکم کنن میتونم برسم به خواسته هام‌ وگرنه خوب خدا چطوری میتونه کمک کنه
گاز :
در حالی که خداوند در قرآن فرموده ایاک نعبد و ایاک نستعین
تنها تورا می پرستم و تنها از تو یاری می جویم.
۱- … وَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ وَکَفَى بِاللَّهِ وَکِیلًا. (سوره ۴، النساء، آیه ۸۱)

… و بر خداوند توکل کن و خداوند کارسازى را کافى است.

۲- … وَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیم. (سوره ۸، الانفال، آیه ۶۱)

. ..و بر خداوند توکل کن، که او شنواى داناست.

۳- وَتَوَکَّلْ عَلَى الْعَزِیزِ الرَّحِیم. (سوره ۲۶، الشعراء، آیه ۲۱۷)

و بر(خداوند) پیروزمند مهربان توکل کن.

۴- وتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ وَکَفَى بِاللَّهِ وَکِیلًا (سوره ۳۳، الاحزاب، آیه ۳)

و بر خداوند توکل کن و خداوند کارسازى را بسنده است.

۵- … وَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ وَکَفَى بِاللَّهِ وَکِیلًا. (سوره ۳۳، الاحزاب، آیه ۴۸)

… و بر خداوند توکل کن و خداوند کارسازى را بسنده است.

۶- … فَقُلْ حَسْبِیَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَهُوَ رَ ُّ الْعَرْشِ الْعَظِیم. (سوره ۹، التوبه، آیه ۱۲۹)

… بگو خداوند مرا کافى است، خدایى جز او نیست، بر او توکل کردم و او صاحب عرش عظیم است.

۷- … فَعَلَى اللَّهِ تَوَکَّلْتُ… (سوره ۱۰، یونس، آیه ۷۱)

…(بدانید که من) بر خداوند توکل کرده ام..

۸- إِنِّی تَوَکَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّی وَرَبِّکُمْ… (سوره ۱۱، هود، آیه ۵۶)

چرا که من بر خداوند، پروردگارم، که پروردگار شما نیز هست، توکل کرده ام…

۹- … وَمَا تَوْفِیقِی إِلَّا بِاللَّهِ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَإِلَیْهِ أُنِیب (سوره ۱۱، هود، آیه ۸۸)

… و توفیق من جز به(اراده) خداوند نیست، که بر او توکل کرده ام و به او روى آورده ام.

۱۰- … إِنِ الْحُکْمُ إِلَّا لِلَّهِ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَعَلَیْهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُتَوَکِّلُونَ (سوره ۱۲، یوسف، آیه ۶۷)

… حکم جز از آن خداوند نیست، بر او توکل کردم و اهل توکل باید بر او توکل کنند.

۱۱- …قُلْ هُوَ رَبِّی لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَإِلَیْهِ مَتَا (سوره ۱۳، الرعد، آیه ۳۰)

… بگو او پروردگار من است(و) خدایى جز او نیست، بر او توکل کرده ام و بازگشت من به سوى اوست.

۱۲- … ذَلِکُمُ اللَّهُ رَبِّی عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَإِلَیْهِ أُنِیب. (سوره ۴۲، الشوری، آیه ۱۰)

… چنین است خداوند، پروردگار من که بر او توکل کرده ام و به درگاهش روى آورده ام.

۱۳- … وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَکِیل (سوره ۳، آل عمران، آیه ۱۷۳)

… و گفتند خداوند ما را بس و چه نیکوکار ساز است

۱۴- ذَلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ خَالِقُ کُلِّ شَیْءٍ فَاعْبُدُوهُ وَهُوَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ وَکِیلٌ. (سوره ۶، الانعام، آیه ۱۰۲)

چنین است خداوند که پروردگار شماست، خدایى جز او نیست، آفریدگار همه چیز است، پس او را بپرستید، و او بر همه چیز نگهبان است.

۱۵- …إِنَّمَا أَنْتَ نَذِیرٌ وَاللَّهُ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ وَکِیل. (سوره ۱۱، هود، آیه ۱۲)

… به درستی که تو فقط بشارت دهنده ای و خداست که کارساز هر چیزى است.

۱۶- … قَالَ اللَّهُ عَلَى مَا نَقُولُ وَکِیل. (سوره ۱۲، یوسف، آیه ۶۶)

… گفت خداوند بر آنچه مى گوییم (و قول و قرار ما)(ناظر و) کارساز است.

۱۷- … وَاللَّهُ عَلَى مَا نَقُولُ وَکِیل. (سوره ۲۸، القصص، آیه ۲۸)

… و خداوند بر آنچه مى گوییم ضامن [و شاهد] ماست.

۱۸- اللَّهُ خَالِقُ کُلِّ شَیْءٍ وَهُوَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ وَکِیل. (سوره ۳۹، الزمر، آیه 68)

خداوند آفریدگار همه چیز است، و او بر هر چیزى نگهبان است.

۱۹- … مَنْ یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا ﴿۲﴾ وَیَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لَا یَحْتَسِبُ وَمَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ… ﴿۳﴾ (سوره ۶۵، الطلاق، آیه ۲ و ۳)
…و هر کس تقوی الهی پیشه کند خدا راه بیرون شدن (از عهده گناهان و بلا و حوادث سخت عالم) را بر او می‌گشاید. (۲) و از جایی که گمان نَبَرد به او روزی عطا کند، و هر که بر خدا توکل کند خدا او را کفایت خواهد…
یعنی با توکل بر ذات حق میشه رسید به همه چی
حساب کردن روی هرکس هرچیز غیر خداوند مساوی شرک
خداوندی که من آفرید و به نیازهای من آگاه من تو این شرایط مخصوصا الان که یک مادر باردارم تنها نمیزاره و مراقبم هست و نیازهای من برطرف میکنه
خدا خودش کمکم میکنه من از ترس ها فقر نا امیدی به خدا پناه می برم خداوندی که حق است..
…..
ترمز بعدی مکان محل زندگی هست مثلا اعتقاد دارم اگر تهران بودم حمل نقل برام راحتر بود می توانستم برم سرکار اگر تهران بودم تفریحاتی که داشتم بیشتر بود .کار اونجا هست نه تو محل زندگی من‌
گاز :فقط فقط فرکانس ها باورهای من مهم هستن نه محل زندگی من.
…..
ترمز:من از تو خانه موندن و خوابیدن و تنها موندن اهمال کاری و هیچ کاری نکردن لذت می برم
گاز:انسان باید مثل رودخانه در حال حرکت باشه وگرنه مثل مرداب از یک جا موندن گند میزنه یعنی چی چه لذت داره صبح تا شب تنها موندن هیج کاری نکردن

به نام سیستم هدایتگر بشر.
سلام
ترمز۱=اینکه من از شروع کردن می ترسم و اهمال کاری میکنم. بعد قبل از شروع به مرحله های بعدی فکر میکنم ‌مثلا اگر بخوام مطب روانشناسی بزنم پول دفتر چی پول مرکز چی
یا اگر آزمون استخدامی معلمی قبول بشم مصاحبه چیکار کنم .یعنی قبل از شروع به‌پایان‌فکر میکنم..
گاز:تو قدم اول را بردار توی مسیر قدم های بعدی به تو گفته میشه هدایت می‌شی از شروع نترس .دنیا جای آدم های ترسو نیست .
ترمز۲:من معلمی از سال های کودکی علاقه خیلی شدید داشتم و همیشه کاری که توش غرق میشم وقتی آمورش می دهم لذت می برم.اما به واسطه اینکه درس خوبی داشتم و نظر دیگران معلم ها خانواده این بود که توی معلمی پولی وجود نداره من هدایت کردن به سمت رشته تجربی و بعدش اینکه حتما باید پزشکی بخونم تا ثروتمند بشم بعدش هدایت شدم به روانشناسی درحالی که علاقه اصلی من تدریس کردن هست هرچند درمان دیگران و صحبت کردن رو هم دوست دارم ودلم میخواد این دوتا باهم ترکیب کنم.اما بازم دیگران میگن معلمی توش پول نیست که تلف کردن عمره .وقت الکی با حقوق برجی ۱۰‌میلیون چیکار میتونی کنی برات نان آب میشه این همه درس خوندی
می رفتی سمت ناخون کاری
یا پدرم میگه حتما باید مطب بزنی تا درآمد کسب کنی معلمی چیه .
درحالی که من این رشته دوست دارم
گاز:من میخوام فارغ از پول تو مسیر علاقه خودم قدم بردارم آدمی مثل من که حلال خور باهوش و از مصاحبه با کودکان نوجوانان لذت می بره باید بره سمت اینکار حتی اگر درآمد نداشته باشه.من باید معلمی قبول بشم چون کاری که از کودکی دوستش داشتم

به نام سیستم هدایتگر بشر
سلام
جواب به این سوال برای هرکسی می تواند متفاوت باشد ولی جوابی که من بهش دست پیدا کردم علاوه بر ترمز های دیگر مخفی ذهنم
در پاسخ به این سوال بود که چرا من با وجود مدرک فوق لیسانس روانشناسی بیکار هستم ولی خیلی افراد در دانشجو بودن روانشناسی مشغول به کار می شوند ؟
اگر مشکل از روانشناسی پس این همه روانشناسی که شاغل هستن چی میگه ..
پاسخ این که من فوبیا و ترس شدید از معروف مشهور شدن دارم
یعنی این ترمز ذهنی من هست که خیلی آزارم میده یعنی من میترسم که دیگران من بشناسن و بخواهند در زندگی من تجسس کنن. پس حتی از عکس پروفایل گذاشتن بدم میاد. فعالیت تو مجازی ندارم .حتی اجازه نمیدهم همسرم عکس دونفره ما بزاره تو پیجش. چون میترسم دیگران من بشناسن و بعد تجسس کنن تو زندگی من و گذشته من و بالاخره یه چیزایی پیدا کنن و بخواهند من با اون آزار بدهند..
یعنی فکر کن من اگر بخوام به عنوان مثلا مرضیه دکتر روانشناس فعالیت کنم پروانه اشتغال بگیرم خوب خواه یا نخواه شماره من باید دست دیگران باشه .باید در صفحات مجازی مثلا مشاوره بدهم .
یا وقتی تو زمینه روانشناسی بخوام موفق عمل کنم اهالی یک جامعه یا حداقل یک شهر محل ممکن من بشناسن و این من اذیت میکنه و همین ترمز مانع موفقیت من شده شاید خنده دار باشه ولی واقعیت
گاهی ترمزها انسان چقدر میتونه عمیق و در عین حال پوچ باشه .
مثلا من حتی اگر معلم باشم یا استاد دانشگاه باشم باید حین دفاع یا تدریس یا مثلا گاهی شاید شرایط به نحوی پیش بره که مثلا محبور بشم تدریس آنلاین کنم تو یه اپلیکیشن مثل اسکای روم ولی چون فوبیا عکس فیلم و مشهور شدن دارم اینکه نکنه اون عکس بزارن اینستا گرام و بعدش دردسر ها شروع بشه ناخوداگاه باعث میشه چی نرم سمت هیچ کار مفیدی..
توهم اینکه مشهور شدن و عکس گرفتن از من مانع خوشبختی من میشه
مانع شده حتی پیچ داشته باشم .
چرا چون می ترسم یکی مزاحم بشه
یکی بخواد بهم تهمت بزنه
یکی بخواد از عکس های من سو استفاده کنه
یکی بخواهد زندگی من خراب کنه
همه این توهمات بی اساس که به صورت ocd
وسواس فکری عملی دائم درون ذهن من تراوش می کند شده بزرگترین پاشنه آشیل من برای موفقیت .
چون به عنوان یک روانشناس باید اعتماد به نفس کافی جهت حضور درجامعه را داشته باشم این نشخوار فکری باعث شده عزت نفس من دچار پوچی یشه
و دلیل این امر
هم برمیگرده به اینکه مثلا خانواده من همیشه تو نوجوانی من تهدید میکردن با دوستات عکس نگیر یا نزار پروفایل یا اینکه اگرعکس هات پخش بشه چی تهدید میشدم
و بعدش هم که در فضای مجازی تمسخر شدید دیگران دیدم یا قضاوت های شدید دیگران دیدم
یا اینکه تجسس در گدشته دیگران دیدم‌
همه این ها در مجموع باعث ترس من از موفقیت و مشهور شدن و اینکه حتی مانع این شد من عکس عروسی بگیرم یا فعالیت کنم یا کلا دائم بترسم شده است .
گاز:ماخالق تمام اتفاقات زندگیمون هستیم خالق یعنی خلق کننده یعنی کسی که همه چیز به واسطه فرکانس های خوب و بد خودش رقم میزنه .
ترس بزرگترین مانع موفقیت انسان هست و هر لحظه انسان رو زمینه میزنه .
چرا برای خودت دشمن فرضی تصور مبکنی
یاد سریال جدید پایتخت افتادم که نقی با دشمن فرضی تصور مبکرد پهباد خورده تو سقف خونش و ترس بیخودی به خودش میداد.
تو میدانی دختر دل پاک خوب توانمندی هستی چرا با این ترس های پوچ خودت از موفقیت دور میکنی
تو اگر به عنوان یک دکتر فعالیت کنی میدانی چقدر میتونی کمک دهنده باشی .با وجود اون هوش و توانمدی و دلسوزی کلی جامعه رو به سمت موفقیت ببری
کتاب خوب بنویسی
ترمز:من بسیار صدا زیبا و خوبی دارم و بارها بهم پیشنهاد دوبلور شدن توسط دوستانم داده شد ولی به خاطر همین ترس ترس ترس از دیگران ترس از قضاوت ترس از ابرو عقب کشیدم و خودم رو به پست ترین نقطعه مالی رسوندم در حالی که من می توانستم به واسطه گویندگی و دوبلوری و ترکیبش با روانشناسی کلی پاکدست مفید تولید کنم
ولی به خاطر ترس از قضاوت شدن و اینکه نکنه یکی آبروم ببره دشمن فرضی عقب کشیدم.
گاز:همه انسان های روی زمین دستی از دستان خداوند هستن و بهترین وجهه ممکن به من نشان می دهند .
الان مگر استاد فعالیت میکنه‌چی شده !
من نباید بترسم باید بهش غلبه کنم

به نام سیستم هدایتگر بشر
سلام
یکی از ترمز های مهم ذهن من این هست که قدرت از خداوند رب العالمین که خودش رزاق روزی دهنده معرفی کرده میگیرم و میدم به کار ثابت دولتی به بیمه به توانمندی خودم به مدرکم به اینکه حتما درحالی استخدام یشم که آینده داشته باشه .
یعنی چی یعنی همیشه خدا با خودم میگم من باید حتما برم سر یه کاری که دائمی باشه همیشگی باشه مثل مثلا آزمون استخدامی ها و حتما هم قبول بشم وگرنه من اگر بیمه نشم اگر حقوق ثابت ماهانه نداشته باشم سرپیری چیکار کنم اگر همین جوری سنم بره بالا نتونم استخدام دولت بشم چطوری درآمد داشته باشم مثلا الان ۲۶ سالم اگر بشم ۳۰ و۴۰ و۵۰ هیچ کار دولتی گیر نیاورده باشم بعدش مجبور بشم برم کار پیدا کنم دیگه تو سن بالا کی به من کار میده همه نیروهای جوان میخوان پس باید تا سنم کمه یه کار دولتی پیدا کنم خودم بازنشسته کنم که لنگ پول نمونم که تو پیری یه حقوقی داشته باشم که اگر هیج کس نبود یه درآمد باشه اگر شوهرم نبود خانواده نبود دستم جلو بقیه دراز نکنم
ای خدا چه شرک بزرگی که من تکیه گاهم تو نمیدانم تکیه گاهم این حتما بیمه یشم شغل دولتی داشته باشم که فقیر بی پول نمونم یعنی قدرت ندادم به خدا قدرت دادم به کی دولت به کی آزمون به کی معلمی مثلا به کی بیمه
در حالی که خداوند رب العالمین که روزی رسان هست ممکن به هزاران شیوه من درآمد کسب کنم‌ چند برابر بیمه انقدر که دیگه لازمم نباشه
همبن الان نجواها میاد میگه کار باید ثابت همیشگی باشه وگرنه بیکار میمونی باز باید بگردی دنبال کار و دیگه کار نیست باز بی پول میمونی
در حالی که خداوند روری رسان ماست به هزاران شیوه.
وَ مَا مِنْ دَابَّهٍ فِی الأَرْضِ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا»: «و هیچ جنبنده‏‌اى در زمین نیست مگر [اینکه] روزی‌اش بر عهده خداست
روزی من خدا می رسونه به هزاران هزار روش مم تکیه گاهم خداوند نه کار ثابت
چون همواره خداوند که مالک آسمان ها و زمین و روزی می دهد

به نام خدا
الگو ذهنی من که نشات گرفته از خانواده هست اینکه همیشه تو تک تک اطرافیان من خانم ها خانه دار بودن و مردان شاغل و اگر هرموقع زنی خواسته تو خانواده ما کار کنه بهش گفته شده مگه ما بی غیرتیم بزاریم تو کار کنی .
تو خانواده ما چون یک خانواده مرد سالار بودن همیشه دخترها محدود بودن و زنها همیشه توخانه بودن به دست شوهرشون نگاه می‌کردن تا خرج مخارجشون بدن .
۱_بارها برادر پدرم گفتن مگه ما بی‌غیرتیم بزاریم تو بری سرکار
2_مادرم همیشه به دست پدرم نگاه می‌کرد برای خرج مخارج خودش بعدم چون پدرم نمی رسید خرج تک تک اعضا خانواده بده مادرم همیشه از خواسته های خودش می‌گذشت لباس نمی خرید. ارایشگاه نمی رفت هیچ کاری نمی‌کرد حتی یه تیکه طلا نداشت آرایش نداشت همیشه ساده بود از تک تک خواسته هاش می‌گذشت برای همین الگو این بود فقط خوردن خوابیدن تو خانه بودن بدون حتی مثلا بره یه باشگاه بره یه پیاده روی .
مادرم تمام زندگیش ایثار گری داشت هرچی داشت نداشت یا خرج مهمان می‌کرد یا خرج فامیل یا خرج ماها خودش هیچ ۰ بود این الگو بود که همیشه ما خدمت دهنده دیگران بودیم .
بابام میگفت ثواب داره نباید مهمان فرستاد بره پس هروز هروز ۲۰ نفر خانه ماهستن‌.که باید بشور بسابش برای ما بود.
بعد پدر ومادرم هیچ وقت خرج لباسی نکردن برای خودشون هیچ وقت یادم نمیاد ما خانوادگی رفته باشیم یه مسافرت خوب برنامه ریزی شده .همیشه خانه ما بسیار مهمان بود و ما تو تک تک تعطیلات داشتیم خدمات ارائه می‌دادیم به فامیل اقوام همسایه ها
مدیریت مالی پدرومادر من ۰ بود هیچ پس اندازی نداشتن هیچ کارت بانکی نداشتن حتی یک تیکه زمین یا طلا نخریدن. و هرچی هم که داشتن با قرض گرفتن وخرج دیگران دادن گذشت .
با این جمله که بزار ما به دیگران خدمت کنیم خدا یه جا جبران میکنه همیشه مثل ببخشید اسب خر داشتیم به دیگران سواری می دادیم.
ما شده بودیم تسهیلگر دیگران چندماه خاله چندماه عمو عمه دایی بیان بخورن بپاشن برن .بعدش ما بمونیم خانه کثیف بهم ریخته اثاث های درب داغون و کول باری از خستگی و بدهکاری.
تولد فلانی خانه ما مراسم فلانی خانه ما زاییدن فلانی خانه ما و…
و تهش پدرم تو مخارج خودش ما می موند و انقدر همیشه بار مشکلات دیگران روی دوش ما بود که خودمان فراموش شده بودیم که خانواده ایم که می توانیم بریم یه پارک می توانیم خانوادگی یه کوهنوردی یه بار باهم بریم یه بستنی بخوریم خانوادگی همیشه باید چندنفر بیخ ریش ما بودن و ما با این جمله که ثواب داره حالا باید می شستیم توخانه .
بعد پدرم مادرم مخارج پدربزرگ ننه بزرگ ها هم میدادن .گاهی مادرم یواشکی پدرم قرض مبکرد خرج خانوادش مبکرد .من تو این محیط بزرگ شدم که خانوادم از خودشون برای دیگران گذشتن با جمله ثواب داره هرچی داشتن دادن به دیگران .
مثل پینوکیو تمام فامیل پیشرفت کردن و پدرم موند کولی باری از مشکلات دیگران .
پدرم چون فرزند اول خانواده بود همیشه تک‌تک مشکلات عموهام روی دوشش بود و پدرم هربار برو بحث ها اونا خاتم بده و کمکشون کن.
مادرم هر دقیقه فداکاری کن برای خانواده خودش
واین وسط دریغ از محبت عاطفه تربیت درست من خواهر برادرم
انقدر که غرق مشکلات دیگران بودیم ما به شدت با بحث دعوا پرخاشگری باهم صحبت می کردیم.چون خانوادم اولویت دیگران بود مثلا ما خودمان لباس نداشتیم پول خرج شام مهمان میشد پول خرج تفریح فامیل میشد من بحث میکردم باهاشون .حالا که بزرگ شدم می بینم چقدر این الگو در ذهن منم هست که دوست دارم از خودم بگذرم برای دیگران خواسته های خودم بزارم زیر پا برای دیگران. درخواست پول نکنم برای رفتن ارایشگاه بدم بیاد از اینکه برم موهام رنگ کنم تریپ بزنم لباس خوب بپوشم ‌
پول خودم خرج دیگران کنم بگم فلانی گناه داره نداره .نقش خدا بازی کنم خودم گشنگی بکشم لباس نگیرم تفریح نکنم به خاطر بقیه پس انداز نکنم طلا نخرم
ترمز بعدی:بارها خاله دایی عمو عمه چون همه سواد کافی نداشتن به من میگفتن تهش که باید باسن بچه بشوری چرا درس میخونی .یا اینکه بیرون خطرتاک نرو سرکار یا اینکه بشین توخانه مگه گشنه موندی بری سرکار انگار آدم های گرسنه باید برن سرکار.یا مثلا ما که خرجت می دیم چرا بری سرکار. یا دایم میگفت چقدر فلانی بی غیرتی زنش میره کار میکنه یا زنش خراب میره سرکار. یا زیر سرش بلند شده به هوای کار میره بیرون.انگار اینکه یک زن کار کنه یا شوهرش بهش آزادی عمل بده الگو بی غیرتی بود تو اطرافیان من
من مدرک گرفتم فوق لیسانس همه گفتن چه گوهی شدی مدرک گرفتی هه مثلا درس خوندی هروز هروز هروز تخریب که تو هیچی بارت نیست تو روانی مدرک تو هیچ ارزشی نداره .هه تو پول دربیاری هه توخانه بخری بشین تابخری .
تخریب تخریب ازبین بردن اعتماد به نفس عزت نفس
یا اعتقاد اینک زن باید خانه دارباشه کاربیرون مال مرد هست

ترمز:اینکه من نمیتونم باور کنم که میتونم با درآمد خودم خانه بخرم ماشین بخرم انگار زن یه جنس ضعیف دست دوم میدانم.انگار افت داره زن بره سرکار

سلام
یکی از ترمز های ذهن من این هست که من برای پول ارزش قائل نمیشم و پس انداز کردن و مدیریت مالی بلد نیستم.یعنی ایثارگری دارم ممکن تو کارتم فقط ۲۰۰ تومان باشه ولی همون به یک دلیلی خرج میکنم مثلا می بخشم به دیگران ایثارگری الکی یا کالایی صرفا از سر دلسوزی با اینکه نیازی ندارم میخرم.
یا مثلا برای اینکه بگم دختر خوبیم زن خوبیم همسر عروس خوبیم یا پولم می بخشم یا درخواست پول نمی کنم بعد حتی اگر یک ریال داخل کارتم باشه باید اون وقتی ازم درخواست میکنن ببخشم. مهم ترین مشکل من این که پول هم دربیارم مدیریت مالی بلد نیستم و میگم انسان خوب پس انداز نداره .انگار پول کثیف میدانم پول تو کیفم باشه باید ببخشم یا خرج کنم یا بدم به یکی از سر دلسوزی .
گاز:تو باید پس انداز داشته باشی و پول جمع کنی قطره قطره جمع گردد وانگهی دریا شود اگر تو پس انداز کنی اگر یک زمانی همسرت لازم داشته باشه پول رو میکنی و مشکلتون حل میشه .یا فردا فرزندانت لازم خواهند داشت .یا خودت با پس انداز میتونی طلا بخری ماشین خانه برای خودت خرج کنی چرا باید همه چی ببخشی مگر تو خداوندی الان مگه این همه آدم پس انداز میکنن انسان گناه کاری هستن خیر.
ترمز:وقتی پس انداز میکنی پولت قائم میکنی طلا میخری اون قائم می کنی یعنی اولا به خدا اعتماد نداری خدا کوچیک حساب کردی می ترسی بی پول بمونی .خدا رزاق نمی دانی
گاز:چه ربطی داره مگه خداوند به انسان عقل نداده که باید به فکر روز مبادا باشن مگه حتی مورچه ها هم به فکر آینده نیستن اگر هرچی دربیاری خرج کنی ببخشی پس چی میمونه برات کی خانه بخری زندگی درست کنی .
ترمز:وقتی پولی دارم یا مثلا یه تیکه طلا وقتی کوچیک ترین مشکل مالی به وجود میاد دوست دارم اون سریع بفروشم بعد نگن خسیس هستم یا پولکی هستم.از طلا بدم میاد یا میگم طلا خوب نیست آدم های بی لول طلا زیاد میندازن.یا خودشیفته یا تازه به دوران رسیده ندید بدید هستن. یا فخرفروشی میکنن یا عقده دیده شدن دارن انقدر طلا میندازن یا میگم بی کلاس هستن طلا می‌خرن. آدم های عارف که طلا نمیندازن.
گاز:بزار بگن خسیسی مرز باریکی هست بین خساست و ولخرجی چرا این دوتا چیز یکی میدانی
یعنی چی اگر آب باران رو هم سد نبندند قحطی میاد .تو هرچقدر هم آب جمع کنی ظرفت سوراخ باشه میره اون آب .طلا یه فلز کمیاب و ارزشمند و مایه زینت خانم هاست.اینکه مثل چاقو میمونه میشه باهاش میوه پوست کند جراحی کرداشپزی کرد یا میشه باهاش قتل کردمهم طرز استفاده تو از اون هست تو میتونی اون طلا پس انداز کنی اصلا نندازی ولی نگه داری برای عروسی فرزندت بفروشی وقتی میخوای خانه بخری بفروشی یا تو عروسی فرزندت خرج کنی.اون یک شیوه پس انداز خانم هاست در سالیان دراز .چه ایرادی داره تو دوتکه طلا داشته باشی و نگهش داری خیلی هم ارزشمند.

به نام خدای یکتا و مهربان که جز او کسی را ندارم و به تنهایی برام کافیست
سلام به دوست عزیزم
ترمزهای مخفی زیاد هستن این ترمزها از اول با من بودن تا زمانی که با استاد آشنا شدم بعد فهمیدم اصلا ترمز چیه وقتی فهمیدم خیلی مقاومت داشتم در برابرشون ولی کم کم و آرام آرام پذیرفتم باید تغییر داد تا به آرامش برسیم و بعد از مدتی طولانی به تکامل رسیدن فهمیدم باید پا رو برداشت وگرنه هر چی تقلا کنی نمیشه چون پا روی ترمزه
و از نو شروع کردم و دوباره کشف قوانین زندگی رو گوش دادم و سر و کله ترمزها پیدا شد
اولی : باور کمبود بود که وقتی پولی خرج میکردم حالم چنان بدمیشد پشیمون میکردم یعنی از خریدن اون وسیله حالا میخواست برای هرکسی باشه برای خودم که بیشتر احساسم بد میشد ولی وقتی خوب به درک کردن رسیدم اومدم تغییر دادم الان وقتی خرج میکنم اول برای خودم نیازهامو میخرم با احساسه خوب و شادمانی و بعد برای دیگران اگر لازم بود و به خودم میگم هزاران برابرش به حسابم واریز شده
دومی : عدم احساسه لیاقت بود برای خودم اصلا ارزش قائل نمیشدم در همه موارد از نظر غذا خوردن تفریح رفتن لباس خریدن همه چیز همه جیز
ولی الان نه من لیاقت تمام خوبیها رو دادم وقتی من برای خودم ارزش قائل باشم همسرم و فرزندانم هم برای من احترام و ارزش قائل میشن پس همه چیز به خودم بستگی داره
باور کمبود در مورد مشتری اونم باز احساسمو بد می‌کرد وقتی مغازه رو میبستم
اما خدا رو شکر میکنم برای دوستانم که در این فضای الهی هستن منو با کامنتهای زیباشون راهنمایی کردن که همین دوستان هم همگی شون دستانه زیبای خداوند هستن برای بهتر رندگی کردن
یکی از دوستان گفت وقتی مغازه رو میبندی بگو خدایا من الان نیستم وفتی اومدم مغازه برام مشتری بفرست و الان چقدر راحتم و احساسم خوبه
وقتی تو سایت هستی بخصوص تو کامنتها عقل کل که از همه جا بهتره یوی یکی هدایتها میان و چراغ راهت میشن
خدایا من ممنونتم برای تمام داشته هایم

به نام سیستم هدایتگر بشر
سلام
پاشنه آشیل من راجب ثروت و کار این هست که میگم یا باید برای خودم کار کنم یا برای دولت که درحال حاضر تا کار دولتی پیدا کنم شاید زمان بر باشه بر اساس تجربه تلخی که از کارم داشتم این ذهنیت در من ایجاد شده که کارهای دولتی که در بستر مراکز خصوصی هستن مثلا مراکز مثبت زندگی مراکز شهرداری مدارس غیرانتفاعی و کلا مراکزی که خصوصی هستن اما زیر نظر دولت هستن ارزش کار کردن ندارن و نباید در مراکز خصوصی کار کرد حالا دلایلم این هست که:
(کی گفته مراکز خصوصی بد هستن بعضی پروژه ها هستن که تو اصلا ازشون خبر نداری و کلی خوب هستن مدارس غیرانتفاعی مراکزی هستن که درآمد توشون خیلی بالاست صاحبکار های منصف هستن که آدم های عادلانه رفتار میکنن و بسیار خوش برخورد هستن و حق وحقوق کارگر و کارمند به موقع میدن)
۱_تمام مراکز خصوصی حقوق خیلی کم میدن نصف حقوق وزارت کار که اون نصف وزارت کارم به زور میدن (مراکز خصوصی حقوق بالاتر از وزارت کار میدن) و چون انصافی ندارن و دولت نظارتی نمیکنه دولت اصلا کار داد به مراکز خصوصی که حقوق نده.پس حقوق نمیدن و بیمه هم که هیچ‌.چرا چون برای اونا کارمند هیچ ارزشی نداره پس چرا باید برم برای نصف حقوق وزارت کار کار کنم با مدرک فوق لیسانس
(کی گقته خیلی مراکز خصوصی هستن که حقوق خوب عالی میدن کلی انسان با انصاف هستن که دلشون میخواد طرف براشون کار کنه و بهش پول زیاد میدن کلی انسان با انصاف هستن ‌مراکز خصوصی هستن که مطابق وزارت کار بهت حقوق میدن و شایدم بالاتر از وزارت کار بهت حقوق بدهن )
۲_صاحبکارهای مراکز خصوصی تازه به دوران رسیده هستن .چون یهو بدون تکامل رسیدن به جایی میخوان عقده های خودشون سر کارمند خالی کنن بهش زور بگن داد بیداد کنن عصبی بازی دربیارن .و کلاهبرداری کنن درخواست ساعت ها اضافه کار داشته باشن بدون حقوق .
(تمام صاحبکارهای مراکز خصوصی انسان های منصفی هستن و برای رسیدن به اون کار کلی زحمت کشیدن آدم باید برای رسیدن به مراتب بالا زحمت بکشه .اتفاقا صاحبکار من با من مثل دوست فرزند خودش برخورد میکنه و خیلی هم آدم های منصفی هستن فقط این نجوا شیطان هست که میخواد تو از مسیر دور کنه)
۳_بعضی مراکز خصوصی توقع دارن کارمند و منشی نظافت دفتر رو هم انجام بده شست وشو و چایی
(تو به عنوان یه کارمند کار میکنی چه ربطی داره )
۴_مراکز خصوصی نه صبحانه نه ناهار نمیدن و هزینه هردو با خودت هست و هزینه رفت آمدم هست باید کلی هزینه کنی .نصف حقوق میره برای رقت آمد نصف هم خورد خوراک تهش فقط جونت رفت و جوانتیت
(آدم کار فقط برای پول نمیکنه که کار میکنه که هویت داشته باشه .بعدم ناهار که میای خانه یا شایدم خودشون ناهار بدهن صبحانه هم توخانه میخوری بعد میری یا شایدم خودشون صبحانه بدهن تووخانه هم باشی باید خرج صبحانه ناهار بدی دیگه .بعدشم ممکن رفت آمد نزدیک باشه یا خودشون سرویس داشته باشن).
۵_اخه مبلغ ۹ و۱۰ تومان چیه براش ۱۲ ساعت کار کنی یا کم کم‌باید ۸ صبح بری تا ۱۵ عصر .مراکز خصوصی عمرا به من حقوق بالای ۱۵ برای ساعت کاری اداری بدهن .بدهن هم باید کلی متخصص باشی سوابق بالا داشته باشی
اولش میگن وزارت کار بعد میگن وزارت کار با ساعت پر کردن هست انگار نمیتونم تصور کنم حقوق بالای ۶ تومان رو
(کلی کار هست با حقوق مطابق وزارت کار بالاتر .با ساعت ۸ تا ۱۲ تا۱۴ کی گفته نیست خدا بزرگه خدا روزی رسان هست).
۶_اکثرا مراکز روانشناسی کسی رو میخوان که پروانه نظام روانشناسی داره و کد نظام روانشناسی که سابقه چندین ساله داشته باشه یا مدرک mmtو مدارک زیاد داشته باشه و کارگاه رفته باشه من که نرفتم پس نمیتونم صاحب شغل بشم تمام مراکز افراد با تجربه طولانی میخوان .تجربه نداشته باشی بهت حقوق کم میدن
(خیلی ها هستن دلشون افراد جوان با افکار ایده های نو میخواد خیلی ها مسئول فنی میخوان قرار نیست حتما کلی دوره رفته باشی)
۷_کار به عنوان مددکار خیلی سخت هست باید با جامعه هدف افراد نیازمند سروکله بزنی .(هرکاری سختی های خودش داره مددکاری خیلی هم شغل خوب اسانی هست تو دست خدا میشی برای کمک رسانی به افراد)افرادی که افسرده هستن نیازمند هستن فحش میدن بی احترامی میکنن (خیلی هاشونم وقتی کمکشون میکنی دعات میکنن و اینا خودش دست خدا بودن میشه).بعد محیط اونجا خیلی افسرده کننده هستن و همه مددکاران روحیه افسردگی میگیرن(نه بابا انقدرم سخت نیست).بعدش کارش خیلی سخته فشار روحی زیاد میارن کلی گزارش های مددکاری باید بنویسی گزارش های طولانی هی ایراد بگیرن تو باز یه دانه جدیدش بنویسی (من کارم به بهترین نحوه انجام میدم و اصلا هیج کس ایرادی نمیگیره تایپ مخصوصا تایپ اداری خوراک من هست).بعدش باید بری بازدید منزل بری خانه های مردم(شاید کاری که رفتی بازدید نداشت شایدم نصفش تو رفتی نصفش همکارت ).کلی نامه های اداری زیاد از استان تهران میاد باید همش سریع جواب بدی.تو مثلا ۱ ساعت باید ۵تا نامه بزنی برای همین خیلی کار پر تنش هست .(کلی اکسل و wordتایپ شده یه کپی پیست میکنی می فرستی و تمام)
بعد هزینه رفتن برای بازید منزل کی میخواد .این نتیجه این بود که اولین کار من با یه صاحبکار نادرست بود که تعداد مددکارها کاهش داده بود پس باعث فشار زیاد شده بود درنتیجه من از مددکاری بدم آمد. (خیلی هم کار راحت آسان میشه ممکن که خودشون ون برای بازدید داشته باشن ممکن تو خود بهزیستی اصلی بخوای کار کنی و اونجا خودشون بازدید برن )
۸_اینکه تو بهزیستی اصلی بخوای کار کنی باید روانشناسی عمومی نباشه روانشناسی بالینی خونده باشی .یا بخوای تو اورژانس های اجتماعی کار کنی باید کلی با ون بری بیای .شب کاری داره باید کلی شیفت بدی.بعدشم خطرناک بری بچه های مردم بیاری حاشیه داستان میشه ..
(چه ایرادی داره شب کاری دیگه هیچ ایرادی نداره با ون هم دوتا همکارم میان میخواد چی بشه مهم پوله که در بیاد تازه ممکن من فقط تلفن جواب بدهم)
۹_من که تو الان آمدم شهر غریب اینجا هیچ کس نمی شناسم چطوری کار پیدا کنم تازه کار تو تهران هست نمیشه نزدیک خانه کار پیدا کرد.
(کی گفته نمیشه نزدیک خانه کار پیدا کرد میشه به راحتی خدا میرسونه.)
۱۰_میگم کارم باید حتما بیمه داشته باشه .باید دولتی باشه نه خصوصی بعد میگم درآمد شغل دولتی کمه نان تو شغل آزاد بعددمیگم شغل آزاد که پرستیژ نداره زشته بگن با این همه درس خوندن بره کار آزاد.
(به کسی چه ربطی داره من چه شغلی میرم من میرم با شغل خودم در هر شغلی باشم ارزشمندی دارم)
۱۱_باید حتما برای خودم کار کنم.(اتفاقا همکاری خیلی بهتر هست)
۱۲_برم سرکار دیگه تایم آزاد ندارم بخوام روی خودم کار کنم.بعدش دیگه هرجا بخوام برم هرکار بخوام کنم باید مرخصی بگیرم گیر میکنم تو ماتریکس کار .بعدشم من ثبات شغلی برام مهمه.
(کاری که من میرم تعطیلی خیلی زیاد داره پنجشنبه جمعه تعطیل روزهای تعطیل تعطیل .حالا شروع کن از یه جا کم کم پیشرفت کن)
۱۳_من اگر برم سرکار حقوق بالاتر از همسرم بگیرم زشته باید من پایین تر باشم از شوهرم .نمیدانم چرا وقتی میگه هردو کار کنیم ناراحت میشم بهم برمیخوره که بگه توام کار کن هزینه ها بده. چون مسولیت با اون هست درست نیست من کار کنم
(دیگه الان مسولیت نداره کار خانه هردو باید انجام بدهیم کار بیرون هردو چون الان دیگه مسولیت سنگین و باید هردو برای زندگیمون تلاش کنیم چه ایرادی داره منم بخشی از هزینه ها بگیرم باعث پیشرفت همسرم بشم ‌بچه هامون تو رفاه باشن .)
۱۴_پاشنه آشیل این که مهارت توانمندی خودم خیلی خیلی کم میدانم درحالی که در واقعت توانمدیهای زیادی دارم.
(من خیلی هم توانمد هستم)
۱۵_الان قبل عید جایی نیروی جدید نمیگیرن باید صبر کنی ببینی بعد عید چی میشه شاید یکی بگیرم
(میگیرن چرا نگیرن)
۱۶_احساس میکنم قبولی تو آزمون های دولتی کاری غیر ممکن برای من هست و من اصلا شانس قبولی ندارم چون من سهمیه ندارم خیلی مسائل مذهبی بلد نیستم.بسیحی نیستم چادری نیستم من قبول نمیکنن که آشناهای خودشون قبول میکنن
(خداوند همواره از من محافظت میکنه و من شانس بالایی دارم کلی زحمت کشیدم خداوند شاهد زحمات من هست من هوش بالایی دارم من باهوش سرشارم .کلی مدرک دارم تلاش کردم توانمند هستم پس می توانم برم سرکار.)
۱۷_کارهای خصوصی وقتی می‌فهمن متاهلی بارداری بهت کار نمیدن
(اتفاقا یک فرد مومن هست که خوشش میاد به من کار بده).

سلام به استاد عزیزم و خانم شایسته عزیزم و به همه دوستان عزیزم…من ترمزی که در مورد ثروت دارم اینه که پول حلال با سختی به دست میاد باید اونقدر کار کنم تا پولم حلال شه و گاز:نه خیلیا خیلی راحت و با عشق پول می سازند مثل استاد عزیز و بیل گیس و مسی و…ترمز بعدیم اینه که اگه پول خرج کنم احساسم بد میشه پولم تموم میشه و باور نداشتن به فراوانی و گاز:نه اتفاقا هر چی خرج کنم بیشتر کمک میکنم تا کار سوپری محلمون و کار میوه فروشی محلمون رونق پیدا کنه و با احساس شکرگزاری خرج میکنم و جهان هستی ده برابرشو بهم میده شکرت خدا جونم. ترمز دیگه ای که دارم اگه من پولدار شم فامیلامون از من پول می‌خوان بهتره پول نداشته باشم تا کسی ازم درخواست پول نکنه و گاز: اتفاقا هر چی پولدارتر بشم و به فامیلامون کمک کنم بازم خدا ده برابرشو بهم میده و هرچی بخشنده تر باشی خدا بیشتر بهت میده و به هر کسی دوست داشتم پول میدم و با خیالت راحت به کسی دلم نخواد پول نمیدم و بهش میگم نه چون من بعضی جاها نمیتونم نه بگم چون نشان از عدم احساس لیاقت هست و کسی با کمک کردن من زندگیش عوض نمیشه چون هر کس مسئول زندگیه خودشه.ترمز دیگه ای که دارم اینه که من پولدار شم به پدر و مادرم کمک مالی میکنم یعنی باید حتما وقتی پولدار شم به خانوادم کمک کنم تا اونا رو نجات بدم و گاز:من کسی رو نمیتونم نجات بدم هر کسی مسئول زندگیه خودشه.ممنونم از سؤال قشنگتون.همه ی این ها رو به خودم گفتم تا یادم بمونه.

به نام سیستم هدایتگر بشر
سلام .
ادامه ترمزهای ذهنم من جدیدا داخل دفترم می نویسم ولی حس میکنم وقتی داخل سایت می نویسی بهتر جواب میده.
ترمز :اینکه همیشه همکارم که ۳۴ سالش بود به من می‌گفت تو متوجه نیستی کار نیست من ۱۰ سال دنبال کار بودم انقدر گشتم دنبال کار به سختی اینکار پیدا کردم هرجا میرفتم صاحبکار ها هول بودن هیز بارها به من گفت هرجا بری کار کنی شرایط کاری همین قدر سخت طاقت فرسا هست .برای مردم هرجا کار کنی دهنت سرویس میکنن ‌.برای یه حقوق نصف وزارت کار با سختی زیاداین میگفت.بعدش هم صاحبکارم میگفت عمرا تو با اخلاقت که انقدر توقع داری کار پیدا کنی .
گاز:همکار من حاصل فرکانس ها باورهای خودش دریافت کرده بود و هیچ ربطی به من نداشت.کلی کار آسان خوب درست حسابی هست که بشه من برم و انجام بدم و درآمد کسب کنم‌.من حق خودم میخواستم نه توقع همه از خداشون هست که یک آدم درست حسابی مثل من براشون کار کنه.
ترمز:اینکه صاحبکارم که خانم بود همیشه میگفت تمام همکاران زن عقده ایی هستن زیر آب زن هستن حق بقیه میخورن دورو هستن تو ظاهر باهات خوب هستن پشت سر ریشت میزنن.صدات ظبط میکنن. می‌گفت اساتید معلم و همکار دوست زن همشون نقش کش هستن.وقتی این الگو بارها گفت درون ذهن من نقش گرفت شد ترمز ذهن من که همکار زن خوب نیست.از اون ورم وقتی میگی زنها خودت رو هم شامل میشه دیگه پس میگم من نباید نقشی بگیرم که بخوام انسان بدی بشم مثلا یک معلم حسود بشم. بعد می‌گفت مردا کارها بهتر انجام میدن مردها خوب ترهستن همکار مرد بهتره یا مثلا کار برای مردا بیشتر یا حقوق مردا بیشتر
گاز:این ها همش حرف هست کلی همکار خوب درست حسابی وجود دارد کلی زن هستن که شریف درست حسابی هستن مثالش رفیقام.مثال مریم جان استاد مثال استاد دانشگاهم استاد مرادی مثل گل بود پاک زلال روان شفاف بسیار کاربلد و دوست داشتنی بود .این حرفها حاصل باور سمی اون بود.همکار مرد زن نداره هردوخوب محترم هستن جنسیت افراد ربطی به شخصیت اونا نداره. میزان حقوقم ربطی به جنسیت نداره.
ترمز:حقوق استاد ها و معلمان خیلییییی پایین هست یه حقوق بخور نمیر وقت تلف کردن..
گاز:این شغل شغل انبیاست با پول نمی سنجند. در ضمن کلی استاد پولدار هستن کلی معلم هستن با درآمد بالا همون درآمد کم هم کلی ارزش داره.
ترمز:اگر من و همسرم خیلی پولدار بشیم یا همسرم خیلی پیشرفت کنه ممکن بهم خیانت کنه چون پول و موقعیت اجتماعیش بره بالا و ممکن بره سراغ کیس های دیگه اون موقع من میخواد چیکار اگر ماشین خوب خارجی خانه زندگی عالی داشته باشع .من میخواد چیکار کلی مرد هستن که زنشون از ۰ کنارشون هست وقتی شلوارشان دوتا میشه به درآمد بالا میرسونه خیانت هول بازی هاشون شروع میشه.آب نمی دیدن وگرنه شناگر قابلی هستن.
گاز:این افکار شیطانی از کجا میاد شوهرت همه جور تو دوست داره یادش نمیره تو سختی ها چطوری پشتش موندی .در ضمن یعنی چی مگه شوهرت خداست که منبع درامدت باشه .هروز که همسرت پیشرفت کنه بیشتر عاشق تو میشه بیشتر تو دوست خواهد داشت تو داخل قلب همسرت جایگاه ابدی داری .بالاتر از هرچیزی دوست داره.مثل دخترش مواظبت انسان عشق به پول نمی فروشه ‌هرچقدر هم که پیشرفت کنه فقط برای آینده من وفرزندان خواهد بود و همه جور ما بهم وفادار خواهیم ماند تا روزی که بمیریم.
ترمز:پاشنه آشیل من بدترین ترمزم این الگو مردای گربه ملوس طوری دیدم که وقتی زنشون شاغل شده یهو بیکار شدن و دیگه نرفتن سرکار زن خرج مرده رو داده و زن مسولیت پدرانه گرفته و مرد مثل یک مفت خور خورده و عشق حال کرده زن مثل برده دونسته .چندین مورد زنایی دیدم که زحمت کش کلی درآمد داشتن شوهرشون نه همین الگو تو ذهن من این باور آورده زن کار کنه جای مرد میگیره و مرد تن پرور میشه و دیگه زن باید به بدبختی بچه هاش بزرگ‌کنه.این ترس مزخرف ناشی از الگوهای اطرافم بوده و مثل خوره تو مغزم هست و نمیزاره پیشرفت کنم
گاز:همسر من همچین مردی نیست بسیار با شخصیت با غیرت هست و همه جور هوای من داره من اگر سرکارم برم فقط برای عشق حال پس انداز خودم و عوض شدن روحیه ام هست و من همسزم هردو باهم مسولیت بچه هامون زندگی به عهده میگیرم ۵۰ و۵۰ باید منم تلاش کنم اونم تلاش کنه‌مثل استاد و همسرشون.
ترمز :مردی که زنش دوست داره روش غیرت داره روش حساس و براش زنش مهمه نمیزاره زنش بره سرکار وقتی زنش دوست نداره میگه برو کار کن
گاز:مردی که زنش دوست داره ازش حمایت میکنه و رو به جلو هولش میده

به نام سیستم هدایتگر بشر
سلام‌
نمی دانم چه تعداد از افراد و خانم های سایت داخل خانواده ایی بزرگ شدن که زن خوب رو زنی می دانستن که فقط تو خانه هست و کارهای همسرش انجام میده و نظافت خانه و رسیدگی به فرزند و همسرش میشه الگو یک زن خوب براش فکر کنم تو نسل خانم های ایرانی حالا تو دهه ۸۰ کمتر هست ولی الگو کلی که هست خانم خوب تو سریال ها تو فیلم ها تو زندگی یا عروس خوب کلا دختری هست ساده مظلوم و توخانه که هیچ حضور فعالی در جامعه نداره و افتخارش رسیدگی به همسر فرزندش نمیگم این مسولیت کمی ها و خانم های خانه دار کلی سختی مشقت میکشن اما هرچقدر هم که بگی روحیه انسان ذاتا کمال طلب هست و دوست داره پیشرفت کنه.مادر من یه خانم خانه دار بود و تمام زنان اطرافم هم خانه دار بودن هیچ کس شغل دولتی درست حسابی نداشت .وهمیشه اعتقاد پدرم این بود ولش کن نرو سرکار .حالا ترمزی که برام ایحاد شده این هست که الگو زنهای دهه ۴۰ و۵۹ در ذهن من یک دختر۲۶ ساله هست .
وقتی ازدواج کردم متوجه شدم چقدر طرفداره ایثار گری فعالی در زندگی مشترکم با همسرم دارم.
ترمز ذهنم این که فکر میکنم زن خوب زنی که خانه دار هست و بچه هاش بزرگ میکنه و به کارهای شخصی همسرش رسیدگی میکنه و نمیزاره آب تو دل شوهرش تکون بخوره زندگی زیر رو میکنه تا همسرش آسایش داشته باشه .نیازهای شوهرش به خودش ارجیحت میده .ساکت خرجی نداره .درخواستی نمی کنه هزینه ایی نداره .از شوهرش درخواست‌پول نمیکنه .ارایشگاه نمیره. لباس نمیخره لوازم آرایش بهداشتی نمیخواد ‌کلا انگار هیچ درخواستی از شوهرش نداره و نمیگه به همسرش که من پول میخوام و درخواست هیچ چیز از همسرش نمیکنه. و شرایط شوهرش درک میکنه .سرکار رفتن برای زن متاهل خوب نیست یعنی چی بره سرکار کی آشپزی کنه کی کارخانه کنه کی لباس بشوره کی وقتی شوهرش میاد خانه یه چایی بده دستش .این ذهنیت باعث شده من نرم سرکار ار حضور درجامعه بترسم در مجردی شاغل بودم ولی الان نه .نزدیک ۲ سال باهمسرم دوست بودیم و من همیشه این ذهنیت با خودم داشتم .
که نباید هیچ‌چیز از شوهرم درخواست کنم حودش باید متوجه نیازهای من باشه زن خوب خرج نداره نباید همش بره خرید لباس بگیره ارایشگاه بره .سرکار بره .الگو زن خوب همیشه در دین مذهب ما زنهایی بودن که مثلا خانه نشین بودن حرفهای همسرشون گوش میدادن بدون اجازه همسرشون آب نمیخورن سرکار نمیرن درآمد شخصی ندارن.انگار همیشه خواستن زنها تو سری خور باشن.
این ترمز بزرگ ذهن من هست که زن خوب زن خانه دار میدانم و عذاب وجدان میگیرم فکر میکنم برم سرکار از حق شوهرم و فرزندان آینده ام میزنم.
گاز:یعنی چی بمونی با مدرک فوق لیسانس کنج خانه عزلت بگیری که چی بشه که بگن مرضیه زن خوبی بود فداکار بود پس خواسته اهداف خودت چی میشه درست پیشرفت همسرت مهمه ولی پیشرفت خودت هم خیلی مهمه.مهمه که شغل داشته باشی هویت بهت میده درآمد شخصی موندن تو خانه افسرده میشی حالت بد میشه باید بری سرکار باید زن خوب کسی بدانی که شاغل درآمد داره کارهای خانه ظرف شستن جارو کردن قرار نیست به تو هویت بده فردا بچه هات یه مادر قوی میخوان نه یه زن که فقط بوی روغن غذا خانه میده باید برم سرکار زن خوب هویت داره شخصیت خودش به عنوان یک انسان در درجه اول قبول میکنه بعد همسرش فرزندانش
اول خودت دوم دیگران .
ترمز:اینکه وقتی همسرم به من میگه کار کن حس بدی بهم دست میده جس اینکه نکنه منت میزاره یا من سربارم یا بار اضافی ام باید برم خودم درآمدم کسب کنم‌ درحالی که مسولیت من با همسرم هست
گاز:چه ربطی داره اون میخواد از تو حمایت کنه و رو به جلو هولت بده .
ترمز :الان که باردار هستم نمیتوانم هیچ کاری کنم باید تا زایمانم صبر کنم بعدشم که بچه کوچک هست باید بزرگ کنم‌
گاز :کلی خانم هستن که تو بارداری شاغل هستن و تا روز آخر کار میکنن بچه روهم میدم دست خانوادم یا یکی نگه داره میتونم همین الانم برم سرکار

به نام خدایی که برام کافیست خداوندی که کنار من است
سلام به دوستان عزیزم استاد و مریم جانم ممنونتون هستم شما بی نظیرین که کمک به بهتر شدن زندگی ماها میکنین با آگاهی‌های خودتون رو با ما به اشتراک میذارین
ترمزهای مخفی در مورد ثروت همه ماها داریم چون از پدران و مادران ما به ارث رسیده اونم چه ارثه بدی
تکرار نکردشون باعث رشد ما می‌شود وقتی الان فهمیدیم تخفیف گرفتن اشتباهه خب انجام نمیدیم
خداوند هر لحظه در حال فرستادن نعمت و ثروت به ماست
اما اگر ما دریافت نمی‌کنیم ایراد از ماست نه از سمته خدا
ما باید بیشتر روی فراوانی کار کنیم و احساسمون رو خوب نگه داریم و خودمون رو لایق نعمت و ثروت بدونیم چطوری ؟ با عمل کردن به قوانین خداوند و ایمان داشتن به خداوند
از کمبودها حرفی نزنیم و توجه نکنیم بهشون و بعد جهان درها رو باز می‌کند برامون
ترمزهای زیادی دارم هم در مورد باور کمبود وعدم احساسه لیاقت و ان شالله با کمک و لطف خداوند و آموزهای استاد
بهتر میشوم و پول و ثروت منو پیدا میکنن
خدایا شکرت سپاسگزارتم

سلام به همه هم فرکانسی های عزیزم

در پاسخ به این سوال
در مرحله اول و پررنگ ترین پاسخ دقیقا موضوع توحید هست.
برگردیم به دوره قبل از دوره انقلاب صنعتی.
یعنی دوره کشاورزی
خب تا بحال به این فکر کردین که اون زمان پولی نبوده ! چقدر معما راحت میشه اینجوری
فرض میکنم الان همون دوره هست.
من دیگه ترس ندارم.
یعنی میدونم که فردا صبح میرم تخم مرغ هامو از لونه مرغ ها برمیدارم میدم به تاجر محل ازش قابلمه می‌خرم. مابقیشو باز پس فردا بهش شیر گوسفندامو میدم
من خیالم راحته که چیزهایی که من دارم میشه باهاش همه چی بگیرم.
در واقع من قدرت رو به پول ندادم که وای اگه فردا دخل نداشته باشم چجوری پس فردا گوشت بخرم. اینجا قدرت دسته پوله نه من و خدای درونم.
اونجا (کشاورزی) قدرت دسته خودم بود. من به خودم باور داشتم (عزت نفس،احساس لیاقت)
میدونستم گاوها و گوسفندام شیر میدن
(احساس فراوانی)
و به نظر من مهم ترین رکن توحید بوده که مردمان قدیم داشتن.
مادرم تعریف میکنه که پدر بزرگم که فرد بسیار ثروتمندی بود و از کارگری تو ۱۰ سالگی شروع کرده بود هر وقت از در خونه میرفتم صبح ها بیرون بلند میگفته خدایا به امید خودت نه به امید خلق روزگارت.
مادرم میگه ما صداشو هروز میشنیدیم خب این حجم از توحید باید ثروت رو جذب کنه.
اینقدر پول تو زندگی ما جایگاهش بالاست (اولین جایگاه تقریبا)
که اصلا نمیفهمیم که ثروت های بزرگ دیگه ای هم داریم
مثلا دندونامون ۳۲ تا دندون
اگه بخوای کاشت انجام بدی حدودا دونه ۷ میلیون
یعنی ما نزدیک ۲۰۰ تا ۲۵۰ میلیون فقط تو دهنمون دندون داریم
یه حساب سرانگشتی بکنیم بالای ۱۵ میلیارد فقط سلامتی داریم. چقدر ثروت داریم
یا خانواده یا فرزندان یا پدر و مادر یا هر چیز دیگه ای

خب برگردیم به دوره کشاورزی
من تمام خواسته هامو از خدا میخوام. مثلا تمام ذهن و قلب من اینه که خدا کمک کنه گاو من چند قلو بزاد من گوساله بیشتری داشته باشم. من نمیام بگم فلان آدم کمک کنه یا فلان شی. چون میدونم که اینا کاری از دستشون برنمیاد.
بنابراین همه خواسته هام از خداست
خیلی میشه این‌موضوع رو بست داد. ما متاسفانه قدرت رو دادیم به پول.
مثلا روزی که تو کارامون چندین میلیون پول هست صبح که بیدار میشیم یه حال خوبیه. یه خاطر جمعی خاص. زیر پوستی میخندیم
بعد فکر میکنیم قدرت داریم بیرون که میریم با یه گردن افراشته و سینه سپر میریم چیز میزی دیدیم میخریم
میخوریم.
کیف میکنیم کارت میکشیم
باز یهو میترسیم نکنه پولمون کم شه. اینهمه دارم کارت میکشم
اگه فردا اتفاقی افتاد چی
بزارم برا اجاره اول ماه کم نیاد
باشه حالا تو حسابم شاید یه مشگلی پیش اومد دستم جلو کسی دراز نکنم
به قول استاد وقتی هم که بنده پول بشی پول ارباب بدیه. پوستتو میکنه
حالا روزی که هیچی تو حسابمون نداریم بیدار بشیم از خواب
کارتامون همه خالی.
اصلا چه حال و هوایی. چه امید به زندگی. چه انگیزه ای. همه رو فکر کنین نمیخوام در موردش صحبت کنم
تازه اگه خیلی رو خودمون کار کرده باشیم نهایت چند روز خوبیم. بعدش همه اینا میاد سراغمون.
چرا؟
چون ما همه قدرت رو به پول دادیم در زندگی.

موضوع دوم اینکه استاد تو یه فایلی اشاره به انرژی بودن پول کردن. این خیلی قشنگه

مثلا من وقتی میرم کارتمو میدم یه گوشت می‌خرم. یه لباس می‌خرم.
نترسم که پولم کم شد.
بگم من از انرژیم دادم به این قصابه. یا این مغازه بوتیکه.
پس از جنس همین انرژی به سمت من میفرسته جهان هستی.
یا
به قول استاد به میزانی که کمک کنی جهان جای قشنگ و راحتی برای آدم ها بشه به همون میزان ثروت وارد زندگیت میشه
خب تو این مثال من به حساب اون قصاب پول زدم.
کمک کردم به اینکه براش جهان قشنگ تر بشه.

یکی از بهترین تمرین ها همینه که خود من هر وقت خریدی انجام میدم فکر میکنم که کمک کردم اون آدم خوشحال شه با کارت کشیدن و پول من که میره تو حسابش.

یعنی همیشه به این فکر میکنم که هرچه ثروت بیشتری درست کنم
میتونم خریدهای بیشتری انجام بدم از هرچیزی خونه ماشین مایحتاج هرچیزی.

در پناه یگانه خالق هستی
من به دستای خدا خیره شدم معجزه کرد ❤️
یا الله.

سلام به دوستان خوبم امیدوارم این آگاهی ها به دل و جان همه رسوخ کنه …

مطلب مهمی که من متوجه شدم اینه که دنبال احساسات بگردید … کجا احساس شما درگیر میشه در مسائل مالی اونجا دقیقا باید روش کار کنید ..

من همیشه احساسم اینه که پول به اندازه کافی ندارم پس یک سری رفتارهای اشتباهی میکنم ..

احساسم اینه که اگه پول زیاد داشته باشم باید برای دیگران هزینه کنم پس دوباره رفتارهای اشتباه ..

احساسم اینه که توی ایران امنیت شغلی و مالی نیست پس رفتارهای اشتباه ..

احساسم همیشه میگه چطوری ؟ چجوری؟ از کجا ؟ مگه میشه؟ مگه داریم؟ پس باز رفتارهای اشتباه که باعث دور شدن ما از ثروت میشه ..